පඤ‍්හපුච‍්ඡකං
479. චත‍්තාරො සතිපට‍්ඨානා: ඉධ භික‍්ඛු කායෙ කායානුපස‍්සී විහරති ආතාපී සම‍්පජානො සතිමා විනෙය්‍ය ලොකෙ අභිජ‍්ඣාදොමනස‍්සං. වෙදනාසු වෙදනානුපස‍්සී විහරති ආතාපී සම‍්පජානො සතිමා විනෙය්‍ය ලොකෙ අභිජ‍්ඣාදොමනස‍්සං. චිත‍්තෙ චිත‍්තානුපස‍්සී විහරති ආතාපී සම‍්පජානො සතිමා විනෙය්‍ය ලොකෙ අභිජ‍්ඣාදොමනස‍්සං. ධම‍්මෙසු ධම‍්මානුපස‍්සී විහරති ආතාපී සම‍්පජානො සතිමා විනෙය්‍ය ලොකෙ අභිජ‍්ඣාදොමනස‍්සං.
479. ස්මෘතිප්‍රස්ථානයෝ සතර දෙනෙකි: මෙ සස්නෙහි මහණ තෙම කෙලෙස් තවන වැර ඇති ව සම්‍යග්ඥාන ඇති ව සිහි ඇති ව කාය සඞ්ඛ්‍යාත ලෝකයෙහි අභිධ්‍යාව හා දොම්නස දුරු කොට කයෙහි කය අනුව බලමින් වෙසෙයි, කෙලෙස් තවන වැර ඇති ව සම්‍යග්ඥාන ඇති ව සිහි ඇති ව වේදනා සඞ්ඛ්‍යාත ලෝකයෙහි අභිධ්‍යාව හා දොම්නස දුරු කොට වේදනාවන්හි වේදනා අනුව බලමින් වෙසෙයි, කෙලෙස් තවන වැර ඇති ව සම්‍යග්ඥාන ඇති ව සිහි ඇති ව චිත්ත සඞ්ඛ්‍යාත ලෝකයෙහි අභිධ්‍යාව හා දොම්නස දුරු කොට සිතෙහි සිත අනුව බලමින් වෙසෙයි, කෙලෙස් තවන වැර ඇති ව සම්‍යග්ඥාන ඇති ව සිහි ඇති ව ධර්‍ම සඞ්ඛ්‍යාත ලෝකයෙහි අභිධ්‍යාව හා දොම්නස දුරු කොට ධර්‍මයන්හි ධර්‍මය අනුව බලමින් වෙසේ.
480. චතුන‍්නං සතිපට‍්ඨානානං කති කුසලා කති අකුසලා කති අව්‍යාකතා -පෙ- කති සරණා කති අරණා:
480. සතර සතිපට්ඨානයන් අතුරෙහි කෙතෙක් කුශලයෝ ද කෙතෙක් අකුශලයෝ ද කෙතෙක් අව්‍යාකෘතයෝ ද ... කෙතෙක් සරණයෝ ද කෙතෙක් අරණයෝ ද යත්:
481. සියා කුසලා, සියා අව්‍යාකතා.
481. (සතර සතිපට්ඨානයෝ) කුසල් ද වන්නාහ, අව්‍යාකෘත ද වන්නාහු ය.
සියා සුඛාය වෙදනාය සම‍්පයුත‍්තා, සියා අදුක‍්ඛමසුඛාය වෙදනාය සම‍්පයුත‍්තා.
සුඛවේදනාව හා සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නාහ, උපේක්‍ෂාවේදනාව හා සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නාහු ය.
සියා විපාකා, සියා විපාකධම‍්මධම‍්මා.
විපාක ද වන්නාහ, විපාකස්වභාවධර්‍ම ද වන්නාහු ය.
අනුපාදින‍්නානුපාදානියා.
අනුපාදින්නෝපාදානියහ.
අසංකිලිට‍්ඨඅසංකිලෙසිකා.
අසංක්ලිෂ්ටඅසාංක්ලේශිකයහ.
