6. ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං
6. ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං
6. ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය
1. තෙන සමයෙන බුද‍්ධො භගවා කොසම‍්බියං විහරති ඝොසිතාරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන ආයස‍්මා ඡන‍්නො ආපත‍්තිං ආපජ‍්ජිත්‍වා න ඉච‍්ඡති ආපත‍්තිං පටිකාතුං. යෙ තෙ භික‍්ඛූ අප‍්පිච‍්ඡා -පෙ- තෙ උජ‍්ඣායන‍්ති ඛීයන‍්ති විපාචෙන‍්ති: “කථං හි නාම ආයස‍්මා ඡන‍්නො ආපත‍්තිං ආපජ‍්ජිත්‍වා න ඉච‍්ඡිස‍්සති ආපත‍්තිං පටිකාතු”න‍්ති.
1. එ සමයෙහි භාග්‍යවත් බුදුරජානන් වහන්සේ කොසොඹෑ නුවර නිසා ඝෝෂිතාරාමයෙහි වෙසෙන සේක. එ සමයෙහි ආයුෂ්මත් ඡන්න තෙම ඇවැත් ඇවැද ඇවැතට පිළියම් කරන්නට නො කැමැති වෙයි. යම් මහණ කෙනෙක් අල්පේච්ඡ ද ... ඔහු “ආයුෂ්මත් ඡන්න තෙම ඇවැත් ඇවැද ඇවැතට පිළියම් කරන්නට කෙසේ නම් නො කැමැත්තේ දැ”යි ලාමක කොට කියත්, නොගුණ පවසත්, නොගුණ පතුරවත්.
2. අථ ඛො තෙ භික‍්ඛූ භගවතො එතමත්‍ථං ආරොචෙසුං. අථ ඛො භගවා එතස‍්මිං නිදානෙ එතස‍්මිං පකරණෙ භික‍්ඛුසඞ‍්ඝං සන‍්නිපාතාපෙත්‍වා භික‍්ඛූ පටිපුච‍්ඡි. “සච‍්චං කිර භික‍්ඛවෙ ඡන‍්නො භික‍්ඛු ආපත‍්තිං ආපජ‍්ජිත්‍වා න ඉච‍්ඡති ආපත‍්තිං පටිකාතු”න‍්ති. “සච‍්චං භගවා”.
2. ඉක්බිත්තෙන් ඒ භික්‍ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙ පවත් සැළ කළහ. එ කල්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ කාරණයෙහි මේ ප්‍රස්තාවයෙහි බික්සඟන රැස් කරවා “මහණෙනි, සැබෑ ද? ඡන්න මහණ ඇවැත් ඇවැද ඇවැතට පිළියම් කරන්නට නො කැමැත්තේ දැ?” යි පුළුවුත් සේක. “සැබැව වහන්සැ”යි භික්‍ෂූහු කීහ.
3. විගරහි බුද‍්ධො භගවා: කථං හි නාම සො භික‍්ඛවෙ මොඝපුරිසො ආපත‍්තිං ආපජ‍්ජිත්‍වා න ඉච‍්ඡිස‍්සති ආපත‍්තිං පටිකාතුං. නෙතං භික‍්ඛවෙ, අප‍්පසන‍්නානං වා පසාදාය -පෙ- විගරහිත්‍වා ධම‍්මිං කථං කත්‍වා භික‍්ඛූ ආමන‍්තෙසි.
3. භාග්‍යවත් බුදුරජානන් වහන්සේ ගැරැහූ සේක: “මහණෙනි, කෙසේ නම් ඒ හිස් පුරිස් තෙම ඇවැත් ඇවැද ඇවැතට පිළියම් කරන්නට කැමැති නො වේ ද? මහණෙනි, මෙය සස්නෙහි නොපහනුන්ගේ පැහැදීම පිණිස හෝ ... නො වේ යැ”යි ගරහා දැහැමි කතා කොට භික්‍ෂූන් බණවා මෙසේ වදාළ සේක:
4. “තෙන හි භික‍්ඛවෙ සඞ‍්ඝො ඡන‍්නස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරොතු අසම‍්භොගං සඞ‍්ඝෙන. එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ කාතබ‍්බං: පඨමං ඡන‍්නො භික‍්ඛු චොදෙතබ‍්බො. චොදෙත්‍වා සාරෙතබ‍්බො. සාරෙත්‍වා ආපත‍්ති ආරොපෙතබ‍්බො. ආපත‍්තිං ආරොපෙත්‍වා ව්‍යත‍්තෙන භික‍්ඛුනා පටිබලෙන සඞ‍්ඝො ඤාපෙතබ‍්බො:
4. මහණෙනි, එසේ වී නම්, සඞ්ඝ තෙමේ ඡන්න මහණහට ඇවැතට පිළියම් නො කිරීමෙහි සඞ්ඝයා හා සමාන සම්භෝග රහිත වූ උකෙව්නිකම් කෙරේවා. මහණෙනි, එය මෙසේ කළ යුතු: “පළමු කොට ඡන්න මහණ තෙම චුදිත කළ යුතු. චෝදනා කොට ඇවැත සිහි කැරැවිය යුතු. සිහි කරවා ඇවැත නැංවිය යුතු. ඇවැත නංවා ව්‍යක්ත ප්‍රතිබල මහණක්හු විසින් සඞ්ඝ තෙමේ මෙසේ දැන්විය යුතු:
“සුණාතු මෙ භන‍්තෙ සඞ‍්ඝො. අයං ඡන‍්නො භික‍්ඛු ආපත‍්තිං ආපජ‍්ජිත්‍වා න ඉච‍්ඡති ආපත‍්තිං පටිකාතුං. යදි සඞ‍්ඝස‍්ස පත‍්තකල‍්ලං, සඞ‍්ඝො ඡන‍්නස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරෙය්‍ය අසම‍්භොගං සඞ‍්ඝෙන. එසා ඤත‍්ති.
“වහන්ස, සඞ්ඝ තෙමේ මබස් අසාවා. මේ ඡන්න මහණ ඇවැත් ඇවැද ඇවැතට පිළියම් කරන්නට නො කැමැත්තේ ය. ඉදින් සඞ්ඝයාට පැමිණි කල් ඇත්තේ නම්, සඞ්ඝ තෙමේ ඡන්න මහණහට ඇවැතට පිළියම් නො කිරීමෙහි සඞ්ඝයා හා සම්භෝග රහිත වූ උකෙව්නිකම් කරන්නේ ය. මේ ඥප්තිය යි.
සුණාතු මෙ භන‍්තෙ සඞ‍්ඝො. අයං ඡන‍්නො භික‍්ඛු ආපත‍්තිං ආපජ‍්ජිත්‍වා න ඉච‍්ඡති ආපත‍්තිං පටිකාතුං. සඞ‍්ඝො ඡන‍්නස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරොති අසම‍්භොගං සඞ‍්ඝෙන. යස‍්සායස‍්මතො ඛමති ඡන‍්නස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ, උක‍්ඛෙපනීයස‍්ස කම‍්මස‍්ස කරණං අසම‍්භොගං සඞ‍්ඝෙන, සො තුණ‍්හස‍්ස. යස‍්ස නක‍්ඛමති, සො භාසෙය්‍ය.
වහන්ස, සඞ්ඝ තෙමේ මබස් අසාවා. මේ ඡන්න මහණ ඇවැත් ඇවැද ඇවැතට පිළියම් කරන්නට නො කැමැත්තේ ය. සඞ්ඝ තෙම ඡන්න මහණහට ඇවැතට පිළියම් නො කිරීමෙහි සඞ්ඝයා හා සම්භෝග රහිත වූ උකෙව්නිකම් කෙරෙයි. ඡන්න මහණහට ඇවැතට පිළියම් නො කිරීමෙහි සඞ්ඝයා හා සම්භෝග රහිත වූ උකෙව්නිකම් කිරීම යම් ආයුෂ්මතක්හට රිසියේ නම් හේ නිහඬ වන්නේ ය. යමකුහට නො රිසියේ නම් හේ කියන්නේ ය.
දුතියම‍්පි එතමත්‍ථං වදාමි -පෙ- තතියම‍්පි එතමත්‍ථං වදාමි: සුණාතු මෙ භන‍්තෙ සඞ‍්ඝො. අයං ඡන‍්නො භික‍්ඛු ආපත‍්තිං ආපජ‍්ජිත්‍වා න ඉච‍්ඡති ආපත‍්තිං පටිකාතුං. සඞ‍්ඝො ඡන‍්නස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරොති අසම‍්භොගං සඞ‍්ඝෙන. යස‍්සායස‍්මතො ඛමති ඡන‍්නස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයස‍්ස කම‍්මස‍්ස කරණං අසම‍්භොගං සඞ‍්ඝෙන. සො තුණ‍්හස‍්ස. යස‍්ස නක‍්ඛමති, සො භාසෙය්‍ය.
