485. චන්‍දනමාලියත්‍ථෙරාපදානං
485. චන්‍දනමාලියත්‍ථෙරාපදානං
485. චන්‍දනමාලිය ස්ථවිරාවදානය
5105. පඤ‍්චකාමගුණෙ හිත්‍වා පියරූපෙ මනොරමෙ, අසීතිකොටියො හිත්‍වා පබ‍්බජිං අනගාරියං.
5105. ප්‍රියස්වරූප වූ මනරම් වූ පස්කම් ගුණ හැර අසූකෙළක් ධනය ද හැර පැවිද්දට පැමිණියෙමි.
5106. පබ‍්බජිත්‍වාන කායෙන පාපකම‍්මං විවජ‍්ජයිං, වචීදුච‍්චරිතං හිත්‍වා නදීකූලෙ වසාමහං.
5106. මම පැවිදිව කයින් පව්කම් දුරු කෙළෙමි. වාග්දුශ්චරිතය හැර ගංඉවුරෙහි වෙසෙමි.
5107. එකකං මං විහරන‍්තං බුද‍්ධසෙට‍්ඨො උපාගමි, නාහං ජානාමි බුද‍්ධොති අකාසිං පටිසන්‍ථරං.
5107. හුදකලාව වසන්නා වූ මා වෙත බුද්ධශ්‍රේෂ්ඨයන් වහන්සේ එළඹි සේක. බුදුරජය යි මම නො දනිමි. පිළිසඳර කථා කෙළෙමි.
5108. කරිත්‍වා පටිසන්‍ථාරං නාමගොත‍්තමපුච‍්ඡහං, දෙවතානු’සි ගන්‍ධබ‍්බො ආදු සක‍්කො පුරින්‍දදො.
5108. මම පිළිසඳර කථා කොට නම්ගොත් විචාළෙමි: භවත් දෙවි වෙයි? නොහොත් පුරින්‍දද නම් වූ ශක්‍ර වෙයි?
5109. කො වා ත්‍වං කස‍්ස වා පුත‍්තො මහාබ්‍රහ‍්මා ඉධාගතො, විරොචෙසි දිසා සබ‍්බා උදයං සුරියො යථා.
5109. භවත් කවර හෝ වෙයි? කාගේ පුත්‍ර හෝ වෙයි? මහාබ්‍රහ්මයා මෙහි පැමිණියේ දෝ? උදාවන හිරු මෙන් සියලු දිගුන් බබුළුවයි.
5110. සහස‍්සාරානි චක‍්කානි පාදෙ දිස‍්සන‍්ති මාරිස, කො වා ත්‍වං කස‍්ස වා පුත‍්තො කථං ජානෙමු තං මයං. නාමගොත‍්තාං පවෙදෙහි සංසයං අපනෙහි මෙ.
5110. නිදුකාණෙනි, (මුබගේ) පාදයෙහි දහසක් දැවි ඇති චක්‍රයෝ පැණෙත්. භවත් කවර හෝ වෙයි? කවරෙකුගේ පුත්‍ර හෝ වෙයි? එය අපි කෙසේ දැනගනිමු ද? නම් ගොත් පවසනු මැනව. මාගේ සැක දුරු කරණු මැනව.
5111. “නම‍්හි දෙවො න ගන්‍ධබ‍්බො නාපි සක‍්කො පුරින්‍දදො, බ්‍රහ‍්මභාවො ච මෙ නත්‍ථි එතෙසං උත‍්තමො අහං.
5111. “මම දෙවි නො වෙමි. ගන්‍ධර්‍ව ද නො වෙමි. පුරින්‍ද නම් ශක්‍ර ද නො වෙමි. මට බ්‍රහ්මත්‍වයෙක් ද නැත. ඔවුනතුරෙන් මම උතුම් වෙමි.
