483. භිසදායකත්‍ථෙරාපදානං
483. භිසදායකත්‍ථෙරාපදානං
483. භිසදායක ස්ථවිරාවදානය
5057. ඔගය‍්හාහං පොක‍්ඛරණිං නානාකුඤ‍්ජරසෙවිතං, උද‍්ධරාමි භිසං තත්‍ථ ඝාසහෙතු අහං තදා.
5057. මම එකල්හි නොයෙක් හස්තීන් විසින් සෙව්නා ලද පොකුණකට බැස සාදුක හේතුකොට ගෙණ එහි නෙළුඹල උදුරමි.
5058. භගවා තම‍්හි සමයෙ පදුමුත‍්තරසව‍්හයො, රත‍්තම‍්බරධරො බුද‍්ධො ගච‍්ඡති අනිලඤ‍්ජසෙ.
5058-5059. එ සමයෙහි (කසටින්) රැඳ වූ වත් දරන්නා වූ භාග්‍යවත් වූ පදුමුත්තර නම් වූ බුදුරජ තෙමේ පසුල්සිවුරු කම්පා කරමින් අහස් මගෙහි මගෙහි වඩියි. එ කල්හි මම (එම) ශබ්දය ඇසීමි. උඩ බලන්නා වූ මම ලෝකනායක වූ බුදුරජුන් දිටිමි.
5059. ධුනන‍්තො පංසුකූලානි සද‍්දමස‍්සොසහං තදා, උද‍්ධං නිජ‍්ඣායමානොහං අද‍්දසං ලොකනායකං.
5060. තත්‍ථෙව ඨිතකො සන‍්තො ආයාචිං ලොකනායකං, මධුං භිසෙහි සහිතං ඛීරං සප‍්පිං මුළාලිකං.
5060-5061. මම එහි ම සිටියෙම් බුදුරදුන්ගෙන් මෙසේ ඉල්ලීමි: “මාගේ නෙළුඹල සහිත වූ මී ද කිරි ද ගිතෙල් ද නෙළුඹුදැලි ද පසැස් ඇත්තා වූ බුදුරජ තෙමේ පිළිගනීවා. ඉක්බිති මහත් යසස් ඇති කාරුණික වූ ශාස්තෘ තෙමේ අහසින් බැස-
5061. පතිගණ‍්හාතු මෙ බුද‍්ධො අනුකම‍්පාය චක‍්ඛුමා, තතො කාරුණිකො සත්‍ථා ඔරුහිත්‍වා මහායසො.
5062. පටිගණ‍්හි මමං භික‍්ඛං අනුකම‍්පාය චක‍්ඛුමා, පටිග‍්ගහෙත්‍වා සම‍්බුද‍්ධො අකා මෙ අනුමොදනං.
5062. පසැස් ඇති සර්‍වඥ තෙම මාගේ භික්‍ෂාව අනුකම්පාවෙන් පිළිගත්තේ ය. බුදුරජ තෙමේ එය පිළිගෙන අනුමෝදනාවක් කෙළේ ය:
5063. “සුඛී හොහි මහාපුඤ‍්ඤ, ගති තුය‍්හං සමිජ‍්ඣතු, ඉමිනා භිසදානෙන ලභස‍්සු විපුලං සුඛං.”
5063. “මහපින්ඇතියාණනි, සුවපත් වන්න. ඔබගේ ගතිය සමෘද්ධ වේවා, මේ නෙළුඹලදන හේතුකොට ගෙණ මහත් සැප ලබාවා.”
5064. ඉදං වත්‍වාන සම‍්බුද‍්ධො ජලජුත‍්තමනාමකො, භික‍්ඛමාදාය සම‍්බුද‍්ධො අම‍්බරෙන’ගමා ජිනො.
5064. පස්මරුන් දිනූ පදුමුත්තර නමු සම්බුදුරජ තෙමේ මෙය වදාරා භික්‍ෂාව ගෙණ අහසින් වැඩියේ ය.
5065. තතො භිසං ගහෙත්‍වාන ආගච‍්ඡිං මම අස‍්සමං, භිසං රුක‍්ඛෙ ලගෙත්‍වාන මම දානං අනුස‍්සරිං.
5065. ඉක්බිති (මම) නෙළුඹල ගෙණ මාගේ අසපුවට පැමිණියෙමි. නෙළුඹල ගසෙක්හි එල්වා මාගේ දානය සිහිපත් කෙළෙමි.