දෙවනු ද මෙ කරුණ කියමි ... තෙවනු ද මෙ කරුණ කියමි: සඞ්ඝ තෙමේ මබස් අසාවා. මේ ඡන්න මහණ ඇවැත් ඇවැද ඇවැතට පිළියම් කරන්නට නො කැමැති වෙයි. සඞ්ඝ තෙමේ ඡන්න මහණහට ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි සඞ්ඝයා හා සම්භෝග රහිත වූ උකෙව්නිකම් කෙරෙයි. ඡන්න මහණහට ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි සඞ්ඝයා හා සම්භෝග රහිත වූ උකෙව්නිකම් කිරීම යම් ආයුෂ්මතක්හට රිසියේ නම් හේ නිහඬ වේවා. යමකුට නො රිසියේ නම්, හේ කියාවා.
කතං සඞ‍්ඝෙන ඡන‍්නස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං අසම‍්භොගං සඞ‍්ඝෙන. ඛමති සඞ‍්ඝස‍්ස. තස‍්මා තුණ‍්හී. එවමෙතං ධාරයාමී’ති.
සඞ්ඝයා විසින් ඡන්න මහණහට ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි සඞ්ඝයා හා සම්භෝග රහිත වූ උකෙව්නිකම් කරණ ලද්දේ ය. සඞ්ඝයාට රිසියෙයි. එහෙයින් නිහඬ ය. මෙසේ මෙය දරමි” යි.
ආවාසපරම‍්පරඤ‍්ච භික‍්ඛවෙ සංසථ: “ඡන‍්නො භික‍්ඛු ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මකතො අසම‍්භොගං සඞ‍්ඝෙනා”ති.
මහණෙනි, “ඡන්න මහණ තෙම ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි සඞ්ඝයා හා සම්භෝග රහිත වූ උකෙව්නිකම් කරණ ලදැ” යි ආවාසපරම්පරාවට ද (ආවාසයක් පාසා) දන්වවු”යී වදාළ සේක.
අධම‍්මකම‍්මද‍්වාදසකං
අධර්‍මකර්‍ම දොළොස
1. තීහි භික‍්ඛවෙ අඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතං ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං අධම‍්මකම‍්මඤ‍්ච හොති අවිනයකම‍්මඤ‍්ච, දුවූපසන‍්තඤ‍්ච: අසම‍්මුඛා කතං හොති, අපටිපුච‍්ඡා කතං හොති, අප‍්පටිඤ‍්ඤාය කතං හොති. ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතං ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං අධම‍්මකම‍්මඤ‍්ච හොති අවිනයකම‍්මඤ‍්ච, දුවූපසන‍්තඤ‍්ච.
1. මහණෙනි, ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උත්ක්‍ෂේපණීය කර්‍මය අඞ්ග තුණෙකින් සමන්‍විත වූයේ අධර්‍මකර්‍ම ද අවිනයකර්‍ම ද දුරුපශාන්ත ද වෙයි: නොහමුයෙහි කරණ ලදුයේ වේ ද, නොපිළිවිස කරණ ලදුයේ වේ ද, නොපිළිණෙන් කරණ ලදුයේ වේ ද, මහණෙනි, මේ අඞ්ග තුණින් යුත්, ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උත්ක්‍ෂේපණීය කර්‍මය අධර්‍මකර්‍ම ද අවිනයකර්‍ම ද දුරුපශාන්ත ද වෙයි.
2. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතං, ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං අධම‍්මකම‍්මඤ‍්ච හොති, අවිනයකම‍්මඤ‍්ච, දුවූපසන‍්තඤ‍්ච: අනාපත‍්තියා කතං හොති, අදෙසනාගාමිනියා ආපත‍්තියා කතං හොති, දෙසිතාය ආපත‍්තියා කතං හොති. -පෙ-
2. මහණෙනි, ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උත්ක්‍ෂේපණීයකර්‍මය අන් තෙඅඟකින් ද සමන්‍විත වූයේ අධමකර්‍ම ද අවිනයකර්‍ම ද දුරුපශාන්ත ද වෙයි. නොඇවැතෙහි කරණ ලදුයේ වේ ද, දේශනාගාමිනී නො වන ඇවැතෙහි කරණ ලදුයේ වේ ද, දෙසන ලද ඇවැතෙහි කරණ ලදුයේ වේ ද ...
3. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි -පෙ- අචොදෙත්‍වා කතං හොති, අසාරෙත්‍වා කතං හොති, ආපත‍්තිං අනාරොපෙත්‍වා කතං හොති. -පෙ-
3. මහණෙනි, අන් තෙඅඟකින් ද ... චෝදනා නොකොට කරණ ලද්දේ වේ ද, සිහි නොකරවා කරණ ලද්දේ වේ ද, ඇවැත නොනංවා කරණ ලද්දේ වේ ද ...
4. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි -පෙ- අසම‍්මුඛා කතං හොති, අධම‍්මෙන කතං හොති, වග‍්ගෙන කතං හොති. -පෙ-
4. මහණෙනි, අන් තෙඅඟකින්ද ... නොහමුයෙහි කරණ ලද්දේ වේ ද, නොදැහැමින් කරණ ලද්දේ වේ ද, ව්‍යග්‍ර වූ සඞ්ඝයා විසින් කරණ ලද්දේ වේ ද ...
5. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි -පෙ- අපටිපුච‍්ඡා කතං හොති, අධම‍්මෙන කතං හොති, වග‍්ගෙන කතං හොති. -පෙ-
5. මහණෙනි, අන් තෙඅඟකින් ද ... නොපිළිවිස කරණ ලද්දේ වේ ද, නොදැහැමින් කරණ ලද්දේ වේ ද, ව්‍යග්‍ර ව කරණ ලද්දේ වේ ද ...
6. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි -පෙ- අප‍්පටිඤ‍්ඤාය කතං හොති, අධම‍්මෙන කතං හොති, වග‍්ගෙන කතං හොති. -පෙ-
6. මහණෙනි, අන් තෙඅඟකින් ද ... පිළිණ නොකොට කරණ ලද්දේ වේ ද, නොදැහැමින් කරණ ලද්දේ වේ ද, ව්‍යග්‍ර ව කරණ ලද්දේ වේ ද ...
7. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි -පෙ- අනාපත‍්තියා කතං හොති, අධම‍්මෙන කතං හොති, වග‍්ගෙන කතං හොති. -පෙ-
7. මහණෙනි, අන් තෙඅඟකින් ද ... නොඇවැතෙහි කරණ ලදුයේ වේ ද, නොදැහැමෙන් කරණ ලදුයේ වේ ද, ව්‍යග්‍ර ව කරණ ලදුයේ වේ ද ...
8. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි -පෙ- අදෙසනාගාමිනියා ආපත‍්තියා කතං හොති, අධම‍්මෙන කතං හොති, වග‍්ගෙන කතං හොති. -පෙ-
8. මහණෙනි, අන් තෙඅඟකින් ද ... දේශනාගාමීනි නොවන ඇවැතෙහි කරණ ලද්දේ වේ ද, නොදැහැමින් කරණ ලද්දේ වේ ද, ව්‍යග්‍ර ව කරණ ලද්දේ වේ ද ...
9. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි -පෙ- දෙසිතාය ආපත‍්තියා කතං හොති, අධම‍්මෙන කතං හොති, වග‍්ගෙන කතං හොති. -පෙ-
9. මහණෙනි, අන් තෙඅඟකින් ද ... දෙසන ලද ඇවැතෙහි කරණ ලද්දේ වේ ද, නොදැහැමෙන් කරණ ලද්දේ වේ ද, ව්‍යග්‍ර ව කරණ ලද්දේ වේ ද ...
10. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි -පෙ- අචොදෙත්‍වා කතං හොති, අධම‍්මෙන කතං හොති, වග‍්ගෙන කතං හොති. -පෙ-
10. මහණෙනි, අන් තෙඅඟකින් ද ... චෝදනා නොකොට කරණ ලද්දේ වේ ද, නොදැහැමින් කරණ ලද්දේ වේ ද, ව්‍යග්‍ර ව කරණ ලද්දේ වේ ද ...
11. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි -පෙ- අසාරෙත්‍වා කතං හොති, අධම‍්මෙන කතං හොති, වග‍්ගෙන කතං හොති. -පෙ-
11. මහණෙනි, අන් තෙඅඟකින් ද ... ඇවැත සිහිපත් නොකරවා කරණ ලද්දේ වේ ද, නොදැහැමින් කරණ ලද්දේ වේ ද, ව්‍යග්‍ර ව කරණ ලද්දේ වේ ද ...
12. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි -පෙ- ආපත‍්තිං අනාරොපෙත්‍වා කතං හොති, අධම‍්මෙන කතං හොති, වග‍්ගෙන කතං හොති. ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතං ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං අධම‍්මකම‍්මඤ‍්ච හොති, අවිනයකම‍්මඤ‍්ච, දුවූපසන‍්තඤ‍්ච.
12. මහණෙනි, අන් තෙඅඟකින් ද ... ඇවැත නොනංවා කරණ ලද්දේ වේ ද, නොදැහැමෙන් කරණ ලද්දේ වේ ද, ව්‍යග්‍ර ව කරණ ලද්දේ වේ ද, මහණෙනි, මේ අඞ්ග තුනින් යුත්, ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උකෙව්නිකම අධර්‍මකර්‍ම ද අවිනයකර්‍ම ද දුරුපශාන්ත ද වෙයි.
ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මෙ අධම‍්මකම‍්මද‍්වාදසකං නිට‍්ඨිතං.
ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උකෙව්නිකම්හි අධර්‍මකර්‍ම ද්වාදශකය නිමියේ ය.
ධම‍්මකම‍්මද‍්වාදසකං
ධර්‍මකර්‍මද්වාදශකය
1. තීහි භික‍්ඛවෙ අඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතං ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං ධම‍්මකම‍්මං ච හොති විනයකම‍්මඤ‍්ච, සුවුපසන‍්තඤ‍්ච: සම‍්මුඛා කතං හොති, පටිපුච‍්ඡා කතං හොති, පටිඤ‍්ඤාය කතං හොති. ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතං ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං ධම‍්මකම‍්මඤ‍්ච හොති විනයකම‍්මඤ‍්ච සුවුපසන‍්තඤ‍්ච.
1. මහණෙනි, අඞ්ග තුනෙකින් යුත්, ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උකෙව්නිකම් ධර්‍මකර්‍ම ද විනයකර්‍ම ද සූපශාන්ත ද වෙයි: හමුයෙහි කරණ ලද්දේ වේ ද, පිළිවිස කරණ ලද්දේ වේ ද, පිළිණ කිරීමෙන් කරණ ලද්දේ වේ ද, මහණෙනි, මේ අඞ්ග තුනෙන් යුත්, ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උකෙව්නිකම් ධර්‍මකර්‍ම ද විනයකර්‍ම ද සූපශාන්ත ද වෙයි.
2. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතං ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං ධම‍්මකම‍්මඤ‍්ච හොති, විනයකම‍්මඤ‍්ච සුවුපසන‍්තං ච: ආපත‍්තියා කතං හොති, දෙසනාගාමිනියා ආපත‍්තියා කතං හොති, අදෙසිතාය ආපත‍්තියා කතං හොති -පෙ-
2. මහණෙනි, අන් තෙඅඟකිනුදු යුත්, ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි කළ උකෙව්නිකම් ධර්‍මකර්‍ම ද විනයකර්‍ම ද සූපශාන්ත ද වෙයි: ඇවැතෙහි කරණ ලද්දේ වේ ද, දේශනාගාමීනි ඇවැතෙහි කරණ ලද්දේ වේ ද, නොදෙසූ ඇවැතෙහි කරණ ලද්දේ වේ ද ...
3. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- චොදෙත්‍වා කතං හොති, සාරෙත්‍වා කතං හොති, ආපත‍්තිං ආරොපෙත්‍වා කතං හොති -පෙ-
3. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද තෙඅඟකින් ... චෝදනා කොට කරණ ලද්දේ වේ ද, සිහිපත් කරවා කරණ ලද්දේ වේ ද, ඇවැත නංවා කරණ ලද්දේ වේ ද ...
4. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- සම‍්මුඛා කතං හොති, ධම‍්මෙන කතං හොති, සමග‍්ගෙන කතං හොති -පෙ-
4. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද තෙඅඟකින් ... හමුවෙහි කරණ ලද්දේ වේ ද, දැහැමෙන් කරණ ලද්දේ වේ ද, සමග ව කරණ ලද්දේ වේ ද ...
5. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- පටිපුච‍්ඡා කතං හොති, ධම‍්මෙන කතං හොති, සමග‍්ගෙන කතං හොති -පෙ-
5. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද තෙඅඟකින් ... පිළිවිස කරණ ලද්දේ වේ ද, දැහැමෙන් කරණ ලද්දේ වේ ද, සමග ව කරණ ලද්දේ වේ ද ...
6. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- පටිඤ‍්ඤාය කතං හොති, ධම‍්මෙන කතං හොති, සමග‍්ගෙන කතං හොති -පෙ-
6. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද තෙඅඟකින් ... පිළිණෙන් කරණ ලද්දේ වේ ද, දැහැමෙන් කරණ ලද්දේ වේ ද, සමග ව කරණ ලද්දේ වේ ද ...
7. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- ආපත‍්තියා කතං හොති, ධම‍්මෙන කතං හොති, සමග‍්ගෙන කතං හොති -පෙ-
7. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද තෙඅඟකින් ... ඇවැතෙහි කරණ ලද්දේ වේ ද, දැහැමෙන් කරණ ලද්දේ වේ ද, සමග ව කරණ ලද්දේ වේ ද ...
8. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- දෙසනාගාමිනියා ආපත‍්තියා කතං හොති, ධම‍්මෙන කතං හොති, සමග‍්ගෙන කතං හොති -පෙ-
8. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද තෙඅඟකින් ... දේශනාගාමිනි ඇවැතෙහි කරණ ලද්දේ වේ ද, දැහැමෙන් කරණ ලද්දේ වේ ද, සමග ව කරණ ලද්දේ වේ ද ...
9. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- අදෙසිතාය ආපත‍්තියා කතං හොති, ධම‍්මෙන කතං හොති, සමග‍්ගෙන කතං හොති -පෙ-
9. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද තෙඅඟකින් ... නොදෙසූ ඇවැතෙහි කරණ ලද්දේ වේ ද, දැහැමෙන් කරණ ලද්දේ වේ ද, සමග ව කරණ ලද්දේ වේ ද ...
10. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- චොදෙත්‍වා කතං හොති, ධම‍්මෙන කතං හොති, සමග‍්ගෙන කතං හොති -පෙ-
10. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද තෙඅඟකින් ... චෝදනා කොට කරණ ලද්දේ වේ ද, දැහැමෙන් කරණ ලද්දේ වේ ද, සමග ව කරණ ලද්දේ වේ ද ...
11. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- සාරෙත්‍වා කතං හොති, ධම‍්මෙන කතං හොති, සමග‍්ගෙන කතං හොති -පෙ-
11. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද තෙඅඟකින් ... ඇවැත සිහිපත් කරවා කරණ ලද්දේ වේ ද, දැහැමෙන් කරණ ලද්දේ වේ ද, සමග ව කරණ ලද්දේ වේ ද ...
12. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- ආපත‍්තිං ආරොපෙත්‍වා කතං හොති, ධම‍්මෙන කතං හොති, සමග‍්ගෙන කතං හොති, ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතං ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං ධමකම‍්මඤ‍්ච හොති විනයකම‍්මං ච, සුවුපසන‍්තං ච:
12. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද තෙඅඟකින් ... ඇවැත නංවා කරණ ලද්දේ වේ ද, දැහැමෙන් කරණ ලද්දේ වේ ද, සමග ව කරණ ලද්දේ වේ ද, මහණෙනි, මේ අඞ්ග තුනින් යුත්, ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උකෙව්නිකම් ධර්‍මකර්‍ම ද විනයකර්‍ම ද සූපශාන්ත ද වේ.
ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මෙ ධම‍්මකම‍්මද‍්වාදසකං නිට‍්ඨිතං.
ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උකෙව්නිකම්හි ධර්‍මකර්‍මද්වාදශකය නිමියේ ය.
1. තීහි භික‍්ඛවෙ අඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආකඞ‍්ඛමානො සඞ‍්ඝො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරෙය්‍ය: භණ‍්ඩනකාරකො හොති කලහකාරකො විවාදකාරකො භස‍්සකාරකො සඞ‍්ඝෙ අධිකරණකාරකො, බාලො හොති අව්‍යත‍්තො ආපත‍්තිබහුලො අනපදානො, ගිහීසංසට‍්ඨො විහරති අනනුලොමිකෙහි ගිහීසංසග‍්ගෙහි, ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආකඞ‍්ඛමානො සඞ‍්ඝො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරෙය්‍ය.
1. මහණෙනි, අඞ්ග තුණෙකින් යුක්ත මහණහට සඞ්ඝ තෙම කැමැති නම් ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය කරන්නේ ය: ඩබර කරන්නේ වේ ද කලහ කරන්නේ වේ ද විවාද කරන්නේ වේ ද වාක්කලහ කරන්නේ වේ ද සඞ්ඝයා හමුයෙහි අධිකරණ කරන්නේ වේ ද, අව්‍යක්ත වූ ඇවැත් බහුල කොට ඇත්තා වූ සීමාරහිත ඇවැත් ඇති බාලයෙක් වේ ද, ගිහියන් හා එකට ගැටුනේ අනුලොම් නොවූ ගිහීසංසර්‍ගයෙන් යුක්ත වූයේ වසයි ද, මහණෙනි, මේ අඞ්ග තුණින් යුක්ත මහණහට සඞ්ඝ තෙම කැමැති නම් ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය කරන්නේ ය.
2. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආකඞ‍්ඛමානො සඞ‍්ඝො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරෙය්‍ය: අධිසීලෙ සීලවිපන‍්නො හොති, අජ‍්ඣාචාරෙ ආචාරවිපන‍්නො හොති, අතිදිට‍්ඨියා දිට‍්ඨිවිපන‍්නො හොති. ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො, ආකඞ‍්ඛමානො සඞ‍්ඝො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරෙය්‍ය.
