391. සෙලත්‍ථෙරාපදානං
391. සෙලත්‍ථෙරාපදානං
392. සෙල ස්ථවිරාවදානය
3581. නගරෙ හංසවතියා වීථිසාමී අහොසහං, මමං ඤාති සමානෙත්‍වා ඉදං වචනමබ්‍රවිං.
3581. මම හංසවතී නගරයෙහි විථීස්‍වාමියෙක් (වීදියක ප්‍රධානයෙක්) වීමි. මාගේ ඤාතීන් කැඳවා මේ වචනය කීමි.
3582. බුද‍්ධො ලොකෙ සමුප‍්පන‍්නො පුඤ‍්ඤක‍්ඛෙත‍්තමනුත‍්තරං, ආසි සො සබ‍්බලොකස‍්ස ආහුතීනං පටිග‍්ගහො.
3582. අනුත්තර වූ පුණ්‍යක්‍ෂේත්‍ර වූ බුදුරජ තෙම ලොව පහළ විය. හේ සකල ලෝකයාගේ සත්කාර පූජාවට භාජන විය.
3583. ඛත‍්තියා නෙගමා චෙව මහාසාලා ච බ්‍රාහ‍්මණා, පසන‍්නචිත‍්තා සුමනා පූගධම‍්මං අකංසු තෙ.
3583. කැත්හු ද නියම්ගම්වැස්සෝ ද බමුණුමහසල්හු ද පහන්සිත් ඇත්තාහු මුළුව අධිකාර කළහ.
3584. හත්‍ථාරොහා අනීකට‍්ඨා රථිකා පත‍්තිකාරකා, පසන‍්නචිත‍්තා සුමනා පූගධම‍්මං අකංසු තෙ.
3584. ඇතරුවෝ ද බලඇණිවල නියුක්තයෝ ද රිය පදවන්නෝ ද පයින් ගමන් කරන්නෝ ද යන මොහු පහන්සිත් ඇත්තාහු සොම්නස් වූවාහු මුළුව අධිකාර කළහ.
3585. උග‍්ගා ච රාජපුත‍්තා ච වෙසියානා ච බ්‍රාහ‍්මණා, පසන‍්නචිත‍්තා සුමනා පූගධම‍්මං අකංසු තෙ.
3585. (ක්‍ෂත්‍රියනට දාව ශුද්‍රස්ත්‍රින්ගේ කුසින් උපන්) උග්‍ගයෝ ද ක්‍ෂත්‍රියයෝ (=රාජපුත්‍රයෝ) ද වෛශ්‍යයෝ ද බ්‍රාහ්මණයෝ ද පහන්සිත් ඇත්තාහු සොම්නස් වූවාහු මුළුව අධිකාර කළහ.
3586. ආළාරිකා කප‍්පකා ච න‍්හාපකා මාලකාරකා, පසන‍්නචිත‍්තා සුමනා පූගධම‍්මං අකංසු තෙ.
3586. අරක්කැමියෝ ද සළුවඩන්නෝ ද දියවඩන්නෝ ද මල්කරුවෝ ද යන මොහු පහන්සිත් ඇත්තාහු සොම්නස් වූවාහු මුළුව අධිකාර කළහ.
3587. රජකා පෙසකාරා ච චම‍්මකාරා ච න‍්හාපිකා, පසන‍්නචිත‍්තා සුමනා පූගධම‍්මං අකංසු තෙ.
3587. රජකයෝ ද පෙහෙරු ද සොම්මරු ද කරණවෑමියෝ ද යන ඔහු පහන්සිත් ඇත්තාහු සොම්නස් වූවාහු මුළුව අධිකාර කළහ.
3588. උසුකාරා භමකාරා චම‍්මිකා චෙව තච‍්ඡකා, පසන‍්නචිත‍්තා සුමනා පූගධම‍්මං අකංසු තෙ.
3588. හීවඩුවෝ ද ලියනවඩුවෝ ද සොම්මරු ද ලීවඩුවෝ ද යන ඔහු පහන්සිත් ඇත්තාහු සොම්නස් වූවාහු මුළුව අධිකාර කළහ.
3589. කම‍්මාරා සොණ‍්ණකාරා ච තිපුලොහකරා තථා, පසන‍්නචිත‍්තා සුමනා පූගධම‍්මං අකංසු තෙ.
3589. එසේ ම කඹුරෝ ද රන්කරුවෝ ද ඊයම්වැඩ කරන්නෝ ද ලෝකරුවෝ ද යන ඔහු පහන්සිත් ඇත්තාහු සොම්නස් වූවාහු මුළුව අධිකාර කළහ.
3590. භතකා චෙටකා චෙව දාසකම‍්මකරා බහූ’ යථාසකෙන ථාමෙන පූගධම‍්මං අකංසු තෙ.
3590. බැළයෝ ද ගැත්තෝ ද යන බොහෝ දස් කම්කරුවෝ තමන්ගේ බලපමණින් මුළුව අධිකාර කළහ.
3591. උදහාරා කට‍්ඨහාරා කස‍්සකා තිණහාරකා, යථාසකෙන ථාමෙන පූගධම‍්මං අකංසු තෙ.
3591. දිය ගෙණෙන්නෝ ද දර ගෙණෙන්නෝ ද ගොවියෝ ද තණ ගෙණෙන්නෝ ද තමතමන්ගේ බලපමණින් මුළුව අධිකාර කළහ.
3592. පුප‍්ඵිකා මාලිකා චෙව පණ‍්ණිකා ඵලහාරකා, යථාසකෙන ථාමෙන පූගධම‍්මං අකංසු තෙ.
3592. මල් ගෙණ එන්නෝ ද මල් ගොතන්නෝ ද කොළ එකතු කරන්නෝ ද ගෙඩිවර්‍ග ගෙණ එන්නෝ ද යන ඔහු තමතමන්ගේ බල පමණින් මුළුව අධිකාර කළහ.
3593. ගණිකා කුම‍්භදාසී ච පූවිකා මච‍්ඡිකාපි ච, යථාසකෙන ථාමෙන පූගධම‍්මං අකංසු තෙ.
