දුතියකථාවත්‍ථු සුත‍්තං
10. 2. 2. 10.
10. 2. 2. 10.
දුතියකථාවත්‍ථු සුත‍්තං
දුතිය කථාවත්‍ථු සූත්‍රය
එකං සමයං භගවා සාවත්‍ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ‍්ඩිකස‍්ස ආරාමෙ. තෙන ඛො පන සමයෙන සම‍්බහුලා භික‍්ඛු පච‍්ඡාභත‍්තං පිණ‍්ඩපාතපටික‍්කන‍්තා උපට‍්ඨානසාලායං සන‍්නිසින‍්නා සන‍්නිපතිතා අනෙකවිහිතං තිරච‍්ඡානකථං අනුයුත‍්තා විහරන‍්ති. සෙය්‍යථීදං: රාජකථං චොරකථං මහාමත‍්තකථං -පෙ- ඉතිභවාභවකථං ඉති වාති.
එක් කලෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහි අනේපිඬු සිටුහුගේ ජේතවන නම් ආරාමයෙහි වාසය කරන සේක. එසමයෙහි බොහෝ භික්‍ෂූහු පසුබත පිඬුවායෙන් පෙරළා පැමිණියාහු උවටන්හල්හි රැස්ව හුන්නාහු අනේකවිධ තිරශ්චීන කථායෙහි ඇලුණාහු වාසය කරත්. ඒ කවර යත්: රාජකථා ය, චෝරකථා ය, මහාමාත්‍රකථාය, -පෙ- ඉතිභවාභවකථාය යි.
1.දස ඉමානි භික‍්ඛවෙ පාසංසානි ඨානානි. කතමානි දස: ඉධ භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛු අත‍්තනා ච අප‍්පිච‍්ඡො හොති, අප‍්පිච‍්ඡකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා හොති. “අප‍්පිච‍්ඡො භික‍්ඛු අප‍්පිච‍්ඡකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා”ති පාසංසමෙතං ඨානං.
1. මහණෙනි, මේ ප්‍රශංසාවහ කරුණු දසයෙකි. කවර දසයෙක යත්: මහණෙනි, මෙසස්නෙහි මහණ තෙමේ ද අල්පේච්ඡ වෙයි. අල්පේච්ඡ කථාත් භික්‍ෂූන්ට කරන්නේ වේ යයි තෙල කරුණ ප්‍රශංසාවහ වේ.
2. අත‍්තනා ච සන‍්තුට‍්ඨො හොති. සන‍්තුට‍්ඨීකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා “සන‍්තුට‍්ඨො හොති, භික‍්ඛු සන‍්තුට‍්ඨීකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා”ති. පාසංසමෙතං ඨානං.
2. තෙමේත් සතුටු වූයේ වෙයි. සන්තුෂ්ටිකථාව භික්‍ෂූන්ට කරනුයේත් වෙයි. “මහණ සතුටු වූයේ සන්තුෂ්ටිකථාව භික්‍ෂූන්ට කරන්නේ ය” යන තෙල කරුණ ප්‍රශංසාවහ වේ.
3. අත‍්තනා ච පවිවිත‍්තො හොති, පවිවෙකකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා හොති. “පවිවිත‍්තො භික‍්ඛු පවිවෙකකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා”ති පාසංසමෙතං ඨානං.
3. තෙමේත් ප්‍රවිවික්ත වෙයි, ප්‍රවිවේකකථා භික්‍ෂූන්ට කරන්නේත් වෙයි. “මහණ ප්‍රවිවික්ත වූයේ භික්‍ෂූන්ට ප්‍රවිවේකකථා කරනේ ය”යි තෙල කරුණ ප්‍රශංසාවහ වේ.
4. අත‍්තනා ච අසංසට‍්ඨො හොති, අසංසට‍්ඨකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා හොති, අසංසට‍්ඨො භික‍්ඛු අසංසට‍්ඨකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා”ති පාසංසමෙතං ඨානං.
4. තෙමේත් අසංසෘෂ්ට වූයේ වෙයි, භික්‍ෂූන්ට අසංසෘෂ්ට කථාව කරන්නේත් වෙයි. “මහණ අසංසෘෂ්ට වූයේ භික්‍ෂූන්ට අසංසෘෂ්ට කථාව කරන්නෙක” යන තෙල කරුණ ප්‍රශංසාවහ වේ.
5. අත‍්තනා ච ආරද‍්ධවිරියො හොති, විරියාරම‍්භකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා හොති. “ආරද‍්ධවිරියො භික‍්ඛු විරියාරම‍්භකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා”ති පාසංසමෙතං ඨානං.
5. තෙමේත් ආරබ්ධවීර්‍ය්‍ය වෙයි, භික්‍ෂූන්ට වීර්‍ය්‍යාරම්භකථාව කරන්නේත් වෙයි. “මහණ ආරබ්ධවීර්‍ය්‍ය වූයේ භික්‍ෂූන්ට වීර්‍ය්‍යාරම්භකථාව කථාව කරන්නෙක” යන තෙල කරුණ ප්‍රශංසාවහ වේ.
