319. කන්‍දලිපුප‍්ඵියත්‍ථෙරාපදානං
319. කන්‍දලිපුප‍්ඵියත්‍ථෙරාපදානං.
319. කන්‍දලිපුප්ඵිය ස්ථවිරාවදානය
2814. සින්‍ධුයා නදියා තීරෙ අහොසිං කස‍්සකො තදා, පරකම‍්මායනෙ යුත‍්තො පරභත‍්තං අපස‍්සිතො.
2814-2815. එකල්හි (මම) සින්‍ධුනදීතීරයෙහි අනුන්ගේ මෙහෙ කිරීමෙහි යෙදුනු ගොවියෙක් වීමි. අනුන්ගෙන් ලැබෙන බතක් නොසෙවුනෙම් වීමි. සින්‍ධු ගං ඉවුර දිගේ ගමන් කරන්නා වූ මම පිපුණු නෙළුම් මලක් මෙන් සමාධියෙන් යුතුව හුන් සිදුහත් බුදුරජුන් දිටිමි.
2815. සින්‍ධුමනුචරන‍්තො’හං සිද‍්ධත්‍ථං ජිනමද‍්දසං, සමාධිනා නිසින‍්නංව සතපත‍්තංව පුප‍්ඵිතං.
2816. සත‍්ත කන්‍දලිපුප‍්ඵානි වණ‍්ටෙ ඡෙත්‍වානහං තදා, මත්‍ථකෙ අභිරොපෙසිං බුද‍්ධස‍්සාදිච‍්චබන්‍ධුනො.
2816. මම එකල්හි කඳලගෙඩියමල් සතක් නටුවෙන් කඩා හිරුගොත්හි වූ බුදුරජුන්ගේ හිසමත නගාලීමි.
2817. සුවණ‍්ණවණ‍්ණං සම‍්බුද‍්ධං අනුකූලෙ සමාහිතං, තිධා පභින‍්නමාතඞ‍්ගං කුඤ‍්ජරංව දුරාසදං.
2817. සුදුසු තන්හි හෙවත් සුදුසු අරමුණෙහි එකඟ වූ සිත් ඇති ස්වර්‍ණවර්‍ණ වූ ත්‍රිමදගලිත හස්තිරාජයකු වැනි වූ දුරාසද වූ (=ගුණයෙන් කිසිවකු විසින් ලංවිය නො හැක්කා වූ)
2818. තමහං උපගන‍්ත්‍වාන නිපකං භාවිතින්‍ද්‍රියං, අඤ‍්ජලිං පග‍්ගහෙත්‍වාන අවන්‍දිං සත්‍ථුනො අහං.
2818. ප්‍රඥාවත් වූ වැඩූ සැදැහැ ඈ ඉඳුරන් ඇති ඒ බුදුරජුන් වෙත එළඹ මම ඒ බුදුන් ඇඳිලි බැඳ වැන්දෙමි.
2819. චතුනවුතෙ ඉතො කප‍්පෙ යං පුප‍්ඵමභිපූජයිං, දුග‍්ගතිං නාභිජානාමි බුද‍්ධපූජායිදං ඵලං.
2819. මෙයින් සිවුඅනූවන කපෙහි යම් පුෂ්පපූජාවක් කෙළෙම් ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාක යි.
2820. පටිසම‍්භිදා චතස‍්සො විමොක‍්ඛාපි ච අට‍්ඨිමෙ, ඡළභිඤ‍්ඤා සච‍්ඡිකතා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
2820. සිවුපිළිසිඹියාවෝ ද අෂ්ටවිමෝක්‍ෂයෝ ද ෂඩභිඥාවෝ ද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා කන්‍දලිපුප‍්ඵියො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් කන්‍දලිපුප්ඵිය ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේකි.
කන්‍දලිපුප‍්ඵියත්‍ථෙරස‍්ස අපදානං නවමං.
කන්‍දලිපුප්ඵිය ස්ථවිරාවදානය නවවැනි යි.