3593. ගණිකාවෝ ද කළදැස්සෝ ද පූවෙළෙඳියෝ ද මාළුවෙළෙඳියෝ ද යන ඔහු තමතමන්ගේ බලපමණින් මුළුව අධිකාර කළහ.
3594. එථ සබ‍්බෙ සමාගන‍්ත්‍වා ගණං බන්‍ධම එකතො, අධිකාරං කරිස‍්සාම පුඤ‍්ඤක‍්ඛෙත‍්තෙ අනුත‍්තරෙ.
3594. “එවු, සියල්ලෝ එක්රැස් ව එකට ගනබන්‍ධනය කරමු. නිරුත්තර වූ පුණ්‍යක්‍ෂේත්‍රයෙහි පින්කමක් කරන්නෙමු” (යයි මම ඔවුනට කීමි).
3595. තෙ මෙ සුත්‍වාන වචනං ගණං බන්‍ධිංසු තාවදෙ, උපට‍්ඨානසාලං සුකතං භික‍්ඛුසඞ‍්ඝස‍්ස කාරයුං.
3595. එකෙණෙහි ඔහු මාගේ වචනය අසා සමූහ වශයෙන් රැස් වූහ හෙවත් ගණවශයෙන් බැඳුනාහු ය. බික්සඟනට උවටන්හලක් ද මැනවින් කරවූහ.
3596. නිට‍්ඨාපෙත්‍වාන තං සාලං උදග‍්ගො තුට‍්ඨමානසො, පරෙතො තෙහි සබ‍්බෙහි සම‍්බුද‍්ධං උපසඞ‍්කමිං.
3596. ඔද වැඩි සිතැත්තෙම් සතුටු සිතැත්තෙම් ඒ ශාලාව නිමවා එකී හැම දෙනා සමඟ බුදුරජුන් වෙත එළඹියෙමි.
3597. උපසඞ‍්කම‍්ම සම‍්බුද‍්ධං ලොකනාථං නරාසභං, වන්‍දිත්‍වා සත්‍ථුනො පාදෙ ඉදං වචනමබ්‍රවිං.
3597. ලෝකනාථ වූ නරශ්‍රේෂ්ඨ වූ සම්බුදුරජුන් වෙත එළඹ, ශාස්තෲන් වහන්සේගේ සිරිපා වැඳ මේ වචන කීමි:
3598. ඉමෙ තීණි සතා වීර පුරිසා එකතො ගණා, උපට‍්ඨානසාලං සුකතං නිය්‍යාතෙන‍්ති තවං මුනි.
3598. වීරයන් වහන්ස, මුනීන් වහන්ස, මේ තෙසියක් පමණ වූ පුරුෂයෝ එක්රැස් ව මොනොවට කරණ ලද උවටන්හල ඔබවහන්සේට පිළිගන්වත්.
3599. භික‍්ඛුසඞ‍්ඝස‍්ස පුරතො සම‍්පටිච‍්ඡිත්‍ව චක‍්ඛුමා, තිණ‍්ණං සතානං පුරතො ඉමා ගාථා අභාසථ:
3599. පසැස් ඇති බුදුහු බික්සඟනට පෙරටුවැ සිට (එය) පිළිගෙණ තෙසියක් දෙනා ඉදිරියෙහි මේ ගාථාවන් වදාළහ.
3600. “තිසතං පි ච ජෙට‍්ඨො ච අනුවත‍්තිංසු එකතො, සම‍්පත‍්තිං හි කරිත්‍වාන සබ‍්බෙ අනුභවිස‍්සථ.
3600. “මේ තෙසියදෙන ද එහි ප්‍රධාන තෙමේ ද (එක් ව ඔවුනොවුනට) අනුවර්‍තතී වූහ. එසේ ම තෙපි සියල්ලෝ (මේ පුණ්‍යය) කොට සම්පත් අනුභව කරන්නාහු ය.
3601. පච‍්ඡිමභවෙ සම‍්පත‍්තෙ සීතිභාවමනුත‍්තරං, අජරං අමතං සන‍්තං නිබ‍්බානං ඵස‍්සයිස‍්සථ.”
3601. අන්තිම භවය පැමිණි කල්හි නිරුත්තර ශීතිභාවය වූ අජර වූ අමර වූ ශාන්ත වූ නිවණ ද සාක්‍ෂාත් කරන්නහු ය” .
3602. එවං බුද‍්ධො වියාකාසි සබ‍්බඤ‍්ඤූ සමණුත‍්තරො, බුද‍්ධස‍්ස වචනං සුත්‍වා සොමනස‍්සං පවෙදයිං.
3602. ශ්‍රමණයන් අතුරෙහි උතුම් වූ සර්‍වඥ වූ බුදුරජහු මේ දැක්වූ අයුරින් වදාළහ. මම බුදුරජුන්ගේ වචනය අසා සොම්නස පැවසීමි.
3603. තිංසකප‍්පසහස‍්සානි දෙවලොකෙ රමිං අහං, දෙවාධිපො පඤ‍්චසතං දෙවරජ‍්ජමකාරයිං.
3603. මම කල්ප තිස්දහසක් මුළුල්ලෙහි දෙව්ලොව සිත් අලවා විසීමි. දේවාධිපති ව පන්සිය වරක් දිව්‍යරාජ්‍යය කරවීමි.
3604. සහස‍්සක‍්ඛත‍්තුං රාජා ච චක‍්කවත‍්ති අහොසහං, දෙවරජ‍්ජං කරොන‍්තස‍්ස මහාදෙවා අවන්‍දිසුං.
3604. මම දහස්වරක් සක්විතිරජ වීමි. දිව්‍යරාජ්‍යය කරන්නා වූ මට මහදෙවිවරු ද වැන්දාහු ය.
3605. ඉධ මානුසෙක රජ‍්ජෙ පරිසා හොන‍්ති බන්‍ධවා, පච‍්ඡිමභවෙ සම‍්පත‍්තෙ වාසෙට‍්ඨො නාම බ්‍රාහ‍්මණො.
