යෙදුමෙන් කියවන්න

මහානාමසුත‍්තං

11. 4. 7.

11. 4. 7.

මහානාමසුත‍්තං

මහානාම සූත්‍රය

3805. එකං සමයං භගවා සක‍්කෙසු විහරති කපිලවත්‍ථුස‍්මිං නිග්‍රොධාරාමෙ. අථ ඛො මහානාමො සක‍්කො යෙන භගවා තෙනුපසඞ‍්කමි -පෙ- එකමන‍්තං නිසින‍්නො ඛො මහානාමො සක‍්කො භගවන‍්තං එතදවොච: “කිත‍්තාවතා නු ඛො භන‍්තෙ, උපාසකො හොතී”ති? යතො ඛො මහානාම, බුද‍්ධං සරණං ගතො හොති, ධම‍්මං සරණං ගතො හොති, සඞ‍්ඝං සරණං ගතො හොති, එත‍්තාවතා ඛො මහානාම, උපාසකො හොතීති.

3805. එක්කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ශාක්‍යදනව්වෙහි කිඹුල්වත නිග්‍රෝධාරාමයෙහි වැඩවසන සේක. එකල්හි මහානාම ශාක්‍ය තෙමේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත එළඹියේ ය ... එකත් පසෙක හුන් මහානාම ශාක්‍ය තෙමේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය සැලකෙළේ ය: “වහන්ස, කෙතෙකින් උපාසක වේ දැ”යි? මහානාම, යම් කලෙක බුදුන් පිහිට කොට ගියේ වේ ද, දහම පිහිට කොට ගියේ වේ ද, සඟුන් පිහිට කොට ගියේ වේ ද, මහානාම, මෙතෙකින් උපාසක වේ යි.

කිත‍්තාවතා නු ඛො භන‍්තෙ, උපාසකො සීලසම‍්පන‍්නො හොතීති? යතො ඛො මහානාම, උපාසකො පාණාතිපාතා පටිවිරතො හොති, අදින‍්නාදානා පටිවිරතො හොති, කාමෙසු මිච‍්ඡාචාරා පටිවිරතො හොති, මුසාවාදා පටිවිරතො හොති, සුරාමෙරයමජ‍්ජපමාදට‍්ඨානා පටිවිරතො හොති, එත‍්තාවතා ඛො මහානාම, උපාසකො සීලසම‍්පන‍්නො හොතීති.

වහන්ස, උවසු තෙමේ කෙතෙකින් සිල්සපන් වේ දැ?යි. “මහානාම, යම් කලෙක උවසු තෙමේ පණිවායෙන් වැළකුණේ වේ ද අයිනාදනින් වැළකුණේ වේ ද, කාමයෙහි මිසහසරින් වැළකුණේ වේ ද, මුසවායෙන් වැළකුණේ වේ ද, පමාවට කරුණු වූ රහමෙර මත්පැනින් වැළකුණේ වේ ද, මහානාම, උවසු තෙමේ මෙතෙකින් සිල්සපන් වේ”යි.

කිත‍්තාවතා පන භන‍්තෙ, උපාසකො සද‍්ධාසම‍්පන‍්නො හොතීති? ඉධ මහානාම, උපාසකො සද‍්ධො හොති, සද‍්දහති තථාගතස‍්ස බොධිං: “ඉතිපි සො භගවා අරහං සම‍්මා සම‍්බුද‍්ධො විජ‍්ජාචරණසම‍්පන‍්නො සුගතො ලොකවිදූ අනුත‍්තරො පුරිසදම‍්මසාරථී සත්‍ථා දෙවමනුස‍්සානං බුද‍්ධො භගවා”ති. එත‍්තාවතා ඛො මහානාම, උපාසකො සද‍්ධාසම‍්පන‍්නො හොතීති.

වහන්ස, උවසු තෙමේ කෙතෙකින් සැදෑසපන් වේ දැ?යි. මහානාම, මෙහි උවසු තෙමේ සැදැහැ ඇත්තේ වේ ද, “ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙ කරුණෙනුදු අර්‍හත්හ, සම්‍යක් සම්බුද්ධයහ. විජ්ජාචරණසම්පන්නයහ, සුගතයහ, ලොකවිදුහ, අනුත්තරපුරුෂදම්මසාරථිහ, දෙවිමිනිසුන්ට ශාස්තෲහ, බුද්ධයහ, භගවත්හ”යි තථාගතයන්ගේ බුදුබව සඳහා ද, මහානාම, උවසු තෙමේ මෙතෙකින් සැදෑසපන් වේ යි.

කිත‍්තාවතා පන භන‍්තෙ, උපාසකො චාගසම‍්පන‍්නො හොතීති? ඉධ පන මහානාම, උපාසකො විගතමලමච‍්ඡෙරෙන චෙතසා අගාරං අජ‍්ඣාවසති, මුත‍්තචාගො පයතපාණි වොස‍්සග‍්ගරතො යාචයොගො දානසංවිභාගරතො. එත‍්තාවතා ඛො මහානාම, උපාසකො චාගසම‍්පන‍්නො හොතීති.

වහන්ස, උවසු තෙමේ කෙතෙකින් ත්‍යාග සම්පන්න වේ දැ?යි. මහානාම, මෙහි උවසු තෙමේ මුදනලද ත්‍යාග ඇත්තේ දෝනා ලද අත් ඇත්තේ ත්‍යාගයෙහි ඇලුණේ ඉල්ලනු ලැබීමට සුදුසු වූයේ දීමෙහිත් බෙදා දීමෙහිත් ඇලුණේ පහව ගිය මසුරු මල ඇති සිතින් යුතු ව ගිහිගෙහි වෙසේ ද, මහානාම, උවසු තෙමේ මෙතෙකින් ත්‍යාගසම්පන්න වේ යි.

කිත‍්තාවතා පන භන‍්තෙ, උපාසකො පඤ‍්ඤාසම‍්පන‍්නො හොතීති? ඉධ මහානාම, උපාසකො පඤ‍්ඤවා හොති, උදයත්‍ථගාමිනියා පඤ‍්ඤාය සමන‍්නාගතො අරියාය නිබ‍්බෙධිකාය සම‍්මාදුක‍්ඛක‍්ඛයගාමිනියා. එත‍්තාවතා ඛො මහානාම, උපාසකො පඤ‍්ඤාසම‍්පන‍්නො හොතීති.

වහන්ස, උවසුතෙමේ කෙතෙකින් ප්‍රඥාසම්පන්න වේ දැ?යි. “මහානාම, මෙහි උවසුතෙමේ පැනැත්තේ වේ ද, උදයව්‍යයය පිරිසිඳ දැනීමට සමත් වූ ආර්‍ය්‍ය වූ නිරෝධයට හිත වූ මැනවින් දුක් ගෙවීමට කරුණු වූ ප්‍රඥායෙන් සමන්‍වාගත වේ ද, මහානාම, උවසුතෙමේ මෙතෙකින් ප්‍රඥා සම්පන්න වේ යි.