උරගසුත‍්තං
1. 1.
1. 1.
උරගසුත‍්තං
උරග සූත්‍රය
1. යො උප‍්පතිතං විනෙති කොධං විසටං සප‍්පවිසංච ඔසධෙහි, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
1. යම් මහණෙක් උපන් ක්‍රෝධය පැතිරැගිය සර්‍පවිෂ ඖෂධයෙන් නසාලන්නාක් සෙයින් දුරු කෙරේ ද එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරලන්නාක් මෙන් (පඤ්චෝරම්භාගිය සංයෝජන සඞ්ඛ්‍යාත) ඔරපාරය ඔරිමතීරය හැරැපියයි.
2. යො රාගමුදච‍්ඡිදා අසෙසං භිසපුප‍්ඵං’ව සරොරුහං විගය‍්හ, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
2. යම් මහණෙක් විලට බැස නෙලුම්මල් නෙළන්නාක් සෙයින් පඤ්චකාමගුණරාගය නිරවශේෂ කොට සිඳලන්නේ වේ ද, ඒ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරලන්නාක් මෙන් (පඤ්චෝරම්භාගිය සංයෝජන සඞ්ඛ්‍යාත) ඔරපාරය හැරැපියයි.
3. යො තණ‍්හමුදච‍්ඡිදා අසෙසං සරිතං සීඝසරං විසොසයිත්‍වා, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
3. යම් මහණෙක් වෙළෙවි ව ගලාබස්නා හොයක් බඳු තෘෂ්ණාව නිඃශේෂ කොට වියළවා සිඳලන්නේ වේ ද එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරැලන්නාක් මෙන් (පඤ්චෝරම්භාගිය සංයෝජන සඞ්ඛ්‍යාත) ඔරපාරය හැරැපියයි.
4. යො මානමුදබ‍්බධී අසෙසං නළසෙතුං’ව සුදුබ‍්බලං මහොඝො, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
4. යම් මහණෙක් මහවතුරෙක් ඉතාදුබල නළමුවා හෙයක් බිඳලන්නාක් සෙයින් (නවවිධ) මානය නිඃශේෂ කොට (රහත් මඟින්) නසාලන්නේ වේ ද එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරැලන්නාක් මෙන් ඔරපාරය හැරැපියයි.
5. යො නාජ‍්ඣගමා භවෙසු සාරං විචිනං පුප‍්ඵමිව උදුම‍්බරෙසු, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
5. යම් මහණෙක් මල් නෙළන්නකු දිඹුල්රුක්හි මල් නොලබන්නාක් මෙන් සෙයින් (කාමාදි) භවයෙහි සාරයක් නොලබන්නේ වේ ද එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරැලන්නාක් මෙන් ඔරපාරය හැරැපියයි.
6. යස‍්සන‍්තරතො න සන‍්ති කොපා ඉති භවාභවතං ච වීතිවත‍්තො, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
6. යම් මහණක්හුගේ සිත්හි කෝප නැත් ද (ශාශ්වතාදි) ඉතිභවාභවතාව ඉක්මසිටියේ වේ ද එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරලන්නාක් මෙන් ඔරපාරය හැරැපියයි.
7. යස‍්ස විතක‍්කා විධූපිතා අජ‍්ඣත‍්තං සුවිකප‍්පිතා අසෙසා, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
7. යම් මහණහුක් විසින් (කාමාදි) විතර්‍කයෝ නසන ලද්දාහු වෙත් ද, සිය සතන්හි එ හැම විතර්‍කයෝ මොනොවට සිඳින ලද්දාහු වෙත් ද, එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරැලන්නාක් මෙන් ඔරපාරය හැරැපියයි.
8. යො නාච‍්චසාරී න පච‍්චසාරී සබ‍්බං අච‍්චගමා ඉමං පපඤ‍්චං, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
8. යම් මහණෙක් (අත්‍යාරබ්ධවීර්‍ය්‍ය වශයෙන්) අතිධාවන නො කරන්නේ නො පසුබස්නේ වේ ද (තෘෂ්ණාදි) මෙ හැම ප්‍රපඤ්චය සමතික්‍රමණ කෙළේ වේ ද එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරලන්නාක් මෙන් ඔරපාරය හැරැපියයි.