3605-3606. මේ මිනිස්රජයෙහි පිරිස සබඳකම් ඇත්තෝ ම වූ හ. අන්තිම භවය පැමිණි කල්හි අසූකෝටියක් තැන්පත් ධනය ඇති වාසෙට්ඨ නම් බමුණෙක් විය. මම ඒ වාසෙට්ඨ බමුණාගේ පුත්‍ර වීමි. සෙල යනු මගේ නම යි. ෂඩ්විධ වේදාඞ්‍ගයෙහි පරතෙරට ගියෙම් ද වෙමි.
3606. අසීතිකොටිනිචයො තස‍්ස පුත‍්තො අහොසහං, සෙලො ඉතී මමං නාමං ඡළඞ‍්ගෙ පාරමිඞ‍්ගතො.
3607. ජඞ‍්ඝාවිහාරං විචරං සසිස‍්සෙහි පුරක‍්ඛෙතො, ජටාඛාරිකභරිතං කෙණියං නාම තාපසං.
3607-3608. ස්‍වකීය ශිෂ්‍යයන් විසින් පෙරටු කරණ ලදුව ජඞ්ඝාවිහාරය කරන්නා වූ (=සක්මන් කරණ) මම් දළමඩුළු හා තවුස්පිරිකර බරින් යුත් පිළියෙල කරණ ලද පූජොපහාර ඇති කේණිය නම් තවුසා දැක “ආවාහයෙක් හෝ වේ ද, විවාහයෙක් හෝ වේ ද, තා විසින් රජතෙමේ හෝ නිමන්ත්රණය කරණ ලදුයේ වේ දැ” යි මේ වචන කීමි.
3608. පටියත‍්තාහුතිං දිස‍්වා ඉදං වචනමබ්‍රවිං: ආවාහො වා විවාහො චා රාජා වා තෙ නිමන‍්තිතො.
3609. ආහුතිං යිට‍්ඨුකාමො’හං බ්‍රාහ‍්මණෙ දෙවසම‍්මතෙ, න නිමන‍්තෙමි රාජානං ආහුති මෙ න විජ‍්ජති.
3609. මම දෙවියන් ය යි සම්මත බමුණන් කෙරෙහි පූජාවක් කරණු කැමැත්තෙමි. රජුට නිමන්ත්රණය නො කෙළෙමි. මාගේ යාගයෙක් ද නැත.
3610. න චත්‍ථි මය‍්හං ආවාහො විවාහො මෙ න විජ‍්ජති, සක්‍යානං නන්‍දිජනනො සෙට‍්ඨො ලොකෙ සදෙවකෙ.
3610-3611. මාගේ ආවාහයෙක් ද නැත. (එසේ ම) මාගේ විවාහයෙක් ද නැත. ශාක්‍යයනට සතුට ඇති කරන්නා වූ, දෙවියන් සහිත ලෝකයෙහි ශ්‍රෙෂ්‍ඨ වූ, සියලු ලෝවැස්සනට හිත පිණිස (හැසිරෙන්නා වූ) හැම සත්නට සුව එළවන්නා වූ ඒ බුදුහු අද මා විසින් නිමන්ත්රණය කරණ ලදහ. මේ පිළියෙල කිරීම උන්වහන්සේ සඳහා ය.
3611. සබ‍්බලොකහිතත්‍ථාය සබ‍්බසත‍්තසුඛාවහො, සො මෙ නිමන‍්තිතො අජ‍්ජ තස‍්සෙතං පටියාදනං.
3612. තිම‍්බරූසකවණ‍්ණාභො අප‍්පමෙය්‍යො අනූපමො, රූපෙනාසදිසො බුද‍්ධො ස‍්වාතනාය නිමන‍්තිතො.
3612. තිඹිරි පල බඳු පැහැ ඇති, පමණ නො කළ හැකි ගුණ ඇති, උපමාවිෂයාතික්‍රාන්‍ත වූ රූපයෙන් අසදෘශ වූ බුදුරජහු සෙට දවසට පවරණ ලදහ.
3613. උක‍්කාමුඛපහට‍්ඨො’ව ඛදිරඞ‍්ගාරසන‍්නිභො, විජ‍්ජූපමො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3613. උදුන් මුවෙහි ලා තැවූ ස්‍වර්‍ණයක් මෙන් (පැහැපත්) කිහිරඟුරු මෙන් (දිලියෙන) විදුලියක් වැනි වූ මහාවීර වූ ඒ බුදුරජුහු මා විසින් පවරණ ලදහ.
3614. පබ‍්බතග‍්ගෙ යථා අච‍්චි පුණ‍්ණමායෙව චන්‍දිමා, නළග‍්ගිවණ‍්ණසඞ‍්කාසො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3614. කඳුමුදුනක පෙනෙන ගිනිසිළක් වැනි වූ පුණුරැසිදිනයෙහි සඳු වැනි වූ බටගසින් හටගත් ගින්නක බඳු පැහැ ඒ බුදුරජහු මා විසින් පවරණ ලදහ.
3615. අසම‍්භීතො භයාතීතො භවන‍්තකරණො මුනි, සීහූපමො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3615. බිය නැති බිය ඉක්මවූ භවයා කෙළවර කරන්නා වූ මෝනෙය්‍ය ගුණ ඇත් සිහරජකු වැනි මහාවීර වූ ඒ බුදුරජුහු මා විසින් පවරණ ලදහ.
3616. කුසලො බුද‍්ධධම‍්මෙහි අප‍්පසය‍්හො පරෙහි සො, නාගූපමො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3616. දක්‍ෂ වූ බුද්ධගුණහේතුයෙන් අනුන් විසින් මැඩලිය නොහෙන හස්තිරාජයකු වැනි වූ මහාවීර වූ ඒ බුදුරජුහු මා විසින් පවරණ ලදහ.
3617. සද‍්ධම‍්මාචාරකුසලො බුද‍්ධනාගො අසාදිසො, උසභූපමො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3617. සද්ධර්‍මාචාරයෙහි දක්‍ෂ වූ අසදෘශ වූ වෘෂභොපම වූ මහාවීර වූ ඒ බුද්ධශ්‍රෙෂ්‍ඨයානෝ මා විසින් පවරණ ලදහ.
