පඨමාහුනෙය්යසුත්තං
6. 1. 1. 1.
6. 1. 1. 1.
[පඨමාහුනෙය්යසුත්තං]
[පඨමාහුනෙය්ය සූත්රය]
1. එවං මෙ සුතං: එකං සමයං භගවා සාවත්ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ්ඩිකස්ස ආරාමෙ. තත්ර ඛො භගවා භික්ඛූ ආමන්තෙසි භික්ඛවොති. භදන්තෙති තෙ භික්ඛූ භගවතො පච්චස්සොසුං. භගවා එතදවොච:
1. මා විසින් මෙසේ අසන ලදි. එක් සමයෙක්හි භාග්යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර ජේතවන නම් වූ අනේපිඬු සිටුහුගේ ආරාමයෙහි වැඩවසන සේක. එකල්හි භාග්යවතුන් වහන්සේ ‘මහණෙනි’යි භික්ෂූන් ඇමතූසේක. ‘වහන්සැ’යි ඒ භික්ෂූහු භාග්යවතුන් වහන්සේට පිළිවදන් ඇස්සූහ. භාග්යවතුන් වහන්සේ තෙල සූත්රය වදාළසේක:
ඡහි භික්ඛවෙ ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු ආහුනෙය්යො හොති පාහුනෙය්යො දක්ඛිණෙය්යො අඤ්ජලිකරණීයො අනුත්තරං පුඤ්ඤක්ඛෙත්තං ලොකස්ස. කතමෙහි ඡහි:
මහණෙනි, දහම් සයෙකින් සමන්වාගත මහණ ආහුනෙය්ය වෙයි, පාහුනෙය්ය වෙයි, දක්ඛිණෙය්ය වෙයි, අඤ්ජලිකරණීය වෙයි, ලෝකයාගේ අනුත්තර පුණ්යක්ෂේත්ර වෙයි. කවර සයෙකින යත්:
ඉධ භික්ඛවෙ භික්ඛු චක්ඛුනා රූපං දිස්වා නෙව සුමනො හොති න දුම්මනො. උපෙඛකො විහරති සතො සම්පජානො.
මහණෙනි, මෙ සස්නෙහි මහණ චක්ෂුසින් රූපාලම්බනයක් දැක (රාගසහගත සොම්නස් විසින්) සුමනස්ක නො මැ වෙයි. (දොස්සහගිය දොම්නස් විසින්) දුර්මනස්ක නො මැ වෙයි සිහි ඇතියේ සම්යක්ප්රඥා ඇතියේ උපේක්ෂක ව වාස කෙරෙයි.
සොතෙන සද්දං සුත්වා -පෙ- ඝානෙන ගන්ධං ඝායිත්වා -පෙ- ජිව්හාය රසං සායිත්වා -පෙ- කායෙන ඵොට්ඨබ්බං ඵුසිත්වා -පෙ- මනසා ධම්මං විඤ්ඤාය නෙව සුමනො හොති න දුම්මනො. උපෙඛකො විහරති සතො සම්පජානො.
ශ්රෝත්රයෙන් ශබ්දාලම්බනයක් අසා ... ඝ්රාණයෙන් ගන්ධාලම්බනයක් ආඝ්රාණ කොට ... ජිහ්වායෙක් රසාලම්බනයක් විඳ ... කායයෙන් ස්ප්රෂ්ටව්යාලම්බනයක් පැහැස ... මනසින් ධර්මාලම්බනයක් දැන නො මැ සුමනස්ක වෙයි. දුර්මනස්ක නො මැ වෙයි. සිහි ඇතියේ සම්යක්ප්රඥා ඇතියේ උපේක්ෂක ව වාසය කෙරෙයි.
ඉමෙහි ඛො භික්ඛවෙ ඡහි ධම්මෙහි සමන්නාගතො භික්ඛු ආහුනෙය්යො හොති පාහුනෙය්යො දක්ඛිණෙය්යො අඤ්ජලිකරණීයො අනුත්තරං පුඤ්ඤක්ඛෙත්තං ලොකස්සාති.
මහණෙනි, මේ සදහමින් සමන්වාගත රහත් මහණ ආහුනෙය්ය හා පාහුනෙය්ය හා දක්ඛිණෙය්ය හා අඤ්ජලිකරණීය හා ලෝකයාගේ අනුත්තර පුණ්යක්ෂේත්ර හා වෙයි.
ඉදමවොච භගවා. අත්තමනා තෙ භික්ඛූ භගවතො භාසිතං අභිනන්දුන්ති.
භාග්යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළසේක. සතුටු සිතැති ඒ මහණහු භාග්යවතුන් වහන්සේගේ භාෂිතය සතුටින් පිළිගත්හ.