යෙදුමෙන් කියවන්න

දසමසික‍්ඛාපදං

4. 5. 10.

4. 5. 10.

දසමසික‍්ඛාපදං

දසවන සිකපදය

1. සාවත්‍ථිනිදානං – තෙන ඛො පන සමයෙන ඡබ‍්බග‍්ගියා භික‍්ඛුනියො තිරච‍්ඡානවිජ‍්ජං වාචෙන‍්ති. මනුස‍්සා උජ‍්ඣායන‍්ති ඛීයන‍්ති විපාචෙන‍්ති:: “කථං හි නාම: භික‍්ඛුනියො තිරච‍්ඡානවිජ‍්ජං වාචෙස‍්සන‍්ති, සෙය්‍යථාපි ගිහීකාමභොගිනියො”ති.

1. ශ්‍රාවස්තිනිදාන යි – එසමයෙහි වනාහි සවග මෙහෙණෝ තිරශ්චීන විද්‍යා හදාරවත්. මිනිස්සු ලමුකොට සිතති, නුගුණ පවසති, දොස් පතුරුවත්: කෙසේනම් මෙහෙණෝ ගිහීකාමභෝගිනියන් මෙන් තිරශ්චීනවිද්‍යා හැදෑරැවූහු දැ යි.

2. අස‍්සොසුං ඛො භික‍්ඛුනියො තෙසං මනුස‍්සානං උජ‍්ඣායන‍්තානං ඛීයන‍්තානං විපාචෙන‍්තානං. යා තා භික‍්ඛුනියො අප‍්පිච‍්ඡා -පෙ- තා උජ‍්ඣායන‍්ති ඛීයන‍්ති විපාචෙන‍්ති:: “කථං හි නාම: ඡබ‍්බග‍්ගියා භික‍්ඛුනියො තිරච‍්ඡානවිජ‍්ජං වාචෙස‍්සන‍්තී”ති. -පෙ- සච‍්චං කිර භික‍්ඛවෙ ඡබ‍්බග‍්ගියා භික‍්ඛුනියො තිරච‍්ඡානවිජ‍්ජං වාචෙන‍්තීති. සච‍්චං භගවා. විගරහි බුද‍්ධො භගවා -පෙ- කථං හි නාම: භික‍්ඛවෙ ඡබ‍්බග‍්ගියා භික‍්ඛුනියො තිරච‍්ඡානවිජ‍්ජං වාචෙස‍්සන‍්ති. නෙතං භික‍්ඛවෙ අප‍්පසන‍්නානං වා පසාදාය -පෙ- එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනියො ඉමං සික‍්ඛාපදං උද‍්දිසන‍්තු::

2. භික්‍ෂුණීහු ලමු කොට සිතන, නුගුණ පවසන, දොස් පතුරුවන ඒ මිනිසුන්ගේ (අකීර්ති ශබ්දය) ඇසූහු. යම් ඒ මෙහෙණ කෙනෙක් අපිස් වූවෝ … ඔහු ලමු කොට සිතති, නුගුණ පවසති, දොස් පතුරුවත්: “කෙසේ නම් සවග මෙහෙණෝ තිරශ්චීන විද්‍යා හැදෑරැවූහු දැ” යි. … ‘සැබෑද මහණෙනි, සවග මෙහෙණෝ තිරශ්චීන විද්‍යා හදාරවත් දැ’යි. සැබැවැ භාග්‍යවතුන් වහන්ස, භාග්‍යවත් බුදුහු ගැරහූ … කෙසේ නම් මහණෙනි, සවග මෙහෙණෝ තිරශ්චීන විද්‍යා හැදෑරැවූහු ද? මහණෙනි, මෙය අප්‍රසන්නයන්ගේ ප්‍රසාදය පිණිස හෝ නො වෙයි … මෙසේ ද මහණෙනි, මෙහෙණෝ මේ සික පදය උදෙසත්වා:

“යා පන භික‍්ඛුනී තිරච‍්ඡානවිජ‍්ජං වාචෙය්‍ය පාචිත‍්තිය”න‍්ති.

“යම් මෙහෙණක් තිරශ්චීන විද්‍යා හදාරවා නම් පචිති වේ” යයි.

3. යා පනාති: යා යාදිසා -පෙ- භික‍්ඛුනීති -පෙ- අයං ඉමස‍්මිං අත්‍ථෙ අධිප‍්පෙතා භික‍්ඛුනීති.

3. යා පන: යම්, යම් බඳු … භික්ඛුනී … මෝ තොමෝ මේ අර්‍ත්‍ථයෙහි ලා අදහස් කරන ලද භික්‍ෂුණි යි.

තිරච‍්ඡානවිජ‍්ජං නාම: යං කිඤ‍්චි බාහිරකං අනත්‍ථසංහිතං.

තිරච්ඡානවිජ්ජා නම්: අවැඩින් යුත් බැහැරි යම්කිසි විද්‍යාවකි.

වාචෙය්‍යාති: පදෙන වාචෙති පදෙ පදෙ ආපත‍්ති පාචිත‍්තියස‍්ස. අක‍්ඛරාය වාචෙති අක‍්ඛරක‍්ඛරාය ආපත‍්ති පාචිත‍්තියස‍්ස.

වාචෙය්‍ය: පදයෙන් හදාරවා නම් පෙදෙහි පෙදෙහි පචිති ඇවැත් වෙයි. අකුරින් හදාරවා නම් අකුරෙහි අකුරෙහි පචිති ඇවැත් වේ.

අනාපත‍්ති: ලෙඛං වාචෙති ධාරණං වාචෙති ගුත‍්තත්‍ථාය පරිත‍්තං වාචෙති උම‍්මත‍්තිකාය -පෙ- ආදිකම‍්මිකායාති.

ලිවීම හදාරවා නම්, දැරීම හදාරවා නම්, ආරක්‍ෂාව පිණිස මන්ත්‍ර හදාරවා නම් ඇවැත් නො වේ. උම්මත්තිකාවට ... ආදිකම්මිකාවට ඇවැත් නැති.

දසමසික‍්ඛාපදං.

දසවන සිකපද යි.

චිත‍්තාගාරවග‍්ගො පඤ‍්චමො.

පඤ්චම චිත්තාගාර වර්‍ග යි.

තස‍්සුද‍්දානං:

එහි උද්දානය:

රාජා සන්‍දි සුත‍්තඤ‍්ච ගිහීවූපසමෙන ච, දදෙ චීවරාවසථං පරියාපුණවාචනෙති.

රාජාගාර යැ ආසන්‍දි යැ සුත්ත යැ ගිහි (වෙය්‍යාවච්ච) යැ වූපසමය යැ (ආහාර) දාන යැ චීවර යැ ආවස්ථ යැ පරියාපුණ්න යැ වාචන යැ යි.