යෙදුමෙන් කියවන්න

තථතා කථා

19. 5.

19. 5.

තථතා කථා.

තථතා කථා

[රූපාදි හැම ධර්‍මයන්ගේ රූපාදිභාව සඞ්ඛ්‍යාත තථතාවක් ඇද්ද, එ ද සංස්කෘත රූපාදින්හි අපර්‍ය්‍යාපන්න බැවින් අසංස්කෘත යයි සමහර උත්තරාපථකයන් සෙයින් ලබ්ධි ගතුවන්ගේ වාද බිඳුනට ‘තථතාකථා’ එයි.]

1. ස. පු: සබ‍්බධම‍්මානං තථතා අසඞ‍්ඛතා’ති.

1. ස. පු: හැම ධර්‍මයන්ගේ තථතා අසංස්කෘත වේ ද?

ප. පටි: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: නිබ‍්බානං තාණං ලෙණං සරණං පරායනං අච‍්චුතං අමතන‍්ති.

ස. අනු: නිර්‍වාණය ත්‍රාණය ලෙණය සරණය පරායණය අච්‍යුතය අමෘතය වේ ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

2. ස. පු: සබ‍්බධම‍්මානං තථතා අසඞ‍්ඛතා, නිබ‍්බානං අසඞ‍්ඛතන‍්ති.

2. ස. පු: හැම දහමුන්ගේ තථතා අසංස්කෘත වේ ද? නිර්‍වාණය අසංස්කෘත වේ ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු ද‍්වෙ අසඞ‍්ඛතානී’ති.

ස. අනු: අසංස්කෘතයෝ දෙදෙනෙක් ඇද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

3. ස. පු: ද‍්වෙ අසඞ‍්ඛතානී’ති.

3. ස. පු: අසංස්කෘතයෝ දෙදෙනෙක් ඇද්ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: ද‍්වෙ තාණානි -පෙ- [ද‍්වෙ] අන‍්තරිකා වා’ති.

ස. අනු: ත්‍රාණයෝ දෙදෙනෙක් … අන්තරිකාවෝ දෙදෙනෙක් ඇද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

4. ස. පු: රූපස‍්ස රූපතා, නනු රූපතා අසඞ‍්ඛතා’ති.

4. ස. පු: රූපයාගේ රූපත්‍වය ඇත, රූපත්‍වය අසංස්කෘත නො?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: නිබ‍්බානං -පෙ- අමතන‍්ති.

ස. අනු: නිර්‍වාණය … අමෘතය වේ ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

5. ස. පු: රූපස‍්ස රූපතා, නනු රූපතා අසඞ‍්ඛතා, නිබ‍්බානං අසඞ‍්ඛතන‍්ති.

5. ස. පු: රූපයාගේ රූපත්‍වය ඇත, රූපත්‍වය අසංස්කෘත නො? නිර්‍වාණය අසංස්කෘත නො?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: ද‍්වෙ අසඞ‍්ඛතානී’ති.

ස. අනු: අසංස්කෘතයෝ දෙදෙනෙක් ඇද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

6. ස. පු: ද‍්වෙ අසඞ‍්ඛතානී’ති.

6. ස. පු: අසංස්කෘතයෝ දෙදෙනෙක් ඇද්ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: ද‍්වෙ තාණානි -පෙ- [ද‍්වෙ] අන‍්තරිකා වා’ති

ස. අනු: ත්‍රාණයෝ දෙදෙනෙක් … අන්තරිකාවෝ දෙදෙනෙක් ඇද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

7. ස. පු: වෙදනාය වෙදනතා, නනු වෙදනතා -පෙ- සඤ‍්ඤාය සඤ‍්ඤතා, නනු සඤ‍්ඤතා -පෙ- සඞ‍්ඛාරානං සඞ‍්ඛාරතා, නනු සඞ‍්ඛාරතා -පෙ- විඤ‍්ඤාණස‍්ස විඤ‍්ඤාණතා, නනු විඤ‍්ඤාණතා අසඞ‍්ඛතා’ති.

7. ස. පු: වේදනාවගේ වේදනාත්‍වය ඇත, වේදනාත්‍වය … සංඥාවගේ සංඥාත්‍වය ඇත, සංඥාත්‍වය … සංස්කාරයන්ගේ සංස්කාරත්‍වය ඇත, සංස්කාරත්‍වය … විඥානයන්ගේ විඥානත්‍වය ඇත, විඥානත්‍වය අසංස්කෘත නො?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: නිබ‍්බානං -පෙ- අමතන‍්ති.

ස. අනු: නිර්‍වාණය … අමෘත්‍ය වේ ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ......

8. ස. පු: රූපස‍්ස රූපතා, නනු රූපතා, -පෙ- විඤ‍්ඤාණස‍්ස විඤ‍්ඤාණතා, නනු විඤ‍්ඤාණතා අසඞ‍්ඛතා, නිබ‍්බානං අසඞ‍්ඛතන‍්ති.

8. ස. පු: රූපයාගේ රූපත්‍වය ඇත, රූපත්‍වය … විඥානයාගේ විඥානත්‍වය ඇත, විඥානත්‍වය … අසංස්කෘත නො? නිර්‍වාණය අසංස්කෘත වේ ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: ඡ අසඞ‍්ඛතානී’ති.

ස. අනු: අසංස්කෘතයෝ සදෙනෙක් ඇද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

9. ස. පු: ඡ අසඞ‍්ඛතානී’ති.

9. ස. පු: අසංස්කෘතයෝ සදෙනෙක් ඇද්ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: ඡ තාණානි -පෙ- [ඡ] අන‍්තරිකා වා’ති.

ස. අනු: ත්‍රාණයෝ සදෙනෙක් … අන්තරිකාවෝ සදෙනෙක් ඇද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

10. ප. පු: න වත‍්තබ‍්බං ‘සබ‍්බධම‍්මානං තථතා අසඞ‍්ඛතා’ති.

10. ප. පු: ‘සර්‍වධර්‍මයන්ගේ තථතාව අසංස්කෘත වෙති’ යි නො කියැයුතු වේ ද?

ස. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ස. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ප. අනු: සබ‍්බධම‍්මානං තථතා රූපං වෙදනා සඤ‍්ඤා සඞ‍්ඛාරා විඤ‍්ඤාණන‍්ති.

ප. අනු: සර්‍වධර්‍මයන්ගේ තථතාව රූප, වේදනා, සංඥා, සංස්කාර, විඥාන වේ ද?

ස. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ස. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

ප. පා: තෙන හි “සබ‍්බධම‍්මානං තථතා අසඞ‍්ඛතා”ති.

ප. පා: එකරුණින් ‘සර්‍වධර්‍මයන්ගේ තථතාව අසංස්කෘත වේ’

තථතා කථා නිට‍්ඨිතා.

තථතා කථා නිමි.