2. 10 පටාචාරාපදානං
2. 10 පටාචාරාපදානං
2. 10 පටාචාරාපදානය
595. පදුමුත‍්තරො නාම ජිනො සබ‍්බධම‍්මානපාරගූ, ඉතො සතසහස‍්සම‍්හි කප‍්පෙ උප‍්පජ‍්ජි නායකො.
595. මෙයින් සුවහස්වන කප්හි සියලු ධර්‍මයන්ගේ පාරයට ගිය ලෝකනායක වූ පදුමුත්තර නම් ජිනේන්‍ද්‍රයන් වහන්සේ ලොවැ පහළ වූ සේකැ.
596. තදාහං හංසවතියං ජාතා සෙට‍්ඨිකුලෙ අහුං නානාරතනපජ‍්ජොතෙ මහාසුඛසමප‍්පිතා.
596. එකලැ මම හංසවතී නුවරැ නොයෙක් රුවනින් දිලෙන සිටුකුලෙකැ උපනෙම්, මහත් සුවයෙන් සමර්පිත වූමු.
597. උපෙත්‍වා තං මහාවීරං අස‍්සොසිං ධම‍්මදෙසනං තතො ජාතප‍්පසාදා’හං උපෙසිං සරණං ජිනං.
597. ඒ මහාවීරයන් වහන්සේ වෙතැ එළැඹැ දම් දෙසුම් ඇසූමු එයින් පහන් වූ මම් බුදුන් සරණ කොට එළඹුණමු.
598. තතො විනයධාරීනං අග‍්ගං වණ‍්ණෙසි නායකො භික‍්ඛුනිං ලජ‍්ජිනිං තාදිං කප‍්පාකප‍්පවිසාරදං.
598. නායකයන් වහන්සේ ලජ්ජා ඇති තාදී ගුණ ඇති කප්පිය අකප්පිය දෙක්හි විශාරද වූ මෙහෙණක විනයධර මෙහෙණන් අතරැ අග්‍ර කොට වර්‍ණනා කළසේකැ.
599. තදා මුදිතචිත‍්තා’හං තං ඨානමභිකඞ‍්ඛිනී නිමන‍්තෙත්‍වා දසබලං සසඞ‍්ඝං ලොකනායකං
599. එකල්හි ප්‍රමුදිත සිත් ඇති මම ඒ තනතුර කැමැති වන්නෙම් සඞ්ඝයා සහිත වූ ලෝකනායක දශබලධාරීන් වහන්සේ නිමන්ත්‍රණ කොට -
600. භොජයිත්‍වාන සත‍්තාහං දදිත්‍වා ච තිචීවරං නිපච‍්ච සිරසා පාදෙ ඉදං වචනමබ්‍රවිං:
600. සත්දිනක් මුළුල්ලෙහි වළඳවා තුන්සිවුරු ද පුදා (ඔබ) පා මුල සිරසින් වැඳ වැටී මෙවදන් පැවැසූමු:
601. “යා තයා වණ‍්ණිතා වීර ඉතො අට‍්ඨමකෙ’හනි තාදිසා’හං භවිස‍්සාමි යදි සිජ‍්ඣති නායක.”
601. “වීරයන් වහන්ස, මෙයින් අටවැනි දින ඔබ විසින් යම් මෙහෙණක් වර්ණිත වූවා ද, නායකයන් වහන්ස, ඉදින් (මාගේ ප්‍රාර්‍ත්‍ථනා) සමෘද්ධ වේ නම් මම ඇය බඳු වන්නෙමි.”
602. තදා අවොච මං සත්‍ථා “භද‍්දෙ මා භායි අස‍්සස අනාගතම‍්හි අද‍්ධානෙ ලච‍්ඡසෙ තං මනොරථං.
602. එකල්හි ශාස්තෲන් වහන්සේ මට (මෙසේ) වදාළ සේක: “භද්‍රාවනි, නොබව, සන්හුන්වව, මතුකල්හි ඒ අදහස ලබන්නෙහි.
603. සතසහස‍්සෙ ඉතො කප‍්පෙ ඔකකාකකුලසම‍්හවො ගොතමො නාම ගොත‍්තෙන සත්‍ථා ලොකෙ භවිස‍්සති.
