අසප්පුරිස-වධුකාසුත‍්තං
4. 2. 3. 3.
4. 2. 3. 3.
[අසප්පුරිස-වධුකාසුත‍්තං]
[අසප්පුරිස - වධුකා සූත්‍රය]
23. චතූහි භික‍්ඛවෙ ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතො අසප‍්පුරිසො වෙදිතබ‍්බො. කතමෙහි චතූහි?
23. මහණෙනි, සතර දහමෙකින් සමන්‍වාගත වූයේ අසත්පුරුෂය යි දතයුතු ය. කවර සතර දහමින යත්:
ඉධ භික‍්ඛවෙ අසප‍්පුරිසො යො හොති පරස‍්ස අවණ‍්ණො, තං අපුට‍්ඨොපි පාතුකරොති, කො පන වාදො පුට‍්ඨස‍්ස. පුට‍්ඨො ඛො පන පඤ‍්හාභිනීතො අහාපෙත්‍වා අලම‍්බෙත්‍වා පරිපූරං විත්‍ථාරෙන පරස‍්ස අවණ‍්ණං භාසිතා හොති. වෙදිතබ‍්බමෙතං භික‍්ඛවෙ අසප‍්පුරිසො අයං භවන‍්ති.
මහණෙනි, මෙලොව්හි අසත්පුරුෂ මෙරමාගේ යම් අගුණයෙක් ඇත් ද, එය නො පුළුවුස්නා ලද්දේත් පහළ කෙරෙයි. පුළුවුස්නා ලද්දහු පිළිබඳ ව කවර කථාය. පුළුවුස්නා ලද්දේ ප්‍රශ්න පිණිස එළවන ලදුව නො පිරිහෙළා නො වසා පරිපූර්‍ණ කොට විස්තර විසින් මෙරමාගේ නුගුණ කියනුයේ වෙයි. මහණෙනි, මේ භවත් අසත්පුරුෂය යි තෙල දත යුතුය.
පුන චපරං භික‍්ඛවෙ අසප‍්පුරිසො යො හොති පරස‍්ස වණ‍්ණො, තං පුට‍්ඨො’පි න පාතුකරොති. කො පන වාදො අපුට‍්ඨස‍්ස. පුට‍්ඨො ඛො පන පඤ‍්හාභිනීතො හාපෙත්‍වා ලම‍්බෙත්‍වා අපරිපූරං අවිත්‍ථාරෙන පරස‍්ස වණ‍්ණං භාසිතා හොති. වෙදිතබ‍්බමෙතං භික‍්ඛවෙ අසප‍්පුරිසො අයං භවන‍්ති.
තවද මහණෙනි, අසත්පුරුෂ මෙරමාගේ යම් ගුණෙයෙක් ඇත් ද, එය විචාරණ ලදුයේත් පාළ නො කෙරෙයි. නො විචාරණ ලද්දහු පිළිබඳ ව කවර කථාය. විචාරණ ලද්දේ ප්‍රශ්න පිණිස එළවන ලද්දේ පිරිහෙළා වසා අපරිපූර්‍ණ කොට, නො විතරින් මෙරමාගේ ගුණ කියනුයේ වෙයි. මහණෙනි, මේ භවත් අසත්පුරුෂය යි තෙල දත යුතුය.
පුන චපරං භික‍්ඛවෙ අසප‍්පුරිසො යො හොති අත‍්තනො අවණ‍්ණො, තං පුට‍්ඨොපි න පාතුකරොති කො පන වාදො අපුට‍්ඨස‍්ස. පුට‍්ඨො ඛො පන පඤ‍්හාභිනීතො හාපෙත්‍වා ලම‍්බෙත්‍වා අපරිපූරං අවිත්‍ථාරෙන අත‍්තනො අවණ‍්ණං භාසිතා හොති. වෙදිතබ‍්බමෙතං භික‍්ඛවෙ අසප‍්පුරිසො අයං භවන‍්ති.