සියා සවිතක‍්කසවිචාරා, සියා අවිතක‍්කවිචාරමත‍්තා, සියා අවිතක‍්කඅවිචාරා.
සවිතර්‍කසවිචාර ද වන්නාහ, අවිතර්‍කවිචාරමාත්‍ර ද වන්නාහ, අවිතර්‍කඅවිචාර ද වන්නාහු ය.
සියා පීතිසහගතා, සියා සුඛසහගතා, සියා උපෙක‍්ඛාසහගතා.
ප්‍රීතිසහගත ද වන්නාහ, සුඛසහගත ද වන්නාහ, උපේක්‍ෂාසහගත ද වන්නාහු ය.
නෙවදස‍්සනෙන න භාවනාය පහාතබ‍්බා.
නො ම දර්‍ශනයෙන් නො ද භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍ය හ.
නෙවදස‍්සනෙන න භාවනාය පහාතබ‍්බහෙතුකා.
නො ම දර්‍ශනයෙන් නො ද භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍ය හේතු ඇතියහ.
සියා අපචයගාමිනො, සියා නෙවාචයගාමි නාපචයගාමිනො.
අපචයගාමී ද වන්නාහ, නො ම ආචයගාමී නො ද අපචයගාමී ද වන්නාහු ය.
සියා සෙක‍්ඛා, සියා අසෙක‍්ඛා.
ශෛක්‍ෂ ද වන්නාහ, අශෛක්‍ෂ ද වන්නාහු ය.
අප‍්පමාණා.
අප්‍රමාණයහ.
අප‍්පමාණාරම‍්මණා.
අප්‍රමාණාලම්බනයහ.
පණීතා.
ප්‍රණීතයහ.
සියා සම‍්මත‍්තනියතා, සියා අනියතා.
සම්‍යක්ත්‍වනියත ද වන්නාහ, අනියත ද වන්නාහු ය.
න මග‍්ගාරම‍්මණා, සියා මග‍්ගහෙතුකා, සියා මග‍්ගාධිපතිනො, සියා න වත‍්තබ‍්බා මග‍්ගහෙතුකාති’පි මග‍්ගාධිපතිනොති’පි.
මාර්‍ගාලම්බනයෝ නො වෙති, මාර්‍ගහේතුක ද වන්නාහ, මාර්‍ගාධිපති ද වන්නාහ, මාර්‍ගහේතුකහ යි ද මාර්‍ගාධිපති යි ද නො කියයුතු ද වන්නාහු ය.
සියා උප‍්පන‍්නා, සියා අනුප‍්පන‍්නා, සියා උප‍්පාදිනො.
උත්පන්න ද වන්නාහ, අනුත්පන්න ද වන්නාහ, උත්පාදී ද වන්නාහු ය.
සියා අනාගතා. සියා පච‍්චුප‍්පන‍්නා. සියා අතීතා.
අතීත ද වන්නාහ, අනාගත ද වන්නාහ, ප්‍රත්‍යුත්පන්න ද වන්නාහු ය.
න වත‍්තබ‍්බා අතීතාරම‍්මණාති’පි අනාගතාරම‍්මණාති’පි පච‍්චුප‍්පන‍්නාරම‍්මණාති’පි.
අතීතාලම්බනහ යි ද අනාගතාලම්බනහ යි ද ප්‍රත්‍යුත්පන්නාලම්බනහ යි ද නො කිය යුත්තාහ.
සියා අජ‍්ඣත‍්තා, සියා බහිද‍්ධා, සියා අජ‍්ඣත‍්තබහිද‍්ධා.
අධ්‍යාත්ම ද වන්නාහ, බාහිර ද වන්නාහ, අධ්‍යාත්මබාහිර ද වන්නාහු ය.
බහිද‍්ධාරම‍්මණා.
බාහිරාලම්බනයහ.
අනිදස‍්සනඅප‍්පටිඝා.
අනිදර්‍ශනඅප්‍රතිඝයහ.
482. න හෙතු.
482. හේතූහු නො වෙති.
සහෙතුකා.
සහේතුකයහ.
හෙතුසම‍්පයුත‍්තා.