3618. අනන‍්තවණ‍්ණො අමිතයසො විචිත‍්තසබ‍්බලක‍්ඛණො, සක‍්කූපමො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3618. අප්‍රමාණ වර්‍ණ ඇති අපරිමිත යශස් ඇති විචිත්‍ර වූ සකල ලක්‍ෂණ යුක්ත ශක්‍රයා වැනි වූ ඒ බුදුරජුහු මා විසින් පවරණ ලදහ.
3619. වසී ගණී පතාපී ච තෙජස‍්සී ච දුරාසදො, බ්‍රහ‍්මූපමො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3619. (ධ්‍යානයන්හි) වශී වූ ශ්‍රාවක සමූහයා ඇති ප්‍රතාපවත් වූ තේජස් ඇති (ගුණයෙන් කිසිවකුටත්) ලංවිය නො හැක්කා වූ මහාවීර වූ බ්‍රහ්මොපම වූ ඒ බුදුරජහු මා විසින් පවරණ ලදහ.
3620. පත‍්තධම‍්මො දසබලො බලාතිබලපාරගූ, ධරණූපමො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3620. පැමිණියා වූ නිර්‍වාණ ධර්‍මය ඇති දශබලධාරී වූ බලයන් ඉක්ම වූ මහත් බලයන්ගේ පවා පරතෙරට ගිය මහපොළොව වැනි වූ මහාවීර වූ ඒ බුදුරජහු මා විසින් පවරණ ලදහ.
3621. සීලවීචිසමාකිණ‍්ණො ධම‍්මවිඤ‍්ඤාණඛොභිතො, උද‍්ධූපමො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3621. සිල් නැමැති රල යුත් ධර්‍මඥානයෙන් කැළඹුනු සයුර වැනි මහාවීර වූ ඒ බුදුරජතෙම මා විසින් පවරණ ලදහ.
3622. දුරාසදො දුප‍්පසහො අචලො උග‍්ගතො බ්‍රහා, නෙරූපමො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3622. නො ලං විය හැකි, බලයෙන් මැඩලිය නො හෙන, නිශ්චල වූ උස්ව නැංගා වූ, වැඩෙන මහමෙර වැනි, මහාවීර වූ ඒ බුදුරජහු මා විසින් පවරණ ලදි.
3623. අනන‍්තඤාණො අසමසමො අතුලො අග‍්ගතං ගතො, ගගනූපමො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3623. අනන්තඥාන ඇත්තා වූ අසමසම වූ අතුල්‍ය වූ ශ්‍රෙෂ්‍ඨත්‍වයට ගියා වූ ආකාශය වැනි වූ මහාවීර වූ ඒ බුදුජහු මා විසින් පවරණ ලදහ.
3624. පතිට‍්ඨා භයභීතානං තාණො සරණගාමිනං, අස‍්සාසකො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3624. බියෙන් තැති ගත්තවුනට පිහිට වූ, සරණයන්නවුනට ආරක්‍ෂා ස්ථාන වූ (සත්‍වලෝකයට) අස්වැසිල්ලක් වූ මහාවීර වූ ඒ බුදුරජහු මා විසින් නිමන්ත්රණය කරන ලදහ.
3625. ආසයො බුද‍්ධිමන‍්තානං පුඤ‍්ඤක‍්ඛෙත‍්තං සුඛෙසිනං, රතනාකරො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3625. බුද්ධිමත්නට වාසස්ථානයක් වූ සුව සොයන්නවුනට පින්කෙතක් වූ (ගුණරුවන් පිරුණු) රත්නාකරයක් වූ මහාවීර වූ ඒ බුදුරජහු මා විසින් නිමන්ත්රණය කරණ ලදහ.
3626. අස‍්සාසකො වෙදකරො සාමඤ‍්ඤඵලදායකො, මෙඝුපමො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3626. (කෙලෙස් තැවුල් නැති කොට) ලොව අස්වසන්නා වූ (දුක් දොම්නස් නසා) සතුට ඇති කරන්නා වූ (සෝවන් ආදී) ශ්‍රමණ්‍යඵලදායක වූ (අමාවැසි වස්වන) මහාමේඝයක් වැනි වූ ඒ බුදුරජහු මා විසින් නිමන්ත්‍රණ කරන ලදහ.
3627. ලොකචක‍්ඛු මහාතෙජො සබ‍්බතමවිනොදනො, සුරියූපමො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3627. ලොවට ඇසක් වැනි වූ මහාතේජස් ඇති සියලු අඳුරු දුරු කරණ සූර්‍ය්‍යා වැනි වූ ඒ බුදුරජහු මා විසින් පවරණ ලදහ.
3628. ආරම‍්මණවිමුත‍්තීසු සහාවදස‍්සනො මුනි, චන්‍දූපමො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3628. ආලම්බනවිමුක්තිවිෂයයෙහි ස්‍වභාව කෘත්‍ය මේ මේ ය යි දක්නා වූ චන්‍ද්‍රයා වැනි වූ මහාවීර වූ ඒ බුදුරජහු මා විසින් නිමන්ත්‍රණ කරණ ලදහ.
3629. වුද‍්ධො සමුස‍්සිතො ලොකෙ ලක‍්ඛණෙහි අලඞ‍්කතො, අප‍්පමෙය්‍යො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3629. (ලෝකයෙහි ගුණයෙන්) වැඩී සිටි (යශසින්) උස් ව නැගි (මහපුරිස්) ලකුණින් අලඞ්කාර වූ අපමණ ගුණ ඇති මහාවීර වූ ඒ බුදුරජුහු මා විසින් නිමන්ත්‍රණ කරන ලදහ.
3630. යස‍්ස ඤාණං අප‍්පමෙය්‍යං සීලං යස‍්ස අනූපමං, විමුත‍්ති අසදිසා යස‍්ස සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3630. යමකුගේ ඤාණය පමණ කළ නො හැකි ද, යමකුගේ ශීලය උපමා විෂයාතික්‍රාන්ත ද, යමකුගේ විමුක්තිය අසදෘශ ද, ඒ බුදුරජහු මා විසින් නිමන්ත්‍රණ කරණ ලදහ.
