423. එකාසනදායකත්ථෙරාපදානං
423. එකාසනදායකත්ථෙරාපදානං
423. ඒකාසනදායක ස්ථවිරාවදානය
4497. හිමවන්තස්ස අවිදූරෙ ගොසිතො නාම පබ්බතො, අස්සමො සුකතො මය්හං පණ්ණසාලා සුමාපිතා.
4497. හිමවතට නුදුරෙහි ගෝසිත නම් පර්වතයක් විය. මට (එහි) අසපුවක් කරණ ලදි. පන්සලක් ද මවන ලදි.
4498. නාරදො ඉති නාමෙන කස්සපො ඉති මං විදූ, සුද්ධිමග්ගං ගවෙසන්තො වසාමි ගොසිතෙ තදා.
4498. එකල්හි මම නමින් නාරද වෙමි. (ලෝවැස්සෝ) මා කස්සප යයි ද දනිති. නිර්වාණමාර්ගය සොයමින් ගෝසිත පර්වතයෙහි වසමි.
4499. පදුමුත්තරො නාම ජිනො සබ්බධම්මානපාරගූ, විවෙකකාමො සම්බුද්ධො ආගච්ඡි අනිලඤ්ජසා.
4499. සියලු ධර්මයන්ගේ පරතෙරට ගිය පදුමුත්තර බුදුරජ තෙමේ විවෙකසුව කැමැත්තේ අහසින් (එවනයට) වැඩියේ ය.
4500. වනග්ගෙ ගච්ඡමානස්ස දිස්වා රංසිං මහෙසිනො, කට්ඨමඤ්චං පඤ්ඤපෙත්වා අජිනඤ්ච අපත්ථරිං.
4500. වනග වඩින මහර්ෂි වූ බුදුරජානන් වහන්සේගේ රශ්මිය දැක දඬු ඇඳ පණවා අඳුන් දිවිසම ද අතුළෙමි.
4501. ආසනං පඤ්ඤපෙත්වාන සිරෙ කත්වාන අඤ්ජලිං, සොමනස්සං පවෙදෙත්වා ඉදං වචනමබ්රවිං:
4501. අසුන පණවා හිසෙහි ඇඳිලි බැඳ සොම්නස දන්වා මේ වචනය කීමි:
4502. සල්ලකත්තො මහාවීර ආතුරානං තිකිච්ඡකො, මමං රොගපරෙතස්ස තිකිච්ඡං දෙහි නායක.
4502. මහාවීරයන් වහන්ස, (ඔබ) රෝගීනට ප්රතිකාර කරණ ශල්ය වෛද්යවරයෙකි. (ලෝක) නායකයන් වහන්ස, (සංසාර) රෝගයෙන් ආතුර වූ මට බෙහෙදක් දෙනු මැනව.
4503. කල්ලත්ථිකා යෙ පස්සන්ති බුද්ධසෙට්ඨ තුවං මුනෙ, ධුවත්ථසිද්ධිං පප්පොන්ති එතෙසං ජජ්ජරො භවො.
4503. බුද්ධශ්රේෂ්ඨයන් වහන්ස, මුනීන් වහන්ස, නිවන් කැමැත්තා වූ යම්කෙනෙක් තුමූ ඔබ වහන්සේ දකිත් ද ඒකාන්තයෙන් ඔහු අර්ත්ථ සිද්ධියට පැමිණෙත්. මොවුන්ගේ භවය දැදුරු වේ. (අවසන් වේ.)
4504. න මෙ දෙය්යං තව අත්ථි පවත්තඵලභොජි’හං, ඉදං මෙ ආසනං අත්ථි නිසීදි කට්ඨමඤ්චකෙ.
4504. මම ස්වයංපතිත (ඉබේ ගසින් වැටුනු) ඵල අනුභව කරන්නෙක්මි. ඔබවහන්සේට පිදියයුතු දෙයක් මට නැත. මාගේ මේ අසුන ඇත. දඬුමැස්සෙහි වැඩ හිඳිනු මැනව.
4505. නිසීදි තත්ථ භගවා අසම්භීතො’ව කෙසරී, මුහුත්තං වීතිනාමෙත්වා ඉදං වචනමබ්රවී:
4505. භාග්යවතුන් වහන්සේ නිර්භීත වූ සිංහරාජයකු මෙන් එහි වැඩහුන් සේක. මොහොතක් කල් ගෙවා මේ වචනය වදාළ සේක:
4506. “විස්සත්ථො හොහි මා භායී ලද්ධො ජොතිරසො තයා, යං තුය්හං පත්ථිතං සබ්බං පරිපූරිස්සතනාගතෙ.
4506. “විශ්වාසය අත්තේ වව. බියපත් නො වෙව තා විසින් ජෝතිරස මැණික ලබන ලදි. තා විසින් යමක් පතන ලද නම් ඒ සියල්ල අනාගතයෙහි සම්පූර්ණ වන්නේ ය.
4507. න මොඝං තං කතං තුය්හං පුඤ්ඤක්ඛෙත්තෙ අනුත්තරෙ, සක්කා උද්ධරිතුං අත්තා යස්ස චිත්තං පණීහිතං.
4507. නිරුත්තර වූ පුණ්යක්ෂේත්රයෙහි තා විසින් ඒ කරණ ලද පුණ්යකර්මය හිස් නො වේ. යම් අදහසක සිත පිහිටුවන ලද නම් ඒ අදහස තමා (සසර සයුරින්) ගොඩ ලන්නට සමත් වන්නේ ය.
4508. ඉමිනාසනදානෙන චෙතනාපණිධීහි ච, කප්පසතසහස්සානි විනිපාතං න ගච්ඡසි.
