පුඤ්ඤාභිසන්ද සුත‍්තං
8. 1. 4. 9.
8. 1. 4. 9.
පුඤ්ඤාභිසන්ද සුත‍්තං
පුඤ්ඤාභිසන්ද සූත්‍රය
[සාවත්‍ථිනිදානං]
[සැවැත්නිදාන යි]
අට‍්ඨිමෙ භික‍්ඛවෙ, පුඤ‍්ඤාභිසන්‍දා කුසලාභිසන්‍දා සුඛස‍්සාහාරා සොවග‍්ගිකා සුඛවිපාකා සග‍්ගසංවත‍්තනිකා ඉට‍්ඨාය කන‍්තාය මනාපාය හිතාය සුඛාය සංවත‍්තන‍්ති. කතමෙ අට‍්ඨ:
මහණෙනි, කුශල ප්‍රසව කරන සුව එළවන්නා වූ මොනොවට රූපාදි අග සැප දෙන, සුඛ විපාක ඇති සගසැප පිණිස පවත්නා පුණ්‍යාභිස්‍යන්‍දයෝ (පින් ඉපදීමට හේතුවන කරුණු) අට දෙනෙක් ඉෂ්ටය පිණිස කාන්තය (ප්‍රියභාවය) පිණිස මනවඩනා පිණිස හිත පිණිස සුව පිණිස පවත්නාහ. කවර අටදෙනෙක යත්:
1. ඉධ භික‍්ඛවෙ, අරියසාවකො බුද‍්ධං සරණං ගතො හොති. අයං භික‍්ඛවෙ, පඨමො පුඤ‍්ඤාභිසන්‍දො කුසලාභිසන්‍දො සුඛස‍්සාහාරො සොවග‍්ගිකො සුඛවිපාකො සග‍්ගසංවත‍්තනිකො ඉට‍්ඨාය කන‍්තාය මනාපාය හිතාය සුඛාය සංවත‍්තති.
1. මහණෙනි, මෙ ලොව අරීසවු තෙමේ බුදුන් සරණ ගියේ වෙයි. මහණෙනි, කුශල ප්‍රසව කරන සුව එළවන, මොනවට අග්‍රරූපාදිය දෙන සුඛවිපාක ඇති ස්වර්‍ගය පිණිස පවත්නා මේ පළමුවන පුණ්‍යාභිස්‍යන්‍දය ඉෂ්ටය පිණිස කාන්තභාවය පිණිස මනවඩනා පිණිස හිත පිණිස සුව පිණිස පවත්නේ ය.
2. පුන චපරං භික‍්ඛවෙ, අරියසාවකො ධම‍්මං සරණං ගතො හොති. අයං භික‍්ඛවෙ, දුතියො පුඤ‍්ඤාභිසන්‍දො -පෙ- සංවත‍්තති.
2. තවද මහණෙනි, අරීසවුතෙමේ දහම් සරණ ගියේ වෙයි. මහණෙනි, මේ ... දෙවන පුණ්‍යාභිස්‍යන්‍දය පවත්නේ ය.
3. පුන චපරං භික‍්ඛවෙ, අරියසාවකො සංඝං සරණං ගතො හොති. අයං භික‍්ඛවෙ, තතියො පුඤ‍්ඤාභිසන්‍දො කුසලාභිසන්‍දො සුඛස‍්සාහාරො සොවග‍්ගිකො සුඛවිපාකො සග‍්ගසංවත‍්තනිකො ඉට‍්ඨාය කන‍්තාය මනාපාය හිතාය සුඛාය සංවත‍්තති.
3. තවද මහණෙනි, අරීසවු තෙමේ සඟුන් සරණ ගියේ වෙයි. මහණෙනි, කුශලප්‍රසවකරන, සුව එළවන, ස්වග්‍රරූපාදිය දෙන සුඛවිපාක ඇති ස්වර්‍ගයෙහි උපතට හේතු වන මේ තෙවන පුණ්‍යාභිස්‍යන්‍දය ඉෂ්ටය පිණිස කාන්තභාවය පිණිස මනවඩනු පිණිස හිත පිණිස සුව පිණිස පවත්නේ ය.
