අපරිහානීයධම‍්ම සුත‍්තං
6. 1. 3. 2.
6. 1. 3. 2.
[අපරිහානීයධම‍්ම සුත‍්තං]
[අපරිහානියධම්ම සූත්‍රය]
[සාවත්‍ථිනිදානං]
[සැවැත්නිදාන යි]
22. ඡයිමෙ භික‍්ඛවෙ අපරිහානියෙ ධම‍්මෙ දෙසිස‍්සාමි, තං සුණාථ සාධුකං මනසිකරොථ භාසිස‍්සාමීති, එවං භන‍්තෙති ඛො තෙ භික‍්ඛූ භගවතො පච‍්චස‍්සොසුං. භගවා එතදවොච:
22. මහණෙනි, මෙ අපරිහානියධර්‍ම සයක් දෙසන්නෙමි. එ අසවු. මනා කොට මෙනෙහි කරවු. වදාරමි. “එසේ ය වහන්සැ”යි එ භික්‍ෂුහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් ඇස්සූහ. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ තෙල වදාළසේක:
කතමෙ ච තෙ භික‍්ඛවෙ ඡ අපරිහානියා ධම‍්මා
මහණෙනි, එ අපරිහානියධර්‍ම සය කවරේය යත්:
න කම‍්මාරාමතා, න භස‍්සාරාමතා, න නිද‍්දාරාමතා, න සඞ්ගණිකාරාමතා, සොවචස‍්සතා, කල්‍යාණමිත‍්තතා. ඉමෙ ඛො භික‍්ඛවෙ ඡ අපරිහානියා ධම‍්මා.
කර්‍මාරාමතා නොවනු ය. භාෂ්‍යාරාමතා නොවනු ය. නිද්‍රාරාමතා නොවනු ය. සඞ්ගණිකාරාමතා නොවනු ය. සුවචභාවය, කල්‍යාණමිත්‍රතා යි. මහණෙනි, මෙ අපරිහානියධර්‍ම සය යි.
යෙ හි කෙචි භික‍්ඛවෙ අතීතමද‍්ධානං න පරිහායිංසු කුසලෙහි ධම‍්මෙහි, සබ‍්බෙ තෙ ඉමෙහෙව ඡහි ධම‍්මෙහි න පරිහායිංසු කුසලෙහි ධම‍්මෙහි. යෙ හි කෙචි භික‍්ඛවෙ අනාගතමද‍්ධානං න පරිහායිස‍්සන‍්ති කුසලෙහි ධම‍්මෙහි, සබ‍්බෙ තෙ ඉමෙහෙව ඡහි ධම‍්මෙහි න පරිහායිස‍්සන‍්ති. කුසලෙහි ධම‍්මෙහි, යෙ හි කෙචි භික‍්ඛවෙ එතරහි න පරිහායන‍්ති කුසලෙහි ධම‍්මෙහි, සබ‍්බෙ තෙ ඉමෙහෙව ඡහි ධම‍්මෙහි න පරිහායන‍්ති කුසලෙහි ධම‍්මෙහී’ති.
මහණෙනි, යම් මැ කෙනෙක් අතීත කාලයෙහි කුශලධර්‍මයෙන් නො පිරිහුණාහු නම්, ඔහු හැම මෙ සකරුණු හේතු කොටගෙන කුශලධර්‍මයෙන් නො ම පිරිහුණාහ. මහණෙනි, යම් ම කෙනෙක් අනාගත කාලයෙහි කුශලධර්‍මයන්ගෙන් නො පිරිහෙන්නාහු නම්, එ හැම දෙන මෙ දහම් සය හෙයින් ම කුශලධර්‍මයෙන් නො පිරිහෙන්නාහ. මහණෙනි, යම් මැ කෙනෙක් වර්‍තමාන කාලයෙහි කුශලධර්‍මයන්ගෙන් නො පිරිහෙත් නම්, එ හැම දෙන මෙ කරුණු සයින් මැ කුශලධර්‍මයෙන් නො පිරිහෙත ය යි.