603. මෙයින් සියක්දහස්වන කල්හි ඔක්කාක කුලය සම්භව කොට ඇති ගෝත්‍රයෙන් ගෞතම නම් වූ ශාස්තෲහු ලොවැ පහළ වන්නාහ.
604. තස‍්ස ධම‍්මෙසු දායාදා ඔරසා ධම‍්මනිම‍්මිතා පටාචාරාති නාමෙන හෙස‍්සසි සත්‍ථුසාවිකා.”
604. ඔබගේ ධර්‍මයට හිමි වූ ඖරස වූ ධර්‍මනිර්මිත වූ නමින් පටාචාරා යි ප්‍රසිද්ධ වන ශාස්තෘශ්‍රාවිකාවක් වන්නෙහි.”
605. තදා’හං මුදිතා හුත්‍වා යාවජීවං තතො ජිනං. මෙත‍්තචිත‍්තා පරිචරිං සසඞ‍්ඝං ලොකනායකං.
605. එකල්හි මම ප්‍රමුදිත වැ මෙත් සිත් ඇතියෙම් සඞ්ඝයා සහිත වූ ලෝකනායක ජිනේන්‍ද්‍රයන් වහන්සේට දිවිහිමියෙන් උපස්ථාන කළමු. ඉක්බිති -
606. තෙන කම‍්මෙන සුකතෙන චෙතනාපණිධීහි ච ජහිත්‍වා මානුසං දෙහං තාවතිසං අගච‍්ඡහං.
606. එ කුශලකර්‍මහේතුයෙන් ද චේතනාප්‍රණිධි හේතුයෙන් ද මිනිස්කය හැරපියා මම තව්තිසා දෙව්ලොවට ගියමු.
607. ඉමස‍්මිං භද‍්දකෙ කප‍්පෙ බ්‍රහ‍්මබන්‍ධු මහායසො කස‍්සපො නාම ගොත‍්තෙන උප‍්පජ‍්ජි වදතං වරො.
607. මෙ භද්‍රකල්පයෙහි බ්‍රාහ්මණවංශික මහායශස් ඇති ගෝත්‍රයෙන් කාශ්‍යප නම් වූ සර්‍වඥයන් වහන්සේ ලොවැ පහළ වූ සේකැ.
608. උපට‍්ඨාකො මහෙසිස‍්ස තදා ආසි නරිස‍්සරො කාසිරාජා කිකී නාම බාරාණසිපුරුත‍්තමෙ.
608. එ සමයෙහි මහර්ෂීන් වහන්සේට උපස්ථායක වූ නරපති වූ කිකී නම් කසීරජෙක් බරණැස් පුරවරයෙහි වූයේ යැ.
609. තස‍්සා’සිං තතියා ධීතා භික්ඛුනී ඉති විස‍්සුතා ධම‍්මං සුත්‍වා ජිනග‍්ගස‍්ස පබ‍්බජ‍්ජං සමරොචයිං.
609. එ රජුහට භික්ඛුනී යයි ප්‍රසිද්ධ තෙවැනි දූ වූමු. ජිනේන්‍ද්‍රයන්ගේ දහම් අසා (මම) පැවිද්ද රිසි වූමු.
610. අනුජානි න නො තාතො අගාරෙව තදා මයං වීසං වස‍්සසහස‍්සානි විචරිම‍්හ අතන්‍දිතා
610-611. පිය තෙමේ අපගේ පැවිද්ද නො අනුදත්තේ යැ. එකල්හි අපි ගිහිගෙහි මැ (වෙසෙමින්) හවුරුදු විසිදහසක් මුළුල්ලෙහි අනලස් වූවමෝ කුමරි බඹසර සැරූම්හ. රාජකන්‍යා වූ සුවසේ වැඩුණු බුද්ධෝපස්ථානයෙහි නිශ්ශේෂයෙන් ඇලුණු ප්‍රමුදිත වූ සප්ත දූහීතෘහු නම්:
611. කොමාරිබ්‍රහ‍්මචරියං රාජකඤ‍්ඤා සුඛෙධිතා බුද‍්ධුපට‍්ඨාන නිරතා මුදිතා සත‍්ත ධීතරො.