3631. යස‍්ස ධිති අසදිසා ථාමො යස‍්ස අචින‍්තියො, යස‍්ස පරක‍්කමො ජෙට‍්ඨො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3631. යම් කෙනෙකුන්ගේ නුවණ අසදෘශ ද, යම්කෙනෙකුන්ගේ බලය අචින්‍ත්‍ය ද, යම් කෙනෙකුන්ගේ පරාක්‍රමය ජ්‍යෙෂ්‍ඨ ද, ඒ බුදුරජහු මා විසින් නිමන්ත්‍රණ කරණ ලදහ.
3632. රාගො දොසො ච මොහො ච විසා සබ‍්බෙ සමූහතා, අගදූපමො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3632. යම් කෙනෙකුන් විසින් රාගය ද ද්වේෂය ද මෝහය ද යන සියලු විෂයෝ නසන ලදහු ද, ඖෂධයක් වැනි වූ මහාවීර වූ ඒ බුදුරජහු මා විසින් නිමන්ත්‍රණ කරණ ලදහ.
3633. කිලෙසව්‍යාධි බහුදුක‍්ඛසබ‍්බතමවිනොදනො, වෙජ‍්ජූපමො මහාවීරො සො මෙ බුද‍්ධො නිමන‍්තිතො.
3633. කෙලෙස්ලෙඩ ද බොහෝ දුක් ද සියලු (මෙහො) අඳුරු ද දුරු කරන්නා වූ වෙදකු වැනි වූ මහාවීර වූ ඒ බුදුරජහු මා විසින් පවරණ ලදහ.
3634. බුද‍්ධො’ති භො යං වදෙසි ඝොසොපෙසො සුදුල‍්ලභො, බුද‍්ධො බුද‍්ධො’ති සුත්‍වාන පීති මෙ උපපජ‍්ජථ.
3634. පින්වත, බුද්ධ යන යම් වචනයක් කියහි ද, තෙල ශබ්දය පවා අතිශයින් දුර්‍ලභ ය. බුද්ධය බුද්ධය යන මේ වචන අසා මට ප්‍රීතිය හටගත්තේ ය.
3635. අබ‍්භන‍්තරමගණ‍්හන‍්තී පීති මෙ බහි නිච‍්ඡරෙ, සො’හං පීතිමනො සන‍්තො ඉදං වචනමබ්‍රවිං:
3635. සිතින් නො දැරිය හැක්කා වූ මාගේ ප්‍රීතිය පිටත පැතිරෙයි. ප්‍රීතිසිත් ඇති ඒ (සෙල නම් වූ) මම මේ වචනය කීමි:
3636. “කහං නු ඛො සො භගවා ලොකජෙට‍්ඨො නරාසභො, තත්‍ථ ගන‍්ත්‍වා නමස‍්සිස‍්සං සාමඤ‍්ඤඵලදායකං.”
3636. “ලෝකජ්‍යේෂ්ඨ වූ නරශ්‍රේෂ්ඨ වූ ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කොහි ද? සතර ශ්‍රාමණ්‍යඵලදායක වූ උන්වහන්සේට එහි ගොස් නමස්කාර කරන්නෙමි” යි.
3637. පග‍්ගය‍්හ දක‍්ඛිණං බාහුං වෙදජාතො කතඤ‍්ජලී, ආචික‍්ඛි මෙ ධම‍්මරාජං සොකසල‍්ලවිනොදනං.
3637. කේණිය තවුස්තෙමේ මාගේ දකුණු අත ගෙණ හටගත් සොම්නස් ඇත්තේ කරණ ලද ඇඳිලි ඇත්තේ සෝහුල් පහ කරණ බුදුරජුන් අරබයා මෙසේ කීය:
3638. “උදෙන‍්තං’ව මහාමෙඝං නීලං අඤ‍්ජනසන‍්නිභං, සාගරං විය දිස‍්සන‍්තං පස‍්සසෙතං මහාවනං.
3638. “නැග එන්නා වූ මහවලාවක් වැනි, අඳුනක් බඳු නිල් වූ සයුරක් සේ පැනෙන තෙල මහවනය දක්නෙහි ද?
3639. එත්‍ථ සො වසතෙ බුද‍්ධො අදන‍්තදමකො මුනි, විනයන‍්තො ච වෙනෙය්‍යෙ බොධෙන‍්තො බොධිපක‍්ඛියෙ.
3639. මෙහි නො දැමුනවුන් දමනය කරන්නා වූ, මෝනෙය්‍ය ගුණ ඇති, විනෙය ජනයන් හික්මවන, බෝපැකිදම් (බෝධිපාක්‍ෂික ධර්‍ම) පිළිවිදුවන (=ප්‍රතිවේධ කරවන) ඒ බුදුරජහු වැඩ වෙසෙති.
3640. පිපාසිතො’ව උදකං භොජනං’ව ජිඝච‍්ඡිතො, ගාවී යථා වච‍්ඡගිද‍්ධා එවාහං විචිනිං ජිනං.
3640. මම පැන් පවස ඇත්තකු දිය සොයන්නාක් මෙන් ද, සාදුකින් පෙළුනකු බොජුන් සොයන්නාක් මෙන් ද, වස්සා කෙරෙහි ගිජු වූ දෙනක ඒ වස්සා සොයන්නාක් මෙන් ද මෙසේ බුදුරජුන් සෙවීමි.
3641. ආචාරඋපචාරඤ‍්ඤූ ධම‍්මානුච‍්ඡවිසංවරං. සික‍්ඛාපෙසිං සකෙ සිස‍්සෙ ගච‍්ඡන‍්තෙ ජිනසන‍්තිකං.
3641. ආචාර උපාචාර දන්නා මම බුදුන් හමුවට යන සිය සිසුන් දහමට නිසි සංවරයෙහි ලා හික්මවීමි.
3642. දුරාසදා භගවන‍්තො සීහා’ව එකචාරිනො, පදෙ පදං නික‍්ඛිපන‍්තා ආගචෙඡය්‍යාථ මාණවා.
