උපසම්පදා සුත‍්තං
10. 1. 4. 4.
10. 1. 4. 4.
උපසම්පදා සුත‍්තං
උපසම්පදා සූත්‍රය
[සාවත්‍ථි]
[සැවැත්]
කතීහි නු ඛො භන‍්තෙ ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතෙන භික‍්ඛුනා උපසම‍්පාදෙතබ‍්බන‍්ති?
වහන්ස, කෙතෙක් ධර්‍මයෙන් සමන්‍වාගත මහණහු විසින් උපසම්පදා කළයුතු දැයි?
දසහි ඛො උපාලි ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතෙන භික‍්ඛුනා උපසම‍්පාදෙතබ‍්බං. කතමෙහි දසහි: ඉධූපාලි භික‍්ඛු සීලවා හොති පාතිමොක‍්ඛසංවරසංවුතො විහරති ආචාරගොචරසම‍්පන‍්නො අණුමත‍්තෙසු වජ‍්ජෙසු භයදස‍්සාවී සමාදාය සික‍්ඛති සික‍්ඛාපදෙසු, බහුස‍්සුතො හොති සුතධරො සුතසන‍්නිචයො, යෙ තෙ ධම‍්මා ආදිකල්‍යාණා මජ‍්ඣෙකල්‍යාණා පරියොසානකල්‍යාණා සාත්‍ථා සබ්‍යඤ‍්ජනා කෙවලපරිපුණ‍්ණං පරිසුද‍්ධං බ්‍රහ‍්මචරියං අභිවදන‍්ති, තථාරූපාස‍්ස ධම‍්මා බහුස‍්සුතා හොන‍්ති ධතා වචසා පරිචිතා මනසානුපෙක‍්ඛිතා දිට‍්ඨියා සුප‍්පටිවිද‍්ධා.
උපාලි, දශ ධර්‍මයෙකින් සමන්‍වාගත වූ මහණහු විසින් උපසම්පදාව කළ යුතු ය. කවර දශයෙකින යත්: උපාලි, මෙ සස්නෙහි මහණ සිල්වත් වෙයි. පාමොක් සංවරයෙන් සංවෘත වූයේ ආචාර ගෝචර සම්පන්න වූයේ වාස කෙරෙයි. අණුමාත්‍ර වූද වරදෙහි බියදක්නා සුලුයේ සමාදන් කොට ගෙන සිකපෙදෙහි හික්මෙයි. ශ්‍රැතධර වූයේ ශ්‍රැතසන්නිචය ඇතියේ බහුශ්‍රුත වෙයි. ආදියෙහි කල්‍යාණ වන, මධ්‍යයෙහි කල්‍යාණ වන පර්‍ය්‍යාවසානයෙහි කල්‍යාණ වන සාර්‍ත්‍ථ සව්‍යඤ්ජන වූ යම් ඒ ධර්‍මයෝ කේවල පරිශුද්ධ බ්‍රහ්මචර්‍ය්‍යය පවසත් නම්, ඔහු විසින් එබඳු ධර්‍මයෝ ධෘත වූවාහු බහුශ්‍රුත වෙති. වචනයෙන් පරිචිත වූහු මනැසින් අනුප්‍රේක්‍ෂිත වූහු දිටුහයෙන් මොනොවට පිළිවිදියාහු වෙත්.
පාතිමොක‍්ඛං ඛො පනස‍්ස විත්‍ථාරෙන ස‍්වාගතං හොති සුවිභත‍්තං සුප‍්පවත‍්තං සුවිනිච‍්ඡිතං සුත‍්තසො අනුබ්‍යඤ‍්ජනසො, පටිබලො හොති ගිලානං උපට‍්ඨාතුං වා උපට‍්ඨාපෙතුං වා, පටිබලො හොති අනභිරතිං වූපකාසෙතුං වා වූපකාසාපෙතුං වා, පටිබලො හොති උප‍්පන‍්නං කුක‍්කුච‍්චං ධම‍්මතො විනොදෙතුං, පටිබලො හොති උප‍්පන‍්නං දිට‍්ඨිගතං ධම‍්මතො විවෙචෙතුං, පටිබලො හොති අධිසීලෙ සමාදපෙතුං, පටිබලො හොති අධිචිත‍්තෙ සමාදපෙතුං, පටිබලො හොති අධිපඤ‍්ඤාය සමාදපෙතුං. ඉමෙහි ඛො උපාලි දසහි ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතෙන භික‍්ඛුනා උපසම‍්පාදෙතබ‍්බන‍්ති.
ඔහට ප්‍රාතිමෝක්‍ෂ විස්තර විසින් ස්වාගත වෙයි. සූත්‍ර විසිනුදු අනුව්‍යඤ්ජන විසිනුදු සුවිභක්ත වූයේ මොනොවට පැවැත්තේ සුවිනිශ්චිත වෙයි. ගිලනහු උවටනුවට හෝ උවටන් කරනුවට ප්‍රතිබල වෙයි. උකටලීබව දුරැලීමට වේවයි ප්‍රතිබල වෙයි. උපන් කුකුස් ධර්‍මයෙන් සන්හිඳුවීමට ප්‍රතිබල වෙයි. උපන් දෘෂ්ටිගතය ධර්‍මයෙන් විවෙචන කිරීමට ප්‍රතිබල වෙයි. අධිශීලයෙහි සමාදන් කරවීමට ප්‍රතිබල වෙයි. අධිචිත්තයෙහි සමාදන් කරවනුවට ප්‍රතිබල වෙයි. අධිප්‍රඥායෙහි සමාදන් කරවනුවට ප්‍රතිබල වේ. උපාලි, මේ දසදහමින් සමන්‍වාගත මහණහු විසින් උපසම්පදා කළයුතු වේ.