චන්‍දිමසුත‍්තං
2. 1. 9.
2. 1. 9.
චන්‍දිමසුත‍්තං.
චන්‍දිම සූත්‍රය
90. සාවත්‍ථියං–
90. සැවැත්නුවර–
තෙන ඛො පන සමයෙන චන්‍දිමා දෙවපුත‍්තො රාහුනා අසුරින්‍දෙන ගහිතො හොති. අථ ඛො චන්‍දිමා දෙවපුත‍්තො භගවන‍්තං අනුස‍්සරමානො තායං වෙලායං ඉමං ගාථං අභාසි:
එකල්හි සඳ දෙව්පුත් තෙමේ රාහු ඇසුරිඳු විසින් ගන්නා ලද්දේ වෙයි. එකල්හි සඳ දෙව්පුත් තෙමේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සිහි කෙරෙමින් ඒ වේලාවෙහි මේ ගාථාව කීය:
නමො තෙ බුද‍්ධ වීරත්‍ථු විප‍්පමුත‍්තොසි සබ‍්බධි, සම‍්බාධපටිපන‍්නොස‍්මි තස‍්ස මෙ සරණං භවාති.”
“බුද්ධවීරයන් වහන්ස, මුබවහන්සේට නමස්කාර වේවා. සියලු තන්හි මිදුනේ වෙහි (මම) පීඩාවට පැමිණියෙම් වෙමි. ඒ මට පිහිට වනු මැනවි.”
අථ ඛො භගවා චන්‍දිමං දෙවපුත‍්තං ආරබ‍්භ රාහුං අසුරින්‍දං ගාථාය අජ‍්ඣභාසි:
ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සඳ දෙව්පුතු ඇරබ රාහු ඇසුරිඳුහට ගාථායෙන් වදාළ සේක.
“තථාගතං අරහන‍්තං චන්‍දිමා සරණං ගතො, රාහු චන්‍දං පමුඤ‍්චස‍්සු බුද‍්ධා ලොකානුකම‍්පකාති.”
“සඳ දෙව්පුත් තෙමේ අර්‍හත් වූ තථාගතයන් වහන්සේ සරණ ගියේ ය. එම්බා රාහු අසුරය, සඳ මුදව, බුදුවරු ලොවට අනුකම්පා කරන්නෝය.”
අථ ඛො රාහු අසුරින්‍දො චන්‍දිමං දෙවපුත‍්තං මුඤ‍්චිත්‍වා තරමානරූපො යෙන වෙපචිත‍්ති අසුරින්‍දො තෙනුපසඞ‍්කමි. උපසඞ‍්කමිත්‍වා සංවිග‍්ගො ලොමහට‍්ඨජාතො එකමන‍්තං අට‍්ඨාසි. එකමන‍්තං ඨිතං ඛො රාහුං අසුරින්‍දං වෙපචිත‍්ති අසුරින්‍දො ගාථාය අජ‍්ඣභාසි:
ඉක්බිති රාහුඅසුරිඳු තෙමේ සඳදෙව්පුත් මුදා වෙළෙවිසැහැවි ඇත්තේ වේපචිත්ති අසුරිඳු වෙත එළඹියේ ය. එළඹ සංවේගයට පැමිණියේ හට ගත් ලොමුදහ ගැණුම් ඇත්තේ එකත්පසෙක සිටියේ ය. එකත්පසෙක සිටි රාහු අසුරිඳු හට වේපචිත්ති අසුරිඳු තෙමේ මේ ගාථායෙන් කී ය.
කින‍්නු සන‍්තරමානොව රාහු චන්‍දං පමුඤ‍්චසි, සංවිග‍්ගරූපො ආගම‍්ම කින‍්නු භීතො ව තිට‍්ඨසීති.
එම්බා රාහුඅසුරය, කුමක් හෙයින් වෙළෙවිගති ඇතියෙකු මෙන් සඳ මිදුවෙ හි ද? සංවේගස්වභාව ඇත්තේ අවුත් කුමක් හෙයින් බියවූවකු මෙන් සිටිහි ද?
සත‍්තධා මෙ ඵලෙ මුද‍්ධා ජීවන‍්තො න සුඛං ලභෙ, බුද‍්ධගාථාභිගීතොම‍්හි නො චෙ මුඤ‍්චෙය්‍ය චන්‍දිමන‍්ති.
බුද්ධගාථායෙන් අභිගීතයෙමි. ඉදින් සඳ නොමිදුයෙම් නම් මාගේ මුදුන සත්කඩකට පැළෙන්නේ ය. ජීවත් වන්නෙම් සැප නො ලබන්නෙමි.