4. 7 අඩ්ඪකාසී අපදානං
4. 7 අඩ්ඪකාසී අපදානං
4. 7 අඩ්ඪකාසී අපදානය
1271. ඉමම‍්හි භද‍්දකෙ කප‍්පෙ බ්රහ්මබන්ධු මහායසො කස‍්සපො නාම නාමෙන උප‍්පජ‍්ජි වදතං වරො.
1271. මේ භද්‍රකල්පයෙහි බ්රහ්මබන්ධු වූ මහා යශස් ඇති වාදීන් කෙරෙහි උතුම් වූ නමින් කස්සප නම් වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ උපන්සේක.
1272. තදාහං පබ‍්බජිත්‍වාන තස‍්ස බුද‍්ධස‍්ස සාසනෙ සංවුතා පාතිමොක‍්ඛස‍්මිං ඉන්‍ද්‍රියෙසු ච පඤ‍්චසු.
1272. එකල්හි මම් ඒ බුදුන්ගේ ශාසනයෙහි පැවිදි වැ ප්‍රාතිමෝක්‍ෂයෙහි ද පඤ්චේන්‍ද්‍රියයන්හි ද සංවෘත වැ -
1273. මත‍්තඤ‍්ඤුනී ච අසනෙ යුත‍්තා ජාගරියෙපි ච වසන‍්තී යුත‍්තයොගා’හං භික‍්ඛුනිං විගතාසවං.
1273-1274. භෝජනයෙහි පමණ දන්නී නිදිවැරීමෙහි ද යෙදුණි, යෝගයෙහි යෙදී වාස කරන මම රහත් මෙහෙණකට ආක්‍රෝශ කළමු. එකල මම දුෂ්ට සිත් ඇති වැ “ගණිකාවකැ” යි කීමි. ඒ පව් කැමින් නිරයෙහි පැසීමි.
1274. අක‍්කොසිං දුට‍්ඨචිත‍්තාහං “ගණිකෙ”ති ච භණිං තදා තෙන පාපෙන කම‍්මෙන නිරයම‍්හි අපච‍්චිසං.
1275. තෙනෙව කම‍්මසෙසෙන අජායිං ගණිකාකුලෙ බහුසොව පරාධීනා පච‍්ඡිමාය ච ජාතියං.
1275. එ මැ කර්‍මාවශේෂයෙන් බෙහෙවින් මැ පරාධීන වැ ගණිකා කුලයෙහි උපන්මු. යළි පශ්චිම ජාතියෙහි -
1276. කාසිසු සෙට‍්ඨිකුලජා බ්‍රහ‍්මචරියඵලෙනහං අච‍්ඡරා විය දෙවෙසු අහොසිං රූපසම‍්පදා.
1276. බඹසර ඵලයෙන් මම කාසිජනපදයෙහි සිටුකුලයෙකැ ඉපිදැ රූ සපුයෙන් දෙව්ලොවැ අප්සරාවක මෙන් වීමු.
1277. දිස‍්වාන දස‍්සනීයං මං ගිරිබ‍්බජපුරුත‍්තමෙ ගණිකත‍්තෙ නිවෙසෙසුං අක‍්කොසනඵලෙන මෙ.
1277. දර්‍ශනීය වූ මා දැක මාගේ ආක්‍රෝශඵලය හේතු කොටගෙන රජගහ පුරවරයෙහි ගණිකා බැව්හි තබාපූහ.
1278. සා’හං සුත්‍වාන සද‍්ධම‍්මං බුද‍්ධසෙට‍්ඨස‍්ස දෙසිතං පුබ‍්බවාසෙසම‍්පන‍්නා පබ‍්බජිං අනගාරියං.
1278. ඒ මම් බුද්ධශ්‍රේෂ්ඨයන් විසින් දෙසනලද සදහම් අසා පූර්‍වවාසනායෙන් සමන්‍විත වැ ශාසනයෙහි පැවිදි වීමු.
1279. තතොපසම‍්පදත්‍ථාය ගච‍්ඡන‍්තී ජිනසන‍්තිකං මග‍්ගෙ ධුත‍්තෙ ඨිතෙ සුත්‍වා ලභිං දූතොපසම‍්පදං.
1279. ඉක්බිති උපසම්පදා වීම සඳහා බුදුන් සමීපයට යන්නී මගැ ධූර්‍තයන් සිටියවුන් අසා දුතොපසම්පදාව ලදිමු.
1280. සබ‍්බං කම‍්මං පරික‍්ඛීණං පුඤ‍්ඤං පාපං තථෙව ච සබ‍්බසංසාරමුත‍්තිණ‍්ණා ගණිකත‍්තං ච ඛෙපිතං.
1280. සියලු කර්‍ම ද එසේ මැ පින්පව් ද ක්‍ෂය විය, සියලු සසර තරණය කළමු. ගණිකාබව ද ක්‍ෂය කරනලද.
1281. ඉද‍්ධීසු ච වසී හොමි දිබ‍්බාය සොතධාතුයා චෙතොපරියඤාණස‍්ස වසී හොමි මහාමුනෙ.
1281. මහාමුනිවරය, ඍද්ධීන්හි ද දිවසෝධායෙහි ද වශී වෙමි, චේතෝපරියඤාණයාගේ ද වශි වෙමි.
1282. පුබ‍්බෙ නිවාසං ජානාමි දිබ‍්බචක‍්ඛු විසොධිතං සබ‍්බාසවා පරික‍්ඛීණා නත්‍ථි’දානි පුනබ‍්භවො.
1282. පෙර විසූ කඳ පිළිවෙළ දනිමි, දිව ඇස පිරිසිදු කරනලද, සර්‍වාස්‍රවයෝ පරික්‍ෂීණයහ. දැන් පුනර්‍භවයෙක් නැති.
1283. අත්‍ථධම‍්මනිරුත‍්තීසු පටිභානෙ තථෙව ච ඤාණං මම මහාවීර උප‍්පන‍්නං තව සන‍්තිකෙ.
1283. මහාවීරයන් වහන්ස, නුඹවහන්සේ සමීපයෙහි අත්‍ථ - ධම්ම - නිරුක්තීන්හි ද එසේ මැ පටිභානයෙහි ද මාගේ නුවණ උපන.
1284-1286. කිලෙසා ඣාපිතා -පෙ- කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
1284. – 1286. කෙලෙස්හු දවන ලදහ ... බුදුසසුන කරන ලදී.
ඉත්‍ථං සුදං අඩ්ඪකාසී භික‍්ඛුනී භගවතො සම‍්මුඛා ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙසේ අඩ්ඪකාසී මෙහෙණ මේ ගාථා කිවු යැ.
අඩ‍්ඪකාසීථෙරියාපදානං සත‍්තමං.
සත්වැනි අඩ්ඪකාසී ස්ථවිරාවදාන යි.