චතුත්‍ථසික‍්ඛාපදං
4. 5. 4.
4. 5. 4.
චතුත්‍ථසික‍්ඛාපදං
සිවුවන සිකපදය
1. සාවත්‍ථිනිදානං – තෙන ඛො පන සමයෙන භික‍්ඛුනියො ගිහිවෙය්‍යාවච‍්චං කරොන‍්ති. යා තා භික‍්ඛුනියො අප‍්පිච‍්ඡා -පෙ- තා උජ‍්ඣායන‍්ති ඛීයන‍්ති විපාචෙන‍්ති:: “කථං හි නාම: භික‍්ඛුනියො ගිහීවෙය්‍යාවච‍්චං කරිස‍්සන‍්තී”ති. -පෙ- සච‍්චං කිර භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනියො ගිහීවෙය්‍යාවච‍්චං කරොන‍්තීති. “සච‍්චං භගවා. විගරහි බුද‍්ධො භගවා. -පෙ- කථං හි නාම:, භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනියො ගිහිවෙය්‍යාවච‍්චං කරිස‍්සන‍්ති, නෙතං භික‍්ඛවෙ අප‍්පසන‍්නානං වා පසාදාය -පෙ- එවඤ‍්ච පන භික‍්ඛවෙ භික‍්ඛුනියො ඉමං සික‍්ඛාපදං උද‍්දිසන‍්තු::
1. ශ්‍රාවස්තිනිදාන යි – එසමයෙහි වනාහි මෙහෙණෝ ගිහියන් පිළිබඳ වතාවත් කෙරෙති. යම් ඒ මෙහෙණ කෙනෙක් අපිස් වූවෝ … ඔහු ලමු කොට සිතති, නුගුණ පවසති, දොස් පතුරුවත්: “කෙසේ නම් මෙහෙණෝ ගිහියන් පිළිබඳ වතාවත් කළාහු දැ” යි. … සැබෑද මහණෙනි, මෙහෙණෝ ගිහියන් පිළිබඳ වතාවත් කෙරෙත් දැ යි … සැබැවැ භාග්‍යවතුන් වහන්ස. භාග්‍යවත් බුදුහු ගැරහූ … කෙසේ නම් මහණෙනි මෙහෙණෝ ගිහියන් පිළිබඳ වතාවත් කළාහුද? මහණෙනි, මෙය අප්‍රසන්නයන්ගේ ප්‍රසාදය පිණිස හෝ නො වෙයි … මෙසේ ද මහණෙනි, මෙහෙණෝ මේ සිකපදය උදෙසෙත්වා:
“යා පන භික්ඛුනී ගිහීවෙය්‍යාවච‍්චං කරෙය්‍ය පාචිත‍්තිය”න‍්ති.
“යම් මෙහෙණක් ගිහියන් පිළිබඳ වතාවත් කෙරේ නම් පචිති වේ” ය යී.
2. යා පනාති: යා යාදිසා -පෙ- භික‍්ඛුනීති: -පෙ- අයං ඉමස‍්මිං අත්‍ථෙ අධිප‍්පෙතා භික‍්ඛුනීති.
2. යා පන: යම්, යම්බඳු … භික්ඛුනී … මෝ තොමෝ මේ අර්‍ත්‍ථයෙහි ලා අදහස් කරනලද භික්‍ෂුණි යි.
ගිහී වෙය්‍යාවච‍්චං නාම: අගාරිකස‍්ස යාගුං වා භත‍්තං වා ඛාදනීයං වා පචති, සාටකං වා වෙඨනං වා ධොවති, ආපත‍්ති පාචිත‍්තියස‍්ස.
ගිහීචෙය්‍යාවච්ච නම්: ගිහියකුහට කැඳක් හෝ බතක් හෝ කෑ යුත්තක් හෝ පිසා නම්, සළුවක් හෝ වෙළුමක් හෝ දොවා නම් පචිති ඇවැත් වේ.
අනාපත‍්ති: යාගුපානෙ සඞ‍්ඝභත‍්තෙ චෙතියපූජාය අත‍්තනො වෙය්‍යාවච‍්චකරස‍්ස යාගුං වා භත‍්තං වා ඛාදනීයං වා පචති සාටකං වා වෙඨනං වා ධොවති උම‍්මත‍්තිකාය -පෙ- ආදිකම‍්මිකායාති.
හඹු පීමෙහි සඟබත්හි සෑපිදුමෙහි තමාගේ වතාවත්කරුට කැඳක් හෝ බතක් හෝ කෑ යුත්තක් හෝ පිසා නම්, සළුවක් හෝ වෙළුමක් හෝ දොවා නම් ඇවැත් නො වේ. උම්මත්තිකාවට ආදිකම්මිකාවට ඇවැත් නැති.
චතුත්‍ථසික‍්ඛාපදං.
සිවුවන සිකපද යි.