4. පඤ‍්චිමානි භික‍්ඛවෙ, දානානි මහාදානානි අග‍්ගඤ‍්ඤානි රත‍්තඤ‍්ඤානි වංසඤ‍්ඤානි පොරාණානි අසඞ‍්කිණ‍්ණානි අසඞ‍්කිණ‍්ණපුබ‍්බානි න සඞ‍්කීයන‍්ති න සඞ‍්කීයිස‍්සන‍්ති අප‍්පතිකුට‍්ඨානි සමණෙහි බ්‍රාහ‍්මණෙහි විඤ‍්ඤූහි. කතමානි පඤ‍්ච:
4. මහණෙනි, අග්‍ර යයි දතයුතු වූ දිගුකලක් පැවැත්තාහ යි දතයුතු වූ වංශ යයි දතයුතු වූ පැරණි වු අසඞ්කීර්‍ණ වූ (නො හළ) (පෙර බුදුරදුන් විසිනුදු) අසංකීර්‍ණ පූර්‍ව වූ මහදන් වූ මේ දන්හු පස්දෙනෙක් (දැනුදු) නො නෙරනා ලැබෙත් (අනායෙහිදු) නො නෙරනු ලබන්නාහ. නුවණැති මහණබමුණන් විසින් අනින්‍දිත වෙත්. කවර පස් දෙනෙක යත්:
ඉධ භික‍්ඛවෙ, අරියසාවකො පාණාතිපාතං පහාය පාණාතිපාතා පටිවිරතො හොති. පාණාතිපාතා පටිවිරතො භික‍්ඛවෙ, අරියසාවකො අපරිමාණානං සත‍්තානං අභයං දෙති. අවෙරං දෙති. අබ්‍යාපජ‍්ඣං දෙති. අපරිමාණානං සත‍්තානං අභයං දත්‍වා අවෙරං දත්‍වා අබ්‍යාපජ‍්ඣං දත්‍වා අපරිමාණස‍්ස අභයස‍්ස අවෙරස‍්ස අබ්‍යාපජ‍්ඣස‍්ස භාගී හොති. ඉමං භික‍්ඛවෙ, පඨමං දානං මහාදානං, අග‍්ගඤ‍්ඤං රත‍්තඤ‍්ඤං වංසඤ‍්ඤං පොරාණං අසඞ‍්කිණ‍්ණං අසඞ‍්කිණ‍්ණපුබ‍්බං න සඞ‍්කීයති න සඞ‍්කීයිස‍්සති අප‍්පතිකුට‍්ඨං සමණෙහි බ්‍රාහ‍්මණෙහි විඤ‍්ඤූහි. අයං භික‍්ඛවෙ චතුත්‍ථො පුඤ‍්ඤාභිසාන්‍දො කුසලාභිසන්‍දො සුඛස‍්සාහාරො සොවග‍්ගිකො සුඛවිපාකො සග‍්ගසංවත‍්තනිකො ඉට‍්ඨාය කන‍්තාය මනාපාය හිතාය සුඛාය සංවත‍්තති.
මහණෙනි, මෙලොව්හි අරීසවු තෙමේ පණිවා හැර පණිවායෙන් වැළැකියේ වෙයි. මහණෙනි, පණිවායෙන් වැළැකි අරීසවු තෙමේ අපරිමාණ වූ සත්නට අභය දෙන්නේ ය. අවෛරය දෙන්නේ ය. නිදුක්බව දෙන්නේ ය. අපරිමාණ වූ සත්නට අභය දී අවෛරය නිදුක් බව දී අපරිමාණ වූ අභයට අවෛරයට, නිදුක් බවට භාගී (හිමි) වෙයි. මහණෙනි, අග්‍රයයි දතයුතු, දිගුකල්පැවැතියේ යයි දතයුතු, වංශ යයි දතයුතු පැරණි වූ අසඞ්කීර්‍ණ වූ අසඞ්කීර්‍ණ පූර්‍ව වූ නුවණැති මහණ බමුණන් විසින් නො පිළිකෙව් කළ දානය වන මහාදානය නො නෙරනා ලැබේ. නො නෙරනාලබන්නේ ය. මහණෙනි, කුශලප්‍රසව කරන, සුව එළවන, ස්වග්‍රරූපාදිය දෙන, සුඛ විපාක ඇති ස්වර්‍ගයෙහි උපතට හේතු වූ මේ සිවුවන පුණ්‍යාභිස්‍යන්‍දය ඉෂ්ට පිණිස කාන්තබාවය පිණිස මනවඩනු පිණිස, හිත පිණිස සුඛ පිණිස පවත්නේ ය.
