යෙදුමෙන් කියවන්න

4

4.

4.

දිස‍්වා සුවණ‍්ණස‍්ස පභස‍්සරානි කම‍්මාරපුත‍්තෙන සුනිට‍්ඨිතානි, සංඝට‍්ටයන‍්තානි දුවෙ භුජස‍්මිං එකො චරෙ ඛග‍්ගවිසාණකප‍්පො.

තරහල් පුතක්හු විසින් මැනැවින් නිමවන ලද දිළියෙනසුලු රන්වලය දෙක අත්හි ගැටෙනු දැක කගවෙහෙණ හඟක් සෙයින් එකලා වැ සරනෙම්.

දිස‍්වා සුවණ‍්ණස‍්ස පභස‍්සරානීති ‘දිස‍්වා’ති දිස‍්වා පස‍්සිත්‍වා තුලයිත්‍වා තීරයිත්‍වා විභාවයිත්‍වා විභූතං කත්‍වා. සුවණ‍්ණස‍්සාති: ජාතරූපස‍්ස, පභස‍්සරානීති: පරිසුද‍්ධානි පරියොදාතානීති ‘දිස‍්වා සුවණ‍්ණස‍්ස පභස‍්සරානි.

දිස්වා සුවණ්ණස්ස පභස්සරාති- ‘දිස්වා’ යනු: දැක බලා තුලනය කොට තීරණය කොට විමසා ප්‍රකට කොට සුවණ්ණස්ස යනු: රත්රනැ. පහස්සරානි යනු: පරිශුද්ධ වූ පර්‍ය්‍යවදාත වූ නුයි ‘දිස්වා සුවණ්ණස්ස පහස්සරානි’ යනු වේ.

කම‍්මාරපුත‍්තෙන සුනිට‍්ඨිතානීති: ‘කම‍්මාරපුත‍්තො’ වුච‍්චති සුවණ‍්ණකාරො, කම‍්මාරපුත‍්තෙන සුනිට‍්ඨිතානීති: කම‍්මාරපුත‍්තෙන සුනිට‍්ඨිතානි සුකතානි සුපරිකම‍්මකතානීති කම‍්මාරපුත‍්තෙන සුනිට‍්ඨිතානි’.

කම්මාරපුත්තෙන සුනිට්ඨිතානි- ‘කම්මාරපුත්ත’ යි රන්කරු කියනු ලැබෙයි. කම්මාරපුත්ත සුනිට්ඨිතානි යනු: රන්කරු විසින් මොනොවට නිමවන ලද මැනැවින් කළ මොනොවට පිරියම් කරන ලද නුයි ‘කම්මාරපුත්තෙන සුනිටඨතානි’ යනු වේ.

සංඝට‍්ටයන‍්තානි දුවෙ “භුජස‍්මින්ති භුජො වුච‍්චති හත්‍ථො යථා එකස‍්මිං හත්‍ථෙ ද‍්වෙ නූපුරානි ඝට‍්ටෙන‍්ති, එවමෙව සත‍්තා තණ‍්හාවසෙන දිට‍්ඨිවසෙන නිරයෙ ඝට‍්ටෙන‍්ති තිරච‍්ඡානයොනියං ඝට‍්ටෙන‍්ති පෙත‍්තිවිසයෙ ඝට‍්ටෙන‍්ති මනුස‍්සලොකෙ ඝට‍්ටෙන‍්ති, දෙවලොකෙ ඝට‍්ටෙන‍්ති, ගතියාගතිං උපපත‍්තියා උපපත‍්තිං පටිසන්‍ධියා පටිසන්‍ධිං භවෙන භවං සංසාරෙන සංසාරං වට‍්ටෙන වට‍්ටං ඝට‍්ටෙන‍්ති සංඝට‍්ටෙන‍්ති සංඝට‍්ටෙන‍්තා චරන‍්ති විහරන‍්ති ඉරීයන‍්ති වත‍්තෙන‍්ති පාලෙන‍්ති යපෙන‍්ති යාපෙන‍්තීති ‘සංඝට‍්ටයන‍්තානි දුවෙ භුජස‍්මිං එකො චරෙ ඛග‍්ගවිසාණකප‍්පො’.

සංඝට්ටයන්තානි දුවෙ භූජස්මිං- ‘භූජ’ යි හස්තය කියනු ලැබෙයි. යම්සේ එක් අතෙකැ නුරුවලා දෙක ගැටේ ද, එසෙයින් මැ සත්ත්‍වයෝ තෘෂ්ණා වශයෙන් දෘෂ්ටි වශයෙන් නරකයෙහි ගැටෙති, තිරිසන්යොන්හි ගැටෙති. ප්‍රේතවිෂයෙහි ගැටෙති මිනිස්ලොවැ ගැටෙති, දෙව්ලොව ගැටෙති, ගතියෙන් ගතිය උපපත්තියෙන් උපපත්තිය ප්‍රතිසන්‍ධියෙන් ප්‍රතිසන්‍ධිය භවයෙන් භවය සසරින් සසර වටින් වට ගටති මොනොවට ගටති ගැටෙමින් හැසිරෙති වෙසෙති ඉරියවු පවත්වති පවතිති රැකෙති යැපෙති යාපනය කෙරෙත් නුයි ‘සංඝට්ටයන්තානි දුවෙ භූජස්මිං ඒකෝ චරෙ ඛග්ගවිසාණකප්පො’ යනු වේ.

තෙනාහ සො පච‍්චෙකසම‍්බුද‍්ධො:

එයින් වදාළහ. එ පසේබුදුහු:

“දිස‍්වා සුවණ‍්ණස‍්ස පභස‍්සරානි කම‍්මාරපුත‍්තෙන සුනිට‍්ඨිතානි, සංඝට‍්ටයන‍්තානි දුවෙ භුජස‍්මිං එකො චරෙ ඛග‍්ගවිසාණකප‍්පො”ති.

“දිස්වා සුවණ්ණස්ස -පෙ- ඒකෝ චරෙ ඛග්ගවිසාණකප්පො” යි.