එජාසුත්තං
1. 9. 7.
1. 9. 7.
එජාසුත්තං
එජා සූත්රය
90. එජා භික්ඛවෙ රොගො, එජා ගණ්ඩො, එජා සල්ලං. තස්මාතිහ භික්ඛවෙ, තථාගතො අනෙජො විහරති වීතසල්ලො. තස්මාතිහ භික්ඛවෙ, භික්ඛු චෙපි ආකඞ්ඛෙය්ය අනෙජො විහරෙය්යං වීතසල්ලොති: චක්ඛුං න මඤ්ඤෙය්ය, චක්ඛුස්මිං න මඤ්ඤෙය්ය, චක්ඛුතො න මඤ්ඤෙය්ය, චක්ඛුං මෙති න මඤ්ඤෙය්ය. රූපෙ න මඤ්ඤෙය්ය රූපෙසු න මඤ්ඤෙය්ය, රූපතො න මඤ්ඤෙය්ය, රූපා මෙති න මඤ්ඤෙය්ය, චක්ඛුවිඤ්ඤාණං න මඤ්ඤෙය්ය, චක්ඛුවිඤ්ඤාණස්මිං න මඤ්ඤෙය්ය, චක්ඛුවිඤ්ඤාණතො න මඤ්ඤෙය්ය, චක්ඛුවිඤ්ඤාණ මෙති න මඤ්ඤෙය්ය. චක්ඛුසම්ඵස්සං න මඤ්ඤෙය්ය, චක්ඛුසම්ඵස්සස්මිං න මඤ්ඤෙය්ය, චක්ඛුසම්ඵස්සතො න මඤ්ඤෙය්ය, චක්ඛුසම්ඵස්සො මෙති න මඤ්ඤෙය්ය. යම්පිදං චක්ඛුසම්ඵස්සපච්චයා උප්පජ්ජති වෙදයිතං සුඛං වා දුක්ඛං වා අදුක්ඛමසුඛං වා තම්පි න මඤ්ඤෙය්ය, තස්මිම්පි න මඤ්ඤෙය්ය, තතොපි න මඤ්ඤෙය්ය, තං මෙති න මඤ්ඤෙය්ය.
90. මහණෙනි, තෘෂ්ණාව රෝගයෙකි. තෘෂ්ණාව ගඬෙකි. තෘෂ්ණාව හුලෙකි. මහණෙනි, එහෙයින් මෙහිලා තථාගත තෙමේ තෘෂ්ණා රහිත ව පහ වූ හුල් ඇති ව වෙසේ. මහණෙනි, ඉදින් මෙහි මහණ ද තෘෂ්ණා රහිත ව හුල් නැති ව වෙසෙන්නෙමි යි කැමැති වන්නේ නම්, චක්ෂුස ආත්ම ය යි නො හඟනේ යැ. චක්ෂුසෙහි ආත්මය ඇතැයි නො හඟනේ යැ. චක්ෂුසින් බැහැරැ ආත්මය ඇතැයි නො හඟනේ යැ. චක්ෂුස මාගේ යයි නො හඟනේ යැ. රූපයන් ආත්මය යි නො හඟනේ යැ. රූපයන්හි ආත්මය ඇතැයි නො හඟනේ යැ. රූපයෙන් බැහැරැ ආත්මය ඇතැයි නො හඟනේ යැ. රූපයෝ ආත්මය අයත් යයි නො හඟනේ යැ. චක්ෂුර්විඥානය ආත්මය යි නො හඟනේ යැ. චක්ෂුර්විඥානයෙහි ආත්මය ඇතැයි නො හඟනේ යැ. චක්ෂුර්විඥානයෙන් බැහැරැ ආත්මය ඇතැයි නො හඟනේ යැ. චක්ෂුර්විඥානය ආත්මය අයත් යයි නො හඟනේ යැ. චක්ෂුස්සංස්පර්ශය ආත්මය යි නො හඟනේ යැ. චක්ෂුස්සංස්පර්ශයෙහි ආත්මය ඇතැයි නො හඟනේ යැ. චක්ෂුසංස්පර්ශයෙන් බැහැරැ ආත්මය ඇතැයි නො හඟනේ යැ. චක්ෂුසංස්පර්ශය ආත්මය අයත් යයි නො හඟනේ යැ. චක්ෂුස්පර්ශය නිසා සුව වූ හෝ දුක් වූ හෝ නොදුක් නොසුව වූ හෝ යම් විඳුමෙක් උපදී නම් එය ආත්මය යි ද නො හඟනේ යැ. එහි ආත්මය ඇතැයි ද නො හඟනේ යැ. එයින් බැහැරැ ආත්මය ඇතියි ද නො හඟනේ යැ. එය මාගේ යයි ද නො හඟනේ යි.