තවද මහණෙනි, අසත්පුරුෂ තමාගේ යම් අගුණයෙක් ඇත් ද, එය පුළුවුස්නා ලද්දේත් පාළ නො කෙරෙයි. නොපුළුවුස්නා ලද්දහු පිළිබඳ ව කවර කථාය. පුළුවුස්නා ලද්දේ ප්‍රශ්නයට කැඳවන ලද්දේ පිරිහෙළා වසා අපරිපූර්‍ණ කොට නො විතර විසින් තමාගේ නුගුණ කියනුයේ වෙයි. මහණෙනි, මේ භවත් අසත්පුරුෂය යි තෙල දත යුතුය.
පුන චපරං භික‍්ඛවෙ අසප‍්පුරිසො යො හොති අත‍්තනො වණ‍්ණො, තං අපුට‍්ඨොපි පාතුකරොති, කො පන වාදො පුට‍්ඨස‍්ස. පුට‍්ඨො ඛො පන පඤ‍්හාභිනීතො අහාපෙත්‍වා අලම‍්බෙත්‍වා පරිපූරං විත්‍ථාරෙන අත‍්තනො වණ‍්ණං භාසිතා හොති. වෙදිතබ‍්බමෙතං භික‍්ඛවෙ අසප‍්පුරිසො අයං භවන‍්ති.
තව ද මහණෙනි, අසත්පුරුෂ තමාගේ යම් ගුණෙයෙක් ඇත් ද, එය නො විචාරණ ලද්දේත් පහළ කෙරෙයි. විචාරණ ලද්දහු පිළිබඳ ව කවර කථාය. පුළුවුස්නා ලද්දේ ප්‍රශ්නයට පෙරට ගන්නා ලද්දේ නො පිරිහෙළා නො වසා පරිපූර්‍ණ කොට විස්තර විසින් තමාගේ ගුණ කියනුයේ වෙයි. මහණෙනි, මේ භවත් අසත්පුරුෂ ය යි තෙල දත යුතුය.
ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ චතූහි ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතො අසප‍්පුරිසො වෙදිතබ‍්බො.
මහණෙනි, මේ සතර දහමින් සමන්‍වාගත වූයේ අසත්පුරුෂ යයි දත යුතුයි.
චතූහි භික‍්ඛවෙ ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතො සප‍්පුරිසො වෙදිතබ‍්බො. කතමෙහි චතූහි?
මහණෙනි, සතර දහමෙකින් සමන්‍වාගත වූයේ සත්පුරුෂ ය යි දත යුතුය. කවර සතර දහමින යත්:
ඉධ භික‍්ඛවෙ සප‍්පුරිසො යො හොති පරස‍්ස අවණ‍්ණො, තං පුට‍්ඨොපි න පාතුකරොති, කො පන වාදො අපුට‍්ඨස‍්ස. පුට‍්ඨො ඛො පන පඤ‍්හාභිනීතො හාපෙත්‍වා ලම‍්බෙත්‍වා අපරිපූරං අවිත්‍ථාරෙන පරස‍්ස අවණ‍්ණං භාසිතා හොති. වෙදිතබ‍්බමෙතං භික‍්ඛවෙ සප‍්පුරිසො අයං භවන‍්ති.
මහණෙනි, මෙ ලොව්හි සත්පුරුෂ මෙරමාගේ යම් අගුණයෙක් ඇත් ද, එය විචාරණ ලද්දේත් පහළ නො කෙරෙයි. නො විචාරණ ලද්දහු පිළිබඳ ව කවර කථාය. විචාරණ ලද්දේ ප්‍රශ්නයට පෙරට ගන්නා ලද්දේ පිරිහෙළා වසා අපරිපූර්‍ණ කොට නො විතර විසින් මෙරමාගේ නුගුණ කියනුයේ වෙයි. මහණෙනි, මේ භවත් සත්පුරුෂය යි තෙල දතයුතුය.
