488. තරණියත්‍ථෙරාපදානං
488. තරණියත්‍ථෙරාපදානං
488. තරණිය ස්ථවිරාවදානය
5177. අත්ථදස්සී තු භගවා සයම‍්භූ ලොකනායකො, විනකානදියා තීරං උපගච‍්ඡි තථාගතො.
5177. සියල්ල තෙමේ ම අවබෝධ කළා වූ ලෝකනායක වූ භාග්‍යවත් වූ අත්ථදස්සී බුදුරජ තෙමේ විනතා නදීතීරයට වැඩියේ ය.
5178. උදකා අභිනික‍්ඛම‍්ම කච‍්ඡපො වාරිගොචරො, බුද‍්ධං තාරෙතුකාමොහං උපෙසිං ලොකනායකං.
5178. (එකල මම) ජලයෙහි හැසිරෙන්නා වූ කැසුබුවෙක් වීමි. බුදුරජුන් ගඟින් තර වනු කැමති මම ලෝකනායකයන් වහන්සේ වෙත එළඹියෙමි. (එළඹ මෙසේ කීමි.)
5179. අභිරූහතු මං බුද‍්ධො අත්ථදස්සී මහාමුනි, අහං තං තාරයිස‍්සාමි දුක‍්ඛස‍්සන‍්තකරො තුවං.
5179. “මහාමුනි වූ බුදුරජ තෙමේ මාගේ පිටට නගීවා. ඒ මුබ මම් තරණය කරන්නෙමි. (මුඛ) ලෝකයාගේ දුක් කෙළවර කරන්නේ වෙහි ය” (කියා යි).
5180. මම සඞ‍්කප‍්පමඤ‍්ඤාය අත්ථදස්සී මහායසො, ආරුහිත්‍වාන මෙ පිට‍්ඨිං අට‍්ඨාසි ලොකනායකො.
5180 මහත් යශස් ඇති අත්ථදස්සී බුදුරජානෝ මාගේ අදහස දැන මාගේ පිපිට නැගී සිටිසේක.
5181. යතො සරාමි අත‍්තානං යතො පත‍්තොස‍්මිං විඤ‍්ඤුතං, සුඛං මෙ තාදිසං නත්‍ථි ඵුට‍්ඨෙ පාදතලෙ යථා.
5181. යම් තැනක පටන් කොට තමා සිහි කෙරෙම් ද, යම් තැනක පටන් කොට නැණවත් බවට පැමිණියෙම් වෙම් ද, එතෙක් (මුබ වහන්සේගේ) පාදතලය ස්පර්‍ශ වූ කෙණෙහි ඇති වූ ඒ සුවය යම්සේ නම් එබඳු සුවයක් මට නැත.
5182. උත‍්තරිත්‍වාන සම‍්බුද‍්ධො අත්ථදස්සී මහායසො, නදීතීරම‍්හි ඨත්‍වාන ඉමා ගාථා අභාසථ.
5182. මහත් යශස් ඇති අත්ථදස්සී බුදුරජ තෙම එතර වී ගංතෙර සිට මේ ගාථාවන් වදාළේය:
5183. “යාවතා වත‍්තතෙ චිත‍්තං ගඞ‍්ගාසොතං තරාමහං, අයඤ‍්ච කච‍්ඡපො රාජා තාරෙසි මම පඤ‍්ඤවා.
5183 “මම ගඟ සැඩපහර තරණය කෙරෙමැයි යම්තාක් (මා තුළ) සිත පවතී ද, එකෙණෙහි පැණවත් මේ කැසුබුරජ තෙම් මං තරැවිය.
5184. ඉමිනා බුද‍්ධතරණෙන මෙත‍්තචිත‍්තවතාය ච, අට‍්ඨාරසෙ කප‍්පසතෙ දෙවලොකෙ රමිස‍්සති.
5184. මේ බුදුන් (ගඟින්) තැරැවීම හේතු කොට ගෙණ ද, මෙත් සිත් ඇතිබව හේතු කොට ගෙන ද, අටළොස්සියකපක් දෙව්ලොව සිත් අලවා වසන්නේ ය.
