324. යඤ්ඤසාමිකත්ථෙරාපදානං
324. යඤ්ඤසාමිකත්ථෙරාපදානං.
324. යඤ්ඤසාමික ස්ථවිරාවදානය
2841. ජාතියා සත්තවස්සොහං අහොසිං මන්තපාරගූ, කුලවංසං අධාරෙසිං යඤ්ඤො උස්සාහිතො මයා.
2841. උපතින් සත්හැවිරිදි වූ මම වේදයෙහි පරතෙර පතුයෙම් කුල පරපුර දැරීමි. මා විසින් යාගයක් අරඹන ලදී.
2842. චුල්ලාසීතිසහස්සානි පසූ හඤ්ඤන්ති මෙ තදා, සාරථම්භුපනීතානි යඤ්ඤත්ථාය උපට්ඨිතා.
2842. එකල්හි මා විසින් අසූසාරදහසක් සිවුපාවෝ මරණ ලැබෙත්, (ඒ සිවුපාවෝ) යාගය පිණිස යූපස්ථම්භය වෙත පමුණුවන ලද්දාහු පසෙක සිටියාහුය.
2843. උක්කාමුඛපහට්ඨොව ඛදිරඞ්ගාරසන්නිභො, උදයන්තොව සුරියො පුණ්ණමාසෙව චන්දිමා.
2843-2844. උදුන්මුවැ පහළ ස්වර්ණයකට බඳු වූ ද උදාවන හිරු වැනි වූ ද පසළොස්වක් දිනයෙහි සඳු වැනි වූ ද කිහිරඟුරු මෙන් බබළන පැහැපත් මුහුණු ඇත්තේ සතුටු වූ තුන්ලෝවාසීන් විසින් පුදන ලද (තිලොවට) හිත වූ මුදුන් පමුණුවා ගත් සියලු අභිමතාත්ථි ඇති සිදුහත් බුදුරජ තෙම (එතැනට) එළඹ මේ වචන වදාළේය:
2844. සිද්ධත්ථො සබ්බසිද්ධත්ථො තිලොකමභිතො හිතො, උපගන්ත්වාන සම්බුද්ධො ඉදං වචනමබ්රවි-
2845. “අහිංසා සබ්බපාණානං කුමාර මම රුච්චති, ථෙය්යා ච අතිචාරා ච මජ්ජපානා ච ආරති.
2845-2846. “කුමර සව්සත්නට හිංසා නො කිරීම මට රිසියේ. එසේ ම සොරකමින් දුරාචාරයෙන් මත්පැන් පීමෙන් වැලැක්මත්, සමචරියාවෙහි ඇල්ම ද, බහුශ්රැත බව හා කෘතඥ බව ද, (මට රිසියේ). මේ ධර්මයෝ මෙලොව්හි ද පරලොව්හි ද ප්රශංසා කටයුත්තෝ වෙත්.
2846. රති ච සමචරියාය බාහුසච්චං කතඤ්ඤුතා, දිට්ඨෙ ධම්මෙ පරත්ථ ච එතෙ ධම්මා පසංසියා.
2847. එතෙ ධම්මෙ භාවයිත්වා සබ්බසත්තහිතෙ රතො, බුද්ධෙ චිත්තං පසාදෙත්වා භාවෙහි මග්ගමුත්තමං”.
2847. මේ ධර්මයන් වඩා සව්සත්නට හිත වැඩෙහි ඇළුනේ බුදුරජුන් කෙරෙහි සිත පහදවා උතුම් මග (=ප්රතිපත්තිය) වඩව”.
2848. ඉදං වත්වාන සබ්බඤ්ඤූ ලොකජෙට්ඨො නරාසභො, මමෙවමනුසාසිත්වා වෙහාසමුග්ගතො ගතො.
2848. ලෝකජ්යේෂ්ඨ වූ නරශ්රේෂ්ඨ වූ සර්වඥ තෙම මෙය වදාරා මට මෙසේ අනුශාසනා කොට අහස් නැග නික්ම ගියේ ය.
2849. පුබ්බෙ චිත්තං විසොධෙත්වා පච්ඡා චිත්තං පසාදයිං, තෙන චිත්තප්පසාදෙන තුසිතං උපපජ්ජහං.
2849. පළමු ම සිත පිරිසිදු කොට පසුව සිත පැහැද වීමි. මම ඒ චිත්තප්රසාදයෙන් තුසිත දෙව්ලොව උපනිමි.
2850. චතුනවුතෙ ඉතො කප්පෙ යදා චිත්තං පසාදයිං, දුග්ගතිං නාභිජානාමි බුද්ධසඤ්ඤායිදං ඵලං.
2850. මෙයින් සිවුඅනූවක කපෙහි වූ එකල්හි යම් (බුදුරජුන් කෙරෙහි) සිත පැහැද වීමක් කෙළෙම් ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. බුදුන් සිහි කොට සිත පැහැදැ වීමෙහි මේ විපාක යි.
2851. පටිසම්භිදා චතස්සො විමොක්ඛාපි ච අට්ඨිමෙ, ඡළභිඤ්ඤා සච්ඡිකතා කතං බුද්ධස්ස සාසනං.
2851. සිවුපිළිසිඹියාවෝ ද අෂ්ටවිමෝක්ෂයෝ ද ෂඩභිඥාවෝ ද සාක්ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
ඉත්ථං සුදං ආයස්මා යඤ්ඤසාමිකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් යඤ්ඤසාමික ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේකි.
යඤ්ඤසාමිකත්ථෙරස්ස අපදානං චතුත්ථං.
යඤ්ඤසාමික ස්ථවිරාවදානය සිවුවැනි යි.