5112. අතීතො විසයං තෙසං දාලයිං කාමබන්‍ධනං. සබ‍්බෙ කිලෙසෙ ඣාපෙත්‍වා පත‍්තො සම‍්බොධිමුත‍්තමං”.
5112. ඔවුන්ගේ විෂයය ඉක්ම වූයෙම් වෙමි. කාමබන්‍ධන ප්‍රදාලනය කෙළෙමි. සියලු කෙලෙසුන් දවා උතුම් වූ සම්‍යක්සම්බෝධියට පැමිණියෙම් වෙමි.” (යි බුදුහු වදාළහ.)
5113. තස‍්ස වාචං සුණිත්‍වාහං ඉදං වචනමබ්‍රවිං: යදි බුද‍්ධොසි සබ‍්බඤ‍්ඤූ නිසීද ත්‍වං මහාමුනි, තමහං පූජයිස‍්සාමි දුක‍්ඛස‍්සන‍්තකරො තුවං.
5113. මම උන්වහන්සේගේ වචනය අසා මෙම වචනය කීමි: ඉදින් භවත් සර්‍වඥ බුද්ධයෙහි නම්, මහාමුනි, මැඬහිඳිනු මැනව. මම මුබ පුදන්නෙමි. භවත් දුක් කෙළවර කරන්නේ වෙහි ය.
5114. පත්‍ථරිත්‍වාජිනචම‍්මං අදාසිං සත්‍ථුනො අහං, නිසීදි තත්‍ථ භගවා සීහොව ගිරිගබ‍්භරෙ.
5114. මම අඳුන්දිවිසම අතුරා ශාස්තෲන් වහන්සේට දුනිමි. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ගිරිගුහායෙකැ සිංහයකු මෙන් එහි වැඩහුන් සේක.
5115. ඛිප‍්පං පබ‍්බතමාරුය‍්හ අම‍්බස‍්ස ඵලමග‍්ගහිං, සාලකල්‍යාණිකං පුප‍්ඵං චන්‍දනං ච මහාරහං.
5115. වහා පර්‍වතයට නැග අඹකැණක් ගතිමි. සල්කලණමල් ද මාහැඟි සඳුන් ද -
5116. ඛිප‍්පං පග‍්ගය‍්හ තං සබ‍්බං උපෙත්‍වා ලොකනායකං, ඵලං බුද‍්ධස‍්ස දත්‍වාන සාලපුප‍්ඵමපූජයිං.
5116. ඒ සියල්ල වහා ගෙණ ලෝකනායකයන් වහන්සේ වෙත එළඹ බුදුරජුන් හට අඹ ඵල දී සල්මල් පිදීමි.
5117. චන්‍දනං අනුලිම‍්පිත්‍වා අවන්‍දිං සත්‍ථුනො අහං, පසන‍්නචිත‍්තො සුමනො විපුලාය ච පීතියා.
5117. මම පහන් සිත් ඇත්තෙම් සොම්නස් වූයෙම් මහත් වූ ප්‍රීතියෙන් සඳුන් අලෙව් කොට බුදුරජානන් වහන්සේ වැන්දෙමි.
5118. අජිනම‍්හි නිසීදිත්‍වා සුමෙධො ලොකනායකො, මම කම‍්මං පකිත‍්තෙසි හංසයන‍්තො මමං තදා:
5118. එ කල්හි සුමේධ බුදුරජ තෙමේ අඳුන්දිවිසමෙහි වැඩ හිඳ මා තුටු කරමින් මාගේ කර්‍මය පැවසී ය:
5119. “ඉමිනා ඵලදානෙන ගන්‍ධමාලෙහි චූභයං, පඤ‍්චවීසෙ කප‍්පසතෙ දෙවලොකෙ රමිස‍්සති. අනූනමනසංකප‍්පො වසවත‍්තී භවිස‍්සති.