සොතං න මඤ්ඤෙය්ය සොතස්මිං න මඤ්ඤෙය්ය -පෙ- ඝානං න මඤ්ඤෙය්ය ඝානස්මිං න මඤ්ඤෙය්ය -පෙ- ජිව්හං න මඤ්ඤෙය්ය, ජිව්හාය න මඤ්ඤෙය්ය, ජිව්හාතො න මඤ්ඤෙය්ය, ජිව්හා මෙති න මඤ්ඤෙය්ය. රසෙ න මඤ්ඤෙය්ය -පෙ- ජිව්හාවිඤ්ඤාණං න මඤ්ඤෙය්ය -පෙ- ජිව්හාසම්ඵස්සං න මඤ්ඤෙය්ය -පෙ- යම්පිදං ජිව්හාසම්ඵස්සපච්චයා උප්පජ්ජති වෙදයිතං සුඛං වා දුක්ඛං වා අදුක්ඛමසුඛං වා තම්පි න මඤ්ඤෙය්ය, තස්මිම්පි න මඤ්ඤෙය්ය, තතොපි න මඤ්ඤෙය්ය, තම්මෙති න මඤ්ඤෙය්ය.
ශ්රෝත්රය ආත්මය යි නො හඟනේ යැ. ශ්රෝත්රයෙහි ආත්මය ඇතැ යි නො හඟනේ යැ. ... ඝ්රාණය ආත්මය යි නො හඟනේ යැ. ඝ්රාණයෙහි ආත්මය ඇතැයි නො හඟනේ යැ. ... ජිහ්වාව ආත්මය යි නො හඟනේ යැ. ජිහ්වායෙහි ආත්මය ඇතැ යි නො හඟනේ යැ. ජිහ්වායෙන් බැහැර ආත්මය ඇතැ යි නො හඟනේ යැ. ජිහ්වාව මාගේ යයි නො හඟනේ යැ. රසය ආත්මය යි නො හඟනේ යැ. ... ජිහ්වාවිඥානය ... ජිහ්වාසංස්පර්ශය ... නො හඟනේ යැ ... ජිහ්වාසංස්පර්ශය නිසා සුව වූ හෝ දුක් වූ හෝ නොදුක් නොසුව වූ හෝ යම් වේදයිතයෙක් උපදනේ නම් එ ද ආත්මය යි නො හඟනේ යැ. එහිදු ආත්මය ඇතැ යි නො හඟනේ යැ. ඉන් බැහැරැ දු ආත්මය ඇතැයි නො හඟනේ යැ. එය මාගේ යයි ද නො හඟනේ යි.
කායං න මඤ්ඤෙය්ය -පෙ- මනං න මඤ්ඤෙය්ය මනස්මිං න මඤ්ඤෙය්ය, මනතො න මඤ්ඤෙය්ය, මනො මෙති න මඤ්ඤෙය්ය. ධම්මෙ න මඤ්ඤෙය්ය -පෙ- මනො විඤ්ඤාණං න මඤ්ඤෙය්ය -පෙ- මනොසම්ඵස්සං න මඤ්ඤෙය්ය -පෙ- යම්පිදං මනොසම්ඵස්සපච්චයා උප්පජ්ජති වෙදයිතං සුඛං වා දුක්ඛං වා අදුක්ඛමසුඛං වා තම්පි න මඤ්ඤෙය්ය, තස්මිම්පි න මඤ්ඤෙය්ය, තතොපි න මඤ්ඤෙය්ය, තම්මෙති න මඤ්ඤෙය්ය. සබ්බං න මඤ්ඤෙය්ය, සබ්බස්මිං න මඤ්ඤෙය්ය, සබ්බතො න මඤ්ඤෙය්ය, සබ්බං මෙති න මඤ්ඤෙය්ය.
කය ආත්මය යි නො හඟනේ ය. .... සිත ආත්මය යි නො හඟනේ ය. සිතෙහි නො හඟනේ ය. සිතින් නො හඟනේ ය. සිත මාගේ යයි නො හඟනේ ය. දහම් නො හඟනේ ය. මනෝවිඤ්ඤාණය නො හඟනේ ය. ... මනෝසම්ඵස්ස නො හඟනේ ය. ... මනෝසම්ඵස්සය නිසා සුව වූ හෝ දුක් වූ හෝ නො දුක් නොසුව වූ හෝ යම් වේදයිතයෙක් උපදී නම් එයත් නො හඟනේ ය. එහිත් නො හඟනේ ය. එයිනුත් නො හඟනේ ය. එයත් මාගේ යයි නො හඟනේ යි.
සො එවං න මඤ්ඤමානො න ච කිඤ්චි ලොකෙ උපාදියති. අනුපාදියං න පරිතස්සති. අපරිතස්සං පච්චත්තඤ්ඤෙව පරිනිබ්බායති, ඛීණා ජාති, වුසිතං බ්රහ්මචරියං, කතං කරණීයං, නාපරං ඉත්ථත්තායාති පජානාතීති.
සියල්ල නො හඟනේ ය. සියල්ලෙහි නො හඟනේ ය. සියල්ලෙන් නො හඟනේ ය. සියල්ල මාගේ යයි නො හඟනේ ය. හෙ මෙසේ නො හඟනේ ලොව කිසිවක් (තෘෂ්ණා දෘෂ්ටිවශයෙන්) නො ගනී. නො ගන්නේ නො තැතිගනී. නො තැතිගන්නේ තෙමේ ම පිරිනිවෙයි. ඉපැද්ම ගෙවිණ. බඹසර වැස නිමවන ලදි. කටයුතු කරන ලදි. මේ රහත්බව පිණිස අනෙකක් නැතැ යි දැනගනි යි.