4. 6 රූපනන්‍දාපදානං
4. 6 රූපනන්‍දාපදානං.
4. 6 රූපනන්‍දාපදානය
1246. එකනවුතෙ ඉතො කප‍්පෙ විපස්සී නාම නායකො උප‍්පජ‍්ජි චාරුනයනො සබ‍්බධම‍්මෙසු චක‍්ඛුමා.
1246. මෙයින් එක්අනූවන කපෙහි මනහර ඇස් ඇති සියලු දහම් විසයෙහි නුවණැස් ඇති විපස්සී නම් නායකයන් වහන්සේ පහළ වූ සේක.
1247. තදා’හං බන්‍ධුමතියං ඉද‍්ධෙ ඵීතෙ මහාකුලෙ ජාතා සුරූපා දයිතා පූජනීයා ජනස‍්ස ච.
1247. එකල මම බන්‍ධුමතී නුවර සමෘද්ධ වූ ධනධාන්‍යයෙන් පිරුණු මහාකුලයෙහි උපන්නී මනා රූ ඇති මහජනයාට ප්‍රිය ද පූජනීය ද වූමු.
1248. උපගන‍්ත්‍වා මහාවීරං විපස‍්සිං ලොකනායකං ධම‍්මං සුණිත්‍වා සරණං උපෙසිං නරනායකං
1248. මහාවීර වූ විපස්සී ලෝකනායකයන් වහන්සේ කරා එළඹැ බණ අසා නරනායක වූ බුදුන් සරණ ගියමු.
1249. සීලෙසු සංවුතා හුත්‍වා නිබ‍්බුතෙ ච නරුත‍්තමෙ ධාතුථූපස‍්ස උපරි සොණ‍්ණච‍්ඡත‍්තං අපූජයිං.
1249. සීලයෙන් සංවර වැ යළි බුදුන් පිරිනිවි කල්හි ධාතු ස්තූපය මතුයෙහි රන්සතක් පිදූමු.
1250. මුත‍්තචාගා සීලවතී යාවජීවං තතො චුතා ජහිත්‍වා මානුසං දෙහං තාවතිංසූපගතා අහං.
1250. මුදන ලද ත්‍යාග ඇති ව යාවජීවයෙන් සිල්වත් වැ එයින් සැවැ මම මිනිස්කය හැරපියා තව්තිසාවට පැමිණියමු.
1251. තදා දසහි ඨානෙහි අධිභොත්‍වාන සෙසකෙ රූපසද‍්දෙහි ගන්‍ධෙහි රසෙහි ඵුසනෙහි ච.
1251-1252. එකල්හි මම රූපයෙන් ශබ්දයෙන් ගන්‍ධයෙන් රසයෙන් හා ස්ප්‍රෂ්ටව්‍යයෙන් ද ආයුෂයෙන් ද වර්‍ණයෙන් සුඛයෙන් යශසින් ද එසේ මැ ආධිපත්‍යයෙන් ද යන දස කරුණෙන් සෙසු දෙවියන් යටපත් කොට අභිභවා බැබැළීමි.
1252. ආයුනා’පි ච වණ‍්ණෙන සුඛෙන යසසාපි ච තථෙවාධිපතෙය්‍යෙන අධිගය‍්හ විරොචහං.
1253. පච‍්ඡිමෙ ච භවෙ’දානි ජාතාහං කපිලව‍්හයෙ ඨිතා ඛෙමකසක‍්කස‍්ස නන්‍දානාමා’තිවිස‍්සුතා.
1253. දැන් මම පශ්චිම භවයෙහි කිඹුල්වත් නුවර උපන්මු. ඛේමක ශාක්‍ය රජුගේ දියණි වූ අතිශයින් ප්‍රසිද්ධ නන්‍දා නම් වූමු.
1254. අභිරූපං උපපදං අහු මෙ කන‍්තිසූචකං යදා’හං යොබ‍්බනප‍්පත‍්තා රූපලාවඤ‍්ඤභූසිතා.
1254. කාන්තිය සූචනය කරන “අභිරූප” යන උපපදය මට විය, යම් කලෙක මම රූප ලාවණ්‍යයෙන් අලඞ්කාර වූ යොවුන් වියට පැමිණියෙම් ද -
1255. තදා මමත්‍ථං සක්‍යානං විවාදො සුමහා අහු පබ‍්බාජෙසි තතො තතො මා සක්‍යා විනස‍්සිසුංති.
1255. එකල මා සඳහා ශාක්‍යයන්ගේ ඉතා මහත් විවාදයෙක් විය, ඉක්බිති පියරජ තෙමේ ශාක්‍යයෝ නහමක් වැනසෙත්ව’ යි මා පැවිදි කැරැවී.
1256. පබ‍්බජිත්‍වා තථාගතං රූපදෙස‍්සිං නරුත‍්තමං සුත්‍වාන නොපගච‍්ඡාමි මම රූපෙන ගබ‍්බිතා.
1256. පැවිදි වැ නරෝත්තම වූ තථාගතයන් රූපයට ද්වේෂ්‍ය වූහ යි අසා මාගේ රූපයෙන් ගර්විත වැ බුදුන් වෙත නො යමි.
1257. ඔවාදම‍්පි න ගච‍්ඡාමි බුද‍්ධදස‍්සනභීරුකා තදා ජිනො උපායෙන උපනෙත්‍වා සසන‍්තිකං.
1257. බුදුන් දැකීමෙහි බියපත් වූවා අවවාදයට ද නො යමි, එකල බුදුහු උපායෙකින් තමන් වහන්සේ සමීපයට (මා) පමුණුවා -
1258. තිස‍්සො’ත්‍ථියො නිදස‍්සෙසි ඉද‍්ධියා මග‍්ගකොවිදො අච‍්ඡරාරූපසදිසං තරුණිං ජරිතං මතං.
