අද‍්ධාසුත‍්තං
3. 2. 4.
3. 2. 4.
[අද‍්ධාසුත‍්තං]
[අධ්ව සූත්‍රය]
63. වුත‍්තං හෙතං භගවතා වුත‍්තමරහතා’ති මෙ සුතං.
63. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් මෙය වදාරණ ලද්දේ ය. අර්‍හත් වූ බුදුරදුන් විසින් මෙය වදාරණ ලද්දේ ය. මා විසින් මෙසේ අසන ලදී:
1. “තයො’මෙ භික‍්ඛවෙ අද‍්ධා. කතමෙ තයො? අතීතො අද‍්ධා, අනාගතො අද‍්ධා, පච‍්චුප‍්පන‍්නො අද‍්ධා. ඉමෙ ඛො භික‍්ඛවෙ තයො අද‍්ධා’ති.
1. මහණෙනි, මේ කාලයෝ තිදෙනෙකි. කවර තිදෙනෙක් ද යත්: අතීත කාලය, අනාගත කාලය, වර්‍තමාන කාලය යි. මහණෙනි, මේ කාලයෝ තිදෙන වෙත්.
එතමත්‍ථං භගවා අවොච. තත්‍ථෙතං ඉති වුච‍්චති:
භාග්‍යවත්හු මෙ කරුණ වදාළහ. එහි මේ අර්‍ත්‍ථය (ගාථා වශයෙන්) මෙසේ කියනු ලැබේ:
2. “අක‍්ඛෙය්‍යසඤ‍්ඤිනො සත‍්තා අක‍්ඛෙය්‍යස‍්මිං පතිට‍්ඨිතා, අක‍්ඛෙය්‍යං අපරිඤ‍්ඤාය යොගමායන‍්ති මච‍්චුනො.
2. “සත්ත්‍වයෝ අක්ඛෙය්‍ය සඞ්ඛ්‍යාත පඤ්චස්කන්‍ධයන්හි සත්ත්‍වපුද්ගලාදි සංඥා ඇත්තාහු පඤ්චස්කන්‍ධයෙහි පිහිටියාහු පඤ්චස්කන්‍ධය පිරිසිඳ නොදැන මරුවසයට පැමිණෙත්.
3. අක‍්ඛෙය්‍යඤ‍්ච පරිඤ‍්ඤාය අක‍්ඛාතාරං න මඤ‍්ඤති, ඵුට‍්ඨො විමොක‍්ඛො මනසා සන‍්තිපදමනුත‍්තරං.
3. පඤ්චස්කන්‍ධය පිරිසිඳ දැන (තිස්ස ඵුස්ස යන ආදි නම් ගොත් වශයෙන්) කියයුත්තකු නොහඟී. (යම් හෙයකින්) විමෝක්‍ෂා සඞ්ඛ්‍යාත නිරුත්තර නිර්‍වාණපදය සිතින් ස්පර්‍ශ කරණ ලද ද, එහෙයිනි.
4. ස වෙ අක‍්ඛෙය්‍යසම‍්පන‍්නො සන‍්තො සන‍්තිපදෙ රතො, සඞ‍්ඛාය සෙවී ධම‍්මට‍්ඨො සඞ‍්ඛ්‍යං නොපෙති වෙදගූ”ති.
4. පඤ්චස්කන්‍ධය පිරිසිඳ දන්නා වූ ශාන්තවූ නිවණෙහි ඇලුනාවූ, ප්‍රත්‍යවේක්‍ෂා කොට සිවුපසය සෙවුනා සුලුවූ, අසේඛ ධර්‍මයන්හි නොහොත් නිර්‍වාණ ධර්‍මයෙහි පිහිටි චතුස්සත්‍යයෙහි පරතෙරට ගියා වූ ඒ පුද්ගල තෙමේ (දෙවි මිනිස් ආදී) සඞ්ඛ්‍යාවට නො පැමිණෙයි.”
අයම‍්පි අත්‍ථො වුත‍්තො භගවතා, ඉති මෙ සුතන‍්ති.
මෙ කරුණ ද භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරණ ලදි. මෙසේ මා විසින් අසන ලදි.