4508. මේ ආසනදානය හේතුකොට ගෙණ ද චිත්තප්රණිධීන් හේතුකොට ගෙණ ද (ඔබ) සියක් කප්කල් මුළුල්ලෙහි දුගතියකට නො යෙහි ය.
4509. පඤ්ඤාසක්ඛත්තුං දෙවින්දො දෙවරජ්ජං කරිස්සසි, අසීතික්ඛත්තුං රාජා ච චක්කවත්තී භවිස්සසි.
4509. පණස්වරක් දේවේන්ද්ර ව දිව්යරාජ්යය කරන්නෙහි ය. අසූ වරක් සක්විතිරජ වන්නෙහි ය.
4510. පදෙසරජ්ජං විපුලං ගණනාතො අසඞ්ඛියං, සබ්බත්ථ සුඛිතො හුත්වා සංසාරෙ සංසරිස්සසි.”
4510. (ලබන්නා වූ) මහත් වූ ප්රදේශරාජ්යය ගණනින් ගිණිය නො හැකිය. හැම තන්හි සුවපත් ව සසරෙහි හැසිරෙන්නෙහි ය’ යි.
4511. ඉදං වත්වාන සම්බුද්ධො ජලජුත්තමනායකො, නභං අබ්භුග්ගමී ධීරො හංසරාජාව අම්බරෙ.
4511. පදුමුත්තර නම් වූ බුදුරජ තෙම මේ වචන කියා ආකාශයෙහි යන හස්රජකු මෙන් අහසට නැංගේ ය.
4512. හත්ථියානං අස්සයානං සරථං සන්දමානිකං, ලභාමි සබ්බමෙවෙතං එකාසනස්සිදං ඵලං.
4512. හස්තියාන ය අශ්වයාන ය රථසහිත වූ සන්දමානික (පල්ලැක්කිය) යන මේ සියල්ල ලබමි. ඒකාසනදානයාගේ මේ විපාක යි.
4513. කානනං පවිසිත්වාපි යදා ඉච්ඡාමි ආසනං, මම සඞ්කප්පමඤ්ඤාය පල්ලඞ්කො උපතිට්ඨති.
4513. යම් කලෙක් හි වනයට පිවිස ද අසුනක් කැමති වෙම් නම් මාගේ අදහස දැන පර්ය්යඞ්කයක් එළඹ සිටී.
4514. වාරිමජ්ඣගතො සන්තො යදා ඉච්ඡාමි ආසනං, මම සඞ්කප්පමඤ්ඤාය පල්ලඞ්කො උපතිට්ඨති.
4514. යම් කලෙක්හි ජලමධ්යයට ගියෙම් අසුනක් කැමති වෙම් නම් මාගේ අදහස දැන පළඟක් එළඹ සිටී.
4515. යං යං යොනුපපජ්ජාමි දෙවත්තං අථ මානුසං, පල්ලඞ්කසතසහස්සානි පරිවාරෙන්ති මං සදා.
4515. දිව්ය වූ හෝ මනුෂ්ය වූ හෝ යම් යම් යෝනියක උපදිම් ද ඒ සියලු කල්හි සියක් දහසක් පර්ය්යඞ්කයෝ මා පිරිවරත්.
4516. දුවෙ භවෙ සංසරාමි දෙවත්තෙ අථ මානුසෙ, දුවෙ කුලෙ පජායාමි ඛත්තියෙ අථ බ්රාහ්මණෙ.
4516. දිව්ය මනුෂ්ය දෙගතියෙහි සැරිසරමි. ක්ෂත්රියබ්රාහ්මණ දෙකුලෙ හි ම උපදිමි.
4517. එකාසනං දදිත්වාන පුඤ්ඤක්ඛෙත්තෙ අනුත්තරෙ, ධම්මපල්ලඞ්කමාදාය විහරාමි අනාසවො.
4517. නිරුත්තර වූ පුණ්යක්ෂේත්රයෙහි එක් අසුනක් පුදා දහම්පලඟ ගෙණ ආස්රව රහිතව වෙසෙමි.
4518. සතසහස්සෙ ඉතො කප්පෙ යං දානමදදිං තදා, දුග්ගතිං නාභිජානාමි එකාසනස්සිදං ඵලං.
4518. එකල්හි මෙයින් සියක් දහස් වන කපෙහි යම් දනක් දිනිම් ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. ඒකාසනදානයාගේ මේ විපාක යි.
4519. කිලෙසා ඣාපිතා මය්හං භවා සබ්බෙ සමූහතා, නාගො’ව බන්ධනං ඡෙත්වා විහරාමි අනාසවො.
4519. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. ඇත්රජකුමෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්රව රහිතව වෙසෙමි.
4520. ස්වාගතං වත මෙ ආසි බුද්ධසෙට්ඨස්ස සන්තිකෙ, තිස්සො විජ්ජා අනුප්පත්තා කතං බුද්ධස්ස සාසනං.
4520. බුදුරජානන් වහන්සේ වෙත පැමිණීම මට ඒකාන්තයෙන් යහපත් විය. ත්රිවිද්යාවෝ අනුප්රාප්තයහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
4521. පටිසම්භිදා චතස්සො විමොක්ඛාපි ච අට්ඨිමෙ, ඡළභිඤ්ඤා සච්ඡිකතා කතං බුද්ධස්ස සාසනං.
4521. සිවුපිළිසැඹියාවෝ ද, අෂ්ටවිමෝක්ෂයෝ ද, ෂඩභිඥාවෝ ද, සාක්ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
ඉත්ථං සුදං ආයස්මා එකාසනදායකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්ථාති.
මෙසෙයින් ආයුෂ්මත් ඒකාසනදායක ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේකි.
එකාසනදායකත්ථෙරස්ස අපදානං තතියං.
ඒකාසනදායකස්ථවිරාවදානය තෙවැනි යී.