3642. එකලාව හැසිරෙන සිහරජුන් මෙන් බුදුවරු නො ලංවිය හැකි සැහැවි ඇත්තාහ. මාණවකයිනි, (තෙපි) පියෙහි පිය තබන්නාහු (පියවර මනිමින්) එවු.
3643. ආසීවිසො යථා ඝොරො මිගරාජා’ව කෙසරී, මත‍්තො’ව කුඤ‍්ජරො දන‍්තී එවං බුද‍්ධා දුරාසදා.
3643. ඝෝර වූ ආසීවිසයකු මෙන් ද කේශරසිංහරාජයකු මෙන් ද දළ ඇති මත් වූ ඇත්රජකු මෙන් ද මෙසේ බුදුවරු ලං විය නො හැක්කෝ ය.
3644. උක‍්කාසිතඤ‍්ච ඛිපිතං අජ‍්ඣුපෙක‍්ඛිය මාණවා, පදෙ පදං නික‍්ඛිපන‍්තා උපෙථ බුද‍්ධසන‍්තිකං.
3644. මාණවකවරුනි, (තෙපි) කසින්නා වූ ද කිවිසින්නා වූ ද, (ශබ්ද) නවතා පියෙහි පිය තබන්නාහු බුදුරජුන් වෙත එළඹෙවු.
3645. පටිසල‍්ලානගරුකා අප‍්පසද‍්දා දුරාසදා, දුරූපසඞ‍්කමා බුද‍්ධා ගරූ හොන‍්ති සදෙවකෙ.
3645. (බුදුවරු) විවේකය ගරුකරන්නෝ ද, නිශ්ශබ්දතාව කැමැත්තෝ ද, නො ලංවිය හැක්කෝ ද, දෙවියන් සහිත ලෝකයෙහි ගුරු වූ උතුමෝ ද වෙත්.
3646. යදා’හං පඤ‍්හං පුච‍්ඡාමි ගටිසම‍්මොදයාමි වා, අප‍්පසද‍්දා තදා හොථ මුනිභූතා’ව තිට‍්ඨථ.
3646. යම් කලෙක්හි මම ප්‍රශ්න විචාරම් ද, පිළිසඳර හෝ කථා කෙරෙම් ද, එකල්හි නිශ්ශබ්ද වවු. මෝනෙය්‍යගුණ ඇතියන් මෙන් ව සිටිවු.
3647. යං සො දෙසෙති සද‍්ධම‍්මං ඛෙමං නිබ‍්බාණපත‍්තියා, තමෙවත්‍ථං නිසාමෙථ සද‍්ධම‍්මසවණං සුඛං.”
3647. ඒ බුදුරජුහු නිවන් පැමිණීම පිණිස පවත්නා වූ ක්‍ෂේම (=නිර්‍භය) වූ යම් ධර්‍මයක් දේශනා කෙරෙත් ද ඒ ධර්‍මාර්‍ත්‍ථය ම අසවු. සද්ධර්‍මශ්‍රවණය සැප ය.”
3648. උපසඞ‍්කම‍්ම සම‍්බුද‍්ධං සම‍්මොදිං මුනිනා අහං, තං කථං වීතිසාරෙත්‍වා ලක‍්ඛණෙ උපධාරයිං.
3648. මම බුදුරජුන් වෙත එළඹ ඒ මුනීන්‍ද්‍රයන් වහන්සේ හා පිළිසඳරෙහි යෙදුනෙමි. ඒ පිළිසඳර කථාව නිමවා (උන්වහන්සේගේ) මහපුරිස් ලකුණු පරීක්‍ෂා කෙළෙමි.
3649. ලක‍්ඛණෙ ද‍්වෙව කඞ‍්ඛාමි පස‍්සාමි තිංසලක‍්ඛණෙ, කොසොහිතවත්‍ථගුය‍්හං ඉද‍්ධියා දස‍්සයී මුනි.
3649. (එසේ පරීක්‍ෂා කරන්නා වූ මම) මහාපුරුෂ ලක්‍ෂණ තිසක් දකිමි. මහාපුරුෂ ලක්‍ෂණ දෙකක් පමණක් (නොපෙණෙන බැවින්) සැක කරමි. (එයින්) කෝසොහිතවත්‍ථගුය්‍හය බුදුහු ඍද්ධිබලයෙන් පෙන්වූහ.
3650. ජිව‍්හං නින‍්නාමයිත්‍වාන කණ‍්ණසොතෙ ච නාසිකෙ, පටිමසි නලාටන‍්තං කෙවලං ඡාදයී ජිනො.
3650. (දෙවෙනි නො පෙණෙන ලක්‍ෂණය දක්වන්නාහු) දිව පිටතට ඇද කන් නැහැසිදුරු පිරිමැද්දහ. බුදුරජුහු සම්පූර්‍ණ නළල් තල දිවෙන් වැසූහ.
3651. තස‍්සාහං ලක‍්ඛණෙ දිස‍්වා පරිපුණ‍්ණෙ සව්‍යඤ‍්ජනෙ, බුද‍්ධො’ති නිට‍්ඨං ගන‍්ත්‍වාන සහ සිස‍්සෙහි පබ‍්බජිං.
3651. මම උන්වහන්සේගේ (අසූවක්) අනුව්‍යඤ්ජන සහිත වූ සම්පූර්‍ණ දෙතිස්මහපුරිස් ලකුණු දැක සර්‍වඥයහ යි තීරණය කොට සිසුන් සමඟ පැවිදි වීමි.
3652. සතෙහි තීහි සහිතො පබ‍්බජිං අනගාරියං, අද‍්ධමාසෙ අසම‍්පත‍්තෙ සබ‍්බෙ පත‍්තා’ම‍්භි නිබ‍්බුතිං.
3652. තුන්සියක් (සිසුන්) සමග සසුන් වනිමි. අඩමසක් නො පැමිණි කල්හි ම අපි හැම නිවණට පැමිණියම්හ.
3653. එකතො කම‍්මං කත්‍වාන පුඤ‍්ඤක‍්ඛෙත‍්තෙ අනුත‍්තරෙ, එකතො සංසරිත්‍වාන එකතො විනිවත‍්තයුං.
