උච‍්ඡු විමානං
4. 10.
4. 10.
809. ඔභාසයිත්‍වා පඨවිං සදෙවකං අතිරොචසි චන්‍දිමසුරියා විය සිරියා ච වණ‍්ණෙන යසෙන තෙජසා බ්‍රහ‍්මා ව දෙවෙ තිදසෙ සඉන්‍දකෙ.
809. (එම්බා දෙව්දුව තෝ) සඳ හිරු මෙන් අහස පොළව එකලු කොට අතිශයින් බබළහි. ශෝභාවෙන් ද ශරීර වර්‍ණයෙන් ද පරිවාරයෙන් ද ස්වකීය අනුභාවයෙන් ද ඉන්‍ද්‍රයා සහිත තව්තිසා වැසි දෙවියන් ඉක්මවා බබළන බ්‍රහ්මයා මෙනි.
810. පුච‍්ඡාමි තං උප‍්පලමාලධාරිණී ආවෙළිනී කඤ‍්චන සන‍්තිභත‍්තචෙ අලඞ‍්කතෙ උත‍්තමවත්‍ථධාරිණී කා ත්‍වං සුභෙ දෙවතෙ වන්‍දසෙ මමං
810. උපුල්මල් දරන රුවන්මුවා මලින් නැගුණු රැළි ඇති රන්වන් සිවි ඇති උතුම් වත් දරන සැරසුණු සොඳුරු දෙව්දුව, මා වඳනෙහි, (ඒ) තෝ කවරැයි විචාරමි.
811. කිං ත්‍වං පුරෙ කම‍්මමකාසි අත‍්තනා මනුස‍්සභූතා පුරිමාය ජාතියා දානං සුචිණ‍්ණං අථ සීලසඤ‍්ඤමං කෙනූපපන‍්නා සුගතිං යසස‍්සිනී. දෙවතෙ පුච‍්ඡිතාචික‍්ඛ කිස‍්ස කම‍්මසිදං ඵල’න‍්ති.
811. තෝ පෙර අත්බැව්හි මිනිස්දුවක් වූවා කිනම් කර්‍මයක් කෙළෙහි ද? මැනැවින් දැන් දෙනලද ද? නැතහොත් සිල් රක්නා ලද ද? කුමකින් යසස් ඇතිව සුගතියෙහි උපන්නී වෙහි ද? (එම්බා) දෙව්දුව, විචාරනලද්දී මේ විපාකය කවර කර්‍මයක්හුගේ දැ යි කියව.
812. ඉදානි භන‍්තෙ ඉමමෙව ගාමං පිණ‍්ඩාය අම‍්හාක ඝරං උපාගමි තතො තෙ උච‍්ඡුස‍්ස අදාසිං ඛණ‍්ඩිකං පසන‍්නචිත‍්තා අතුලාය පීතියා.
812. වහන්ස, මෙකල්හි (භික්‍ෂුනමක්) පිඬු පිණිස මේ ගමෙහි අප ගෙට එළඹියේ ය. ඉක්බිති උන්වහන්සේට පහන් සිතැත්තී ඉමහත් ප්‍රීතියෙන් උක්දඬුකඩක් පිදුවෙමි.
813. සස‍්සු ච පච‍්ඡා අනුයුඤ‍්ජතෙ මමං කහං නු උච‍්ඡු වධකෙ අවාකිරි නච‍්ඡඩ‍්ඪිතං නො පන ඛාදිතං මයා සන‍්තස‍්ස භික‍්ඛුස‍්ස සයං අදාසහං.
813. පසුව නැන්දණියෝ “යෙහෙළිය, උක්දඬුකඩ කොහි දැමුවෙහි දැ” යි මා විචාළහ. එය මා විසින් බැහැර නො දමනලද. නො ද අනුභව කරන ලදි. මම සන්සුන් කෙලෙස් ඇති භික්‍ෂුනමකට පිදුවෙමි.
814. තුය‍්හංනවිදං ඉස‍්සරියං අථො මම ඉතිස‍්සා සස‍්සු පරිහාසතෙ මමං ලෙඩ‍්ඩුං ගහෙත්‍වා පහාරං අදාසි මෙ තතො චුතා කාලකතාම‍්භි දෙවතා.
