නන්‍දනවිමානං
7. 2.
7. 2.
1121. යථා වනං නන්‍දනං චිත‍්තලතං පභාසති උය්‍යානසෙට‍්ඨං තිදසානමුත‍්තමං තදූපමං තුය‍්හමිදං විමානං ඔභාසයං තිට‍්ඨති අන‍්තළික‍්ඛෙ
1121. (එම්බා දේවපුත්‍රය) තව්තිසා දෙවියනට උතුම් වූ උයන් අතුරෙන් ශ්‍රේෂ්ඨ වූ නන්‍දවනය හා චිත්‍රලතාවනය යම්සේ බබළා ද, එබඳු වූ තාගේ මේ විමානය අහසෙහි බබළමින් සිටී.
1122. දෙවිද‍්ධිපත‍්තොසි මහානුභාවො මනුස‍්සභූතො කිමකාසි පුඤ‍්ඤං කෙනාසි එවං ජලිතානුභාවො වණ‍්ණොච තෙ සබ‍්බදිසා පභාසතීති
1122. (තෝ) දේවර්ධියට පැමිණියෙහි. මනුෂ්‍ය වූයේ කිනම් පිනක් කෙළෙහි ද? තාගේ සිරුරු පැහැය ද සියලු දිගුන් බබුළුවයි. කිනම් පිනෙකින් මෙසේ දිලිසෙන පුණ්‍යර්ධි ඇත්තේ වෙහි ද?
1123. සො දෙවපුත‍්තො අත‍්තමනො මොග‍්ගල‍්ලානෙන පුච‍්ඡිතො, පඤ‍්හං පුට‍්ඨො වියාකාසි යස‍්ස කම‍්මස‍්සිදං ඵලං
1123. මේ පුණ්‍යඵලය යම් කවර කර්‍මයක්හුගේ දැයි මුගලන් තෙරුන් විසින් පුළුවුස්නාලද ඒ දේවපුත්‍ර තෙමේ තුටුසිත් ඇත්තේ (මෙසේ) පැවසී ය.
1124. අහං මනුස‍්සෙසු මනුස‍්සභූතො දළිද‍්දො අතාණො කපණො කම‍්මකරො අහොසිං ජිණ‍්ණො ච මාතාපිතරො අභරිං පියා ච මෙ සීලවන‍්තො අහෙසුං අන‍්නඤ‍්ච පානඤ‍්ච පසන‍්නචිත‍්තො සක‍්කච‍්ච දානං විපුලං අදාසිං
1124. මම (පෙරැ) මිනිසුන් අතුරෙහි මිනිස් වූයෙම් දිළිඳු වූ අසරණ වූ බැගෑපත් වූ කම්කරුවෙක් වීමි. (ඒ මම) ජරාවෙන් දුර්‍වල වූ මාගේ මවුපියන් පෝෂණය කෙළෙමි. සිල්වත්හු ද මට ප්‍රියවුහ. පහන් සිතැතියෙම් අහර ද පැන් ද සකස් කොට මහාදානයක් දුනිමි.
1125. තෙන මෙ තාදිසො වණ‍්ණො තෙන මෙ ඉධමිජ‍්ඣති, උප‍්පජ‍්ජන‍්ති ච මෙ භොගා යෙ කෙචි මනසො පියා.
1125. ඒ පිනෙන් මාගේ සිරුරු පැහැය එබඳු වෙයි. ඒ පිනෙන් මාගේ සම්පත්තිය මෙහි සමෘද්ධ වෙයි. මන වඩන සම්පත්තීහු මට පහළ වෙත්.
1126. අක‍්ඛාමි තෙ භික‍්ඛු මහානුභාව මනුස‍්සභූතො යමකාසි පුඤ‍්ඤං තෙනම‍්හි එවං ජලිතානුභාවො වණ‍්ණො ච මෙ සබ‍්බදිසා පභාසතීති.
1126. මහත් අනුභාව ඇති ශ්‍රමණයන් වහන්ස, මිනිස් වූ මම යම් පිනක් කෙළෙම් ද, (එය) ඔබට කියම්. එයින් මෙසේ දිලියෙන පුණ්‍යාර්ධි ඇත්තෙමි. මාගේ සිරුරු පැහැය ද සියලු දිගුන් බබුළුවයි.