පඨම අභිනිවෙස සුත‍්තං

1. 3. 5. 8.

පඨම අභිනිවේස සූත්‍රය

157. සැවැත්නුවර:

“කුමක් ඇති කල්හි කුමක් ඇසුරු කොට කුමක් ප්‍රත්‍යය කොට සංයෝජනඅභිනිවේස විනිබන්‍ධයෝ (සංයෝජනයෝ ය අනිත්‍යාදියෙහි නිත්‍යාදි වශයෙන් දැඩිව පිවිස ගන්නෝය සිත තදින් බැඳගන්නා විනිබන්‍ධයෝ ය යන කෙලෙස්හු) උපදිද්දැ” යි.

වහන්ස, අපගේ දහම්හු භගවත්හු මුල් කොට ඇතියහ ...

මහණෙනි, රූපය ඇති කල්හි රූපය ඇසුරු කොට රූපය ප්‍රත්‍යය කොට සංයෝජන අභිනිවේසවිනිබන්‍ධයෝ උපදිති. වේදනාව ඇති කල්හි ... සංඥාව ඇති කල්හි ... සංස්කාර ඇති කල්හි ... විඥානය ඇති කල්හි විඥානය ඇසුරු කොට විඥානය ප්‍රත්‍යය කොට සංයෝජන අභිනිවේස විනිබන්‍ධයෝ උපදිත්.

මහණෙනි, ඒ කිමැ යි හඟිවු ද? රූපය නිත්‍ය හෝ වේ ද අනිත්‍ය හෝ වේ දැ යි? වහන්ස, අනිත්‍ය යැ.

යමක් අනිත්‍ය නම් එය දුක් හෝ වේ ද , සුව හෝ වේ ද? වහන්ස, දුක් යැ.

යමක් අනිත්‍ය නම් දුක් නම් වෙනස් වනසුලු නම් එය නොඇසුරු කොට සංයෝජන අභිනිවේසවිනිබන්‍ධයෝ උපදනාහු දැ යි? වහන්ස, තෙල නො වේ මැ යි.

වේදනාව ... සංඥාව ... සංස්කාර ... විඥානය නිත්‍ය හෝ වේ ද, අනිත්‍ය හෝ වේ දැ යි? වහන්ස, අනිත්‍ය යැ.

යමක් අනිත්‍ය නම් එය දුක් හෝ වේ ද, සුව හෝ වේ දැ යි? වහන්ස, දුක් යැ.

යමක් අනිත්‍ය නම් දුක් නම් වෙනස් වනසුලු නම් එය නොඇසුරු කොට සංයෝජන අභිනිවේස විනිබන්‍ධයෝ උපදනාහු දැ යි? වහන්ස, තෙල නො වේ මැ යි .

මෙසේ දක්නේ ... මේ බැව් පිණිස අනෙකක් නැතැ යි දැනගනී යි.