හේතුසම්ප්‍රයුක්තයහ.
න වත‍්තබ‍්බා හෙතු චෙව සහෙතුකා චාති.
හේතු ද වූ ම සහේතුකහ යි ද නො කියයුත්තාහ,
සහෙතුකා චෙව න ච හෙතු
සහේතුක ද වූවාහු ම නො ද හේතූහු වෙති.
න වත‍්තබ‍්බා හෙතු චෙව හෙතුසම‍්පයුත‍්තා චාති හෙතුසම‍්පයුත‍්තා චෙව න ච හෙතු.
හේතු ද වූ ම හේතුසම්ප්‍රයුක්තහ යි ද නො කියයුත්තාහ, හේතුසම්ප්‍රයුක්ත ද වූවාහු ම නො ද හේතූහු වෙති.
න හෙතු සහෙතුකා.
හේතු නො වෙති, සහේතුකයහ.
483. සප‍්පච‍්චයා
483. (සතර සතිපට්ඨානයෝ) සප්‍රත්‍යයහ.
සඞ‍්ඛතා.
සඞ්ඛතයහ.
අනිදස‍්සනා.
අනිදර්‍ශනයහ.
අප‍්පටිඝා.
අප්‍රතිඝයහ.
අරූපා.
අරූපයහ.
ලොකුත‍්තරා.
ලෝකෝත්තරයහ.
කෙනචි විඤ‍්ඤෙය්‍යා, කෙනචි න විඤ‍්ඤෙය්‍යා.
(චක්‍ෂුරාදි) කිසි ඉන්‍ද්‍රියයකින් දතයුත්තාහ. කිසි ඉන්‍ද්‍රියයකින් නො දත යුත්තාහ.
484. නො ආසවා.
484. (සතර සතිපට්ඨානයෝ) ආස්‍රවයෝ නො වෙති.
අනාසවා.
අනාස්‍රවයෝ ය.
ආසවවිප‍්පයුත‍්තා.
ආස්‍රවවිප්‍රයුක්තයෝ ය.
න වත‍්තබ‍්බා ආසවා චෙව සාසවා’තිපි, සාසවා චෙව නො ච ආසවාති’පි.
ආස්‍රව ද වූ ම සාස්‍රවහ යි ද සාස්‍රව ද වූ ම නො ද ආස්‍රවහ යි ද නො කියයුත්තාහු ය.
න වත‍්තබ‍්බා ආසවා චෙව ආසවසම‍්පයුත‍්තාති’පි, ආසවසම‍්පයුත‍්තා චෙව නො ච ආසවාති’පි.
ආස්‍රව ද වූ ම ආස්‍රවසම්ප්‍රයුක්තහ යි ද ආස්‍රවසම්ප්‍රයුක්ත ද වූ ම නො ද ආස්‍රවහ යි ද නො කියයුත්තාහු ය.
ආසවවිප‍්පයුත‍්තා අනාසවා.
ආස්‍රවවිප්‍රයුක්ත වූ අනාස්‍රවයෝ ය.
485. නො සංයොජනා -පෙ- නො ගන්‍ථා -පෙ- නො ඔඝා -පෙ- නො යොගා -පෙ- නො නීවරණා -පෙ- නො පරාමාසා -පෙ-
485. (සතර සතිපට්ඨානයෝ) සංයෝජනයෝ නො වෙති ... ග්‍රන්‍ථයෝ නො වෙති ... ඕඝයෝ නො වෙති ... යෝගයෝ නො වෙති ... නීවරණයෝ නොවෙති ... පරාමර්‍ශයෝ නො වෙත්.
486. සාරම‍්මණා.
486. (සතර සතිපට්ඨානයෝ) සාලම්බනයෝ ය.
නො චිත‍්තා.
චිත්තයෝ නො වෙති.
චෙතසිකා.
චෛතසිකයෝ ය.
චිත‍්තසම‍්පයුත‍්තා.
චිත්තසම්ප්‍රයුක්තයෝ ය.
චිත‍්තසංසට‍්ඨා.
චිත්තසංසෘෂ්ටයෝ ය.
