10. දෙවතාපඤ‍්හො
704. හන්ති හත්‍ථෙහි පාදෙහි මුඛඤ‍්ච පරිසුම‍්භති, ස වෙ රාජ පියො හොති කං තෙනමභිපස‍්සසි.
704. රජතුමනි, අතින් පහරනේ යැ. පයින් පහරනේ යැ. මුහුණ පහරනේ යැ. (එහෙත්) හෙතෙම ඒකාන්තයෙන් ප්‍රිය වේ. පහර දීමේ හේතුවෙන් ප්‍රියවන්නා කවරේ දැ යි දන්නෙහි ද?
705. අක‍්කොසති යථාකාමං ආගමඤ‍්චස‍්ස න ඉච‍්ඡති, ස චෙ රාජ පියො හොති කං තෙනම‍්භිපස‍්සසි.
705. රජතුමනි, කැමති සේ ආක්‍රෝශ කෙරෙයි (එහෙත්) ඔහුට ආක්‍රෝශ පැමිණීම රිසි නො වේ. හෙතෙම ඒකාන්තයෙන් ප්‍රිය වේ. ඒ කරුණු නිසා ප්‍රියවන්නා කවරෙක් දැ යි දන්නෙහි ද?
706. අබ‍්භක‍්ඛාති අභූතෙන අලිකෙනමභිසාරයෙ, ස වෙ රාජ පියො හොති කං තෙනමභිපස‍්සසි.
706. රජතුමනි, අභූත චෝදනාවෙන් චෝදනා කරයි. බොරු සිහිපත් කරවන්නේ ය. හෙතෙම ඒකාන්තයෙන් ප්‍රිය වේ. ඒ කරුණු නිසා ප්‍රියවන්නා කවරෙක් දැ යි දන්නෙහි ද?
707. හරං අන‍්නඤ‍්ච පානඤ‍්ච වත්‍ථසෙනාසනානි ච, අඤ‍්ඤදත්‍ථු හරා සන‍්තා තෙ වෙ රාජ පියා හොන‍්ති, කං තෙන මභිපස‍්සසීති.
707. රජතුමනි, ආහාරපාන ද රෙදිපිළි ද ඇඳපුටු ආදිය ද ගෙන යන ඔව්හු ඒකාන්තයෙන් ප්‍රිය වෙත්, ඒ කරුණු නිසා ප්‍රියවන්නා කවරෙක් දැ යි දන්නෙහි ද?
10. දෙවතාපඤ‍්හො
10. දේවතා පඤ්හ ජාතක යි.
චූළකුණාලවග‍්ගො පඤ‍්චමො.
පස්වන චූළකුණාල වග යි.
තස‍්සුද‍්දානං:
එහි උද්දානය:
නරානං අසක‍්ඛිවසිම‍්භවරො නීලියමග‍්ගිවරඤ‍්ච පුන, පුන රසායසකූටවරො තථාරඤ‍්ඤසාරථි හන්ති දස.
මිනිසුන්ගේ ඇලීම පවසන කින්නරී ජාතක යැ, ‘අසක්ඛිං’ යන පදය ඇති වානර ජාතක යැ, ‘අවසිමහ’ යනාදි වූ කුන්තිනී ජාතක යැ, නීලිය සඳහන් කරන අම්බචෝර ජාතක යැ, අග්නිදාහය කියන ගජකුම්භ ජාතක යැ, ස්වාදු රස දක්වන කෙසව ජාතක යැ, යළි අයකූට ජාතක යැ, එසේම අරඤ්ඤ ජාතක යැ, සාරථියා ඇමතූ සන්‍ධිභේද ජාතක යැ, ‘හන්ති’ පදයද ඇති දේවතා පඤහ යැ යන දසය යි.
චතුක‍්කනිපාතො නිට‍්ඨිතො.
චතුක්ක නිපාතය නිමි.
තත්‍ර වග‍්ගුද‍්දානං:
එහි වර්‍ග උද්දානය:
විවරං පුචිමන්‍දඤ‍්ච කුටිදූසං බහුහාණකං, චූළකුණාලවග‍්ගො සො පඤ‍්චමො සුප‍්පකාසිතොති.
විවර වර්‍ග යැ, පුචිමන්ද වර්‍ග යැ, කුටිදූසක වර්‍ග යැ, බහුභාණකයකු ඇති කෝකාලික වර්‍ග යැ, පස්වැනි චූළකුණාල වර්‍ගය ද මොනවට ප්‍රකාශ කරන ලද්දේ යි.