612. සමණී සමණගුත්තා ච භික්ඛුනී භික්ඛුදාසිකා ධම්මා චෙව සුධම්මා ච සත‍්තමී සඞ්ඝදාසිකා.
612. සමණී යැ, සමණගුත්තා යැ, භික්ඛුනී යැ, භික්ඛුදාසිකා යැ, ධම්මා යැ, සුධම්මා යැ සත්වැනි සඞ්ඝදාසිකා යැ යන අපි වෙමු.
613. අහං උප්පලවණ්ණා ච ඛෙමා භද්දා ච භික්ඛුනී කිසාගොතමී ධම්මදින්නා විසාඛා හොති සත‍්තමී.
613. (ඔහු මෙකලැ) මම් යැ, උප්පලවණ්ණා යැ, ඛේමා යැ, භද්දා භික්ඛුනී (කුණ්ඩලකේසා) යැ, කිසාගෝතමී යැ. ධම්මදින්නා යැ යන අපි වෙමු. විශාඛා සත්වැනි වෙයි.
614. තෙහි කම‍්මෙහි සුකතෙහි චෙතනාපණිධීහි ච ජහිත්‍වා මානුසං දෙහං තාවතිංසං අගච‍්ඡහං.
614. එ කුශලකර්‍ම හේතුයෙන් ද චේතනාප්‍රණිධි හේතුයෙන් ද මිනිස්සිරුර හැරපියා තව්තිසාවට ගියමු.
615. පච‍්ඡිමෙ ච භවෙදානි ජාතා සෙට‍්ඨිකුලෙ අහං සාවත්‍ථියං පුරවරෙ ඉද‍්ධෙ ඵීතෙ මහද‍්ධනෙ.
615. දැන් පැසුලු බෙවෙහි මම සැවැත් පුරවරයෙහි සමෘද්ධිමත් ධනාඪ්‍ය එහෙයින් ම මහත් ධන ඇති සිටු කුලයෙකැ උපන්මු.
616. යදා ච යොබ‍්බනූපෙතා විතක‍්කවසගා අහං නරං ජානපදං දිස‍්වා තෙන සද‍්ධිං අගච‍්ඡ’හං.
616. යම් කලෙකැ යොවුන් බැවින් යුතු වූමු ද එකලැ මම (කාම) විතර්‍කවශයට ගියා වෙමි, මම දනවුවැසි මිනිසකු දැක ඔහු සමග (පලා) ගියමු.
617. එකපුත‍්තප‍්පසූතා’හං දුතියො කුච‍්ඡියං මම තදා’හං මාතාපිතරො දක‍්ඛාමීති සුනිච‍්ඡිතා.
617. මම එක් පුතකු ප්‍රසූත කළමු. මාගේ කුසෙහි දෙවැනි පුත් වෙයි, එකල්හි මම් මවුපියන් දක්නෙමැ යි දැඩි නිශ්චය ඇති කළමු.
618. න රොචෙසි පති මය‍්හං තදා තම‍්හි පවාසිතෙ එකිකා නිග‍්ගතා ගෙහා ගන‍්තුං සාවත්‍ථිමුත‍්තමං.
618. මාගේ සැමියා (එය) රුචි නො කෙළේ යැ. ඔහු බැහැරක ගිය කල්හි උතුම් සැවැතට යනු පිණිස එකලා වැ නික්මුණුමු.
619. තතො මෙ සාමි ආගන‍්ත්‍වා සම‍්භාවෙසි පථෙ මමං තදා මෙ කම‍්මජා වාත උප‍්පන‍්නා අතිදාරුණා.
619. ඉක්බිති මාගේ සැමියා අවුත් මඟ දී මා හමු වූයේ යැ, එවිටැ ඉතා දරුණු කර්‍මජවාතයෝ මට උපන්හ.
620. උට‍්ඨිතො ච මහාමෙඝො පසූතිසමයෙ මම දබ‍්බත්‍ථාය තදා ගන‍්ත්‍වා සාමි සප‍්පෙන මාරිතො.
