දන‍්තිකාථෙරීගාථා
3. 4.
3. 4.
48. දිවාවිහාරා නික‍්ඛම‍්ම ගිජ‍්ඣකූටම‍්හි පබ‍්බතෙ නාගමොගාහමුත‍්තිණ‍්ණං නදීතීරම‍්හි අද‍්දසං.
48. (මම්) ගිජුකුළු පව්වෙහි දිවාවිහාරයෙන් නික්ම සප්පිනිකා නදී තීරයෙහි දී දියෙහි බැස ගොඩ ආ ඇතක්හු දුටුමු.
49. පුරිසො අඞ‍්කුසමාදාය දෙහි පාදන‍්ති යාචති නාගො පසාරයී පාදං පුරිසො නාගමාරුහි.
49. පුරුෂයෙක් අකුස්සක් ගෙන පය දෙවයි ඉල්වයි, ඇත් පාද ප්‍රසාරණ කෙළේ යැ, පුරුෂ තෙම ඇතු පිට නැංගේ යි.
50. දිස‍්වා අදන‍්තං දමිතං මනුස‍්සානං වසං ගතං, තතො චිත‍්තං සමාධෙසිං ඛලු තාය වනං ගතාති.
50. (පෙර) අදාන්ත වූ (ඇතරුවන්) විසින් දමනය කරනලද (එහෙයින් මැ) මිනිසුන්ගේ වසයට ගිය (ඇතු දැක) ඉක්බිති ඒ (ඇතුගේ) ක්‍රියා හේතුවින් මැ අරණට ගිය මම චිත්තසමාධාන කළමු.
ඉත්‍ථං සුදං දන්තිකා ථෙරී ගාථායො අභාසිත්‍ථා’ති.
මෙසෙයින් දන්තිකා මෙහෙණ ගාථා කිවු යැ.