දුතියකුණ්ඩලීවිමානං
6. 9.
6. 9.
1102. අලඞ්කතො මල්යධරො සුවත්ථො සුකුණ්ඩලී කප්පිතකෙසමස්සු ආමුත්තහත්ථාභරණො යසස්සී දිබ්බෙ විමානම්හි යථාසි චන්දිමා
1102. (එම්බා දිව්යපුත්රය) අලවකෘත වූ දිවමලින් බර වූ මනාවස්ත්ර ඇති ශෝභන කුණ්ඩලාභරණ ඇති අන්දම් තබනලද කෙස් රැවුළු ඇති පැළඳි අත් අබරණ ඇති පිරිවර ඇත්තා වූ (තෝ) දිවවිමන්හි සඳ මෙන් බබළන්නෙහි.
1103. දිබ්බා ච වීණා පවදන්ති වග්ගුං අට්ඨට්ඨකා සික්ඛිතා සාධුරූපා දිබ්බා ච කඤ්ඤා තිදසචරා උළාරා නච්චන්ති ගායන්ති පමොදයන්ති
1103. (එහි) දිව්ය වීණාවෝ මිහිරි සේ වාදනය වෙති. සූසැටක් පමණ වූ පුහුණු වූ සොඳුරු සැහැවි ඇති දෙව්ලොව සුවසේ හැසිරෙන්නා වූ උදාර වූ දිව්යකන්යාවෝ ද නටති, ගයති, ප්රමෝද වෙත්.
1104. දෙවිද්ධිපත්තොසි මහානුභාවො මනුස්සභූතො කිමකාසි පුඤ්ඤං කෙනාසි එවං ජලිතානුභාවො වණ්ණො ච තෙ සබ්බදිසා පභාසතීති
1104. (තෝ) දේවර්ධියට පැමිණියෙහි, මහත් අනුභාව ඇත්තෙහි. මනුෂ්ය වූයේ කිනම් පිනක් කෙළෙහි ද? තාගේ සිරුරුපැහැය ද සියලු දිගුන් බබුළුවයි. කිනම් පිනෙකින් මෙසේ දිලියෙන පුණ්යර්ධි ඇත්තෙහි ද?
1105. සො දෙවපුත්තො අත්තමනො මොග්ගල්ලානෙන පුච්ඡිතො, පඤ්හං පුට්ඨො වියාකාසි යස්ස කම්මස්සිදං ඵලන්ති
1105. මුගලන් තෙරුන් විසින් මේ පුණ්යඵලය යම් කවර කර්මයක්හුගේ දැ යි පුළුවුස්නාලද ඒ දේවපුත්ර තෙමේ තුටුසිත් ඇත්තේ (මෙසේ) පැවසී ය.
1106. අහං මනුස්සෙසු මනුස්සභූතො දිස්වාන සමණෙ සාධුරූපෙ සම්පන්නවිජ්ජාචරණෙ යසස්සී බහුස්සුතෙ සීලවතූපපන්නෙ අන්නඤ්ච පානඤ්ච පසන්නචිත්තො සක්කච්ච දානං විපුලං අදාසිං
1106. (වහන්ස) මම මිනිසුන් අතුරෙහි මනුෂ්ය වූයෙම් මනා පියෙවි ඇති විද්යා හා චරණධර්මයන්ගෙන් යුක්ත වූ පිරිවර ඇති බහුශ්රුත වූ ශීලව්රත සමන්වාගත වූ ශ්රමණයන් දැක, පහන් සිතැත්තෙම් අහර ද පැන් ද සකස් කොට මහත් දානයක් දුනිමි.
1107. තෙන මෙ තාදිසො වණ්ණො තෙන මෙ ඉධමිජ්ඣති, උප්පජ්ජන්ති ච මෙ භොගා යෙ කෙචි මනසො පියා
1107. ඒ පිනෙන් මාගේ සිරුරුපැහැය එබඳු වෙයි. ඒ පිනෙන් මාගේ සම්පත්තිය මෙහි සමෘද්ධ වෙයි. මන වඩන යම්කිසි සම්පත්තීහු වෙත් ද, ඒ සම්පත්තීහු මට පහළ වෙත්.
1108. අක්ඛාමි තෙ භික්ඛු මහානුභාව මනුස්සභූතො යමකාසි පුඤ්ඤං තෙනම්හි එවං ජලිතානුභාවො වණ්ණො ච මෙ සබ්බදිසා පභාසතීති.
1108. මහත් අනුභාව ඇති ශ්රමණයන් වහන්ස, මිනිස් වූ මම යම් පිනක් කෙළෙම් ද, (එය) ඔබට කියමි. එයින් මෙසේ දිලියෙන පුණ්යර්ධි ඇත්තෙමි. මාගේ සිරුරුපැහැය ද සියලු දිගුන් බබුළුවයි.