2. අන්‍ය වූ ද අඞ්ග තුණෙකින් යුක්ත මහණහට සඞ්ඝ තෙම කැමැති නම් ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය කරන්නේ ය: උත්තම ශීලයෙහි නටුවා වූ සිල් ඇත්තේ ද, උත්තම ආචාරයෙහි නටුවාවූ ආචාර ඇත්තේ ද, උතුම් වූ සම්‍යග්දෘෂ්ටියෙහි විපන්දිටු ඇත්තේ ද, මහණෙනි, මේ අඞ්ග තුණෙන් යුක්ත මහණහට සඞ්ඝ තෙම කැමැති නම් ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය කරන්නේ ය.
3. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආකඞ‍්ඛමානො සඞ‍්ඝො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරෙය්‍ය: බුද‍්ධස‍්ස අවණ‍්ණං භාසති, ධම‍්මස‍්ස අවණ‍්ණං භාසති, සඞ‍්ඝස‍්ස අවණ‍්ණං භාසති. ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ තීහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආකඞ‍්ඛමානො සඞ‍්ඝො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරෙය්‍ය.
3. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද අඞ්ග තුණෙකින් යුක්ත මහණහට සඞ්ඝ තෙම කැමැති නම් ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය කරන්නේ ය: බුදුරුවන්හි අයුණු කියයි ද, දමුරුවන්හි අයුණු කියයි ද, සඟුරුවන්හි අයුණු කියයි ද, මහණෙනි, මේ අඞ්ග තුණින් යුතු මහණහට සංඝ තෙම කැමැති නම් ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය කරන්නේ ය.
4. තිණ‍්ණං භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛූනං ආකඞ‍්ඛමානො සඞ‍්ඝො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරෙය්‍ය: එකො භණ‍්ඩනකාරකො හොති කලහකාරකො විවාදකාරකො භස‍්සකාරකො සඞ‍්ඝෙ අධිකරණකාරකො, එකො බාලො හොති අව්‍යත‍්තො ආපත‍්තිබහුලො අනපදානො, එකො ගිහීසංසට‍්ඨො විහරති අනනුලොමිකෙහි ගිහීසංසග‍්ගෙහි. ඉමෙසං ඛො භික‍්ඛවෙ තිණ‍්ණං භික‍්ඛූනං ආකඞ‍්ඛමානො සඞ‍්ඝො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරෙය්‍ය.
4. මහණෙනි, භික්‍ෂූන් තිදෙනෙකුට සංඝ තෙම කැමැති නම් ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය කරන්නේ ය: එක් මහණෙක් ඩබර කරන්නේ වේ ද, කලහ කරන්නේ ද, විරුද්ධ වාද ඇති කරන්නේ ද, වාක් කලහ කරන්නේ ද, සංඝයා හමුවෙහි අධිකරණ කරන්නේ ද, එක් මහණෙක් බාල වූයේ අව්‍යක්ත වූයේ ඇවැත් බහුල කොට ඇත්තේ කෙළවරක් නැති ඇවැත් ඇත්තේ ද, එක් මහණෙක් ගිහියන් හා එකට ගැටුනේ අනුලොම් නොවූ ගිහිසංසර්‍ගයෙන් යුක්ත ව වෙසෙයි ද, –පෙ– මහණෙනි, මේ භික්‍ෂූන් තෙ නමට සඞ්ඝ තෙම කැමැති නම් ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය කරන්නේ ය.
5. අපරෙසම‍්පි භික‍්ඛවෙ තිණ‍්ණං භික‍්ඛූනං ආකඞ‍්ඛමානො සඞ‍්ඝො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරෙය්‍ය: එකො අධිසීලෙ සීලවිපන‍්නො හොති, එකො අජ‍්ඣාචාරෙ ආචාරවිපන‍්නො හොති, එකො අතිදිට‍්ඨියා දිට‍්ඨිවිපන‍්නො හොති. ඉමෙසං ඛො භික‍්ඛවෙ තිණ‍්ණං භික‍්ඛූනං ආකඞ‍්ඛමානො සඞ‍්ඝො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරෙය්‍ය.
5. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද භික්‍ෂූන් තිදෙනෙකුට සඞ්ඝ තෙම කැමැති නම් ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය කරන්නේ ය: එක් මහණෙක් උත්තම ශීලයෙහි නටුවාවූ සිල් ඇත්තේ ද, උත්තමාචාරයෙහි නටුවාවූ ආචාර ඇත්තේ ද, උත්තම සම්‍යග්දෘෂ්ටියෙහි නටුවාවූ දිටු ඇත්තේ ද, මහණෙනි, මේ භික්‍ෂූන් තෙ නමට සඞ්ඝ තෙම කැමැති නම් ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය කරන්නේ ය.
6. අපරෙසම‍්පි භික‍්ඛවෙ තිණ‍්ණං භික‍්ඛූනං ආකඞ‍්ඛමානො සඞ‍්ඝො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරෙය්‍ය. එකො බුද‍්ධස‍්ස අවණ‍්ණං භාසති, එකො ධම‍්මස‍්ස අවණ‍්ණං භාසති, එකො සඞ‍්ඝස‍්ස අවණ‍්ණං භාසති. ඉමෙසං ඛො භික‍්ඛවෙ තිණ‍්ණං භික‍්ඛූනං ආකඞ‍්ඛමානො සඞ‍්ඝො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කරෙය්‍ය.
6. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද භික්‍ෂූන් තෙ නමකට සඞ්ඝ තෙම කැමැති නම් ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය කරන්නේ ය: එක් මහණෙක් බුදුරුවන්හි අයුණු කියයි ද, එක් මහණෙක් දමුරුවන්හි අයුණු කියයි ද, එක් මහණෙක් සඟුරුවන්හි අයුණු කියයි ද, මහණෙනි, මේ භික්‍ෂූන් තිදෙනාට සඞ්ඝ තෙම කැමැති නම්, ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය කරන්නේ ය.
ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මෙ ආකඞ‍්ඛමානඡක‍්කං නිට‍්ඨිතං.
ඇවැතට පිළියම් නොකිරීම පිළිබඳ උක්ඛේපනීය කර්‍මයෙහි ආකඞ්ඛමාන ඡක්කය නිමි.
තෙචත‍්තාරීසවත‍්තං
තෙසාළිස්වත
1. ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මකතෙන භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනා සම‍්මා වත‍්තිතබ‍්බං. තත්‍රායං සම‍්මා වත‍්තනා: න උපසම‍්පාදෙතබ‍්බං, න නිස‍්සයො දාතබ‍්බො, න සාමණෙරො උපට‍්ඨාපෙතබ‍්බො, න භික‍්ඛුනොවාදකසම‍්මුති සාදිතබ‍්බා, සම‍්මතෙනපි භික‍්ඛුනියො න ඔවදිතබ‍්බා. යාය ආපත‍්තියා සඞ‍්ඝෙන ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කතං හොති සා ආපත‍්ති න ආපජ‍්ජිතබ‍්බා, අඤ‍්ඤා වා තාදිසිකා, තතො වා පාපිට‍්ඨතරා. කම‍්මං න ගරහිතබ‍්බං. කම‍්මිකා න ගරහිතබ‍්බා. න පකතත‍්තස‍්ස භික‍්ඛුනො අභිවාදනං පච‍්චුට‍්ඨානං අඤ‍්ජලිකම‍්මං සාමීචිකම‍්මං ආසනාභිහාරො සෙය්‍යාභිහාරො පාදොදකං පාදපීඨං පාදකඨලිකං පත‍්තචීවරප‍්පටිග‍්ගහණං නහානෙ පිට‍්ඨිපරිකම‍්මං සාදිතබ‍්බං. න පකතත‍්තො භික‍්ඛු සීලවිපත‍්තියා අනුද‍්ධංසෙතබ‍්බො, න ආචාරවිපත‍්තියා අනුද‍්ධංසෙතබ‍්බො, න දිට‍්ඨිවිපත‍්තියා අනුද‍්ධංසෙතබ‍්බො, න ආජීවවිපත‍්තියා අනුද‍්ධංසෙතබ‍්බො. න භික‍්ඛු භික‍්ඛූහි භෙදෙතබ‍්බො. න ගිහීධජො ධාරෙතබ‍්බො, න තිත්‍ථියධජො ධාරෙතබ‍්බො, න තිත්‍ථියා සෙවිතබ‍්බා. භික‍්ඛූ සෙවිතබ‍්බා, භික‍්ඛුසික‍්ඛාය සික‍්ඛිතබ‍්බං, න පකතත‍්තෙන භික‍්ඛුනා සද‍්ධිං එකච‍්ඡන‍්නෙ ආවාසෙ වත්‍ථබ‍්බං, න එකච‍්ඡන‍්නෙ අනාවාසෙ වත්‍ථබ‍්බං, න එකච‍්ඡන‍්නෙ ආවාසෙ වා අනාවාසෙ වා වත්‍ථබ‍්බං. පකතත‍්තං භික‍්ඛුං දිස‍්වා ආසනා වුට‍්ඨාතබ‍්බං, න පකතත‍්තො භික‍්ඛු ආසාදෙතබ‍්බො අන‍්තො වා බහි වා, න පකතත‍්තස‍්ස භික‍්ඛුනො උපොසථො ඨපෙතබ‍්බො, න පවාරණා ඨපෙතබ‍්බා, න සවචනීයං කාතබ‍්බං, න අනුවාදො පට‍්ඨපෙතබ‍්බො, න ඔකාසො කාරෙතබ‍්බො, න චොදෙතබ‍්බො, න සාරෙතබ‍්බො, න භික‍්ඛූහි සම‍්පයොජෙතබ‍්බන‍්ති.