5119. “ගඳ මල් දෙවගය සහිත මෙම අඹපල දීම හේතු කොට ගෙණ එක්සියවිසිපස් කපක් දෙව් ලොවෙහි සිත් අලවා වසන්නේ ය. සම්පූර්‍ණ වූ චිත්තසඞ්කල්පනා ඇති වශවර්ත්ති දෙවියෙක් ද වන්නේ ය.
5120. ඡබ‍්බීසතිකප‍්පසතෙ මනුස‍්සත‍්තං ගමිස‍්සති. භවිස‍්සති චක‍්කවත‍්තී චාතුරන‍්තො මහිද‍්ධිකො.
5120. එක්සියසවිසිකපක් මිනිසත්බවට යන්නේ ය. සිවුසයුරු හා සිවුමහදිවයින් කෙළවර කොට ඇති පෘථිවියට අධිපති වූ මහත් ඍද්ධි ඇති සක්විතිරජෙක් වන්නේ ය.
5121. වෙභාරං නාම නගරං විස‍්සකම‍්මෙන මාපිතං. හෙස‍්සති සබ‍්බසොවණ‍්ණං නානාරතනභූසිතං,
5121. විශ්වකර්‍මයා විසින් මවන ලද වෙභාර නම් නගරයෙක් ද වන්නේය. නන් රුවනින් සරසන ලද එය සර්‍ව ස්වර්‍ණමය වන්නේය.
5122. එතෙනෙව උපායෙන සංසරිස‍්සති සො භවෙ. සබ‍්බත්‍ථ පූජිතො හුත්‍වා දෙවත‍්තෙ අථ මානුසෙ. පච‍්ඡිමෙ භවෙ සම‍්පත‍්තෙ බ්‍රහ‍්මබන්‍ධු භවිස‍්සති.
5122. හෙතෙම මෙ ක්‍රමයෙන් ම භවයෙහි සැරිසරන්නේ ය. දිවඅත්බැව්හි ද යලි මිනිසත්බැව්හි ද සියලු තන්හි පූජිත ව පශ්චිමභවය පැමිණි කල්හි බ්‍රාහ්මණයෙක් වන්නේ ය.
5123. අගාරා අභිනික‍්ඛම‍්ම අනගාරී භවිස‍්සති, අභිඤ‍්ඤාපාරගූ හුත්‍වා නිබ‍්බායිස‍්සතනාසවො.”
5123. ගිහිගෙන් නික්ම පැවිදි වන්නේ ය. අභිඥාවන්හි පරතෙරට ගියේ ආස්‍රව රහිත ව පිරිනිවන් පාන්නේ ය.”
5124. ඉදං වත්‍වාන සම‍්බුද‍්ධො සුමෙධො ලොකනායකො, මම නිජ‍්ඣායමානස‍්ස පක‍්කාමි අනිලඤ‍්ජසෙ.
5124. ලෝකනායක වූ සුමේධ බුදුරජ තෙම මෙය වදාරා මා බලා සිටිය දී ම අහස්මගෙහි වැඩියේ ය.
5125. තෙන කම‍්මෙන සුකතෙන චෙතනාපණිධීහි ච, ජහිත්‍වා මානුසං දෙහං තාවතිංසමගච‍්ඡහං.
5125. මැනැවින් කළ ඒ කර්‍මහේතුයෙන් ද චිත්තප්‍රණිධිහේතුයෙන් ද මම මිනිස්සිරුර හැර තව්තිසා දෙව්ලොවට (උත්පත්තිවශයෙන්) ගියෙමි.
5126. තුසිතාතො චවිත්‍වාන නිබ‍්බත‍්තිං මාතුකුච‍්ඡියං, භොගෙ මෙ ඌනතා නත්‍ථි යම‍්හි ගබ‍්භෙ වසාමහං.
5126. තුෂිතදිව්‍යලෝකයෙන් ච්‍යුතව මවුකුසෙහි උපනිමි. මම යම් මවුගැබක වෙසෙම් ද, එකල්හි මාගේ භෝගයෙහි ද අඩුබවෙක් නැත.
