427. එකධම‍්මසවණියත්‍ථෙරාපදානං
427. එකධම‍්මසවණියත්‍ථෙරාපදානං
427. ඒකධම්මසවණිය ස්ථවිරාවදානය
4548. පදුමුත‍්තරො නාම ජිනො සබ‍්බධම‍්මානපාරගූ, චතුසච‍්චං පකාසෙන‍්තො සන‍්තාරෙසි බහුං ජනං.
4548. සියලු ධර්‍මයන්හි පරතෙරට ගිය පදුමුත්තර නම් බුදුරජ තෙමේ සිවුසස් පවසමින් බොහෝ දෙනා (සසරසයුරින්) එතෙර කරවී ය.
4549. අහං තෙන සමයෙන ජටිලො උග‍්ගතාපනො, ධුනන‍්තො වාකචීරානි ගච‍්ඡාමි අම‍්බරෙ තදා.
4549. එසමයෙහි මම උග්‍රතපස් ඇති ජටාධරයෙක් (තවුසෙක්) වීමි. වැහැරිසිවුරු සලමින් අහසෙහි යමි.
4550. බුද‍්ධසෙට‍්ඨස‍්ස උපරි ගන‍්තුං න විසහාමහං, පක‍්ඛීව සෙලමාසජ‍්ජ ගමනං න ලභාමහං.
4550. එකල්හි මම බුද්ධශ්‍රේෂ්ඨයන් වහන්සේගේ (හිස) මතුයෙහි යන්නට නො සමත් වෙමි. මම ශෛලපර්‍වතයට පැමිණ පක්‍ෂියකු මෙන් ගමන් නො ලබමි.
4551. උදකෙ’වොක‍්කමිත්‍වාන එවං ගච‍්ඡාමි අම‍්බරෙ, න මෙ ඉදං භූතපුබ‍්බං ඉරියාපථවිකොපානං.
4551. (පෙර) දියෙහි මෙන් කිමිද මෙසේ අහසෙහි යමි. මාගේ මේ ඉරියාපථ විකෝපනය (ඉරියවු වැරදීම) පෙර නො වූ විරූ ය.
4552. හන්‍දමෙතං ගවෙසිස‍්සං අප‍්පෙව’ත්‍ථං ලභෙය්‍යහං, ඔරොහන‍්තො අන‍්තලික‍්ඛා සද‍්දමස‍්සොසි සත්‍ථුනො.
4552. “ඒකාන්තයෙන් මෙය පිරික්සා බලන්නෙමි. අර්‍ත්‍ථයක් ලබන්නෙම් නම් ඉතා යෙහෙකැ” යි (සිතා) අහසින් බසින්නෙම් බුදුරජුන්ගේ ශබ්දය ඇසීමි.
4553. සරෙන රජනීයෙන සවණීයෙන වග‍්ගුනා, අනිච‍්චතං කථෙන‍්තස‍්ස තඤ‍්ඤෙව උග‍්ගහිං තදා.
4553. එකල්හි සිත් ඇලවිය යුතු ශ්‍රවණිය වූ මනෝඥ වූ ස්වරයෙන් අනිත්‍යතාව දෙසන්නා වූ (උන්වහන්ස්ගේ) ඒ ධර්‍මය ම උගතිමි.
4554. අනිච‍්චසඤ‍්ඤං උග‍්ගය‍්හ අගමාසිං මමස‍්සමං, යාවතායුං වසිත්‍වාන තත්‍ථ කාලකතො අහං.
4554. මම අනිත්‍ය සංඥාව ඉගෙන් මාගේ අසපුවට ගියෙමි. එහි දිවි ඇතිතාක් වැස කලුරිය කළෙම් වෙමි.
4555. චරිමෙ වත‍්තමානම‍්හි සද‍්ධම‍්මමසවණං සරිං, තෙන කම‍්මෙන සුකතෙන චෙතනාපණිධීහි ච, ජහිත්‍වා මානුසං දෙහං තාවතිංසමගච‍්ඡහං.
4555. අන්තිම අවස්ථාව පවත්නා කල්හි (-මරණාසන්නයෙහි) එම ධර්‍මශ්‍රවණමය පින සිහි කෙළෙමි. මැනැවින් කරණ ලද එම කර්‍මය කරණ කොට ගෙණ ද, මම මිනිස් සිරුර හැර තව්තිසා දෙව්ලොවට උත්පත්ති වශයෙන් ගියෙමි.
4556. තිංසකප‍්පසහස‍්සානි දෙවලොකෙ රමිං අහං, එකපඤ‍්ඤාසක‍්ඛත‍්තුඤ‍්ච දෙවරජ‍්ජමකාරයිං.
4556. මම කල්ප තිස්දහසක් දෙව්ලොව සිත් අලවා විසීමි. එක් පණස් වරක් දිව්‍ය රාජ්‍යය ද කරවීමි.
4557. එකවීසතික‍්ඛත‍්තුඤ‍්ච චක‍්කවත‍්තී අහොසහං, පදෙසරජ‍්ජං විපුලං ගණනාතො අසංඛියං.