5185. දෙවලොකා ඉධාගන‍්ත්‍වා සුක‍්කමූලෙන චොදිතො, එකාසනෙ නිසීදිත්‍වා කඞ‍්ඛාසොතං කරිස‍්සති.”
5185. කුශලමූලයෙන් මෙහෙයන ලදුයේ දෙව්ලොවින් මෙහි පැමිණ හුනස්නෙහි ම සැක නමැති සැඩපහර තරණය කරන්නේ ය”.
5186. යථාපි භද‍්දකෙ ඛෙත‍්තෙ බීජමප‍්පම‍්පි රොපිතං, සම‍්මාධාරෙ පවච‍්ඡන‍්තෙ ඵලං තොසෙති කස‍්සකං.
5186. සරු කෙතක රෝපණය කරණ ලද ස්වල්ප වූ ද බිජුවට මැනැවින් වැසි වස්නා කල්හි ශස්‍යඵලය ගොවියා තුටු කරයි ද,
5187. තථෙවිදං බුද‍්ධඛෙත‍්තං සම‍්මාසම‍්බුද‍්ධදෙසිතං, සම‍්මාධාරෙ පවච‍්ඡන‍්තෙ ඵලං මං තොසයිස‍්සති.
5187. එසේ ම සම්බුදුරජුන් විසින් දෙසන ලද මේ බුද්ධක්‍ෂේත්‍රය (දහම්) වැසි මැනැවින් වස්නා කල්හි පුණ්‍යඵලය මා තුටු කරන්නේ ය.
5188. පධානපහිතත‍්තොම‍්හි උපසන‍්තො නිරූපධි, සබ‍්බාසවෙ පරිඤ‍්ඤාය විහරාමි අනාසවො.
5188. ප්‍රධන් වීර්‍ය්‍යයෙහි මෙහෙයන ලද සිත් ඇත්තෙම් වෙමි. උපශාන්ත වූයෙම් උපධිරහිත වූයෙම් සියලු ආස්‍රවයන් (ප්‍රහාණපරිඥාවශයෙන්) දැන ආස්‍රවරහිතව වෙසෙමි.
5189. අට‍්ඨාරසෙ කප‍්පසතෙ යං කම‍්මමකරිං තදා, දුග‍්ගතිං නාභිජානාමි තරණාය ඉදං ඵලං.
5189. එකල්හි අටළොස් සියවන කපෙහි යම් කර්‍මයක් කෙළෙම් ද (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. (බුදුරජුන්) තරණය කරවීමෙහි මේ විපාකය යි.
5190. කිලෙසා ඣාපිතා මය‍්හං භවා සබ‍්බෙ සමූහතා, නාගො ව බන්‍ධනං ඡෙත්‍වා විහරාමි අනාසවො.
5190. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. ඇත්රජෙකු මෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්‍රවරහිතව වෙසෙමි.
5191. ස‍්වාගතං වත මෙ ආසි බුද‍්ධසෙට‍්ඨස‍්ස සන‍්තිකෙ, තිස‍්සො විජ‍්ජා අනුප‍්පත‍්තා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
5191. බුදුරජානන් වහන්සේ වෙත පැමිණීම මට ඒකාන්තයෙන් යහපත් විය. ත්‍රිවිද්‍යාවෝ අනුප්‍රාප්තයහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
5192. පටිසම‍්භිදා චතස‍්සො ච විමොක‍්ඛාපි ච අට‍්ඨිමෙ, ඡළභිඤ‍්ඤා සච‍්ඡිකතා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
5192. සිවුපිළිසැඹියාවෝ ද අෂ්ටවිමෝක්‍ෂයෝ ද ෂඩභිඥාවෝ ද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන් කරණ ලදී.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා තරණියො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙසෙයින් ආයුෂ්මත් තරණිය ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේකි.
තරණියත්‍ථෙරස‍්ස අපදානං අට‍්ඨමං.
තරණිය ස්ථවිරාවදානය අටවැනි යි.