1. මහණෙනි, ඇවැතට පිළියම් නො කිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය කරණු ලැබූ මහණහු විසින් මැනැවින් පැවැතිය යුතු යි. එහි මේ මනා ව පැවැත්ම ය: (උකෙව්නිකම් කරණු ලැබූ මහණහු විසින්) තමන් උපාද්ධ්‍යාය ව) උපසම්පදා නො කළ යුතු යි. නිස නොදිය යුතු යි. හෙරණකුගෙන් උවටැන් නොලැබිය යුතු යි. මෙහෙණිනට ඔවා දීමේ සම්මතිය නොඉවසිය යුතු යි. සම්මතිය ලදුයේත් මෙහෙණිනට ඔවා නො දිය යුතු යි. යම් ඇවැතකින් සංඝයා විසින් ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය කරණ ලද්දේ වේ ද ඒ ඇවැතට නොපැමිණිය යුතු යි. එවැනි අන් ඇවැතකට හෝ නො පැමිණිය යුතු යි. එයටත් වඩා ලාමක ඇවැතකට හෝ නො පැමිණිය යුතු යි. විනයකර්‍මයට නොගැරගිය යුතු යි. කර්‍ම කළ භික්‍ෂූහු නො ගැරැහිය යුත්තාහ. පුවතත් මහණක්හුගේ අභිවාදනය, දැක හුනස්නෙන් නැගිටීම, අඤ්ජලිකර්‍මය, වෙනත් පවන් සැලීම් ආදි සාමීචිකර්‍ම, හිඳිනා ආසන එළවා තැබීම, හෝනා ශයන එළවා තැබීම, පාදොවුන් දිය තැබීම, සේදූ පා තබන පුටුව ගෙණ තැබීම – නොසේදූ පා තබන පුවරුව ගෙණ තැබීම, පාසිවුරු පිළිගැණීම, නානස්ථානයෙහි පිට පිරියම් කිරීම යන මේ උපහාර නො ඉවසිය යුතු යි. පුවතත් මහණහට සීලවිපත්තියෙන් චෝදනා නො කළ යුතු යි. ආචාරවිපත්තියෙන් චෝදනා නො කළ යුතු යි. දිට්ඨිවිපත්තියෙන් චෝදනා නො කළ යුතු යි. ආජීවවිපත්තියෙන් චෝදනා නො කළ යුතු යි. භික්‍ෂූන් භික්‍ෂූන් සමග භින්න නො කළ යුතු යි. ගිහීන්ගේ ලක්‍ෂණයක් වූ ශ්වේත වස්ත්‍ර ධාරණාදිය නො කළ යුතු යි. තීර්‍ත්‍ථක ලක්‍ෂණයක් වූ කුසවැහැරිදැරීම් ආදිය නො කළ යුතු යි. තීර්‍ත්‍ථකයෝ නොසෙවිය යුත්තාහ. භික්‍ෂූහු සේවනය කළ යුත්තාහ. භික්‍ෂුශික්‍ෂාවෙහි හික්මිය යුතු යි. පුවතත් භික්‍ෂුහු සමග එක් සෙවෙනි ආවාසයෙහි නො විසිය යුතු යි. එක් සෙවෙනි අනාවාසයෙහි ද නො විසිය යුතු යි. එක් සෙවෙනි ආවාසයෙහි ද අන්‍යවාසයෙහි ද නො විසිය යුතු යි. පුවතත් මහණහු දැක ආසනයෙන් නැගිටිය යුතු යි. පුවතත් මහණහු විහාරය තුළ දී හෝ පිටත දී හෝ නොගැටිය යුතු යි. පුවතත් මහණහුගේ පොහෝ තැබීම නො කළ යුතු යි. පවුරුණු තැබීම නො කළ යුතු යි. සවචනීය කම් නො කළ යුතු යි. විහාරයෙහි අධිපති තනතුරෙහි නො පිහිටිය යුතු යි. අවසර ගැණීම නො කරවිය යුතු යි. පුවතත් මහණහට චෝදනා නොකළ යුතු යි. ඇවැත් සිහිපත් නො කරවිය යුතු යි. භික්‍ෂූන් සමග කලහ නො යෙදිය යුතු යි”.
ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මෙ තෙචත‍්තාරීසවත‍්තං නිට‍්ඨිතං.
ඇවැතට පිළියම් නො කිරීමේ උක්ඛේපනීය කර්‍මයෙහි තෙසාළිස් වත නිමි.
[පටිප‍්පස‍්සම‍්භනං]
[සංහිඳුවීම]
1. අථ ඛො සඞ‍්ඝො ඡන‍්නස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං අකාසි අසම‍්භොගං සඞ‍්ඝෙන. සො සඞ‍්ඝෙන ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මකතො තම‍්හා ආවාසා අඤ‍්ඤං ආවාසං අගමාසි.
1. ඉක්බිති සඞ්ඝ තෙම ඡන්න භික්‍ෂුහට ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි සඞ්ඝයා හා සම්භෝග රහිත උක්ඛේපනීය කර්‍මය කෙළේ ය. ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය කරණු ලැබූ ඒ ඡන්න තෙම ඒ ආවාසයෙන් අනිත් ආවාසයකට ගියේ ය.
2. තත්‍ථ භික‍්ඛූ නෙව අභිවාදෙසුං, න පච‍්චුට‍්ඨෙසුං, න අඤ‍්ජලිකම‍්මං න සාමීචිකම‍්මං අකංසු, න සක‍්කරිංසු, න ගරුංකරිංසු, න මානෙසුං, න පූජෙසුං. සො භික‍්ඛූහි අසක‍්කරියමානො අගරුකරියමානො අමානියමානො අපූජියමානො අසක‍්කාරපකතො තම‍්හාපි ආවාසා අඤ‍්ඤං ආවාසං අගමාසි.
2. එහි භික්‍ෂූහු නො ම වැන්දාහුය. දැක නො නැගිට්ටාහ. ඇඳිලිකම් නො කළහ. සාමීචිකම් නො කළහ. සත්කාර නො කළහ. ගරුකාර නො කළහ. බුහුමන් නො කළහ. නො පිදූහ. ඒ ඡන්න නම් භික්‍ෂු තෙම භික්‍ෂූන් විසින් සත්කාර කරණු නොලබන්නේ ගරුකරණු නොලබන්නේ බුහුමන් කරණු නොලබන්නේ පුදනු නොලබන්නේ අසත්කාරයෙන් මඬනා ලද්දේ ඒ ආවාසයෙන් ද අනෙක් ආවාසයකට ගියේය.
3. තත්‍ථපි භික‍්ඛූ නෙව අභිවාදෙසුං, න පච‍්චුට‍්ඨෙසුං, න අඤ‍්ජලිකම‍්මං න සාමීචිකම‍්මං අකංසු, න සක‍්කරිංසු, න ගරුංකරිංසු, න මානෙසුං, න පූජෙසුං. සො භික‍්ඛූහි අසක‍්කරියමානො අගරුකරියමානො අමානියමානො අපූජියමානො අසක‍්කාරපකතො තම‍්හාපි ආවාසා අඤ‍්ඤං ආවාසං අගමාසි. තත්‍ථපි භික‍්ඛූ නෙව අභිවාදෙසුං, න පච‍්චුට‍්ඨෙසුං, න අඤ‍්ජලිකම‍්මං න සාමීචිකම‍්මං අකංසු, න සක‍්කරිංසු, න ගරුං කරිංසු, න මානෙසුං, න පූජෙසුං. සො භික‍්ඛූහි අසක‍්කරියමානො අගරුකරියමානො අමානියමානො අපූජියමානො අසක‍්කාරපකතො පුනදෙව කොසම‍්බිං පච‍්චාගඤ‍්ඡි.
3. එහිදී ද භික්‍ෂූහු නො ම වැන්දාහු ය. දැක නො නැගිට්ටාහු ය. ඇඳිලිකම් නො කළාහු ය. සාමීචිකම් නො කළාහු ය. සත්කාර නො කළාහු ය. ගරුකාර නො කළාහු ය. බුහුමන් නො කළාහු ය. නො ම පිදුවාහු ය. ඒ ඡන්න භික්‍ෂු තෙම භික්‍ෂූන් විසින් සත්කාර කරණු නොලබන්නේ ගරු කරණු නොලබන්නේ බුහුමන් කරණු නොලබන්නේ පුදනු නොලබන්නේ අසත්කාරයෙන් මඩනා ලද්දේ ඒ ආවාසයෙන් ද අන් ආවාසයකට ගියේ ය. එහිදී ද භික්‍ෂූහු නො ම වැන්දාහුය. දැක නොනැගිට්ටාහුය. අඤ්ජලිකර්‍ම නො කළාහු ය. සාමීචිකර්‍ම නො කළාහු ය. සත්කාර නො කළාහු ය. ගරු නො කළාහු ය. බුහුමන් නො කළාහු ය. නො පිදුවාහු ය. ඒ ඡන්න භික්‍ෂු තෙම භික්‍ෂූන් විසින් සත්කාර කරණු නොලබන්නේ ගරු කරණු නො ලබන්නේ බුහුමන් කරණු නො ලබන්නේ පුදනු නො ලබන්නේ අසත්කාරයෙන් මඬනා ලද්දේ නැවතත් කොසඹෑනුවරට ම පෙරළා පැමිණියේ ය.