පුන චපරං භික‍්ඛවෙ සප‍්පුරිසො යො හොති පරස‍්ස වණ‍්ණො, තං අපුට‍්ඨොපි පාතුකරොති, කො පන වාදො පුට‍්ඨස‍්ස. පුට‍්ඨො ඛො පන පඤ‍්හාභිනීතො අහාපෙත්‍වා අලම‍්බිත්‍වා පරිපූරං විත්‍ථාරෙන පරස‍්ස වණ‍්ණං භාසිතා හොති. වෙදිතබ‍්බමෙතං භික‍්ඛවෙ සප‍්පුරිසො අයං භවන‍්ති.
තවද මහණෙනි, සත්පුරුෂ මෙරමාගේ යම් ගුණයෙක් ඇත් ද, එය නො විචාරණ ලද්දේත් පහළ කෙරෙයි. විචාරණ ලද්දහු පිළිබඳ ව කවර කථාය. විචාරණ ලද්දේ ප්‍රශ්නයට ඉදිරිපත් කරණ ලද්දේ නො පිරිහෙළා නො වසා පරිපූර්‍ණ කොට විස්තර විසින් මෙරමාගේ ගුණ කියනුයේ වෙයි. මහණෙනි, මේ භවත් සත්පුරුෂ ය යි තෙල දතයුතුය.
පුන චපරං භික‍්ඛවෙ සප‍්පුරිසො යො හොති අත‍්තනො අවණ‍්ණො, තං අපුට‍්ඨොපි පාතු කරොති, කො පන වාදො පුට‍්ඨස‍්ස. පුට‍්ඨො ඛො පන පඤ‍්හාභිනීතො අහාපෙත්‍වා අලම‍්බෙත්‍වා පරිපූරං විත්‍ථාරෙන අත‍්තනො අවණ‍්ණං භාසිතා හොති. වෙදිතබ‍්බමෙතං භික‍්ඛවෙ සප‍්පුරිසො අයං භවන‍්ති.
තවද මහණෙනි, සත්පුරුෂ තමාගේ යම් අගුණයෙක් ඇත් ද, එය නො විචාරණ ලදුවත් පහළ කෙරෙයි. විචාරණ ලද්දහු පිළිබඳ ව කවර කථාය. විචාරණ ලද්දේ ප්‍රශ්නයට නඟාගන්නා ලද්දේ නො පිරිහෙළා නො වසා පරිපූර්‍ණ කොට විස්තර විසින් තමාගේ අගුණ කියනුයේ වෙයි. මහණෙනි, මේ භවත් සත්පුරුෂය යි තෙල දතයුතුය.
පුන චපරං භික‍්ඛවෙ සප‍්පුරිසො යො හොති අත‍්තනො වණ‍්ණො, තං පුට‍්ඨොපි න පාතුකරොති, කො පන වාදො අපුට‍්ඨස‍්ස. පුට‍්ඨො ඛො පන පඤ‍්හාභිනීතො හාපෙත්‍වා ලම‍්බෙත්‍වා අපරිපූරං අවිත්‍ථාරෙන අත‍්තනො වණ‍්ණං භාසිතා හොති. වෙදිතබ‍්බමෙතං භික‍්ඛවෙ සප‍්පුරිසො අයං භවන‍්ති.
තවද මහණෙනි, සත්පුරුෂ තමාගේ යම් ගුණයෙක් ඇත් ද, එය විචාරණ ලද්දේත් පහළ නො කෙරෙයි. නො විචාරණ ලද්දහු පිළිබඳ ව කවර කථාය. විචාරණ ලද්දේ ප්‍රශ්නයට මතු කොට ගන්නා ලද්දේ පිරිහෙළා වසා අපරිපූර්‍ණ කොට නො විතර විසින් තමාගේ ගුණ කියනුයේ වෙයි. මහණෙනි, මේ භවත් සත්පුරුෂය යි තෙල දත යුතුය.
ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ චතූහි ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතො සප‍්පුරිසො වෙදිතබ‍්බො.
මහණෙනි, මේ සතර දහමින් සමන්‍වාගත වූයේ සත්පුරුෂ යයි දත යුතුයි.
