තතිය අධම්ම සුත‍්තං
10. 4. 2. 7.
10. 4. 2. 7.
තතිය අධම්ම සුත‍්තං
තතිය අධම්ම සූත්‍රය
අධම‍්මො ච භික‍්ඛවෙ වෙදිතබ‍්බො ධම‍්මො ච, අනත්‍ථො ච වෙදිතබ‍්බො අත්‍ථො ච, අධම‍්මඤ‍්ච විදිත්‍වා ධම‍්මඤ‍්ච, අනත්‍ථඤ‍්ච විදිත්‍වා අත්‍ථඤ‍්ච, යථා ධම‍්මො, යථා අත්‍ථො තථා පටිපජ‍්ජිතබ‍්බං.
මහණෙනි, අධර්‍මය හා ධර්‍මය හා දතයුත්තේ ය. අනර්‍ත්‍ථය හා අර්‍ත්‍ථය හා දතයුත්තේ ය. අධර්‍මය හා ධර්‍මය හා දැන අනර්‍ත්‍ථය හා අර්‍ත්‍ථය හා දැන යම් පරිදි ධර්‍මය වේ නම් යම් පරිදි අර්‍ත්‍ථය වේ නම් එ පරිදි පිළිපැදිය යුතු.
කතමො ච භික‍්ඛවෙ අධම‍්මො, කතමො ච ධම‍්මො, කතමො ච අනත්‍ථො, කතමො ච අත්‍ථො, පාණාතිපාතො භික‍්ඛවෙ අධම‍්මො, පාණාතිපාතා වෙරමණී ධම‍්මො, යෙ ච පාණාතිපාතපච‍්චයා අනෙකෙ පාපකා අකුසලා ධම‍්මා සම‍්භවන‍්ති, අයං අනත්‍ථො. පාණාතිපාතා වෙරමණී පච‍්චයා ච අනෙකෙ කුසලා ධම‍්මා භාවනා පාරිපූරිං ගච‍්ඡන‍්ති, අයං අත්‍ථො.
මහණෙනි, අධර්‍මය කවර, ධර්‍මය කවර: අනර්‍ත්‍ථය කවර, අර්‍ත්‍ථය කවර: මහණෙනි, ප්‍රාණඝාතය අධර්‍ම යි. ප්‍රාණඝාතයෙන් විරමණය ධර්‍ම යි. ප්‍රාණඝාතප්‍රත්‍යයෙන් යම් නොයෙක් ලාමක අකුශලධර්‍මයෝ උපදනාහු නම් මේ අනර්‍ත්‍ථ යි. ප්‍රාණඝාතයෙන් විරමණප්‍රත්‍යයෙන් නොයෙක් කුශලධර්‍මයෝ භාවනායෙන් පරිපූර්තියට යෙත් නම් මේ අර්‍ත්‍ථ යි.
අදින‍්නාදානං භික‍්ඛවෙ අධම‍්මො, අදින‍්නාදානා වෙරමණී ධම‍්මො -පෙ- කාමෙසු මිච‍්ඡාචාරො භික‍්ඛවෙ අධම‍්මො, කාමෙසු මිච‍්ඡාචාරා වෙරමණී ධම‍්මො -පෙ- මුසාවාදො භික‍්ඛවෙ අධම‍්මො, මුසාවාදා වෙරමණී ධම‍්මො -පෙ- පිසුනා වාචා භික‍්ඛවෙ අධම‍්මො, පිසුනාය වාචාය වෙරමණී ධම‍්මො -පෙ- ඵරුසා වාචා භික‍්ඛවෙ අධම‍්මො, ඵරුසාය වාචාය වෙරමණී ධම‍්මො -පෙ- සම‍්ඵප‍්පලාපො භික‍්ඛවෙ අධම‍්මො, සම‍්ඵප‍්පලාපා වෙරමණී ධම‍්මො -පෙ- අභිජ‍්ඣා භික‍්ඛවෙ අධම‍්මො, අනභිජ‍්ඣා ධම‍්මො -පෙ- ව්‍යාපාදො භික‍්ඛවෙ අධම‍්මො, අව්‍යාපාදො ධම‍්මො -පෙ- මිච‍්ඡාදිට‍්ඨි භික‍්ඛවෙ අධම‍්මො සම‍්මාදිට‍්ඨි ධම‍්මො, යෙ ච මිච‍්ඡාදිට‍්ඨි පච‍්චයා අනෙකෙ පාපකා අකුසලා ධම‍්මා සම‍්භවන‍්ති අයං අනත්‍ථො, සම‍්මා දිට‍්ඨිපච‍්චයා ච අනෙකෙ කුසලා ධම‍්මා භාවනා පාරිපූරිං ගච‍්ඡන‍්ති, අයං අත්‍ථො.
