අකුසලමූලසුත‍්තං
3. 1. 1.
3. 1. 1.
[අකුසලමූලසුත‍්තං]
[අකුසල මූල සූත්‍රය]
50. වුත‍්තං හෙතං භගවතා වුත‍්තමරහතා’ති මෙ සුතං.
50. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් මේ සූත්‍රය වදාරණ ලද්දේ ම ය. අර්‍හත් වූ බුදුරදුන් විසින් වදාරණ ලද්දේ ය. මා විසින් මෙසේ අසන ලදී.
1. තීණි’මානි භික‍්ඛවෙ අකුසලමූලානි, කතමානි තීණි? ලොභො අකුසලමූලං, දොසො අකුසලමූලං, මොහො අකුසලමූලං. ඉමානි ඛො භික‍්ඛවෙ තීණි අකුසලමූලානීති.
1. මහණෙනි, මේ අකුශලමූලයෝ තිදෙනෙකි. කවර තිදෙනෙක් ද යත්: ලෝභය අකුසල්මුලකි. ද්වේෂය අකුසල්මුලකි. මෝහය අකුසල්මුලකි. මහණෙනි, මේ අකුශලමූලයෝ තිදෙන වෙත්.
එතමත්‍ථං භගවා අවොච. තත්‍ථෙතං ඉති වුච‍්චති:
භගවත්හු මෙකරුණ වදාළහ. එහි මේ අර්‍ත්‍ථය (ගාථා වශයෙන්) මෙසේ කියනු ලැබේ:
2. “ලොභො දොසො ච මොහො ච පුරිසං පාපචෙතසං හිංසන‍්ති අත‍්තසම‍්භූතා තචසාරං’ව සම‍්ඵලං.”
2. “සිත්හි හටගත් ලෝභ ද්වේෂ මෝහ යන මොහු පව් අදහස් ඇති පුරුෂයා පෙළත්. (කුමක් මෙන් ද යත්:) ස්වකීය ඵලය ත්‍වක්සාර වෘක්‍ෂය (හුණ බට ආදි පොත්ත අරටුව කොට ඇති) ගස නසන්නාක් මෙනි.”
අයම‍්පි අත්‍ථො වුත‍්තො භගවතා. ඉති මෙ සුතන‍්ති.
මේ කරුණ භගවත්හු වදාළහ. මෙසේ මා විසින් අසන ලදී.