සමුට‍්ඨානස‍්සුද‍්දානං:
සමුට‍්ඨානස‍්සුද‍්දානං:
සමුට්ඨානය පිළිබඳ නාමාවලිය
1. අනිච‍්චා සබ‍්බෙ සඞ‍්ඛාරා දුක‍්ඛා‘නත‍්තා ච සඞ‍්ඛතා, නිබ‍්බානඤ‍්චෙව පඤ‍්ඤත‍්ති අනත‍්තා ඉති නිච‍්ඡයා.
1. සියලු සංස්කාර ධර්‍මයෝ අනිත්‍යයහ, දුඃඛයහ, අනාත්මයහ, සංස්කෘතයහ යි ද නිර්‍වාණය හා ප්‍රඥප්තිය අනාත්මයයි ද නිශ්චිතය හ.
2. බුද‍්ධචන්‍දෙ අනුප‍්පන‍්නෙ බුද‍්ධාදිච‍්චෙ අනුග‍්ගතෙ, තෙසං සභාගධම‍්මානං නාමමත‍්තං න ඤායති.
2. බුද්ධ නමැති චන්‍ද්‍රයා නූපන් කල්හි බුද්ධ නමැති සූර්‍ය්‍යයා නො නැඟි කල්හි අනිත්‍යාදියෙන් සභාග වූ ඒ සඞ්ඛත ධර්‍මයන් ගේ නාමමාත්‍ර යෙකුදු නොදන්නා ලැබේ.
3. දුක‍්කරං විවිධං කත්‍වා පූරයිත්‍වාන පාරමී, උප‍්පජ‍්ජන‍්ති මහාවීරා චක‍්ඛුභූතා සබ්‍රහ‍්මකෙ.
3. නානාවිධ දුෂ්කර ක්‍රියා කොට පැරුම් පුරා (දෙවි) බඹුන් සහිත ලෙව්හි චක්‍ෂුර් භූත වූ මහාවීරයෝ උපදිත්.
4. තෙ දෙසයන‍්ති සද‍්ධම‍්මං දුක‍්ඛහානිං සුඛාවහං, අඞ‍්ගිරසො සක්‍යමුනි සබ‍්බභූතානුකම‍්පකො.
4. ඒ මහාවීරවූ බුදුවරු දුක් නසන සුව එළවන සද්ධර්‍මය දෙසත්. (එහෙයින්) සියලඟින් නික්මෙන කාන්ති ඇති ශාක්‍යමුනීන්‍ද්‍ර වූ හැමසතන් වෙත පතළ කුලුණැති,
5. සබ‍්බසත‍්තූත‍්තමො සීහො පිටකෙ තීණි දෙසයී, සුත‍්තන‍්තං අභිධම‍්මඤ‍්ච විනයඤ‍්ච මහාගුණං
5. සර්‍වසත්‍ථොත්තම මුනිශ්‍රේෂ්ඨයන් වහන්සේ මහඅනුසස් ඇති සූත්‍රපිටකය ද අභිධර්‍මය ද විනය දැයි ත්‍රිපිටකය දෙසූහ.
6. එවං නීයති සද‍්ධම‍්මො, විනයො යදි තිට‍්ඨති, උභතො ච විභඞ‍්ගානි ඛන්‍ධකා යා ච මාතිකා.
6. ඉදින් විනය පාලිය පවතී නම් මෙසේ ඇති කල්හි ප්‍රතිපත්ති ප්‍රතිවේධ සද්ධර්‍මය එළවනු ලැබෙයි, උභය විහඞ්ගයෝ ද ඛන්‍ධකයෝ ද යම් උභය ප්‍රාතිමෝක්‍ෂයෙක් වේ නම් හෙද,
7. මාලා සුත‍්තගුණෙනෙව පරිවාරෙන ගන්‍ථිතා, තස‍්සෙව පරිවාරස‍්ස සමුට‍්ඨානං නයතො කතං.
7. හුයෙකින් ගෙතූ මල්දමක් සෙයින් පරිවාරයෙන් ගොතන ලදහ. ඒ පරිවාරයා ගේ ම සමුට්ඨානය ද නය විසින් කරන ලදි.
8. සම‍්භෙදං නිදානඤ‍්චඤ‍්ඤං සුත‍්තෙ දිස‍්සන‍්ති උපරි, තස‍්මා සික‍්ඛෙ පරිවාරං, ධම‍්මකාමො සුපෙසලොති.
8. එයින් අන්‍ය වූ සමුට්ඨාන සම්භේදය ද නිදානය ද මතු සූත්‍රයෙහි ම පෙණෙයි, එබැවින් විනයධර්‍මාභිලාෂි ප්‍රියශීල භික්‍ෂුතෙම පරිවාරය පුහුණු කරන්නේ යි.