මහණෙනි, අදින්නාදානය අධර්‍ම යි. අදින්නාදානයෙන් විරමණය ධර්‍මයි ... මහණෙනි, කාමමිථ්‍යාචාරය අධර්‍ම යි. කාමමිථ්‍යාචාරයෙන් විරමණය ධර්‍ම යි ... මහණෙනි, මුසාවාදය අධර්‍ම යි. මුසාවාදයෙන් විරමණය ධර්‍ම යි ... මහණෙනි, පිසුනුබස් අධර්‍ම යි. පිසුනු බසින් වෙන්වීම ධර්‍ම යි ... මහණෙනි, පරුෂවචන අධර්‍මයි ... පරුෂවචනයෙන් වෙන්වීම ධර්‍මයි ... මහණෙනි, සම්පප්‍රලාපය අධර්‍ම යි. සම්ඵප්‍රලාපයෙන් විරමණය ධර්‍ම යි ... මහණෙනි, අභිධ්‍යා අධර්‍ම යි. අනභිධ්‍යා ධර්‍ම යි ... මහණෙනි, ව්‍යාපාදය අධර්‍ම යි. අව්‍යාපාදය ධර්‍ම යි ... මහණෙනි, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිය අධර්‍ම යි. සම්‍යග්දෘෂ්ටිය ධර්‍ම යි. මිථ්‍යාදෘෂ්ටිප්‍රත්‍යයෙන් යම් නොයෙක් ලාමක අකුශලධර්‍මයෝ උපදනාහු නම් මේ අනර්‍ත්‍ථ යි. සම්‍යග්දෘෂ්ටිප්‍රත්‍යයෙන් නොයෙක් කුශලධර්‍මයෝ භාවනායෙන් පරිපූර්තියට යෙත්. මේ අර්‍ත්‍ථ යි.
“අධම‍්මො ච භික‍්ඛවෙ වෙදිතබ‍්බො ධම‍්මො ච, අනත්‍ථො ච වෙදිතබ‍්බො අත්‍ථො ච. අධම‍්මඤ‍්ච විදිත්‍වා ධම‍්මඤ‍්ච, අනත්‍ථඤ‍්ච විදිත්‍වා අත්‍ථඤ‍්ච යථා ධම‍්මො යථා අත්‍ථො, තථා පටිපජ‍්ජිතබ‍්බන‍්ති”. ඉති යං තං වුත‍්තං ඉදමෙතං පටිච‍්චවුත‍්තන‍්ති.
“මහණෙනි, අධර්‍මය හා ධර්‍මය හා දතයුතු ය, අනර්‍ත්‍ථය හා අර්‍ත්‍ථය හා දතයුතු ය. අධර්‍මය හා ධර්‍මය හා දැන අනර්‍ත්‍ථය හා අර්‍ත්‍ථය හා දැන ධර්‍මය යම් පරිදි වේ නම් අර්‍ත්‍ථය යම් පරිදි වේ නම් එසේ පිළිපැදිය යුතුය”යි මෙසේ යමක් කියන ලද නම් තෙල මේ සඳහා කියන ලද්දේ යි.