යෙදුමෙන් කියවන්න

සාරජ‍්ජ සුත‍්තං

5. 4. 1. 8.

5. 4. 1. 8.

[සාරජ‍්ජ සුත‍්තං]

[සාරජ්ජ සූත්‍රය]

[සාවත්‍ථිනිදානං]

[සැවැත්නිදාන යි]

8. පඤ‍්චහි භික‍්ඛවෙ ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතො භික‍්ඛු සාරජ‍්ජං ඔක‍්කන‍්තො හොති. කතමෙහි පඤ‍්චහි:

8. මහණෙනි, ධර්‍ම පසෙකින් සමන්‍වාගත මහණ නිස්තේජස්කභාවයට පැමිණියේ වෙයි. කවර පසෙකින යත්:

ඉධ භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛු අස‍්සද‍්ධො හොති, දුස‍්සීලො හොති, අප‍්පස‍්සුතො හොති, කුසීතො හොති, දුප‍්පඤ‍්ඤො හොති.

මහණෙනි, මෙ සස්නෙහි මහණ අශ්‍රද්ධ වෙයි, දුශ්ශීල වෙයි, අල්පශ්‍රැත වෙයි, කුසීත වෙයි, දුෂ්ප්‍රාඥ වෙයි.

ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ පඤ‍්චහි ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතො භික‍්ඛු සාරජ‍්ජං ඔක‍්කන‍්තො හොති.

මහණෙනි, මෙ ධර්‍ම පසින් සමන්‍වාගත මහණ (ශාරද්‍යයට) නිස්තේජස්කභාවයට පැමිණියේ වේ.

පඤ‍්චහි භික‍්ඛවෙ ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතො භික‍්ඛු විසාරදො හොති. කතමෙහි පඤ‍්චහි:

මහණෙනි, ධර්‍ම පසෙකින් සමන්‍වාගත මහණ විශාරද වෙයි. කවර පසෙකින යත්:

ඉධ භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛු සද‍්ධො හොති, සීලවා හොති, බහුස‍්සුතො හොති, ආරද‍්ධවිරියො හොති, පඤ‍්ඤවා හොති.

මහණෙනි, මෙ සස්නෙහි මහණ ශ්‍රද්ධා ඇතියේ වෙයි, සිල්වත් වෙයි, බහුශ්‍රුත වෙයි, ප්‍රාරබ්ධවීර්‍ය්‍ය වෙයි, ප්‍රඥා ඇතියේ වේ.

ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ පඤ‍්චහි ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතො භික‍්ඛු විසාරදො හොතීති.

මහණෙනි, මෙ ධර්‍ම පසින් සමන්‍වාගත මහණ විශාරද වේ යයි.