469. සයම‍්පටිභාණියත්‍ථෙරාපදානං
469. සයම‍්පටිභාණියත්‍ථෙරාපදානං
469. සයම්පටිභාණිය ස්ථවිරාවදානය
4908. කකුධං විලසන‍්තංව දෙවදෙවං නරාසභං, රථියං පටිපජ‍්ජන‍්තං කො දිස‍්වා නප‍්පසීදති.
4908. (මල්පල්ලෙන්) බබලන්නා වූ කුඹුක්ගසක් වැනි වූ දේවාතිදේව වූ නරශ්‍රේෂ්ඨ වූ වීථියට පිළිපන්නා වූ බුදුරජුන් දැක කවරෙක් නො පහදී ද?
4909. තමන්‍ධකාරං නාසෙත්‍වා සන‍්තාරෙත්‍වා බහුං ජනං, ඤාණාලොකෙන ජොතන‍්තං කො දිස‍්වා නප‍්පසීදති.
4909. (මෝහ නමැති) ඝනාන්‍ධකාරය නසා බොහෝ දෙන (සසරින්) එතෙර කොට ඥානාලෝකයෙන් බබලන්නා වූ බුදුරජුන් දැක කවරෙක් නො පහදී ද?
4910. වසීසතසහස‍්සෙහි නිය්‍යන‍්තං ලොකනායකං, උද‍්ධරන‍්තං බහූ සත‍්තෙ කො දිස‍්වා නප‍්පසීදති.
4910. රහතුන් ලක්‍ෂයක් සමඟ වඩින්නා වූ ලෝකනායක වූ බොහෝ සත්ත්‍වයන් (දුකින්) ගොඩලන්නා වූ බුදුරජුන් දැක කවරෙක් නො පහදී ද?
4911. ආහනන‍්තං ධම‍්මභෙරිං මද‍්දන‍්තං තිත්‍ථියෙ ගණෙ, සීහනාදං විනදන‍්තං කො දිස‍්වා නප‍්පසීදති.
4911. දහම්බෙරය ගසන්නා වූ තීර්‍ත්‍ථකසමූහයා මඩින්නා වූ සිහනද (=ශ්‍රේෂ්ඨනාද) කරන්නා වූ බුදුරජුන් දැක කවරෙක් නො පහදී ද?
4912. යාවතා බ්‍රහ‍්මලොකතො ආගන‍්ත්‍වාන සබ්‍රහ‍්මකා, පුච‍්ඡන‍්ති නිපුණෙ පඤ‍්හෙ කො දිස‍්වා නප‍්පසීදති.
4912. බඹලොව තෙක් දෙවියෝ බඹුන් සහිත වූවාහු අවුත් සියුම් පැණ විචාරත් ද, (ඒ බුදුරජුන්) දැක කවරෙක් නො පහදී ද?
4913. යස‍්සඤ‍්ජලිං කරිත්‍වාන ආයාචන‍්ති සදෙවකා, තෙන පුඤ‍්ඤං අනුභොන‍්ති කො දිස‍්වා නප‍්පසීදති.
4913. දෙවියන් සහිත ලෝවැස්සෝ යම් උතුමකුට ඇඳිලි බැඳ අයදිත් ද, එයින් (ඔහු) පින් ලබත් ද, ඒ බුදුරජුන් දැක කවරෙක් නො පහදී ද?
4914. සබ‍්බෙ ජනා සමාගම‍්ම සම‍්පවාරෙන‍්ති චක‍්ඛුමං, න විකම‍්පති අජ‍්ඣිට‍්ඨො කො දිස‍්වා නප‍්පසීදති.
4914. සියලු දෙන රැස්ව බුදුරජුන් පවරත්. එසේ ආරාධිත වූයේ ද නො සැලේ. (ඒ බුදුරජුන්) දැක කවරෙක් නො පහදී ද?
4915. නගරං පවිසතො යස‍්ස රවන‍්ති භෙරියො බහූ, විනදන‍්ති ගජා මත‍්තා කො දිස‍්වා නප‍්පසීදති.
4915. නුවරට පිවිසෙන්නා වූ යමකුට බොහෝ භේරිහු (-බෙර) නාද කෙරෙත් ද, මතැත්හු කුඤ්ච නාද කෙරෙත් ද. (ඒ බුදුරජුන් දැක) කවරෙක් නම් නො පහදී ද?
4916. රථියා ගච‍්ඡතො යස‍්ස සබ‍්බාභා ජොතතෙ සදා, අබ‍්භුන‍්නතා සමා හොන‍්ති කො දිස‍්වා නප‍්පසීදති.
4916. හැමකල්හි වීථියෙහි වඩින්නා වූ යමකුගේ (සිරුරින්) සියලු පැහැ නිති බබලයි ද, (භූමියෙහි) උස් ස්ථානයෝ (පා තබන විට) සම වේ ද, (ඒ බුදුරජුන්) දැක කවරෙක් නම් නො පහදී ද?
4917. ව්‍යාහරන‍්තස‍්ස බුද‍්ධස‍්ස චක‍්කවාළම‍්හි සූයති, සබ‍්බෙ සත‍්තෙ විඤ‍්ඤාපෙති කො දිස‍්වා නප‍්පසීදති.
4917. බුදුරජුන් බණන කල්හි සක්වළෙහි ම ඇසේ හැම සතුන් හඟවා ලයි. (ඒ බුදුරජුන්) දැක කවරෙක් නම් නො පහදී ද?
4918. සතසහස‍්සෙ ඉතො කප‍්පෙ යං බුද‍්ධමභිකිත‍්තයිං, දුග‍්ගතිං නාභිජානාමි කිත‍්තනාය ඉදං ඵලං.
4918. මෙයින් සියක්දහස් වන කපෙහි යම් බුදුවරයකු කීර්‍තනය කෙළෙම් ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. බුදුරජුන් පැසසීමෙහි මේ විපාක යි.
4919. කිලෙසා ඣාපිතා මය‍්හං භවා සබ‍්බෙ සමූහතා, නාගොව බන්‍ධනං ඡෙත්‍වා විහරාමි අනාසවො.
4919. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. ඇත්රජකු මෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්‍රවරහිතව වෙසෙමි.
4920. ස‍්වාගතං වත මෙ ආසි බුද‍්ධසෙට‍්ඨස‍්ස සන‍්තිකෙ, තිස‍්සො විජ‍්ජා අනුප‍්පත‍්තා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
4920. බුදුරජානන් වහන්සේ වෙත පැමිණීම මට ඒකාන්තයෙන් යහපත් විය. ත්‍රිවිද්‍යාවෝ අනුප්‍රාප්තයහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
4921. පටිසම‍්භිදා චතස‍්සො ච විමොක‍්ඛාපි ච අට‍්ඨිමෙ, ඡළභිඤ‍්ඤා සච‍්ඡිකතා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
4921. සිවුපිළිසැඹියාවෝ ද, අෂ්ටවිමෝක්‍ෂයෝ ද, ෂඩභිඥාවෝ ද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා සයම‍්පටිභාණියො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙසෙයින් ආයුෂ්මත් සයම්පටිභාණිය ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළසේකි.
සයම‍්පටිභාණියත්‍ථෙරස‍්ස අපදානං නවමං.
සයම්පටිභාණිය ස්ථවිරාවදානය නව වැනි යි.