4. සො සම‍්මා වත‍්තති, ලොමං පාතෙති, නෙත්‍ථාරං වත‍්තති, භික‍්ඛූ උපසඞ‍්කමිත්‍වා එවං වදෙති: අහං ආවුසො සඞ‍්ඝෙන ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මකතො සම‍්මා වත‍්තාමි, ලොමං පාතෙමි, නෙත්‍ථාරං වත‍්තාමි. කථං නු ඛො මයා පටිපජ‍්ජිතබ‍්බන‍්ති. භගවතො එතමත්‍ථං ආරොචෙසුං. “තෙන හි භික‍්ඛවෙ සඞ‍්ඝො ඡන‍්නස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතු.”
4. ඒ ඡන්න භික්‍ෂු තෙම (ඉන් පසු) මැනැවින් පවතියි. භික්‍ෂූන් අනුව පවතියි. නිස්තරණ වතෙහි පවතියි. (ඒ ඡන්න භික්‍ෂු තෙම) භික්‍ෂූන් වෙත එළැඹ ‘ඇවැත්නි, මම සංඝයා විසින් ඇවැතට පිළියම් නො කිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය කරණු ලැබූයෙම් මනා කොට පවතිමි. භික්‍ෂූන් අනුව පවතිමි. නිස්තරණ වතෙහි පවතිමි. මා විසින් කෙසේ පිළිපැදිය යුතු දැ’ යි මෙසේ භික්‍ෂූන්හට කියයි. භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මේ කාරණය සැළ කළාහු ය. “මහණෙනි, එසේ නම් සංඝ තෙම ඡන්න භික්‍ෂුහට ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි කළ උක්ඛේපනීයකර්‍මය සංහිඳුවාවා”.
නපටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බ තෙචත‍්තාරීසකං
නොසංහිඳුවියයුත්තෙහි අංග තෙසාළිස
1. පඤ‍්චහි භික‍්ඛවෙ අඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං න පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බං: උපසම‍්පාදෙති, නිස‍්සයං දෙති, සාමණෙරං උපට‍්ඨාපෙති, භික‍්ඛුනොවාදකසම‍්මුතිං සාදියති, සම‍්මතොපි භික‍්ඛුනියො ඔවදති. ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ පඤ‍්චහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං න පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බං.
1. මහණෙනි, අංග පසකින් යුක්ත භික්‍ෂුහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය නොසංහිඳුවිය යුතු යි. උපසම්පදා කරයි ද නිස දෙයි ද හෙරණකු ලවා උවටැන් කරවා ගණිද මෙහෙණින්ට ඔවා දීමේ සම්මතිය ඉවසයි ද සම්මතිය ලදුයේත් මෙහෙණිනට ඔවා දෙයි ද, මහණෙනි, මේ අංග පසින් යුක්ත මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය නොසංහිඳුවිය යුතු යි.
2. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ පඤ‍්චහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං න පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බං: යාය ආපත‍්තියා සඞ‍්ඝෙන ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කතං හොති, තං ආපත‍්තිං ආපජ‍්ජති, අඤ‍්ඤං වා තාදිසිකං, තතො වා පාපිට‍්ඨතරං, කම‍්මං ගරහති, කම‍්මිකෙ ගරහති. ඉමෙහි ඛො -පෙ-
2. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද අංග පසකින් යුතු භික්‍ෂුහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි කළ උක්ඛේපනීය කර්‍මය නොසංහිඳුවිය යුතු යි: යම් ඇවැතකින් සංඝයා විසින් ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමේ උක්ඛේපනීය කර්‍මය කරණ ලද්දේ වේ ද ඒ ඇවැතට පැමිණෙයි ද, එවැනි අන් ඇවැතකට හෝ පැමිණෙයි ද, එයටත් වඩා ලාමක ඇවැතකට හෝ පැමිණෙයි ද, කර්‍මයට ගරහයි ද, කාරක සංඝයාට ගරහයි ද, මහණෙනි, මේ පසඟින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය නොසංහිඳුවිය යුතු යි.
3. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- පකතත‍්තස‍්ස භික‍්ඛුනො අභිවාදනං, පච‍්චුට‍්ඨානං, අඤ‍්ජලිකම‍්මං, සාමීචිකම‍්මං, ආසනාභිහාරං සාදියති ඉමෙහි ඛො -පෙ-
3. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද අංග පසකින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි කළ උක්ඛේපනීය කර්‍මය නො සංහිඳුවිය යුතු යි: පුවතත් මහණහුගේ අභිවාදනය, හුනස්නෙන් නැගිටීම, අඤ්ජලිකර්‍මය, සාමීචිකර්‍මය, හිඳිනා අසුන් එළවා තැබීම (යන මේ පස) ඉවසයි ද, මහණෙනි, මේ පසඟින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය නොසංහිඳුවිය යුතු යි.
4. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- පකතත‍්තස‍්ස භික‍්ඛුනො සෙය්‍යාභිහාරං, පාදොදකං, පාදපීඨං, පාදකඨලිකං, පත‍්තචීවරප‍්පටිග‍්ගහණං, නහානෙ පිට‍්ඨිපරිකම‍්මං සාදියති. ඉමෙහි ඛො -පෙ-
4. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද පසඟකින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමේ උක්ඛේපනීය කර්‍මය නො සංහිඳුවිය යුතු යි: පුවතත් මහණහුගේ හෝනා යහන් එළවා තැබීම, පාදොවුන් දිය තැබීම, සේදූ පා තබන පුටුව නොසේදූ පාතබන පුවරුව තැබීම, පාසිවුරු පිළිගැණීම, නෑමෙහි පිට පිරියම් කිරීම ඉවසයි ද, මහණෙනි, මේ පසඟින් යුතු ... නො සංහිඳුවිය යුතු යි.
5. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- පකතත‍්තං භික‍්ඛුං සීලවිපත‍්තියා අනුද‍්ධංසෙති, ආචාරවිපත‍්තියා අනුද‍්ධංසෙති, දිට‍්ඨිවිපත‍්තියා අනුද‍්ධංසෙති, ආජීවවිපත‍්තියා අනුද‍්ධංසෙති, භික‍්ඛුං භික‍්ඛූහි භෙදෙති. ඉමෙහි ඛො -පෙ-
5. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද පසඟකින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය නො සංහිඳුවිය යුතු යි: පුවතත් මහණහට සිල්විපතින් චෝදනා කරයි ද, ආචාරවිපතින් චෝදනා කරයි ද, දිට්ඨිවිපතින් චෝදනා කරයි ද, ආජීවවිපතින් චෝදනා කරයි ද, භික්‍ෂූන් භික්‍ෂූන් කෙරෙන් බිඳුවයි ද, මහණෙනි, මේ පසඟින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නො කිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය නොසංහිඳුවිය යුතු යි.
6. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- ගිහීධජං ධාරෙති, තිත්‍ථියධජං ධාරෙති, තිත්‍ථියෙ සෙවති, භික‍්ඛූ න සෙවති, භික‍්ඛුසික‍්ඛාය න සික‍්ඛති. ඉමෙහි ඛො -පෙ-
6. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද පසඟකින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය නො සංහිඳුවිය යුතු යි: ගිහීන්ගේ ලක්‍ෂණ වූ ශ්වේතවස්ත්‍රාදිය දරයි ද, තීර්‍ත්‍ථකයන්ගේ ලක්‍ෂණ වූ කුසවැහැරි ආදිය දරයි ද, තීර්‍ත්‍ථකයන් ඇසුරු කරයි ද, භික්‍ෂූන් සේවනය නොකරයි ද, භික්‍ෂුශික්‍ෂාවෙහි නො හික්මෙයි ද ...
7. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- පකතත‍්තෙන භික‍්ඛුනා සද‍්ධිං එකච‍්ඡන‍්නෙ ආවාසෙ වසති, එකච‍්ඡන‍්නෙ අනාවාසෙ වසති, එකච‍්ඡන‍්නෙ ආවාසෙ වා අනාවාසෙ වා වසති, පකතත‍්තං භික‍්ඛුං දිස‍්වා ආසනා න උට‍්ඨාති, පකතත‍්තං භික‍්ඛුං ආසාදෙති අන‍්තො වා බහි වා. ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ පඤ‍්චහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං න පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බං.
7. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද අංග පසකින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය නො සංහිඳුවිය යුතු යි: පුවතත් මහණහු සමග එක් සෙවෙනි ආවාසයේ වසයි ද, එක් සෙවෙනි අනාවාසයෙහි වසයි ද, එක් සෙවෙනි ආවාසයෙහි හෝ අනාවාසයෙහි හෝ වසයි ද, පුවතත් මහණහු දැක හුනස්නෙන් නො නැගිටී ද, අරම තුළදී හෝ පිටතදී හෝ පුවතත් මහණහු ගටයි ද, මහණෙනි, මේ පසඟින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය නො සංහිඳුවිය යුතු යී.