4557. මම එක්විසිවරක් සක්විතිරජ වීමි. (ලබන ලද) ප්‍රදේශ රාජ්‍යය මෙතෙකැයි ගණන් වශයෙන් ගිණිය නො හැකි ය.
4558. අනුභොසිං සකං පුඤ‍්ඤං සුඛිතොහං භවාභවෙ, අනුස‍්සරාමි තං සඤ‍්ඤං සංසරන‍්තො භවාභවෙ, න කොටිං පටිවිජ‍්ඣාමි නිබ‍්බානං අච‍්චුතං පදං.
4558. මම කුදු මහත් භවයෙහි සුඛිත වූයෙම් ස්වකීය පුණ්‍ය (ඵල) ය අනුභව කෙළෙමි. (එසේ ම) කුදු මහත් භවයෙහි සැරිසරමින් එම (අනිත්‍ය) සංඥාව සිහිකරමි. අච්‍යුත පද සඞ්ඛ්‍යාත නිර්‍වාණය නො පිළිවිදිමි.
4559. පිතු ගෙහෙ නිසීදිත්‍වා සමණො භාවිතින්‍ද්‍රියො, කථයං පරිදීපෙන‍්තො අනිච‍්චතමුදාහරි.
4559. පියාගේ ගෘහයෙහි වැඩ හිඳ (වඩන ලද ශ්‍රද්ධා වීර්‍ය්‍ය ආදි ඉන්‍ද්‍රියයන් ඇති බැවින්) භාවිතින්‍ද්‍රිය වූ ශ්‍රමණ (බුදුරජ) තෙම (සිව්සස්) දක්වමින් (දහම්) දෙසන්නේ (සංස්කාරයන්ගේ) අනිත්‍ය බව වදාළේ ය.
4560. අනිච‍්චා වත සංඛාරා උප‍්පාදවයධම‍්මිනො, උප‍්පජ‍්ජිත්‍වා නිරුජ‍්ඣන‍්ති තෙසං වූපසමො සුඛො.
4560. “ඒකාන්තයෙන් සියලු සංස්කාරයෝ අනිත්‍යයහ උත්පත්තිය හා විනාශය ස්වභාව කොට ඇත්තාහ. ඇතිව නැති වෙත්. එම සංස්කාරයන්ගේ සන්හිඳීම සුවයෙකි” යි.
4561. සහ ගාථං සුණිත්‍වාන පුබ‍්බසඤ‍්ඤමනුස‍්සරිං, එකාසනෙ නිසීදිත්‍වා අරහත‍්තමපාපුණිං.
4561. ගාථාව ඇසීම හා සමගම පූර්‍ව (අනිත්‍ය) සංඥාව සිහි කෙළෙමි එම අසුනෙහි ම හිඳ රහත් බවට පැමිණියෙමි.
4562. ජාතියා සත‍්තවස‍්සෙන අරහත‍්තමපාපුණිං, උපසම‍්පාදයී බුද‍්ධො ධම‍්මසවණස‍්සිදං ඵලං.
4562. උත්පත්තියෙන් සත්හැවිදිරි කල්හි රහත් බවට පැමිණියෙමි. බුදුරජ තෙම මා උපසපන් කරවීය. ධර්‍මශ්‍රවණයෙහි මේ විපාක යි.
4563. සතසහස‍්සෙ ඉතො කප‍්පෙ යං ධම‍්මමසුණිං තදා, දුග‍්ගතිං නාභිජානාමි ධම‍්මසවණස‍්සිදං ඵලං.
4563. එකල්හි මෙයින් සියක් දහස් වන කපෙහි යම් ධර්‍මයක් ඇසුයෙම් ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. ධර්‍මශ්‍රවණයාගේ මේ විපාක යි.
4564. කිලෙසා ඣාපිතා මය‍්හං භවා සබ‍්බෙ සමූහතා, නාගොව බන්‍ධනං ඡෙත්‍වා විහරාමි අනාසවො.
4564. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. ඇත් රජකු මෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්‍රව රහිතව වෙසෙමි.
4565. ස‍්වාගතං වත මෙ ආසි බුද‍්ධසෙට‍්ඨස‍්ස සන‍්තිකෙ, තිස‍්සො විජ‍්ජා අනුප‍්පත‍්තා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
4565. බුදුරජානන් වහන්සේ වෙත පැමිණීම මට ඒකාන්තයෙන් ස්වාගත විය. ත්‍රිවිද්‍යාවෝ අනුප්‍රාප්තයහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
4566. පටිසම‍්භිදා චතස‍්සො ච විමොක‍්ඛාපි ච අට‍්ඨිමෙ, ඡළභිඤ‍්ඤා සච‍්ඡිකතා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
4566. සිවුපිළිසැඹියාවෝ ද අෂ්ටවිමෝක්‍ෂයෝ ද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා එකධම‍්මසවණියො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙසෙයින් ආයුෂ්මත් ඒකධම්මසවණිය ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේකි.
එකධම‍්මසවණියත්‍ථෙරස‍්ස අපදානං සත‍්තමං.
ඒකධම්මසවණිය ස්ථවිරාවදානය සත්වැනි යි.