අභිරූපනන්‍දාථෙරීගාථා
2. 1.
2. 1.
19. ආතුරං අසුචිං පූතිං පස‍්ස නන්‍දෙ සමුස‍්සයං, අසුභාය චිත‍්තං භාවෙහි එකග‍්ගං සුසමාහිතං.
19. නන්‍දාවෙනි, ආතුර වූ අපවිත්‍ර වූ පූතිභාවයට ගිය (තෙල) ශරීරය බල, වික්‍ෂේප නැතියෙන් ඒකාග්‍ර වූ (අරමුණෙහි මොනොවට පිහිටියෙන්) සුසමාහිත වූ සිත අසුභය පිණිස වඩව.
20. අනිමිත‍්තඤ‍්ච භාවෙහි මානානුසයමුජ‍්ජහ, තතො මානාභිසමයා උපසන‍්තා චරිස‍්සසීති.
20. (නිත්‍යනිමිත්තාදීන් දුරලනුයෙන්) අනිමිත්ත නම් වූ විපස්සනාව වඩව, මානානුශය දුරලව, ඉක්බිති මානයාගේ දුරු කිරීමෙන් උපශාන්ත වැ වාස කරව.
ඉත්‍ථං සුදං භගවා අභරූපනන්‍දං සික‍්ඛමානං ඉමාහි ගාථාහි අභිණ‍්හං ඔවදතීති.
මෙසෙයින් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ අභිරූපනන්‍දා සික්ඛමානාවට මේ ගාථායෙන් නරතුරු ඔවදන් දෙනසේක.