5066. මහාවාතො වුට‍්ඨහිත්‍වා සඤ‍්චාලෙසි වනං තදා, ආකායො අභිනාදිත්‍ථ අසනියා ඵලන‍්තියා.
5066. එ කල්හි මහ වාතයෙක් නැඟී වනය කම්පා කෙළේ ය. සෙණ පුපුරණ කල්හි අහස ශබ්ද පැවැත්වී ය.
5067. තතො මෙ අසනීපාතො මත්‍ථකෙ නිපතී තදා, සොහං නිසින‍්නකො සන‍්තො තත්‍ථ කාලකතො අහුං.
5067. එකල්හි සෙණපහරෙක් මාගේ හිසමතුයෙහි පතිත විය. එහි මම හුන්නෙම් ම කලුරිය කෙළෙමි.
5068. පුඤ‍්ඤකම‍්මෙන සංයුත‍්තො තුසිතං උපපජ‍්ජහං, කලෙබරං මෙ පතිතං දෙවලොකෙ රමිං අභං.
5068. මම පින්කම හා යෙදුනෙම් තුසීදෙව්ලොවෙහි ඉපදුනෙමි. මාගේ සිරුර පතිත විය. මම දෙව්ලොවෙහි සිත් අලවා විසීමි.
5069. ඡළාසීතිසහස‍්සානි නාරියො සමලඞ‍්කතා, සායපාතං උපට‍්ඨන‍්ති භිසදානස‍්සිදං ඵලං.
5069. මැනැවින් සැරසුණු සයාසූදහසක් ස්ත්‍රීහු සවස ද උදෑසන ද මට උවටැන් කෙරෙත්.
5070. මනුස‍්සයො නිමාගන‍්ත්‍වා සුඛිතො හොමහං සදා, භොගෙ මෙ ඌනතා නත්‍ථි භිසදානස‍්සිදං ඵලං.
5070. මම මිනිසත් බවට පැමිණ හැමකල්හි සුව ඇත්තෙම් වෙමි. මාගේ භෝගයෙහි අඩුබවෙක් නැත. නෙළුඹලදනෙහි මේ විපාක යි.
5071. අනුකම‍්පිතකො තෙන දෙවදෙවෙන තාදිනා, සබ‍්බාසවපරික‍්ඛීණො නත්‍ථිදානි පුනබ‍්භවො.
5071. තාදීගුණ ඇති ඒ දේවාතිදේවයන්වහන්සේ විසින් කරණ ලද අනුකම්පා ඇත්තෙම් සියලු ක්‍ෂය කළ ආස්‍රව ඇත්තෙක් වීමි. දැන් නැවත ඉපදීමෙක් නැත.
5072. සතසහස‍්සෙ ඉතො කප‍්පෙ යං භික‍්ඛමදදිං තදා, දුග‍්ගතිං නාභිජානාමි භිසදානස‍්සිදං ඵලං.
5072. එකල්හි මෙයින් සියක්දහස්වන කපෙහි යම් භික්‍ෂාවක් දුනිම් ද (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. නෙළුඹලදනෙහි මේ විපාක යි.
5073. කිලෙසා ඣාපිතා මය‍්හං භවා සබ‍්බෙ සමූහතා, නාගො ව බන්‍ධනං ඡෙත්‍වා විහරාමි අනාසවො.
5073. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. ඇත්රජෙකු මෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්‍රව රහිතව වෙසෙමි.
5074. ස‍්වාගතං වත මෙ ආසි බුද‍්ධසෙට‍්ඨස‍්ස සන‍්තිකෙ, තිස‍්සො විජ‍්ජා අනුප‍්පත‍්තා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
5074. බුදුරජානන් වහන්සේ වෙත පැමිණීම මට ඒකාන්තයෙන් යහපත් විය. ත්‍රිවිද්‍යාවෝ අනුප්‍රාප්තය හ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
5075. පටිසම‍්භිදා චතස‍්සො ච විමොක‍්ඛාපි ච අට‍්ඨිමෙ, ඡළභිඤ‍්ඤා සච‍්ඡිකතා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
5075. සිවුපිළිසැඹියාවෝ ද අෂ්ට විමෝක්‍ෂයෝ ද ෂඩභිඥාවෝ ද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා භිසදායකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙසෙයින් ආයුෂ්මත් භිසදායක ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේකි.
භිසදායකත්‍ථෙරස‍්ස අපදානං තතියං.
භිසදායක ස්ථවිරාවදානය තෙවැනි යි.