3653. (සියල්ලෝ) නිරුත්තර වූ පුණ්‍යක්‍ෂේත්‍රයෙහි එක් ව පින්කම් කොට සමග ව සසරෙහි හැසිර සමගව ම සසරගමන නැවැත් වූහ.
3654. ගොපානසියො දත්‍වාන පූගධම‍්මෙ වසී අහං, තෙන කම‍්මෙන සුකතෙන අට‍්ඨහෙතු ලභාමහං.
3654. සහයෝගතා ධර්‍මයෙහි වශී වූ මම ගොනැසි දී මැනවින් කළ ඒ කර්‍මය කරණකොට ගෙණ අනුසස් අටක් ලබමි.
3655. දිසාසු පූජිතො හොමි භොගා ච අමිතා මම, පතිට‍්ඨා හොමි සබ‍්බෙසං තාසො මම න විජ‍්ජති.
3655. දිශාවන්හි පුදනු ලබන්නෙම් වෙමි. මාගේ භෝගයෝ ද අපමණයහ. සියලුදෙනාහට ම පිහිට වෙමි. මට තැති ගැන්මෙක් නැත.
3656. ව්‍යාධයො මෙ න විජ‍්ජන‍්ති දීඝායුං පාලයාමි ච, සුඛුමච‍්ඡවිකො හොමි ආවාසෙ පත්‍ථිතෙ වසෙ.
3656. මට රෝගයෝ නො වෙති. දීර්‍ඝායු රකිමි. (=බොහෝකල් ජීවත් වෙමි.) සියුම් සිවි ඇත්තෙම් වෙමි. කැමති නිවාසයෙහි ම වසමි.
3657. අට‍්ඨ ගොපානසී දත්‍වා පූගධම‍්මෙ වසී අහං, පටිසම‍්භිදා’රහත‍්තඤ‍්ච එතං මෙ අපරට‍්ඨමං.
3657. සහයෝගතා ධර්‍මයෙහි වශී වූ මම ගොනැසි දී (මෙසේ) අටඅනුසසක් ලැබීමි. මාගේ මේ අටවන අනුසසින් බැහැරි වූ අනෙක් අනුසස සිවුපිළිසිඹියාවන් සහිත රහත්බව යි.
3658. සබ‍්බවොසිතවොසානො කතකිච‍්චො අනාසවො, අට‍්ඨගොපානසී නාම තව පුත‍්තො මහාමුනි.
3658. මහාමුනීන් වහන්ස, සියලු වැස නිමවූ බඹසරවස් ඇත්තා වූ සිවුමගින් කරණ ලද කටයුතු ඇත්තා වූ ආස්‍රව රහිත වූ මුබවහන්සේගේ පුත්‍ර තෙමේ අට්ඨගෝපානසී නම් ද වේ.
3659. පඤ‍්චථම‍්භානි දත්‍වාන පූගධම‍්මෙ වසී අහං, තෙන කම‍්මෙන සුකතෙන පඤ‍්චහෙතූ ලභාමහං.
3659. සමූහධර්‍මයෙහි වශී වූ මම ටැම් පසක් දී මැනැවින් කරණ ලද ඒ කර්‍මය හේතුකොට ගෙණ හේතු (අනුසස්) පසක් ලබමි.
3660. අචලො හොමි මෙත‍්තාය අනූනඞ‍්ගො භවාමහං, ආදෙය්‍යවචනො හොමි න ධංසෙමි යථා අහං.
3660. මම මෛත්‍රියෙන් නො සැලෙමි. පිරිපුන් අඟපසඟ ඇත්තෙම් වෙම්. පිළිගතයුතු වචන ඇත්තෙම් වෙමි. මම (ටැම් බඳු ව) නො සැලෙමි.
3661. අභන‍්තං හොති මෙ චිත‍්තං අචලො හොමි කස‍්සචි, තෙන කම‍්මෙන සුකතෙන විමලො හොමි සාසනෙ.
3661. මාගේ සිත භ්‍රාන්ත නො වේ. කුමකට වුව ද නිශ්චල වෙමි. මැනවින් කරණ ලද ඒ කර්‍මය හේතුකොට ගෙණ සසුනෙහි නිර්‍මල වූවෙකිම් වෙමි.
3662. සගාරවො සප‍්පතිස‍්සො කතකිච‍්චො අනාසවො, සාවකො තෙ මහාවීර භික‍්ඛු තං වන්‍දතෙ මුනි.
3662. බුදුරජානන් වහන්ස, ගෞරව සහිත වූ (ස්වාමියකු ඇතැයි) යටත් පැවතුම් ඇති, කරණ ලද කටයුතු ඇති, ආස්‍රව රහිත වූ, මුබ වහන්සේගේ ශ්‍රාවක වූ, මහණ ඒ මුබවහන්සේ වඳියි.
3663. කත්‍වා සුකතපල‍්ලඞ‍්කං සාලායං පඤ‍්ඤපෙසහං, තෙන කම‍්මෙන සුකතෙන පඤ‍්ච හෙතූ ලභාමහං.
3663. මම මනා ව නිමි කිස ඇති පලඟක් ශාලායෙහි පැණවීමි. මැනවින් කළ ඒ කර්‍මහේතුවෙන් මම හේතු (අනුසස්) පසක් ලබමි.
3664. උච‍්චෙ කුලෙ පජායිත්‍වා මහාභොගො භවාමහං, සබ‍්බසම‍්පත‍්තිකො හොමි මච‍්ඡෙරං මෙ න විජ‍්ජති.
3664. මම උසස් කුලයෙහි ඉපිද මහත් භෝගසම්පත් ඇත්තෙම් වෙමි. සියලු සම්පත්තීන් ආඪ්‍ය වෙමි. මාගේ මසුරුකමෙක් නො මැත.
3665. ගමනෙ පත්‍ථිතෙ මය‍්හං පල‍්ලඞ‍්කො උපතිට‍්ඨති, සහ පල‍්ලඞ‍්කසෙට‍්ඨෙන ගච‍්ඡාමි මම පත්‍ථිතං.