8. අට‍්ඨහි භික‍්ඛවෙ අඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං න පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බං: පකතත‍්තස‍්ස භික‍්ඛුනො උපොසථං ඨපෙති, පවාරණං ඨපෙති, සවචනීයං කරොති, අනුවාදං පට‍්ඨපෙති, ඔකාසං කාරෙති, චොදෙති, සාරෙති, භික‍්ඛූහි සම‍්පයොජෙති. ඉමෙහි ඛො, භික‍්ඛවෙ, අට‍්ඨහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං න පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බං.
8. මහණෙනි, අංග අටකින් යුක්ත මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමේ උක්ඛේපනීය කර්‍මය නො සංහිඳුවිය යුතු යි: පුවතත් මහණක්හුගේ පොහොය තැබීම කරයි ද, පවුරුණු තබයි ද, සවචනීය කම් කරයි ද, විහාරයෙහි දෙටුතනතුරෙහි සිටියි ද, අවකාශ ගැණීම කරවයි ද, චෝදනා කරයි ද, ඇවැත් සිහිපත් කරවයි ද, භික්‍ෂූන් හා කලහ පිණිස යොදවයි ද, මහණෙනි, මේ අංග අටින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය නො සංහිඳුවිය යුතු යි.
ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මෙ න පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බ තෙචත‍්තාරීසකං නිට‍්ඨිතං.
ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමේ උක්ඛේපනීය කර්‍මය නොසංහිඳුවිය යුතු අංග තෙසාළිස නිමි.
පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බතෙචත‍්තාරීසකං
1. පඤ‍්චහි භික‍්ඛවෙ අඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බං: න උපසම‍්පාදෙති, න නිස‍්සයං දෙති, න සාමණෙරං උපට‍්ඨාපෙති, න භික‍්ඛුනොවාදකසම‍්මුතිං සාදියති, සම‍්මතොපි භික‍්ඛුනියො න ඔවදති. ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ පඤ‍්චහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බං.
1. මහණෙනි, අංග පසකින් යුක්ත භික්‍ෂුහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමේ උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවිය යුතු යි: උපසම්පදා නො කරයි ද, නිස නොදෙයි ද, හෙරණහු ලවා උවටැන් නොකරවා ගණී ද, මෙහෙණිනට ඔවා දීමේ සම්මතිය නො ඉවසයි ද, සම්මතිය ලදුයේත් මෙහෙණිනට ඔවා නොදෙයි ද, මහණෙනි, මේ පසඟින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමේ උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවිය යුතු යි.
2. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ පඤ‍්චහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බං: යාය ආපත‍්තියා සඞ‍්ඝෙන ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං කතං හොති තං ආපත‍්තිං න ආපජ‍්ජති, අඤ‍්ඤං වා තාදිසිකං, තතො වා පාපිට‍්ඨතරං, කම‍්මං න ගරහති, කම‍්මිකෙ න ගරහති. -පෙ-
2. මහණෙනි, අන්‍යය වූ ද අංග පසකින් යුක්ත මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවිය යුතු යි: යම් ඇවැතකින් සඞ්ඝයා විසින් උක්ඛේපනීය කර්‍මය කරණ ලද නම් ඒ ඇවැතට නො පැමිණෙයි ද, අන්‍ය වූ ද එවැනි ඇවැතකට නො පැමිණෙයි ද, එයටත් වඩා ලාමක ඇවැතකට හෝ නො පැමිණෙයි ද, කර්‍මයට නො ගරහයි ද, මහණෙනි, මේ අංග පසින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමේ උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවිය යුතු යි.
3. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- න පකතත‍්තස‍්ස භික‍්ඛුනො අභිවාදනං, පච‍්චුට‍්ඨානං, අඤ‍්ජලිකම‍්මං, සාමීචිකම‍්මං, ආසනාභිහාරං සාදියති. ඉමෙහි ඛො -පෙ-.
3. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද අංග පසකින් යුත් මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවිය යුතු යි: පුවතත් මහණහුගේ වැඳීම ද, හුනස්නෙන් නැගිටීම ද, අඤ්ජලීකර්‍මය ද, සාමීචිකර්‍මය ද, හිඳිනා අසුන් පණවා තැබීම ද යන පස නො ඉවසයි ද, මහණෙනි, මේ අංග පසින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නො කිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවිය යුතු යි.
4. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- න පකතත‍්තස‍්ස භික‍්ඛුනො සෙය්‍යාභිහාරං, පාදොදකං පාදපීඨං, පාදකඨලිකං, පත‍්තචීවරප‍්පටිග‍්ගහණං, නහානෙ පිට‍්ඨිපරිකම‍්මං සාදියති. ඉමෙහි ඛො -පෙ-
4. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද අංග පසකින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමේ උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවිය යුතු යි: පුවතත් මහණහුගේ හෝනා යහන් එළවා තැබීම, පාදොවුන් දිය තැබීම, පාපුටුව තැබීම නොසේදූ පා තබන පුවරුව තැබීම, පාසිවුරු පිළිගැණීම, නෑමෙහි පිට පිරියම් කිරීම නො ඉවසයි ද ...
5. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- න පකතත‍්තං භික‍්ඛුං සීලවිපත‍්තියා අනුද‍්ධංසෙති, න ආචාරවිපත‍්තියා අනුද‍්ධංසෙති, න දිට‍්ඨිවිපත‍්තියා අනුද‍්ධංසෙති, න ආජීවවිපත‍්තියා අනුද‍්ධංසෙති, න භික‍්ඛුං භික‍්ඛූහි භෙදෙති. ඉමෙහි ඛො -පෙ-
5. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද අංග පසකින් යුක්ත මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවිය යුතු යි: පුවතත් මහණහට සීලවිපත්තියෙන් චෝදනා නො කරයි ද, ආචාරවිපත්තියෙන් චෝදනා නො කරයි ද, දිට්ඨිවිපත්තියෙන් චෝදනා නො කරයි ද, ආජීවවිපත්තියෙන් චෝදනා නො කරයි ද, භික්‍ෂූන් භික්‍ෂූන් කෙරෙන් නො බිඳුවයි ද ...
6. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- න ගිහීධජං ධාරෙති, න තිත්‍ථියධජං ධාරෙති, න තිත්‍ථියෙ සෙවති, භික‍්ඛූ සෙවති, භික‍්ඛුසික‍්ඛාය සික‍්ඛති, ඉමෙහි ඛො -පෙ-
6. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද පසඟකින් යුතු මහණහුගේ ... ගිහී ලක්‍ෂණ වූ ශ්වේත වස්ත්‍රාදිය නො දරයි ද, තීර්‍ත්‍ථකයන්ගේ ලක්‍ෂණ වූ කුසවැහැරි ආදිය නො දරයි ද, තීර්‍ත්‍ථකයන් සේවනය නො කරයි ද, භික්‍ෂූන් සේවනය කරයි ද, භික්‍ෂුභික්‍ෂාවෙහි හික්මෙයි ද ...
7. අපරෙහිපි භික‍්ඛවෙ -පෙ- න පකතත‍්තෙන භික‍්ඛුනා සද‍්ධිං එකච‍්ඡන‍්නෙ ආවාසෙ වසති, න එකච‍්ඡන‍්නෙ අනාවාසෙ වසති, න එකච‍්ඡන‍්නෙ ආවාසෙ වා අනාවාසෙ වා වසති, පකතත‍්තං භික‍්ඛුං දිස‍්වා ආසනා වුට‍්ඨාති, න පකතත‍්තං භික‍්ඛුං ආසාදෙති අන‍්තො වා බහි වා, ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ පඤ‍්චහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ, උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බං.
7. මහණෙනි, අන්‍ය වූ ද පසඟකින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නො කිරීමේ උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවිය යුතු යි: පුවතත් මහණක්හු සමග එක් සෙවෙනි ආවාසයෙහි නො වසයි ද, එක් සෙවෙනි අනාවාසයෙහි නො වසයි ද, එක් සෙවෙනි ආවාසයෙහි හෝ අනාවාසයෙහි හෝ නො වසයි ද, පුවතත් මහණහු දැක හුනස්නෙන් නැගිටී ද, විහාරය තුළදී හෝ පිටතදී පුවතත් මහණහු නො ගටයි ද, මහණෙනි, මේ පසඟින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නො කිරීමේ උකෙව්නිකම සංහිඳුවිය යුතු යි.
8. අට‍්ඨහි භික‍්ඛවෙ අඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බං: න පකතත‍්තස‍්ස භික‍්ඛුනො උපොසථං ඨපෙති, න පවාරණං ඨපෙති, න සවචනීයං කරොති, න අනුවාදං පට‍්ඨපෙති, න ඔකාසං කාරෙති, න චොදෙති, න සාරෙති, න භික‍්ඛූහි සම‍්පයොජෙති, ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ අට‍්ඨහඞ‍්ගෙහි සමන‍්නාගතස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බං.