6. අත‍්තනා ච සීලසම‍්පන‍්නො හොති, සීලසම‍්පදාකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා හොති. “සීලසම‍්පන‍්නො භික‍්ඛු සීලසම‍්පදාකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා”ති පාසංසමෙතං ඨානං.
6. තෙමේත් සිල්සපන් වූයේ වෙයි. සීලසම්පදාකථාව භික්‍ෂූන්ට කරන්නේත් වෙයි. “සිල්සපන් මහණ භික්‍ෂූන්ට සීලසම්පදාකථාව කරන්නෙක” යන තෙල කරුණ ප්‍රශංසාවහ වේ.
7. අත‍්තනා ච සමාධිසම‍්පන‍්නො හොති, සමාධි සම‍්පදාකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා හොති. “සමාධිසම‍්පන‍්නො භික‍්ඛු සමාධිසම‍්පදාකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා”ති පාසංසමෙතං ඨානං
7. තෙමේත් සමාධිපන්නවූයේ වෙයි. භික්‍ෂූන්ට සමාධිසම්පදාකථාව කරන්නේත් වෙයි. “සමාධිසම්පන්න මහණ භික්‍ෂූන්ට සමාධිසම්පදාකථාව කරන්නෙක” යන තෙල කරුණ ප්‍රශංසාවහ වේ.
8. අත‍්තනා ච පඤ‍්ඤාසම‍්පන‍්නො හොති, පඤ‍්ඤාසම‍්පදාකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා හොති. “පඤ‍්ඤාසම‍්පන‍්නො භික‍්ඛු පඤ‍්ඤාසම‍්පදාකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා”ති පාසංසමෙතං ඨානං.
8. තෙමේත් ප්‍රඥාසම්පන්න වෙයි. ප්‍රඥාසම්පදාකථාව භික්‍ෂූන්ට කරන්නේත් වෙයි. “ප්‍රඥාසම්පන්න මහණ භික්‍ෂූන්ට ප්‍රඥාසම්පදාකථාව කරන්නෙක” යන තෙල කරුණ ප්‍රශංසාවහ වේ.
9. අත‍්තනා ච විමුත‍්තිසම‍්පන‍්නො හොති, විමුත‍්තිසම‍්පදාකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා හොති. “විමුත‍්තිසම‍්පන‍්නො භික‍්ඛු විමුත‍්තිසම‍්පදාකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා”ති පාසංසමෙතං ඨානං.
9. තෙමේත් විමුක්තිසම්පන්න වෙයි. විමුක්තිසම්පදාකථාව භික්‍ෂූන්ට කරන්නේත් වෙයි. “විමුක්තිසම්පන්න මහණ භික්‍ෂූන්ට විමුක්තිසම්පදාකථාව කරන්නෙක” යන තෙල කරුණ ප්‍රශංසාවහ වේ.
10. අත‍්තනා ච විමුත‍්තිඤාණදස‍්සනසම‍්පන‍්නො හොති, විමුත‍්තිඤාණදස‍්සනසම‍්පදාකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා හොති. ‘විමුත‍්තිඤාණදස‍්සන’සම‍්පන‍්නො භික‍්ඛු විමුත‍්තිඤාණදස‍්සනසම‍්පදාකථඤ‍්ච භික‍්ඛූනං කත‍්තා”ති පාසංසමෙතං ඨනාං. ඉමානි ඛො භික‍්ඛවෙ දස පාසංසානි ඨානානීති.
10. තෙමේත් විමුක්තිඥානදර්‍ශනසම්පන්න වෙයි. විමුක්තිඥානදර්‍ශනකථාව භික්‍ෂූන්ට කරන්නේත් වෙයි. “විමුක්තිඥානදර්‍ශනසම්පන්න මහණ භික්‍ෂූන්ට විමුක්තිවිමුක්තිඥානදර්‍ශනකථාව කරන්නෙක” යන තෙල කරුණ ප්‍රශංසාවහ වේ.
යමකවග‍්ගො දුතියො.
දෙවන යමකවර්‍ගයි.
තත්‍රුද‍්දානං:
එහි උද්දානය:
අවිජ්ජා තණ්හා නිට්ඨා ච අවෙච‍්චදෙව සුඛානි ච නළකපානෙ ද‍්වෙ වුත‍්තා කථාවත්‍ථු අපරෙ ද‍්වෙති.
අවිජ්ජා ය, තණ්හා ය, නිට්ඨා ය, අවෙච්චප්පසන්න ය, සුඛ සූත්‍ර දෙක ය, නළකපාන සූත්‍රදෙක ය, කථාවත්‍ථු සූත්‍ර දෙක දැයි දශයෙක.