පුඤ‍්ඤකිරියවත්‍ථු සුත‍්තං
3. 2. 1.
3. 2. 1.
[පුඤ‍්ඤකිරියවත්‍ථු සුත‍්තං]
[පුණ්‍යක්‍රියාවස්තු සූත්‍රය]
60. වුත‍්තං හෙතං භගවතා. වුත‍්තමරහතා’ති මෙ සුතං.
60. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් මෙය වදාරණ ලද්දේ ය. අර්‍හත් වූ බුදුරදුන් විසින් මෙය වදාරණ ලද්දේ ය. මා විසින් මෙසේ අසන ලදී:
1. තීණිමානි භික‍්ඛවෙ පුඤ‍්ඤකිරියවත්‍ථූනි. කතමානි තීණි? දානමයං පුඤ‍්ඤකිරියවත්‍ථු, සීලමයං පුඤ‍්ඤකිරියවත්‍ථු, භාවනාමයං පුඤ‍්ඤකිරියවත්‍ථු. ඉමානි ඛො භික‍්ඛවෙ තීණි පුඤ‍්ඤකිරියවත්‍ථූනී’ති.
1. මහණෙනි, මේ පුණ්‍යක්‍රියාවස්තූහු තිදෙනෙක් වෙත්. කවර තිදෙනෙක් ද යත්: දාන, ශීල, භාවනා ය. මහණෙනි, මේ පුණ්‍යක්‍රියාවස්තූහු තිදෙනයහ.
එතමත්‍ථං භගවා අවොච තත්‍ථෙතං ඉති වුච‍්චති:
මෙ කරුණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාළ සේක. එහි මේ අර්‍ත්‍ථය (ගාථා වශයෙන්) මෙසේ කියනු ලැබේ:
2. “පුඤ‍්ඤමෙව සො සික‍්ඛෙය්‍ය ආයතග‍්ගං සුඛුද්‍රයං දානඤ‍්ච සමචරියඤ‍්ච මෙත‍්තචිත‍්තඤ‍්ච භාවයෙ.
2. “තමහට වැඩ කැමැති යම් කුලපුත්‍රයෙක් වේ නම් හේ මතු උතුම් සැප විපාක ඇති තුන් පින්කිරියවත්හි හික්මෙන්නේ ය. දානය ද, සම හැසිරීම ද, මෛත්‍රීසහගත සිත ද වඩන්නේ ය.
3. එතෙ ධම‍්මෙ භාවයිත්‍වා තයො සුඛසමුද‍්දයෙ අබ්‍යාපජ‍්ඣං සුඛං ලොකං පණ‍්ඩිතො උපපජ‍්ජතී”ති.
3. සැප අනුසස් ඇති මේ (කුශල) ධර්‍ම තුන වඩා නුවණැත්තේ නිදුක් වූ සැප ඇති බඹලොව උපදී.”
අයම‍්පි අත්‍ථො වුත‍්තො භගවතා. ඉති මෙ සුතන‍්ති.
මෙ කරුණ ද භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරණ ලදි. මෙසේ මා විසින් අසන ලදි.