චිත‍්තසමුට‍්ඨානා.
චිත්තසමුත්‍ථානයෝ ය.
චිත‍්තසහභුනො.
චිත්තසහභූහු ය.
චිත‍්තානුපරිවත‍්තිනො.
චිත්තානුපරිවර්තීහු ය.
චිත‍්තාසංසට‍්ඨසමුට‍්ඨානා.
චිත්තසංසෘෂ්ටසමුත්‍ථානයෝ ය.
චිත‍්තසංසට‍්ඨසමුට‍්ඨානසහභුනො.
චිත්තසංසෘෂ්ටසමුත්‍ථානසහභූහු ය.
චිත‍්තසංසට‍්ඨසමුට‍්ඨානානුපරිවත‍්තිනො.
චිත්තසංසෘෂ්ටසමුත්‍ථානයානුපරිවර්තීහු ය.
බාහිරා.
බාහිරයෝ ය.
නො උපාදා.
උපාදා නො වෙති.
අනුපාදින‍්නා.
අනුපාදින්නයෝ ය.
487. නො උපාදානා -පෙ- නො කිලෙසා -පෙ-
487. (සතර සතිපට්ඨානයෝ) උපාදානයෝ නො වෙති. ... ක්ලේශයෝ නො වෙති. …
488. න දස‍්සනෙන පහාතබ‍්බා.
488. (සතර සතිපට්ඨානයෝ) දර්‍ශනයෙන් ප්‍රහාතව්‍යයෝ නො වෙති.
න භාවනාය පහාතබ‍්බා.
භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍යයෝ නො වෙති.
න දස‍්සනෙන පහාතබ‍්බහෙතුකා.
දර්‍ශනයෙන් ප්‍රහාතව්‍යහේතු ඇත්තාහු නො වෙති.
න භාවනාය පහාතබ‍්බහෙතුකා.
භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍යහේතු ඇත්තාහු නො වෙති.
සියා සවිතක‍්කා, සියා අවිතක‍්කා.
සවිතර්‍ක ද වන්නාහ, අවිතර්‍ක ද වන්නාහු ය.
සියා සවිචාරා, සියා අවිචාරා.
සවිචාර ද වන්නාහ, අවිචාර ද වන්නාහු ය.
සියා සප‍්පීතිකා, සියා අප‍්පීතිකා.
සප්‍රීතික ද වන්නාහ, අප්‍රීතික ද වන්නාහු ය.
සියා පීතිසහගතා, සියා න පීතිසහගතා.
ප්‍රීතිසහගත ද වන්නාහ, ප්‍රීතිසහගත නො ද වන්නාහු ය.
සියා සුඛසහගතා, සියා න සුඛසහගතා.
සුඛසහගත ද වන්නාහ, සුඛසහගත නො ද වන්නාහු ය.
සියා උපෙක‍්ඛාසහගතා, සියා න උපෙක‍්ඛාසහගතා.
උපේක්‍ෂාසහගත ද වන්නාහ, උපේක්‍ෂාසහගත නො ද වන්නාහු ය.
න කාමාවචරා.
කාමාවචරයෝ නො වෙති.
න රූපාවචරා.
රූපාවචරයෝ නො වෙති.
න අරූපාවචරා.
අරූපාවචරයෝ නො වෙති.
අපරියාපන‍්නා.
අපර්‍ය්‍යාපන්නයෝ ය.
සියා නිය්‍යානිකා, සියා අනිය්‍යානිකා.
නෛර්‍ය්‍යාණික ද වන්නාහ, අනෛර්‍ය්‍යාණික ද වන්නාහු ය.
සියා නියතා, සියා අනියතා.
නියත ද වන්නාහ, අනියත ද වන්නාහු ය.
අනුත‍්තරා.
අනුත්තරයෝ ය.
අරණාති.
අරණයෝ යි.
පඤ‍්හපුච‍්ඡකං.
පඤ්හපුච්ඡකය යි.
සතිපට‍්ඨානවිභඞ‍්ගො නිට‍්ඨිතො.
සතිපට්ඨානවිභඞ්ගය නිමි.