620. මාගේ ප්‍රසූති සමයෙහි මහාමේඝය නැඟී සිටියේ යැ. එකල්හි ස්වාමිපුරුෂ දැව සඳහා ගොස් සර්‍පයකු විසින් (ඩැහැ) මරණ ලද්දේ යි.
621. තදා විජාතදුක‍්ඛෙන අනාථා කපණා අහං කුන‍්නදිං පූරිතං දිස‍්වා ගච‍්ඡන‍්තී සකුලාලයං.
621. එකල්හි ප්‍රසුත දුඃඛයෙන් අනාථ වූ බැගෑ වූ මම සිය නෑ නිවසට යන්නෙම් කුඩා නදියක් පිරිතිබෙනු දැක -
622. බාලං ආදාය අතරිං පරකූලෙ ච එකකං සායෙත්‍වා බාලකං පුත‍්තං ඉතරං තාරණාය’හං.
622-623. බාලයා රැගෙන (ගඟ) තරණය කළමු. (ඒ) කුඩා පුතු පරතෙරැ එකලා කොට හොවා අනෙක් පුතු එතෙරැ කරවනු පිණිස මම හැරී ආවා වෙමි. (එකල්හි) උකුස්සෙක් කුඩා දරුවා වැල පෙන්නහු පැහැර ගෙන ගියේ යැ. අනෙක් පුතු ගඟෙහි සැඬ පහර හැරගෙන ගියේ යි. ඒ මම් ශෝකයෙන් මුසපත් වූවා -
623. නිවත‍්තා උක‍්කුසො’හාසි තරුණං විලපන‍්තකං ඉතරඤ‍්ච වහී සොතො සාහං සොකසමප‍්පිතා.
624. සාවත්‍ථිනගරං ගන‍්ත්‍වා අස‍්සොසිං සජනෙ මතෙ තදා අවොචං සොකට‍්ටා මහාසොකසමප‍්පිතා.
624. සැවැත්නුවරට ගොස් මළ සියනෑයන් ගැන ඇසූමු. එවිටැ ශෝකයෙන් පෙළුණෙම් මහසොවින් මුසපත් වූයෙම් (මෙසේ) කීමු:
625. “උභො පුත‍්තා කාලකතා පන්‍ථෙ මය‍්හං පති මතො මාතා පිතා ච භාතා ච එකචිතකස‍්මිං ඩය‍්හරෙ.”
625. “දෙපුත්හු කලුරිය කළහ, මාගේ ස්වාමිපුරුෂ තෙමේ මහමගැ මෙළේ ය. මවත් පියාත් බෑයාත් එක් දරසෑයෙකැ දැවෙත්” යි.
626. තදා කිසා ච පණ‍්ඩූ ච අනාථා දීනමානසා ඉතො තතො භමන‍්තීහං අද‍්දසං නරසාරථිං.
626. ඒ අවස්ථායෙහි කෘශ වැ පඬුවන් වැ අනාථ වැ බැගෑ මනස් ඇති වැ ඔබ මොබ දිවැ ඇවිදින මම නරසාරථි වූ මුනි රජුන් දුටුමු.
627. තතො අවොච මං සත්‍ථා “පුත‍්තෙ මා සොචි අස‍්සස අත‍්තානං ත්‍වං ගවෙසස‍්සු කිං නිරත්‍ථං විහඤ‍්ඤසි.
627. ඉක්බිති ශාස්තෲන් වහන්සේ මට (මෙසේ) වදාළසේක: “දියණියනි, ශෝක නො කර, සැනසෙව, තෝ තමා ගැන සොය, කුමක් හෙයින් නිරර්‍ත්‍ථක සේ පෙළෙන්නෙහි ද?
628. න සන‍්ති පුත‍්තා තාණාය න පිතා නපි බන්‍ධවා අන‍්තකෙනාධිපන‍්නස‍්ස නත්‍ථි ඤාතිසු තාණතා.”
628. මරහු විසින් මඬනා ලද සත්‍වයාහට ආරක්‍ෂා පිණිස පුත්තු නො වන්නාහ, පියා ආරක්‍ෂා පිණිස නො වන්නේ යැ, (සෙසු) නෑයෝ ද ආරක්‍ෂා පිණිස නො වන්නාහු යැ, නෑයන් කෙරෙහි පිහිටෙක් නැත්තේ යි.”
