ධම්ම නාවා සුත‍්තං
2. 8.
2. 8.
ධම්ම (නාවා) සුත‍්තං
ධම්ම (නාවා) සූත්‍රය
318. යස‍්මා භි ධම‍්මං පුරිසො විජඤ‍්ඤා ඉන්‍දං’ච නං දෙවතා පූජයෙය්‍ය, සො පූජිතො තස‍්මිං පසන‍්නචිත‍්තො බහුස‍්සුතො පාතුකරොති ධම‍්මං.
318. යම් පුද්ගලයකු වෙතින් පුරුෂ (පර්‍ය්‍යාප්තිප්‍රතිපත්ති) ධර්‍මය දැනගන්නේ ද, දෙවියන් ඉන්‍ද්‍රයා මෙන් හේ ඔහු පුදන්නේය. බහුශ්‍රුත වූ හේ පුදනලද්දේ ඔහු කෙරෙහි පහන් සිත් ඇත්තේ ධර්‍මය පාළ කෙරෙයි.
319. තදට‍්ඨිකත්‍වාන නිසම‍්ම ධීරො ධම‍්මානුධම‍්මං පටිපජ‍්ජමානො, විඤ‍්ඤූ විභාවී නිපුණො ච හොති යො තාදිසං භජතෙ අප‍්පමත‍්තො.
319. යමෙක් නො පමාවූයේ එබන්දකු ඇසුරු කෙරේ ද, ධර්‍මානුධර්‍මය පිළිපදනා ඒ ධීර තෙම අර්‍ත්‍ථවත් කොට අසා ප්‍රඥාවත් වූයේ පරහට ඉගැන්වීමෙහි සමත් වූයේ සූක්‍ෂමාර්‍ත්‍ථ වටහා ගැනීමෙහි නිපුණ ද වේ.
320. ඛුද‍්දඤ‍්ච බාලං උපසෙවමානො අනාගතත්‍ථඤ‍්ච උසූයකඤ‍්ච, ඉධෙව ධම‍්මං අචිභාවයිත්‍වා අවිතිණ‍්ණකඞ‍්ඛො මරණං උපෙති.
320. ක්‍ෂුද්‍රකායකර්‍මාදියෙන් යුක්ත වූ ප්‍රඥා නැති නොලද පර්‍ය්‍යාප්ති ප්‍රතිවේධාර්‍ත්‍ථ ඇති (අතැවැසියාගේ දියුණුවෙහි) ඊර්‍ෂ්‍යා කරණ සුලු ඇදුරකු සෙවුනා තැනැත්තේ (පර්‍ය්‍යාප්ති ප්‍රතිපත්ති) ධර්‍මය නො දැන නො ඉක්මවූ සැක ඇත්තේ මරණයට පැමිණේ.
321. යථා නරො ආපගං ඔතරිත්‍වා මහොදකං සලිලං සීඝසොතං, සො වුය‍්හමානො අනුසොතගාමී කිං සො පරෙ සක‍්කති තාරයෙතං.
321. ඒ මිනිස් මහදිය ඇති, ඔබමොබ පැතුරුණු සැඩ දියපහර ඇති, නදියකට බැස ගසාගෙණ යනු ලබන්නේ යම්සේ දිය වැල අනුව යන සුලු වේ ද, කිම, හේ මෙරමා එතෙර කරවීමට හැකි වේ ද?
322. තථෙව ධම‍්මං අවිභාවයිත්‍වා බහුස‍්සුතානං අනිසාමයත්‍ථ, සයං අජානං අවීතිණ‍්ණකඞ‍්ඛො කිං සො පරෙ සක‍්කති නිජ‍්ඣාපෙතුං.
322. එලෙසින්ම ධර්‍මය නොදැන බහුශ්‍රැතයන්ගේ අර්‍ත්‍ථය ද නො අසා පහකළ සැක නැත්තේ, තෙමේත් නො දන්නා හේ කිම, මෙරමාහට අරුත් දක්වන්නට (උගන්වන්නට) හැකි වේ ද?
323. යථාපි නාවං දළ‍්හමාරුහිත්‍වා පියෙන’රිත‍්තෙන සමඞ‍්ගිභූතො, සො තාරයෙ තත්‍ථ බහූපි අඤ‍්ඤෙ තත්‍රූපායඤ‍්ඤූ කුසලො මුතීමා.
323. යම්සේ හබලින් හා රිටින් යුත් ඒ නැවි තෙමේ දැඩි ව නැවට නැගී ඒ නාවුකෝපායය දන්නේ දක්‍ෂ වූයේ (උපන් උවදුරට පිළියම් කිරීම) දන්නා නුවණැත්තේ එහි බොහෝ අන් මිනිසුන් ද එතෙර කරවා ද,
324. එවම‍්පි යො වෙදගූ භාවිතත‍්තො බහුස‍්සුතො හොති අවෙධධම‍්මො, සො ඛො පරෙ නිජ‍්ඣපයෙ පජානං සොතාවධානූපනීසූපපන‍්නෙ.
324. එසේ ම යමෙක් බහුශැත වූයේ සිවුවන් නුවණින් නිවනට පැමිණියේ බැවු සිත් ඇත්තේ (අටලෝ දහමින්) නො සැලෙන සැහැවි ඇත්තේ වේ ද, හෙතෙමේ ම සවන් යොමු කිරීමෙන් හා මාර්‍ගඵලෝපනිඃශ්‍රයෙන් යුක්ත වූයේ අන් ජනයා හට දහම් දක්වෙන්නේය.
325. තස‍්මා භවෙ සප‍්පුරිසං භජෙථ මෙධාවිනඤ‍්චෙව බහුස‍්සුතඤ‍්ච, අඤ‍්ඤාය අත්‍ථං පටිපජ‍්ජමානො විඤ‍්ඤාතධම‍්මො සො සුඛං ලභෙථාති.
325. එහෙයින් ඒකාන්තයෙන් නුවණැත්තාවූ ද බහුශ්‍රුත වූ ද සත්පුරුෂයෙකු භජනය කරන්නේ ය. දත්දහම් ඇති හෙ තෙමේ අර්‍ත්‍ථය දැන පිළිපදනේ ලොවුතුරු සැප ලබන්නේ යි.
ධම‍්මසුත‍්තං නිට‍්ඨිතං.
ධම්ම (නාවා)සූත්‍රය නිමි.