අම‍්බවිමානං
4. 8.
4. 8.
784. දිබ‍්බංතෙ අම‍්බවනං රම‍්මං පාසාදෙත්‍ථ මහල‍්ලකො, නානා තුරියසඞ‍්ඝුට‍්ඨො අච‍්ඡරාගණ ඝොසිතො
784. (එම්බා දෙව්දුව) තීගේ දිව්‍යමය වූ අඹවනය සිත්කලු ය. මෙහි නොයෙක් තුරු රැවින් ඝෝෂිත වූ අප්සරා සමූහයා විසින් හඬ නැගුණු මහත් වූ පහයෙක් වෙයි.
785. පදීපො චෙත්‍ථ ජලති නිච‍්චං සොවණ‍්ණමයො මහා, දුස‍්සඵලෙහි රුක‍්ඛෙහි සමන‍්තා පරිවාරිතො
785. මෙහි රන්මුවා මහපහනෙක් නිතර දිලෙයි. හාත්පස වස්ත්‍රමය ඵලඇති වෘක්‍ෂයන්ගෙන් පිරිවරණ ලද්දේ ය.
786. කෙන තෙ තාදිසො වණ‍්ණො තෙ ඉධමිජ‍්ඣති, උප‍්පජ‍්ජන‍්ති ච තෙ භොගා යෙ කෙචි මනසො පියා
786. කවර හේතුවකින් තිට මෙබඳු සිරුරු පැහැයෙක් වී ද? කවර පිනෙකින් තීගේ සුචරිතඵලය මෙහි සමෘද්ධ වේ ද? මන වඩන්නාවූ යම්කිසි සම්පත්තීහු වෙත් ද, ඒ සම්පත්තීහු (කවර පිනෙකින්) තිට පහළවෙත් ද?
787. පුච‍්ඡාමි තං දෙවි මහානුභාවෙ මනුස‍්සභූතා කිමකාසි පුඤ‍්ඤං කෙනාසි එවං ජලිතානුභාවා වණ‍්ණො ච තෙ සබ‍්බදිසා පභාසතී’ති
787. මහත් ආනුභාව ඇති දෙව්දුව, තී විචාරමි. මිනිස් වූවා කවර පිනක් කෙළෙහි ද? තීගේ මේ සිරුරු පැහැයද සියලු දිගුන් බබුළුවයි. කවර පිනෙකින් මෙබඳු දිලියෙන පුණ්‍යර්ධි ඇත්තී වෙහි ද?
788. සා දෙවතා අත‍්තමනා මොග‍්ගල‍්ලානෙන පුච‍්ඡිතා, පඤ‍්හං පුට‍්ඨා වියාකාසි යස‍්ස කම‍්මස‍්සිදං ඵල’න‍්ති
788. මුගලන් තෙරුන් විසින් පුළුවුස්නාලද ඒ දෙව්දූ තොමෝ තුටුසිත් ඇත්තී මේ පුණ්‍යඵලය යම් කවර කර්‍මයක්හුගේ දැ යි (මෙසේ) පැවසූ ය.
789. අහං මනුස‍්සෙසු මනුස‍්සභූතා පුරිමාය ජාතියා මනුස‍්සලොකෙ විහාරං සඞ‍්ඝස‍්ස කාරෙසිං අම‍්බෙහි පරිවාරිතං
789. මම පෙර අත්බැව්හි මිනිස්ලොවැ මිනිසුන් අතරැ මිනිස් දුවක් වූවා අඹරුක්වලින් පිරිවැරුණු විහාරයක් සඟුන්උදෙසා කරවීමි.
790. පරියොසිතෙ විහාරෙ කාරෙන‍්තෙ නිට‍්ඨිතෙ මහෙ, අම‍්බෙ අච‍්ඡාදයිත්‍වාන කත්‍වා දුස‍්සමයෙ ඵලෙ
790. විහාරය නිමි කල්හි පූජාව නිමි කල්හි වස්ත්‍රමයඵල කොට අඹරුක් සරසා,
791. පදීපං තත්‍ථ ජාලෙත්‍වා භොජයිත්‍වා ගණුත‍්තමං, නීයාදෙසිං තං සඞ‍්ඝස‍්ස පසන‍්නා හොති පාණිහි
791. එහි පහනක් දල්වා උතුම් වූ සඞ්ඝයා වළඳවා පහන් වූවා සියතින් එය සඞ්ඝයාට පිළිගැන්වීමි.
792. තෙන මෙ අම‍්බවනං රම‍්මං පාසාදෙත්‍ථ මහල‍්ලකො, නානාතුරිය සඞ‍්ඝුට‍්ඨො අච‍්ඡරාගණ ඝොසිතො
792. (වහන්ස) එයින් මගේ අඹවනය සිත්කලු ය. මෙහි නොයෙක් තුරු රැවින් හඬ නැගුණු දිව්‍යප්සරා සමූහයෙන් ඝෝෂිත වූ මහත් පහයෙක් වෙයි.
793. පදීපො චෙත්‍ථ ජලති නිච‍්චං සොවණ‍්ණමයො මහා, දුස‍්සඵලෙහි රුක‍්ඛෙහි සමන‍්තා පරිවාරිතො
793. මෙහි රන්මුවා මහ පහනෙක් නිතර දැල්වෙයි. හාත්පස වස්ත්‍රමය ඵල ඇති වෘක්‍ෂයන්ගෙන් පිරිවැරුණේ ය.
794. තෙන මෙ තාදිසො වණ‍්ණො තෙන මෙ ඉධමිජ‍්ඣති, උප‍්පජ‍්ජන‍්ති ච මෙ භොගා යෙ කෙචි මනසො පියා
794. ඒ පිනෙන් මාගේ සිරුරු පැහැය එබඳු වෙයි. ඒ පිනෙන් මාගේ සම්පත්තිය මෙහි සමෘද්ධ වෙයි. මන වඩන්නා වූ යම්කිසි සම්පත්තීහු වෙත් ද, ඒ සම්පත්තීහු මට පහළ වෙත්.
795. අක‍්ඛාමි තෙ භික‍්ඛු මහානුභාව මනුස‍්සභූතා යමහං අකාසිං තෙනම‍්හි එවං ජලිතානුභාවා වණ‍්ණො ච මෙ සබ‍්බදිසා පභාසතී’ති
795. මහත් ආනුභාව ඇති ශ්‍රමණයන් වහන්ස, මිනිස් දුවක් වූ මම යම් පිනක් කෙළෙම් ද, (එය) ඔබට කියමි. එයින් මෙසේ දිලියෙන පුණ්‍යර්ධි ඇත්තී වෙමි. මාගේ සිරුරු පැහැය ද සියලු දිගුන් බබුළුවයි.