15. 2
15. 2.
15. 2.
අයං ලොකො පරො ලොකො බ්රහ්මලොකො සදෙවකො, දිට්ඨිං තෙ නාභිජානාති ගොතමස්ස යසස්සිනො.
මේ මිනිස්ලෝවැසි තෙමේ ද අන් ලෝවැසි තෙමේ ද දෙවියන් සහිත වූ බඹලෝවැසි තෙමේ ද යශස්වී වූ ගෞතම ගෝත්‍ර ඇති මුඹ වහන්සේ ගේ දෘෂ්ටිය නො දනී.
අයං ලොකො පරො ලොකොති: “අයං ලොකො’ති මනුස‍්ස ලොකො, ‘පරො ලොකො’ති මනුස‍්සලොකං ඨපෙත්‍වා සබ‍්බො පරො ලොකො’ති අයං ලොකො පරො ලොකො’.
අයං ලෝකෝ පරො ලෝකෝ- ‘අයං ලෝකෝ’ යනු: මනුෂ්‍යලෝක යැ ‘පරො ලෝකෝ’ යනු: මිනිස්ලොව තබා සියල්ල පරලොව් නුයි ‘අයං ලෝකෝ පරො ලෝකෝ’ යනු වේ.
බ්රහ්මලොකො සදෙවකොති-සදෙවකො ලොකො සමාරකො සබ්‍රහ‍්මකො සස‍්සමණබ්‍රාහ‍්මණී පජා සදෙවමනුස‍්සාති ‘බ්රහ්මලොකො සදෙවකො.
බ්රහ්මලොකො සදෙවකො යනු: මරුන් සහිත බඹුන් සහිත සදේවකලෝක යැ දෙව්මිනිසුන් සහිත මහණ බමුණන් සහිත ප්‍රජාව නුයි ‘බ්රහ්මලොකො සදෙවකො’ යනු වේ.
දිට්ඨිං තෙ නාභිජනාතීති-තුය‍්හං දිට්ඨිං ඛන‍්තිං රුචිං ලද‍්ධිං අජ‍්ඣාසයං අධිප‍්පායං ලොකො න ජානාති: ‘අයං එවංදිට‍්ඨිකො එවංඛන‍්තිකො එවංරුචිකො එවංලද‍්ධිකො එවංඅජ‍්ඣාසයො එවංඅධිප‍්පායො’ති න ජානාති න පස‍්සති න දක‍්ඛති නාධිගච‍්ඡති න වින්‍දති න පටිලභතීති ‘දිට්ඨිං තෙ නාභිජානා’ති.
දිට්ඨිං තෙ නාභිජානාති යනු: මුඹ වහන්සේ ගේ දෘෂ්ටිය ක්‍ෂාන්තිය රුචිය ලබ්ධිය අධ්‍යාශය අභිප්‍රාය ලෝවැසි තෙම නො දනියි: ‘මේ මෙබඳු දෘෂ්ටි ඇත්තෙක, මෙ බඳු ක්‍ෂාන්ති ඇත්තෙක, මෙ බඳු රුචි ඇත්තෙක, මෙ බඳු ලබ්ධි ඇත්තෙක, මෙ බඳු අධ්‍යාශය ඇත්තෙක, මෙ බඳු අභිප්‍රාය ඇත්තෙකැ’ යි නො දනියි නො දකියි නො දක්නේ යැ නො පැමිණෙයි නො විඳියි නො ලබා නුයි ‘දිට්ඨිං තෙ නාභිජානාති’ යනු වේ.
ගොතමස්ස යසස‍්සිනොති: භගවා යසප‍්පත‍්තොති යසස‍්සී, අථවා භගවා සක‍්කතො ගරුකතො මානිතො පූජිතො අපචිතො ලාභී චීවරපිණ‍්ඩපාතසෙනාසනගිලානපච‍්චයභෙසජ‍්ජපරික‍්ඛාරානන‍්තිපි යසස‍්සීති ‘ගොතමස්ස යසස්සිනො.’
ගොතමස්ස යසස්සිනො යනු: බුදුහු යසසට පැමිණියාහු නුයි යශස්වී යැ නොහොත් බුදුහු සත්කෘතයහ ගරුකෘතයහ මානිතයහ පූජිතයහ (අග්‍රදානාදීන්) අපචායන කරන ලදහ සිවුරු පිඬුවා සෙනසුන් ගිලන්පස බෙහෙසත් පිරිකර ලබනසුල්ලභ’යි ‘ගොතමස්ස යසස්සිනො’ යනු වේ.
තෙනාහ සො බ්‍රාහ‍්මණො:
එයින් කී යැ එ බමුණු:
“අයං ලොකො පරො ලොකො බ්රහ්මලොකො සදෙවකො, දිට්ඨිං තෙ නාභිජානාති, ගොතමස්ස යසස්සිනො”ති.
“අයං ලෝකෝ පරො ලෝකෝ -පෙ- ගොතමස්ස යසස්සිනො” යි.