5-8 පුන චපරං භික‍්ඛවෙ, අරියසාවකො අදින‍්නාදානං පහාය අදින‍්නාදානා පටිවිරතො හොති -පෙ- කාමෙසු මිච‍්ඡාචාරං පහාය කාමෙසු මිච‍්ඡාචාරා පටිවිරතො හොති -පෙ- මුසාවාදං පහාය මුසාවාදා පටිවිරතො හොති -පෙ- සුරාමෙරයමජ‍්ජපමාදට‍්ඨානං පහාය සුරාමෙරයමජ‍්ජපමාදට‍්ඨානා පටිවිරතො හොති. සුරාමෙරයමජ‍්ජපමාදට‍්ඨානා පටිවිරතො භික‍්ඛවෙ, අරියසාවකො අපරිමාණානං සත‍්තානං අභයං දෙති. අවෙරං දෙති. අබ්‍යාපජ‍්ඣං දෙති. අපරිමාණානං සත‍්තානං අභයං දත්‍වා අවෙරං දත්‍වා අබ්‍යාපජ‍්ඣං දත්‍වා අපරිමාණස‍්ස අභයස‍්ස අවෙරස‍්ස අබ්‍යාපජ‍්ඣස‍්ස භාගී හොති.
5-8. තවද මහණෙනි, අරීසවු තෙමේ අයිනාදනින් හැර අයිනාදනින් වැළැකියේ වෙයි ... කාමයෙහි මිසහසර හැර කාමයෙහි මිසහසරින් වෙන් වූයේ වෙයි ... මුසවා හැරදමා මුසවායෙන් වැළැකියේ වෙයි ... මද ප්‍රමාදයට කරුණු වූ රහමෙර හැර මද ප්‍රමාදයට කරුණු වූ රහමෙරින් වැළැකියේ වෙයි. මහණෙනි, මදයට හා ප්‍රමාදයට කරුණු වූ රහමෙරින් වැළැකි අරීසවු තෙමේ අපරිමාණ වූ සත්නට අභය දෙන්නේ ය, අවෛරය දෙන්නේ ය, නිදුක්බව දෙන්නේ ය. අපරිමාණ වූ සත්නට අභය දී අවෛරය දී නිදුක්බව දී අපරිමාණ වූ අභයට අවෛරයට නිදුක්බවට භාගී වෙයි.
ඉදං භික‍්ඛවෙ, පඤ‍්චමං දානං මහාදානං අග‍්ගඤ‍්ඤං රත‍්තඤ‍්ඤං වංසඤ‍්ඤං පොරාණං අසඞ‍්කිණ‍්ණං අසඞ‍්කිණ‍්ණපුබ‍්බං න සඞ‍්කීයති න සඞ‍්කීයිස‍්සති අප‍්පතිකුට‍්ඨං සමණෙහි බ්‍රාහ‍්මණෙහි විඤ‍්ඤූහි. අයං භික‍්ඛවෙ අට‍්ඨමො පුඤ‍්ඤාභිසන්‍දො කුසලාභිසන්‍දො සුඛස‍්සාහාරො සොවග‍්ගිකො සුඛවිපාකො සග‍්ගසංවත‍්තනිකො ඉට‍්ඨාය කන‍්තාය මනාපාය හිතාය සුඛාය සංවත‍්තති.
මහණෙනි, අග්‍රයයි දත යුතු, දිගුකල් පැවතියේයයි දතයුතු, වංශ යයි දතයුතු පැරණි වු අසඞ්කීර්‍ණ වූ අසඞ්කීර්‍ණ පූර්‍ව වූ දානය වන, නුවණැති මහණබමුණන් විසින් නො පිළිකුල් කළ මේ සිවුවන මහාදානය නො නෙරනා ලැබෙයි. නො නෙරනු ලබන්නේ යි. මහණෙනි, කුශල ප්‍රසවකරන, සුව එළවන, ස්වග්‍රරූපාදිය දෙන, සුඛවිපාක ඇති, ස්වර්‍ගයට හේතු වන මේ අට වැනි පුණ්‍යාභිස්‍යන්‍දය ඉෂ්ටය පිණිස කාන්තභාවය පිණිස, මන වඩනා පිණිස හිත පිණිස සුව පිණිස පවත්නේ ය.
ඉමා ඛො භික‍්ඛවෙ, අට‍්ඨ පුඤ‍්ඤාභිසන්‍දා කුසලාභිසන්‍දා සුඛස‍්සාහාරා සොවග‍්ගිකා සුඛවිපාකා සග‍්ගසංවත‍්තනිකා ඉට‍්ඨාය කන‍්තාය මනාපාය හිතාය සුඛාය සංවත‍්තන‍්තීති.
මහණෙනි, කුශල් ප්‍රසව කරන සුව එළවන, ස්වග්‍රරූපාදිය දෙන, සුඛවිපාක ඇති ස්වර්‍ගයට කරුණු වන මේ අෂ්ට පුණ්‍යාභිස්‍යන්‍දයෝ ඉටුබව පිණිස කාන්තභාවය පිණිස මන වඩනු පිණිස සුව පිණිස පවත්නාහ යි.