සෙය්‍යථාපි භික‍්ඛවෙ වධුකා යඤ‍්ඤදෙව රත‍්තිං වා දිවසං වා ආනීතා හොති. තාවදෙවස‍්සා තිබ‍්බං හිරොත‍්තප‍්පං පච‍්චුපට‍්ඨිතං හොති සස‍්සුයාපි සසුරෙපි සාමිකෙපි අන‍්තමසො දාසකම‍්මකරපොරිසෙසු. සා අපරෙන සමයෙන සංවාසමන්‍වාය විස‍්සාසමන්‍වාය සස‍්සුම‍්පි සසුරම‍්පි සාමිකම‍්පි එවමාහ : අපෙථ, කිං පන තුම‍්හෙ ජානාථාති.
මහණෙනි, යම් පරිදි වධුකාවක් (අලුත විවාපත් කතක්) යම් ම රැයෙක හෝ දවසෙක හෝ කැඳවා ගෙණෙන ලදු වූ ද, ආ අලුත ඇයට නැන්දණියන් කෙරෙහි දු මයිලනුවන් කෙරෙහි දු සමුනන් කෙරෙහි දු යටත් පිරිසෙයින් දස්කම්කරුපුරිස් කෙරෙහි දු තියුණු විලිබිය එළඹ සිටියේ වෙයි. ඕ පසුකල සහවාසයට ගොස් විශ්වාසයට ගොස් නැන්දණියනට ද මයිලනුවනට ද සමුනනට ද මෙසේත් කියයි: ඉවත යා, තෙපි කුමක් දන්නාව යි.
එවමෙවං ඛො භික‍්ඛවෙ ඉධෙකච‍්චො භික‍්ඛු යඤ‍්ඤදෙව රත‍්තිං වා දිවසං වා අගාරස‍්මා අනගාරියං පබ‍්බජිතො හොති, තාවදෙවස‍්ස තිබ‍්බං හිරොත‍්තප‍්පං පච‍්චුපට‍්ඨිතං හොති භික‍්ඛූසු භික‍්ඛුනීසු උපාසකෙසු උපාසිකාසු අන‍්තමසො ආරාමිකසමණුද‍්දෙසෙසු. සො අපරෙන සමයෙන සංවාසමන්‍වාය විස‍්සාසමන්‍වාය ආචරියම‍්පි උපජ‍්ඣායම‍්පි එවමාහ : අපෙථ කිං පන තුම‍්හෙ ජානාථාති.
මහණෙනි, එපරිදි ම මෙසස්නෙහි කිසි මහණෙක් යම් ම රැයෙක වේවයි දවසෙක වේවයි ගිහිගෙන් නික්ම පැවිද්දට පැමිණියේ වේ ද, එකෙණෙහි ම ඕහට භික්‍ෂූන් කෙරෙහි භික්‍ෂුණීන් කෙරෙහි උපාසකයන් කෙරෙහි උපාසිකාවන් කෙරෙහි යටත් පිරිසෙයින් ආරාමික සමණුද්දේසයන් කෙරෙහිත් තියුණු හිරිඔතප් එළඹුනේ වෙයි. හේ මෑත කාලයෙක සහවාසයට එළඹ විශ්වාසයට එළඹ ඇදුරනටත් උවදෑවනටත් මෙසේ ද කියයි: පහවව, තෙපි කුමක් දන්නාව යි.
තස‍්මාතිහ භික‍්ඛවෙ එවං සික‍්ඛිතබ‍්බං : අධුනාගතවධුකාසමෙන චෙතසා විහරිස‍්සාමාති. එවංහි වො භික‍්ඛවෙ සික‍්ඛිතබ‍්බන‍්ති.
මහණෙනි, එහෙයින් මෙසේ හික්මෙන්නේ ය. “අලුත ආ වධුකාවකගේ සිතට බඳු සිතින් වසම්හ” යි. මහණෙනි, තොප මෙසේ හික්මෙන්නේ ය.