814. ගෙහි මේ අධිපතිභාවය තීගේ ද, නැතහොත් මාගේ දැ යි මෙසේ නැන්දණියෝ මට පරිභව කළහ. නැවත කැටක් ගෙන මට පහර දුන්හ. කලුරියකළා වූ මම එයින් සැව දෙව්දුවක් වූවා වෙමි.
815. තදෙව කම‍්මං කුසලං කතං මයා සුඛඤ‍්ච කම‍්මං අනුභොමි අත‍්තනා දෙවෙහි සද‍්ධිං පරිචාරයාමහං මොදාමහං කාමගුණෙහි පඤ‍්චහි.
815. මා විසින් ඒ කුශලකර්‍මය පමණක් කරන ලදී. තමා විසින් (කරන ලද) ඒ කුශලකර්‍මය කරණ කොටගෙන ම (මේ) සැප විඳිමි. මම දෙවියන් සමග හැසිරෙමි. මම පස්කම් ගුණයෙන් සතුටු වෙමි.
816. තදෙව කම‍්මං කුසලං කතං මයා සුඛඤ‍්ච කම‍්මං අනුභොමි අත‍්තනා දෙවින්‍ද ගුත‍්තා තිදසෙහි රක‍්ඛිතා සමප‍්පිතා කාමගුණෙහි පඤ‍්චහි
816. මා විසින් ඒ කුශලකර්‍මය පමණක් කරන ලද. තමා විසින් (කරන ලද) ඒ කුශල කර්‍මය කරණ කොට ගෙන (මේ) සැප විඳිමි. සක් දෙවිඳුන් විසින් ගෝපිත වූ තව්තිසා වැසි දෙවියන් විසින් රක්නා ලද මම පස්කම් ගුණයෙන් යුක්ත වූවා වෙමි.
817. එතාදිසං පුඤ‍්ඤඵලං අනප‍්පකං මහාවිපාකා මම උච‍්ඡුදක‍්ඛිණා දෙවෙහි සද‍්ධිං පරිචාරයාමහං මොදාමහං කාමගුණෙහි පඤ‍්චහි.
817. මාගේ උක්දඬු පූජාව මහත් විපාක ඇත්තී ය. එයින් මෙබඳු අනල්ප වූ පුණ්‍යඵලයෙක් වෙයි. මම දෙවියන් සමග හැසිරෙමි. මම පස්කම් ගුණයෙන් සතුටු වෙමි.
818. එතාදිසං පුඤ‍්ඤඵලං අනප‍්පකං මහාජුතීකා මම උච‍්ඡුදක‍්ඛිණා දෙවින්‍දගුත‍්තා තිදසෙහි රක‍්ඛිතා සහස‍්සනෙත‍්තොරිව නන්‍දනෙ වනෙ.
818. ඒ මාගේ උක්දඬුපූජාව මහත් ආනුභාව ඇත්තීය. මෙබඳු අනල්ප වූ පුණ්‍යඵලයෙක් වෙයි. සක්දෙවිඳුන් විසින් ගෝපිත වූ තව්තිසාවැසි දෙවියන් විසින් රක්නා ලද මම නඳුන් වෙනෙහි සක්දෙව්රජු මෙන් (ප්‍රීති වෙමි.)
819. තුවඤ‍්ච භන‍්තෙ අනුකම‍්පකං විදුං උපෙච‍්ච වන්‍දිං කුසලඤ‍්ච පුච‍්ඡිසං තතො තෙ උච‍්ඡුස‍්ස අදාසිං ඛණ‍්ඩිකං පසන‍්නචිත‍්තා අතුලාය පීතියාති.
819. වහන්ස, මම කාරුණික වූ නුවණැත්තා වූ ඔබ වෙත පැමිණ වැන්දෙමි. නීරෝග බව විචාළෙමි. ඉක්බිති පහන්සිත් ඇති මම ඉමහත් ප්‍රීතියෙන් ඔබ වහන්සේට උක්දඬුකඩක් පූජා කළෙමි.