1258. මාර්‍ගයෙහි නිපුණු වූ බුදුහු අප්සරා රූපයක් බඳු වූ තරුණියක ද ජරාවට පැමිණියක ද මළ එකක ද යන තුන් ස්ත්‍රී කෙනෙකුන් ඍද්ධියෙන් දැක්වූ සේක.
1259. තායො දිස‍්වා සුසංවිග‍්ගා විරත‍්තා සෙ කලෙබරෙ අට‍්ඨාසිං භවනිබ‍්බින‍්නා තදා මං ආහ නායකො.
1259. ඔවුන් දැක අතිශයින් සංවේගයට පැමිණියා සිය සිරුරෙහි විරක්ත වැ භවයෙහි කලකිරී සිටියමු, එකල්හි මට නායකයන් වහන්සේ මේ වදාළහ:
1260. “ආතුරං අසුචිං පූතිං පස‍්ස නන්‍දෙ සමුස‍්සයං උග‍්ඝරන‍්තං පග‍්ඝරන‍්තං බාලානං අභිනන්‍දිතං.
1260. “නන්‍දාවෙනි, (රෝගයෙන්) ආතුර වූ අපවිත්‍ර වූ කුණු වූ සෙම් සොටු නැඟෙන මල මූ වැගිරෙන, බාලයන් විසින් අභිනන්‍දනය කළ ශරීරය බලව.
1261. අසුභාය චිත‍්තං භාවෙහි එකග‍්ගං සුසමාහිතං යථා ඉදං තථා එතං යථා එතං තථා ඉදං.
1261. අරමුණෙහි එකඟ වූ මොනොවට සමාහිත වූ සිත අසුභය නිමිති කොට වඩව, මේ කය යම්සේ ද තෙල කයත් එබඳු යැ, තෙල අසුභය යම්සේ ද මේ කයත් එබඳු යැ.
1262. එවමෙතං අවෙක‍්ඛන‍්තී රත‍්තින්‍දිවමතන්‍දිතා තතො සකාය පඤ‍්ඤාය අභිනිබ‍්බීජ‍්ජ වච‍්ඡසි.”
1262. රෑ දහවලැ නො මැලි වැ තෙල අසුභය මෙසේ බලමින් යළි ස්වකීය ප්‍රඥායෙන් නිර්වේදයට පැමිණ වාසය කරන්නාව.
1263. තස‍්සා මෙ අප‍්පමත‍්තාය විහරන‍්ත්‍යා’ධ යොනිසො යථාභූතං අයං කායො දිට‍්ඨො සන‍්තරබාහිරො.
1263. මෙහි නො පමාව නුවණින් යුක්ත වැ වාසය කරන ඒ මා විසින් සාන්තර බාහිර වූ මේ කය තතුසේ දක්නා ලද්දේ ය.
1264. අථ නිබ‍්බින්‍ද’හං කායො අජ‍්ඣත‍්තං ච විරජ‍්ජ’හං අප‍්පමත‍්තා විසංයුත‍්තා උපසන‍්තා’ම‍්හි නිබ‍්බුතා.
1264. ඉක්බිති මම කයෙහි කලකිරීමි, මම අධ්‍යාත්මයෙහි ද නො ඇලුණිමි. අප්‍රමාද වැ සංයෝග රහිත වූවා උපශාන්ත වැ (කෙලෙස් පිරිනිවනින්) පිරිනිවියා වෙමි.
1265. ඉද‍්ධිසු ච වසී හොමි දිබ‍්බාය සොතධාතුයා චෙතොපරියඤාණස‍්ස වසී හොමි මහාමුනි.
1265. මහාමුනිවරය, මම ඍද්ධි විෂයෙහි ද දිව්‍යශ්‍රෝත්‍රධාතුයෙහි ද වශී වෙමි. පරසිත් දන්නා නුවණෙහි ද වශී වෙමි.
1266. පුබ‍්බෙ නිවාසං ජානාමි දිබ‍්බචක‍්ඛු විසොධිතං සබ‍්බාසවා පරික‍්ඛීණා නත්‍ථි’දානි පුනබ‍්භවො.
1266. පෙර විසූ කඳ පිළිවෙළ දනිමි, දිව ඇස පිරිසිදු කරන ලද, සියලු ආස්‍රවයෝ ක්‍ෂය වූහ, දැන් පුනර්‍භවයෙක් නැති.
1267. අත්‍ථධම‍්මනිරුත‍්තීසු පටිභානෙ තථෙව ච ඤාණං මම මහාවීර උප‍්පන‍්නං තව සන‍්තිකෙ.
1267. මහාවීරයන් වහන්ස, නුඹ වහන්සේ සමීපයෙහි අත්‍ථ ධම්ම - නිරුක්තීන්හි ද එසේ මැ පටිභානයෙහි ද මාගේ ඥානය උපන.
1268-1270. කිලෙසා ඣාපිතා මය‍්හං -පෙ- කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
1268-1270. ක්ලේශයෝ දවන ලදහ ... බුදුසසුන් කරන ලදී.
ඉත්‍ථං සුදං රූපනන්‍දා භික‍්ඛුනී භගවතො සන‍්තිකෙ ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙසේ රූපනන්‍දා මෙහෙණ මේ ගාථාවන් කිවු යැ.
රූපනන්‍දාථෙරියාපදානං ඡට‍්ඨං.
සවැනි රූපනන්‍දා ස්ථවිරාවදාන යි.