යෙදුමෙන් කියවන්න

වීතරාග සුත‍්තං

5. 2. 4. 2.

5. 2. 4. 2.

[වීතරාග සුත‍්තං]

[වීතරාග සූත්‍රය]

[සාවත්‍ථිනිදානං]

[සැවැත්නිදාන යි]

32. පඤ‍්චහි භික‍්ඛවෙ ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතො ථෙරො භික‍්ඛු සබ්‍රහ‍්මචාරීනං අප‍්පියො ච හොති අමනාපො ච අගරු ච අභාවනීයො ච. කතමෙහි පඤ‍්චහි?

32. මහණෙනි, ධර්‍ම පසෙකින් සමන්‍වාගත ස්ථවිර මහණ සබ්‍රම්සරනට අප්‍රිය ද අමනාප ද අගරු ද අභාවනීය ද වෙයි. කවර පසෙකින යත්:

අවීතරාගො හොති, අවීතදොසො හොති, අවීතමොහො හොති, මක‍්ඛී ච, පළාසී ච. ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ පඤ‍්චහි ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතො ථෙරො භික‍්ඛු සබ්‍රහ‍්මචාරීනං අප‍්පියො ච හොති අමනාපො ච අගරු ච අභාවනීයො ච.

අවීතරාග වෙයි. අවීතදෝස වෙයි. අවීතමෝහ වෙයි. ගුණමකු ද වෙයි. (-යුගග්‍රාහ ලක්‍ෂණ) පළාස ඇති වෙයි. මහණෙනි, මේ පඤ්චධර්‍මයෙන් සමන්‍වාගත ස්ථවිර මහණ සබ්‍රම්සරුනට අප්‍රිය ද අමනාප ද අගරු ද අභාවනීය ද වෙයි.

පඤ‍්චහි භික‍්ඛවෙ ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතො ථෙරො භික‍්ඛු සබ්‍රහ‍්මචාරීනං පියො ච හොති මනාපො ච ගරු ච භාවනීයො ච. කතමෙහි පඤ‍්චහි?

මහණෙනි, ධර්‍ම පසෙකින් සමන්‍වාගත ස්ථවිර මහණ සබ්‍රම්සරනට ප්‍රිය ද මනාප ද ගරු ද භාවනීය ද වෙයි. කවර පසෙකින යත්:

වීතරාගො හොති, වීතදොසො හොති. වීතමොහො හොති, අමක‍්ඛී ච, අපළාසී ච. ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ පඤ‍්චහි ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතො ථෙරො භික‍්ඛු සබ්‍රහ‍්මචාරීනං පියො ච හොති මනාපො ච ගරු ච භාවනීයො චාති.

වීතරාග වෙයි. වීතදෝස වෙයි. වීතමෝහ වෙයි. ගුණමකු නො වූයේ ද වෙයි. පළාස නැතියේ ද වෙයි. මහණෙනි, මේ පඤ්චධර්‍මයෙන් සමන්‍වාගත ස්ථවිර මහණ ප්‍රිය ද මනාප ද ගරු ද භාවනීය ද වෙයි.