හෙමකසුත‍්තං
5. 8.
5. 8.
හෙමකසුත‍්තං
හේමක මාණවක පෘච්ඡා
1089. යෙ මෙ පුබ‍්බෙ වියාකංසු (ඉච‍්චායස‍්මා හෙමකො) හුරං ගොතම සාසනං, ඉච‍්චාසි ඉති භවිස‍්සති සබ‍්බං තං ඉතිහීතිහං සබ‍්බං තං තක‍්කවඩ‍්ඪනං නාහං තත්‍ථ අභිරමිං.
1089. (ආයුෂ්මත් හේමක මාණවක මෙසේ විචාරයි.) භාග්‍යවතුන් වහන්ස, පෙර (බාවරී බ්‍රාහ්මණ ආදි යම් කෙනෙක් ගෞතම ශාසනයෙන් පළමු “මෙසේ වී ල, මෙසේ වන්නේ ල“යි (යම් ධර්‍මයක්) මට දෙසූහු නම්, ඒ හැම දහම් “මෙසේ මෙසේ” යයි උපන් කථා වෙයි. ඒ හැම (කාම විතර්‍කාදි) තර්‍ක වඩන සුලු වෙයි. මම් එහි නො ඇලුනෙමි.
1090. ත්‍වඤ‍්ච මෙ ධම‍්ම මක‍්ඛාහි තණ‍්හා නිග‍්ඝාතනං මුනි, යං විදිත්‍වා සතො චරං තරෙ ලොකෙ විසත‍්තිකං.
1090. මුනීන්‍ද්‍රයන් වහන්ස, ස්මෘතිමත් වූයෙම් යම් දහමක් දැන හැසිරෙන්නෙම් ලොව්හි විසත්තිකා නම් වූ තෘෂ්ණාව තරණය කෙරෙම් නම් මුඹ වහන්සේ තෘෂ්ණාව වනසන එබඳු දහමක් මට වදාළ මැනවි.
1091. ඉධ දිට‍්ඨ සුත මුත විඤ‍්ඤාතෙසු පියරූපෙසු හෙමක, ඡන්‍දරාග විනොදනං නිබ‍්බාන පද මච‍්චුතං.
1091. හේමකය, මෙ ලොව්හි රූපායතන ශබ්දායතන ගන්‍ධ රස ස්ප්‍රෂ්ටව්‍යාතන ධර්‍මායතන සඞ්ඛ්‍යාත වූ ප්‍රිය ස්වභාවයන්හි ඡන්‍දරාගප්‍රහාණය වූ ච්‍යුති රහිත වූ නිර්‍වාණ පදය වෙයි.
1092. එතදඤ‍්ඤාය යෙ සතා දිට‍්ඨධම‍්මාභිනිබ‍්බුතා, උපසන‍්තා ච තෙ සදා තිණ‍්ණා ලොකෙ විසත‍්තිකන‍්ති.
1092. ස්මෘතිමත් වූ දක්නාලද අනිත්‍යාදි දහම් ඇති යම් රහත් කෙනෙක් තෙල අමාමහනිවන මගනැණින් දැන කෙලෙස් පිරිනිවීමෙන් නිවුනාහු සන්හුන් වූවාහු නම්, ඔහු හැම කල්හි ලෝකයෙහි විසත්තිකා නම් වූ තෘෂ්ණාව තරණය කළාහු වෙති’යි.
හෙමකසුත‍්තං අට‍්ඨමං
හේමක මාණවක පෘච්ඡා නිමි.