5127. මාතුකුච‍්ඡිගතෙ මය‍්හං අන‍්නං පානඤ‍්ච භොජනං, මාතුයා මම ඡන්‍දෙන නිබ‍්බත‍්තති යදිච‍්ඡකං.
5127. මා මවුකුසෙහි පිළිසඳගත් කල්හි මාගේ අදහසට අනුව මවුට කැමති තාක් ආහාර පාන භෝජන ද පහළ වේ.
5128. ජාතියා පඤ‍්චවස‍්සෙන පබ‍්බජිං අනගාරියං, ඔරොපිතම‍්හි කෙසම‍්හි අරහත‍්තමපාපුණිං.
5128. උත්පත්තියෙන් පස්හැවිරිදි කල්හි සසුනෙහි පැවිදි වීමි. (පැවිද්ද සඳහා) හිසකේ බෑ කල්හි රහත්බවට පැමිණියෙමි.
5129. පුබ‍්බකම‍්මං ගවෙසන‍්තො ඔරෙන නාද‍්දසං අහං, තිසකප‍්පසහස‍්සම‍්හි මම කම‍්මං අනුස‍්සරිං.
5129. පූර්‍වකර්‍මය පිරික්සන්නෙමි මම (එය) ලමුසේ නො දිටිමි. තිස්දහස්කපෙහි මාගේ කර්‍මය සිහි කෙළෙමි.
5130. නමො තෙ පුරිසාජඤ‍්ඤ නමො තෙ පුරිසුත‍්තම, තව සාසනමාගම‍්ම පත‍්තොම‍්හි අචලං පදං.
5130. පුරුෂ ශ්‍රේෂ්ඨයන් වහන්ස, මුබ වහන්සේට නමස්කාර වේවා. පුරුෂෝත්තමයන් වහන්ස මුබ වහන්සේට නමස්කාර වේවා. මුබ වහන්සේගේ සසුන් පැමිණ අචලපදය වූ නිවන ලැබුයෙමි.
5131. තිංසකප‍්පසහස‍්සම‍්හි යං බුද‍්ධමභිපූජයිං, දුග‍්ගතිං නාභිජානාමි බුද‍්ධපූජායිදං ඵලං.
5131. තිස්දහස්කපෙහි යම් බුදු කෙනෙකුන් සකසා පිදූයෙම් ද (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාක යි.
5132. කිලෙසා ඣාපිතා මය‍්හං භවා සබ‍්බෙ සමූහතා, නාගො ව බන්‍ධනං ඡෙත්‍වා විහරාමි අනාසවො.
5132. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භාවයෝ නසන ලදහ. ඇත්රජකු මෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්‍රව රහිතව වෙසෙමි.
5133. ස‍්වාගතං වත මෙ ආසි බුද‍්ධසෙට‍්ඨස‍්ස සන‍්තිකෙ, තිස‍්සො විජ‍්ජා අනුප‍්පත‍්තා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
5133. බුදුරජානන් වහන්සේ වෙත පැමිණීම මට ඒකාන්තයෙන් යහපත් විය. ත්‍රිවිද්‍යාවෝ අනුප්‍රාප්තයහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
5134. පටිසම‍්භිදා චතස‍්සො ච විමොක‍්ඛාපි ච අට‍්ඨිමෙ, ඡළභිඤ‍්ඤා සච‍්ඡිකතා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
5134. සිවුපිළිසැඹියාවෝ ද අෂ්ටවිමෝක්‍ෂයෝ ද ෂඩභිඥාවෝ ද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන්වහන්සේගේ සසුන් කරණ ලදී.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා චන්‍දනමාලියො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙසෙයින් ආයුෂ්මත් චන්‍දනමාලිය ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේකි.
චන්‍දනමාලියත්‍ථෙරස‍්ස අපදානං පඤ‍්චමං.
චන්‍දනමාලිය ස්ථවිරාවදානය පස්වැනියි.