3665. ගමනක් (යෑමට) සිතූ කල්හි පලඟෙක් එළඹ සිටී. ඒ උතුම් පලඟ සමග මම් කැමති තැනට යෙමි.
3666. තෙන පල‍්ලඞ‍්කදානෙන තමං සබ‍්බං විනොදයිං, සබ‍්බාභිඤ‍්ඤාබලප‍්පත‍්තො ථෙරො වන්‍දති තං මුනි.
3666. ඒ පර්‍ය්‍යඞ්කදානය හේතු කොට ගෙණ සියලු අඳුර දුරු කෙළෙමි. සියලු අභිඥාබලයනට පත් ඒ ස්ථවිර තෙමේ, මුනීන්‍ද්‍රයන් වහන්ස, ඔබවහන්සේ වඳී.
3667. පරකිච‍්චත‍්තකිච‍්චානි සබ‍්බකිච‍්චානි සාධයිං, තෙන කම‍්මෙන සුකතෙන පාවිසිං අභයං පුරං.
3667. මෙරමා පිළිබඳ කටයුතු ද, තමා පිළිබඳ කටයුතු ද සියලු කිස සිදු කළෙමි. මැනැවින් කරණ ලද ඒ කර්‍මය හේතු කොට ගෙණ අභයපුරය. (=නිවණ) ට පිවිසියෙමි.
3668. පරිනිට‍්ඨිතසාලං හි පරිභොගමදාසහං, තෙන කම‍්මෙන සුකතෙන සෙට‍්ඨත‍්තං අජ‍්ඣුපාගතො.
3668. මම නිමහම් කිස ඇති ශාලාව (බුදුරජුන්හට) පරිභෝගයට දුනිමි. මැනැවින් කරණ ලද ඒ කර්‍මය හේතු කොට ගෙණ ශ්‍රේෂ්ඨ බවට පැමිණියෙම් වෙමි.
3669. යෙ කෙචි දමකා ලොකෙ හත්‍ථි අස‍්සෙ දමෙන‍්ති යෙ, කරිත්‍වා කාරණා නානා දාරුණෙන දාමෙන‍්ති තෙ.
3669. යම් (ඇත්-අස් ආදි සතුන්) දමනය කරණ කෙනෙක් කිසියම් ඇත් අස් කෙනකුන් දමනය කෙරෙත්. නොයෙක් හිරිහැර කොට දරුණු ගුණයෙන් ඔවුන් (එසේ) දමනය කෙරෙත්.
3670. නහෙවං ත්‍වං මහාවීර දමෙසි නරනාරියො, අදණ‍්ඩෙන අසත්‍ථෙන දමෙසි උත‍්තමෙ දමෙ.
3670. මහාවීරයාණෙනි, මුඛ ස්ත්‍රීපුරුෂයන් මෙසේ දමනය නො කෙරෙහි ය. දඬු නො ගැණීමෙන් අවි නො ගැණීමෙන් ඔවුන් උත්තම දමථයෙහි (=රහත්බැව්හි) දමනය කෙරෙහි ය.
3671. දානස‍්ස වණ‍්ණෙ කිත‍්තෙන‍්තො දෙසනාකුසලො මුනි, එකං පඤ‍්හං කථෙන‍්තොව බොධෙසි තිසතෙ මුනී.
3671. දේශනායෙහි දක්‍ෂ වූ බුදුරජතෙමේ දානයාගේ අනුසස් පවසන්නේ එක් පැණයක් දෙසන්නේ ම තෙසිය තවුසන් ධර්‍මාවබෝධය කරවී ය.
3672. දන‍්තා මයං සාරථිනා සුවිමුත‍්තා අනාසවා, සබ‍්බාභිඤ‍්ඤාබලප‍්පත‍්තා නිබ‍්බුතා උපධික‍්ඛයෙ.
3672. සාරථි වූ බුදුරජුන් විසින් අපි දමනය කරණ ලද්දෝ වෙමු. (කෙලෙසුන්ගෙන්) මැනවින් මිදුනෝ වෙමු. ආස්‍රව රහිතයෝ වෙමු. සියලු අභිඥාබලයනට පැමිණියාහු උපධික්‍ෂයෙහි පිරිනිවියෝ වෙමු.
3673. සතසහස‍්සෙ ඉතො කප‍්පෙ යං දානමදදිං තදා, අතික‍්කන‍්තා භයා සබ‍්බෙ සාලාදානස‍්සි’දං ඵලං.
3673. මෙයින් සියක් දහස්වන කපෙහි වූ එකල්හි යම් දනක් දුනිම් ද (ඒ හේතුවෙන්) සියලු භීතීහු ඉක්මවන ලද්දාහුය. ශාලාදානයාගේ මේ විපාක යි.
3674. ස‍්වාගතං වත මෙ ආසි මම බුද‍්ධස‍්ස සන‍්තිකෙ, තිස‍්සො විජ‍්ජා අනුප‍්පත‍්තා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
3674. බුදුරජුන් වෙත එළඹීම ඒකාන්තයෙන් මට යහපත් පැමිණීමෙක් විය. මා විසින් පැමිණෙන ලද ත්‍රිවිද්‍යාවෝ වෙති. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණලදී.
3675. කිලෙසා ඣාපිතා මය‍්හං භවා සබ‍්බෙ සමූහතා, නාගොව බන්‍ධනං ඡෙත්‍වා විහරාමි අනාසවො.
3675. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. හස්තිරජායකු මෙන් කෙලෙස් බැඳුම් සිඳ ආස්‍රව රහිතව වෙසෙමි.
3676. පටිසම‍්භිදා චතස‍්සො විමොක‍්ඛාපි ච අට‍්ඨිමෙ, ඡළභිඤ‍්ඤා සච‍්ඡිකතා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
3676. සිවුපිළිසිඹියාවෝ ද අෂ්ටවිමෝක්‍ෂයෝ ද ෂඩභිඥාවෝ ද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා සෙලො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් සෙල ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේක් යී.
සෙලත්‍ථෙරස‍්සපදානං දුතියං.
සෙලස්ථවිරාවදානය දෙවැනි යි.