සාමණෙර සුත‍්තං
10. 1. 4. 6.
10. 1. 4. 6.
සාමණෙර සුත‍්තං
සාමණේර සූත්‍රය
[සාවත්‍ථි]
[සැවැත්]
කතීහි නු ඛො භන‍්තෙ ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතෙන භික‍්ඛුනා සාමණෙරො උපට‍්ඨාපෙතබ‍්බොති?
වහන්ස, කෙතෙක් අඞ්ගයෙන් සමන්‍වාගත මහණහු විසින් හෙරණ එළඹවාගත යුත්තේ දැයි?
දසහි ඛො උපාලි ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතෙන භික‍්ඛුනා සාමණෙරො උපට‍්ඨාපෙතබ‍්බො. කතමෙහි දසහි: ඉධූපාලි භික‍්ඛු සීලවා හොති -පෙ- සමාදාය සික‍්ඛති සික‍්ඛාපදෙසු, බහුස‍්සුතො හොති -පෙ- දිට‍්ඨියා සුප‍්පටිවිද‍්ධා, පාතිමොක‍්ඛං ඛො පනස‍්ස විත්‍ථාරෙන ස‍්වාගතං හොති සුවිභත‍්තං සුප‍්පවත‍්තං සුවිනිච‍්ඡිතං සුත‍්තසො අනුබ්‍යඤ‍්ජනසො, පටිබලො හොති ගිලානං උපට‍්ඨාතුං වා, උපට‍්ඨාපෙතුං වා, පටිබලො හොති අනභිරතිං වූපකාසෙතුං වා වූපකාසාපෙතුං වා, පටිබලො හොති උප‍්පන‍්නං කුක‍්කුච‍්චං ධම‍්මතො විනොදෙතුං, පටිබලො හොති උප‍්පන‍්නං දිට‍්ඨිගතං ධම‍්මතො විවෙචෙතුං, පටිබලො හොති අධිසීලෙ සමාදපෙතුං. පටිබලො හොති අධිචිත‍්තෙ සමාදපෙතුං. පටිබලො හොති අධිපඤ‍්ඤාය සමාදපෙතුං. ඉමෙහි ඛො උපාලි දසහි ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතෙන භික‍්ඛුනා සාමණෙරො උපට‍්ඨාපෙතබ‍්බොති.
උපාලියෙනි, දශාඞ්ගයෙකින් සමන්‍වාගත මහණහු විසින් හෙරණ එළවාගත යුත්තේය: කවර දශයෙකින යත්: උපාලියෙනි, මෙ සස්නෙහි මහණ සිල්වත් වෙයි ... සමාදන් කොට ගෙන සිකපෙදෙහි හික්මෙයි. ... බහුශැත වෙයි ... ප්‍රඥාදෘෂ්ටියෙන් මොනොවට පිළිවිදුනා ලදහ. ඔහට ප්‍රාතිමෝක්‍ෂය විස්තර විසින් ස්වාගත වෙයි. සූත්‍ර විසිනුදු අනුව්‍යඤ්ජන විසිනුදු සුවිභක්ත වූයේ මොනොවට පවත්වන ලදුයේ සුවිනිශ්චිත වූයේ වෙයි. ගිලන්හු උවටනුවට හෝ උවටන්කරවන්නට ප්‍රතිබල වෙයි. උපන් අනභිරතිය සංහිඳුනට හෝ සංහිඳුවන්නට ප්‍රතිබල වෙයි. උපන් කුකුස ධර්‍මයෙන් දුරැලීමට ප්‍රතිබල වෙයි. උපන් දෘෂ්ටිගතය ධර්‍මයෙන් දුරලීමට සමර්‍ත්‍ථ වෙයි. අධිශීලයෙහි සමාදන් කරවනට සමර්‍ත්‍ථ වෙයි. අධිචිත්තයෙහි සමාදන් කරවනට සමර්‍ත්‍ථ වෙයි. අධිප්‍රඥායෙහි සමාදන් කරවනට සමර්‍ත්‍ථ වෙයි. උපාලියෙනි, මේ දශාඞ්ගයෙන් සමන්‍වාගත මහණහු විසින් සාමණේරයෙක් එළවිය යුත්තේයි.