පරිස සුත‍්තං
8. 2. 7. 9.
8. 2. 7. 9.
පරිස සුත‍්තං
පරිස සූත්‍රය
[සාවත්‍ථිනිදානං]
[සැවැත්නිදාන යි]
අට‍්ඨිමා භික‍්ඛවෙ පරිසා කතමා අට‍්ඨ: ඛත‍්තියපරිසා, බ්‍රාහ‍්මණා පරිසා, ගහපතිපරිසා, සමණපරිසා, චාතුම‍්මහාරාජිකපරිසා, තාවතිංසපරිසා, මාරපරිසා, බ්‍රහ‍්මපරිසා.
මහණෙනි, මේ පිරිස් අටෙකි. කවර අටෙක යත්: ඛත්තිය පිරිස ය, බ්‍රාහ්මණ පිරිස ය, ගහපති පිරිස ය, සමණ පිරිස ය, චාතුම්මහාරාජික පිරිස ය, තාවතිංස පිරිස ය, මාර පිරිස ය, බ්‍රහ්ම පිරිස යි.
අභිජානාමි ඛො පනාහං භික‍්ඛවෙ, අනෙකසතං ඛත‍්තියපරිසං උපසඞ‍්කමිතා. තත්‍රපි මයා සන‍්නිසින‍්නපුබ‍්බඤ‍්චෙව සල‍්ලපිතපුබ‍්බඤ‍්ච. සාකච්ඡා ච සමාපන‍්නපුබ‍්බා, තත්‍ථ යාදිසකො තෙසං වණ‍්ණො හොති, තාදිසකො මය‍්හං වණ‍්ණො හොති, යාදිසකො තෙසං සරො හොති, තාදිසකො මය‍්හං සරො හොති, ධම‍්මියා ච කථාය සන්‍දස‍්සෙමි සමාදපෙමි සමුත‍්තෙජෙමි, සම‍්පහංසෙමි, භාසමානඤ‍්ච මං න ජානන‍්ති, කො නු ඛො අයං භාසති දෙවො වා මනුස‍්සො වාති. ධම‍්මියා කථාය සන්‍දස‍්සෙත්‍වා සමාදපෙත්‍වා සමුත‍්තෙජෙත්‍වා සම‍්පහංසෙත්‍වා අන‍්තරධායාමි. අන‍්තරහිතඤ‍්ච මං න ජානන‍්ති කො නුඛො අන‍්තරහිතො දෙවො වා මනුස‍්සො වාති.
මහණෙනි, මම නේසිය කැත්පිරිස් වෙත එළඹියෙමි දනිම් ම ය.. එහිදු මා විසින් හුන්විරූ බිණූවිරූ ද වේ. සාකච්ඡාවට පැමිණිවිරූ ද වේ. එහි යම් බඳු ඔවුන්ගේ වර්‍ණයෙක් වේ ද, එබඳු වර්‍ණයෙක් මට ද වෙයි. යම් බඳු ඔවුන්ගේ ස්වරයෙක් වේ ද, එබඳු ස්වරයෙක් මට ද වේ. දැහැමි කථායෙන් ද සන්‍දර්‍ශනය කරමි, සමාදන් කරවමි, සමුත්තේජන කරමි, සම්පහංසන කරමි, මේ දෙවි හෝ මිනිස් හෝ කවරෙක් බෙණේ දැ යි බණන මා නො දනිත්. දැහැමි තෙපුලෙන් සන්‍දර්‍ශනය කොට සමාදන් කොට සමුත්තේජන කොට, සම්පහංසන කොට අතුරුදන් වෙමි. දෙවි වූ හෝ මිනිස් වූ හෝ මේ කවරෙක් නම් අතුරුදන් වී දැයි අතුරුදන් වූ ද මා නොදනිත්.
අභිජානාමි ඛො පනාහං භික‍්ඛවෙ, අනෙකසතං බ්‍රාහ‍්මණපරිසං -පෙ- ගහපතිපරිසං -පෙ- සමණපරිසං -පෙ- චාතුම‍්මහාරාජිකපරිසං -පෙ- තාවතිංසපරිසං -පෙ- මාරපරිසං -පෙ- බ්‍රහ‍්මපරිසං උපසඞ‍්කමිතා. තත්‍රපි මයා සන‍්නිසින‍්නපුබ‍්බඤ‍්චෙව සල‍්ලපිතපුබ‍්බඤ‍්ච සාකච්ඡා ච සමාපන‍්නපුබ‍්බ. තත්‍ථ යාදිසකො තෙසං වණ‍්ණො හොති, තාදිසකො මය‍්හං වණ‍්ණො හොති, යාදිසකො තෙසං සරො හොති, තාදිසකො මය‍්හං සරො හොති. ධම‍්මියා ච කථාය සන්‍දස‍්සෙමි සමාදපෙමි සමුත‍්තෙජෙමි, සම‍්පහංසෙමි. භාසමානඤ‍්ච මං න ජානන‍්ති, කො නුඛො අයං භාසති දෙවො වා මනුස‍්සො වාති. ධම‍්මියා කථාය සන්‍දස‍්සෙත්‍වා සමාදපෙත්‍වා සමුත‍්තෙජෙත්‍වා සම‍්පහංසෙත්‍වා අන‍්තරධායාමි. අන‍්තරහිතඤ‍්ච මං න ජානන‍්ති කො නුඛො අයං අන‍්තරහිතො දෙවො වා මනුස‍්සො වාති. ඉමා ඛො භික‍්ඛවෙ, අට‍්ඨපරිසාති.
මහණෙනි, මම නේසිය බමුණු පිරිස් වෙත ... ගැහැවි පිරිස් වෙත ... මහණ පිරිස් වෙත ... සිවුමහරදපිරිස් වෙත ... තව්තිසපිරිස් වෙත ... මරපිරිස් වෙත ... බඹපිරිස් වෙත එළඹියෙම් දනිමි. එහිදු මා විසින් හුන්විරූ ද බිණූවිරූ ද වේ. සාකච්ඡා කළ විරූ ය. එහි යම් බඳු ඔවුන්ගේ වර්‍ණයෙක් වේ ද, එබඳු වර්‍ණයෙක් මට ද වෙයි. ඔවුන්ගේ යම් බඳු ස්වරයෙක් වේ නම් මට ද එබඳු ස්වරයෙක් වේ. දැහැමි කථායෙනුදු සන්‍දර්‍ශනය කරමි, සමාදන් කරමි, සමුත්තේජනය කරමි, සම්පහංසනය කරමි. මේ කවර නම් දෙවියෙක් හෝ මිනිසෙක් බෙණේදැයි බණන මා නො දනිත්. දැහැමි කථායෙන් සන්‍දර්‍ශනය කොට, සමාදන් කොට, සමුත්තේජනය කොට, සම්පහංසනය කොට අතුරුදන් වෙමි. මේ කවර නම් දෙවියන් හෝ මිනිසෙක් හෝ අතුරුදන් වී දැයි අතුරුදන් වූ ද මා නොදනිත්. මහණෙනි, මේ පිරිස් අට ය.