629. තං සුත්‍වා මුනිනො වාක්‍යං පඨමං ඵලමජ‍්ඣගං පබ‍්බජිත්‍වාන න චිරං අරහත‍්තමපාපුණිං.
629. මුනිඳුන්ගේ ඒ දේශනාව අසා පළමු වැනි ඵලය අවබෝධ කළමු. පැවිදි වැ නොබෝ කලකින් රහත්බවට පැමිණියෙමු.
630. ඉද‍්ධීසු ච වසී හොමි දිබ‍්බාය සොතධාතුයා පරචිත‍්තානි ජානාමි සත්‍ථුසාසනකාරිකා.
630. ශාස්තෲන් වහන්සේගේ අනුසසුන් කරන මම ඍද්ධියෙහි ද දිබ්බසෝතධාතුයෙහි ද වශී වෙමි. පරසිත් දනිමි.
631. පුබ‍්බෙනිවාසං ජානාමි දිබ‍්බචක‍්ඛු විසොධිතං ඛෙපෙත්‍වා ආසවෙ සබ‍්බෙ විසුද‍්ධාම‍්හි සුනිම‍්මලා.
631. පෙර විසූ කඳපිළිවෙළ දන්මි, දිවැස පිරිසිදු කරන ලද යැ, සියලු ආස්‍රවයන් ක්‍ෂය කොට මොනොවට කෙලෙස් මල රහිත වැ විශුද්ධ වූවා වෙමි.
632. තතො’හං විනයං සබ‍්බං සන‍්තිකෙ සබ‍්බදස‍්සිනො උග‍්ගණ‍්හිං සබ‍්බවිත්‍ථාරං ව්‍යාහරිං ච යථාතථං.
632. ඉක්බිති මම සියල්ල දක්නා බුදුරදුන් වෙතැ සියලු විනය උගතුමු. ඇති සැටියෙන් සියල්ල විස්තර කොට දේශනා ද කළමු.
633. ජිනො තස‍්මිං ගුණෙ තුට‍්ඨො එතදග‍්ගෙ ඨපෙසි මං “අග‍්ගා විනයධාරීනං පටාචාරාව එකිකා.”
633. ඒ ගුණයෙහි සතුටු වූ ජිනේන්‍ද්‍රයන් වහන්සේ එක මැ පටාචාරාව විනයධර මෙහෙණන් අතරැ අග්‍ර යයි මා ඒතදග්‍රහයෙහ් තබා වදාළසේකැ.
634. පරිචිණ‍්ණො මයා සත්‍ථා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං ඔහිතො ගරුකො භාරො භවනෙත‍්ති සමූහතා.
634. මා විසින් ශාස්තෘහු ඇසුරු කරන ලදහ. බුදුසසුන් කරන ලද යැ. ගුරු වූ කෙලෙස්බර බහා තබන ලද යැ, තෘෂ්ණාව නසන ලදී.
635. යස‍්සත්‍ථාය පබ‍්බජිතා අගාරස‍්මා’නගාරියං සො මෙ අත්‍ථො අනුප‍්පත‍්තො සබ‍්බසංයොජනක‍්ඛයො.
635. යම් අර්‍ත්‍ථයක් පිණිස ගිහිගෙන් නික්මැ බුදුසසුන්හි පැවිදි වූවා නම් සියලු සංයෝජනයන්ගේ ක්‍ෂය වීම වූ ඒ අර්‍ත්‍ථය මා විසින් අනුප්‍රාප්ත යැ.
636-638. කිලෙසා ඣාපිතා මය‍්හං -පෙ- කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
636-638. මා විසින් කෙලෙස්හු දවන ලදහ ... බුදුසසුන් කරන ලදී.
ඉත්‍ථං සුදං පටාචාරා භික්ඛුනී ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙසෙයින් පටාචාරා මෙහෙණ මේ ගාථා පැවැසූ.
පටාචාරාථෙරියාපදානං දසමං.
දසවැනි පටාචාරා ස්ථවිරාපදාන යි.