9. යො නාච‍්චසාරී න පච‍්චසාරී සබ‍්බං විතථමිදන‍්ති ඤත්‍ව ලොකෙ, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
9. යම් මහණෙක් අවකාශලෝකයෙහි ලා මෙ හැම විතථ යයි දැන අතිධාවන නො කරන්නේ නො පසුබස්නේ වේ ද එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරලන්නාක් මෙන් ඔරපාරය හැරැපියයි.
10. යො නාච‍්චසාරී න පච‍්චසාරී සබ‍්බං විතථමිදන‍්ති වීතලොභො, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
10. යම් මහණෙක් මෙ හැම විතථ යයි දැන පහවගිය රාග ඇත්තේ අතිධාවන නො කරන්නේ නො පසුබස්නේ වේ ද එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරලන්නාක් මෙන් ඔරපාරය හැරැපියයි.
11. යො නාච‍්චසාරී න පච‍්චසාරී සබ‍්බං වීතථමීදන‍්ති වීතරාගො, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
11. යම් මහණෙක් මෙ හැම විතථ යයි දැන පහවගිය ලෝභ ඇත්තේ අතිධාවන නො කරන්නේ නො පසුබස්නේ වේ ද, එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරලන්නාක් මෙන් ඔරපාරය හැරැපියයි.
12. යො නාච‍්චසාරී න පච‍්චසාරී සබ‍්බං විතථමිද’න‍්ති වීතදොසො, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
12. යම් මහණෙක් (අත්‍යාරබ්ධවීර්‍ය්‍ය වශයෙන්) අතිධාවන නො කරන්නේ (කුසීතභාවයෙහි වැටෙමින්) නො පසුබස්නේ මෙ හැම ධර්‍මසමූහය විතථ යැයි දැනැ පැහූ ද්වේෂ ඇත්තේ වේ ද, එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරලන්නාක් මෙන් ඔරපාරය හැරැපියයි.
13. යො නාච‍්චසාරී න පච‍්චසාරී සබ‍්බං විතථමිදන‍්ති වීතමොහො, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
13. යම් මහණෙක් අතිධාවන නො කරන්නේ නො පසු බස්නේ මෙ හැම ධර්‍මසමූහය විතථ යැයි දැනැ පහකළ මෝහ ඇත්තේ වේ ද, එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරලන්නාක් මෙන් ඔරපාරය හැරැපියයි.
14. යස‍්සානුසයා න සන‍්ති කෙචි මූලා අකුසලා සමූහතාසෙ, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
14. යම් මහණක්හට කිසිදු අනුශය කෙනෙක් නැත් ද, මූල නම් ලත් අකුශලයෝ ද නසන ලද්දාහු වෙත් ද, එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරලන්නාක් මෙන් ඔරපාරය හැරැපියයි.
15. යස‍්ස දරථජා න සන‍්ති කෙචි ඔරං ආගමනාය පච‍්චයාසෙ, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
15. යම් මහණක්හට (සත්කායසඞ්කාත) අවරයට ඊමට හේතුවන පළමු පළමු උපන් කෙලෙස් නැමැති දරථයෙන් උපන් කිසිදු ක්ලේස කෙනෙක් නැත් ද, එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරැලන්නාක් මෙන් ඔරපාරය හැරැපියයි.
16. යස‍්ස වනථජා න සන‍්තී කෙචි විනිබන්‍ධාය භවාය හෙතුකප‍්පා, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
16. යම් මහණක්හට (තෘෂ්ණාසඞ්ඛ්‍යාත) වනථයෙන් උපන් භවබන්‍ධනයට හේතු වන කිසිදු කෙලෙස් කෙනෙක් නැත් ද, එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරලන්නාක් මෙන් ඔරපාරය හැරැපියයි.
17. යො නීවරණෙ පහාය පඤ‍්ච අනීඝො තිණ‍්ණකථංකථො විසල‍්ලො, සො භික‍්ඛු ජහාති ඔරපාරං උරගො ජිණ‍්ණමිව තචං පුරාණං.
17. යම් මහණෙක් පඤ්චනීවරණයන් ප්‍රහාණ කොට නිදුක් වූයේ වේ ද, (මාර්‍ගඥානයෙන්) තරණය කළ සැක ඇතියේ වේ ද, පැහූ රාගාදී හුල් ඇතියේ වේද, එ මහණ උරගයකු දිරාගිය පැරැණි සැව හැරලන්නාක් මෙන් ඔරපාරය හැරැපියයි.
උරගසුත‍්තං නිට‍්ඨිතං.
උරග සූත්‍රය නිමි.