වඩ‍්ඪී සුත‍්තං
10. 2. 3. 4.
10. 2. 3. 4.
වඩ‍්ඪී සුත‍්තං
වඩ්ඪි සූත්‍රය
[සාවත්‍ථි]
(සැවැත්)
දසහි භික‍්ඛවෙ වඩ‍්ඪීහි වඩ‍්ඪමානො අරියසාවකො අරියාය වඩ‍්ඪියා වඩ‍්ඪති, සාරාදායී ච හොති වරදායී කායස‍්ස. කතමෙහි දසහි:
මහණෙනි, වෘද්ධි දශයකින් වැඩෙන අරීසවු ආර්‍ය්‍යවෘද්ධියෙන් වැඩෙයි. ශරීරයාගේ සාරය ගන්නා සුලු වෙයි. උත්තමාර්‍ත්‍ථය ගන්නා සුලුත් වෙයි. කවර දසයෙකින යත්:
ඛෙත‍්තවත්‍ථූහි වඩ‍්ඪති. ධනධඤ‍්ඤෙන වඩ‍්ඪති. පුත‍්තදාරෙහි වඩ‍්ඪති. දාසකම‍්මකාර පොරිසෙහි වඩ‍්ඪති. චතුප‍්පදෙහි වඩ‍්ඪති. සද‍්ධාය වඩ‍්ඪති. සීලෙන වඩ‍්ඪති. සුතෙන වඩ‍්ඪති. චාගෙන වඩ‍්ඪති. පඤ‍්ඤාය වඩ‍්ඪති. ඉමාහි ඛො භික‍්ඛවෙ දසහි වඩ‍්ඪීහි වඩ‍්ඪමානො අරියසාවකො අරියාය වඩ‍්ඪියා වඩ‍්ඪති සාරාදායී ච හොති වරාදායී කායස‍්සාති.
ක්‍ෂේත්‍රවාස්තුයෙන් වැඩෙයි. ධනධ්‍යානයෙන් වැඩෙයි. පුත්‍රදාරයන්ගෙන් වැඩෙයි. දස් කම්කරු පුරුෂයන්ගෙන් වැඩෙයි. චතුෂ්පදීන්ගෙන් වැඩෙයි. ශ්‍රද්ධාවෙන් වැඩෙයි. ශීලයෙන් වැඩෙයි. ශ්‍රැතයෙන් වැඩෙයි. ත්‍යාගයෙන් වැඩෙයි. ප්‍රඥායෙන් වැඩෙයි. මහණෙනි, මේ දශවෘද්ධියෙන් වැඩෙන අරීසවු ආර්‍ය්‍යවෘද්ධියෙන් වැඩෙයි. ශරීරයාගේ සාරය ගන්නා සුලු වෙයි. උත්තමාර්‍ත්‍ථය ගන්නා සුලුත් වෙයි.
1. ධනෙන ධඤ‍්ඤෙන ච යොධ වඩ‍්ඪති පුත‍්තෙහි දාරෙහි චතුප‍්පදෙහි ච ස භොගවා හොති යසස‍්සි පූජිතො ඤාතීහි මිත‍්තෙහි අථොපි රාජූහි.
1. මෙ ලොව්හි යමෙක් ධනධ්‍යානයෙනුදු පුත්‍රදාරයන්ගෙනුදු චතුෂ්පදීන්ගෙනුදු වැඩේ නම් වැලිත් නෑයන් විසිනුදු මිතුරන් විසිනුදු රජුන් විසිනුදු පුදන ලද හේ භෝගවත් වූයේ යශස්වී වෙයි.
2. සද‍්ධාය සීලෙන ච යොධ වඩ‍්ඪති පඤ‍්ඤාය චාගෙන සුතෙන චූභයං සො තාදිසො සප‍්පුරිසො විචක‍්ඛණො දිට‍්ඨෙව ධම‍්මෙ උභයෙන වඩ‍්ඪතීති
2. මෙලොව්හි යමෙක් ශ්‍රද්ධායෙනුදු ශීලයෙනුදු ප්‍රඥායෙනුදු ශ්‍රැතයෙනුදු වැඩේ නම් එබඳු විචක්‍ෂණ ඒ සත්පුරුෂයා ඉහාත්මයෙහි ම උභයාර්‍ත්‍ථයෙන් වැඩෙන්නේ යි.