8. මහණෙනි, අංග අටකින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නො කිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවිය යුතු යි: පුවතත් මහණහුගේ උපෝසථය නො තබයි ද, පවාරණය නො තබයි ද, සවචනීය කර්‍මය නො කරයි ද, විහාරයෙහි අධිපතිබැව්හි නො සිටි ද, අවසර ගැණීම නො කරවයි ද, චෝදනා නො කරයි ද, ඇවැත් සිහිපත් නො කරවයි ද, භික්‍ෂූන් හා කලහ නො යොදවයි ද, මහණෙනි, මේ අටඟින් යුතු මහණහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමේ උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවිය යුතු යි.
ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මෙ පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බතෙචත‍්තාරීසකං නිට‍්ඨිතං.
ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමේ උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවිය යුතු අංග තෙසාළිස නිමි.
[පටිප‍්පස‍්සම‍්භනං]
[සංහිඳුවීම]
1. එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙතබ‍්බං: තෙන භික‍්ඛවෙ ඡන‍්නෙන භික‍්ඛුනා සඞ‍්ඝං උපසඞ‍්කමිත්‍වා එකංසං උත‍්තරාසඞ‍්ගං කරිත්‍වා බුඩ‍්ඪානං භික‍්ඛූනං පාදෙ වන්‍දිත්‍වා උක‍්කුටිකං නිසීදිත්‍වා අඤ‍්ජලිං පග‍්ගහෙත්‍වා එවමස‍්ස වචනීයො: අහං භන‍්තෙ සඞ‍්ඝෙන ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මකතො සම‍්මා වත‍්තාමි, ලොමං පාතෙමි, නෙත්‍ථාරං වත‍්තාමි, ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයස‍්ස කම‍්මස‍්ස පටිප‍්පස‍්සද‍්ධිං යාචාමීති. දුතියම‍්පි යාචිතබ‍්බා. තතියම‍්පි යාචිතබ‍්බා. ව්‍යත‍්තෙන භික‍්ඛුනා පටිබලෙන සඞ‍්ඝො ඤාපෙතබ‍්බො:–
1. මහණෙනි, (ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය) මෙසේ සංහිඳුවිය යුතු ය: මහණෙනි, ඒ ඡන්න භික්‍ෂුහු විසින් සංඝයා වෙත එළඹ උතුරුසඟ එකස් කොට වැඩිමහලු භික්‍ෂූන්ගේ පා වැඳ උත්කුටුකයෙන් හිඳ ඇඳිලි බැඳ මෙසේ කිය යුතු යි: ස්වාමීනි, මම ඇවැතට පිළියම් නොකිරීම නිසා සඞ්ඝයා විසින් උක්ඛේපනීය කර්‍මය කරණු ලැබූයෙම් මැනවින් පවතිමි. භික්‍ෂූන් අනුව පවතිමි. නිස්තරණ වතෙහි පිහිටා සිටිමි. ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මයාගේ සංහිඳුවීම යාච්ඤා කරමි යි. දෙවනු වත් යැදිය යුතුයි. තෙවනු වත් යැදිය යුතුයි. ප්‍රතිබල ව්‍යක්ත මහණකු විසින් සංඝ තෙමෙ දැන්විය යුතු යි:
“සුණාතු මෙ භන‍්තෙ සඞ‍්ඝො: අයං ඡන‍්නො භික‍්ඛු සඞ‍්ඝෙන ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මකතො සම‍්මා වත‍්තති, ලොමං පාතෙති, නෙත්‍ථාරං වත‍්තති, ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයස‍්ස කම‍්මස‍්ස පටිප‍්පස‍්සද‍්ධිං යාචති. යදි සඞ‍්ඝස‍්ස පත‍්තකල‍්ලං සඞ‍්ඝො ඡන‍්නස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙය්‍ය එසා ඤත‍්ති.
“ස්වාමීනි, සංඝ තෙම මාගේ වචනය අසාවා. මේ ඡන්න භික්‍ෂුතෙම ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය කරණු ලැබුයේ මැනවින් පවතියි. භික්‍ෂූන් අනුව පවතියි. නිස්තරණ වතෙහි පවතියි. ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමේ උක්ඛේපනීය කර්‍මයාගේ සංහිඳුවීම යාච්ඤා කරයි. ඉදින් සංඝයාට පැමිණි කල් ඇත්තේ නම් සංඝ තෙම ඡන්න භික්‍ෂුහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමේ උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවන්නේ ය. මේ ඤත්තිය යි.
සුණාතු මෙ භන‍්තෙ සඞ‍්ඝො: අයං ඡන‍්නො භික‍්ඛු සඞ‍්ඝෙන ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මකතො සම‍්මා වත‍්තති, ලොමං පාතෙති, නෙත්‍ථාරං වත‍්තති, ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයස‍්ස කම‍්මස‍්ස පටිප‍්පස‍්සද‍්ධිං යාචති. සඞ‍්ඝො ඡන‍්නස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ, උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙති. යස‍්සායස‍්මතො ඛමති ඡන‍්නස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයස‍්ස කම‍්මස‍්ස පටිප‍්පස‍්සද‍්ධි, සො තුණ‍්හස‍්ස. යස‍්ස නක‍්ඛමති, සො භාසෙය්‍ය.
ස්වාමීනි, සංඝ තෙම මාගේ වචනය අසාවා. මේ ඡන්න භික්‍ෂුතෙම සංඝයා විසින් ඇවැතට පිළියම් නොකිරීම පිළිබඳ උක්ඛේපනීය කර්‍මය කරණ ලද්දේ මැනවින් පවතියි. භික්‍ෂූන් අනුව පවතියි. නිස්තරණ වතෙහි පිහිටයි ඇවැතට පිළියම් නොකිරීම පිළිබඳ උක්ඛේපනීය කර්‍මයාගේ සංහිඳුවීම යාච්ඤා කරයි. සංඝ තෙම ඡන්න භික්‍ෂුහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීම පිළිබඳ උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවයි. ඡන්න භික්‍ෂුහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීයකර්‍මය සංහිඳුවීම යම් ආයුෂ්මතකුහට අභිමත නම් හෙ තෙම නිශ්ශබ්ද වේවා. යමකුට අභිමත නො වේ නම් හෙ තෙම කියාවා.
දුතියම‍්පි එතමත්‍ථං වදාමි, -පෙ- තතියම‍්පි එතමත්‍ථං වදාමි:- – සුණාතු මෙ භන‍්තෙ සඞ‍්ඝො: අයං ඡන‍්නො භික‍්ඛු සඞ‍්ඝෙන ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ, උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මකතො සම‍්මා වත‍්තති ලොමං පාතෙති නෙත්‍ථාරං වත‍්තති. ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයස‍්ස කම‍්මස‍්ස පටිප‍්පස‍්සද‍්ධිං යාචති. සඞ‍්ඝො ඡන‍්නස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං පටිප‍්පස‍්සම‍්භෙති. යස‍්සායස‍්මතො ඛමති ඡන‍්නස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයස‍්ස කම‍්මස‍්ස පටිප‍්පස‍්සද‍්ධි, සො තුණ‍්හස‍්ස. යස‍්ස නක‍්ඛමති, සො භාසෙය්‍ය.
දෙවනුත් මේ කාරණය කියමි ... තෙවනුත් මේ කාරණය කියමි. ස්වාමීනි, සංඝතෙම මාගේ වචනය අසාවා. මේ ඡන්න භික්‍ෂු තෙම ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මය කරණ ලද්දේ මැනැවින් පවතියි. භික්‍ෂූන් අනුව පවතියි. අටළොස් නිස්තරණ වතෙහි පවතියි. ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමේ උක්ඛේපනීයකර්‍මයාගේ සංහිඳුවීම යදියි. සංඝ තෙම ඡන්න භික්‍ෂුහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීම පිළිබඳ උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවයි. ඡන්න භික්‍ෂුහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමෙහි උක්ඛේපනීය කර්‍මයාගේ සංහිඳුවීම යම් ආයුෂ්මතකුහට අභිමත නම් හෙ තෙම නිශ්ශබ්ද වේවා. යමකුට අභිමත නො වේ නම් හෙ තෙම කියාවා.
පටිප‍්පස‍්සද‍්ධං සඞ‍්ඝෙන ඡන‍්නස‍්ස භික‍්ඛුනො ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං, ඛමති සඞ‍්ඝස‍්ස, තස‍්මා තුණ‍්හී, එවමෙතං ධාරයාමීති.”
සඞ්ඝයා විසින් ඡන්න භික්‍ෂුහුගේ ඇවැතට පිළියම් නොකිරීම පිළිබඳ උක්ඛේපනීය කර්‍මය සංහිඳුවන ලදී. එය සංඝයාට අභිමත යි. එහෙයින් නිශ්ශබ්ද යි. මේ කාරණය මෙසේ දරමි”.
ආපත‍්තියා අප‍්පටිකම‍්මෙ උක‍්ඛෙපනීයකම‍්මං නිට‍්ඨිතං ඡට‍්ඨං.
ඇවැතට පිළියම් නොකිරීමේ උක්ඛේපනීය කර්‍මය සවැනි යි.