කායානුපස්සී සුත්තං
6. 2. 1.
6. 2. 1.
[කායානුපස්සී සුත්තං]
[කායානුපස්සී සූත්‍රය]
[සාවත්‍ථිනිදානං]
[සැවැත්නිදාන යි]
1. ඡ භික‍්ඛවෙ ධම‍්මෙ අප‍්පහාය අභබ‍්බො කායෙ කායානුපස්සී විහරිතුං. කතමෙ ඡ:
1. මහණෙනි, කරුණු සයක් නො පහා කයෙහි කායානුදර්ශී ව (කය පිළිකුල් ආදීන් බලමින්) වාස කරන්නට අභව්‍ය වෙයි. කවර සයෙක යත්:
කම‍්මාරාමතං, භස‍්සාරාමතං, නිද‍්දාරාමතං, සඞ‍්ගණිකාරාමතං, ඉන්‍ද්‍රියෙසු අගුත‍්තද‍්වාරතං, භොජනෙ අමත‍්තඤ‍්ඤූතං.
කම්මාරාමතා ය, භස්සාරාමතා ය, නිද්දාරාමතා ය, සඞ්ගණිකාරාමතා ය, ඉඳුරන්හි පියූ දොර නැතිබව ය, භෝජනයෙහි පමණ නොදන්නා බව යි.
ඉමෙ ඛො භික‍්ඛවෙ ඡ ධම‍්මෙ අප‍්පහාය අභබ‍්බො කායෙ කායානුපස්සී විහරිතුං.
මහණෙනි, මෙ කරුණු සය නො දුරලා කයෙහි කායානුදර්ශී ව වසන්නට අභ්‍යව්‍ය වේ ය යි.
ඡ භික‍්ඛවෙ ධම‍්මෙ පහාය භබ‍්බො කායෙ කායානුපස්සී විහරිතුං. කතමෙ ඡ:
මහණෙනි, කරුණු සයක් දුරු කොට කයෙහි කායානුදර්ශී ව වසන්නට භව්‍ය වෙයි. කවර සයෙක යත්:
කම‍්මාරාමතං, භස‍්සාරාමතං, නිද‍්දාරාමතං, සඞ‍්ගණිකාරාමතං, ඉන්‍ද්‍රියෙසු අගුත‍්තද‍්වාරතං, භොජනෙ අමත‍්තඤ‍්ඤුතං.
කම්මාරාමතා ය, භස්සාරාමතා ය, නිද්දාරාමතා ය, සඞ්ගණිකාරාමතා ය, ඉන්‍ද්‍රියයන්හි අගුප්තද්වාරතා ය, භෝජනයෙහි අමාත්‍රඥතා යි.
ඉමෙ ඛො භික‍්ඛවෙ ඡ ධම‍්මෙ පහාය භබ‍්බො කායෙ කායානුපස්සී විහරිතුන‍්ති.
මහණෙනි, මෙ කරුණු සය දුරු කොට කයෙහි කායානුදර්ශී ව වසන්නට භව්‍ය වේ යයි.
6. 2. 2-15.
6. 2. 2-15.
[අජ‍්ඣත‍්තකායානුපස‍්සි ආදි පඤ‍්චදස සුත‍්තානි]
[අජ්ඣත්තකායානුපස්සී ආදී සූත්‍ර පසළොස]
[සාවත්‍ථිනිදානං]
[සැවැත්නිදාන යි]
2-15. ඡ භික‍්ඛවෙ ධම‍්මෙ අප‍්පහාය අජ‍්ඣත‍්තං කායෙ (කායානුපස්සී විහරිතුං) -පෙ- බහිද‍්ධා කායෙ -පෙ- අජ‍්ඣත‍්තබහිද‍්ධා කායෙ -පෙ- වෙදනාසු -පෙ- අජ‍්ඣත‍්තං වෙදනාසු -පෙ- බහිද‍්ධා වෙදනාසු -පෙ- අජ‍්ඣත‍්තබහිද‍්ධා වෙදනාසු -පෙ- චිත‍්තෙ -පෙ- අජ‍්ඣත‍්තං චිත‍්තෙ -පෙ- බහිද‍්ධා චිත‍්තෙ -පෙ- අජ‍්ඣත‍්තබහිද‍්ධා චිත‍්තෙ -පෙ- ධම‍්මෙසු -පෙ- අජ‍්ඣත‍්තං ධම‍්මෙසු -පෙ- බහිද‍්ධා ධම‍්මෙසු -පෙ- අජ‍්ඣත‍්තබහිද‍්ධා ධම‍්මෙසු ධම‍්මානුපස‍්සී විහරිතුං. කතමෙ ඡ:
2-15. මහණෙනි, කරුණු සයක් දුරු නො කොට අධ්‍යාත්මකායයෙහි කායානුදර්ශී ව වසන්නට … බාහිරකායයෙහි … අධ්‍යාත්මබාහිරකායයෙහි … වේදනාවන්හි … අධ්‍යාත්මවේදනාවන්හි … බාහිරවේදනාවන්හි … අධ්‍යාත්මබාහිරවේදනාවන්හි … චිත්තයෙහි … අධ්‍යාත්මචිත්තයෙහි ... බාහිරචිත්තයෙහි … අධ්‍යාත්මබාහිරචිත්තයෙහි … ධර්‍මයන්හි … අධ්‍යාත්මධර්‍මයන්හි … බාහිරධර්‍මයන්හි … අධ්‍යාත්මබාහිරධර්‍මයන්හි ධර්‍මානුදර්ශී ව වසන්නට භව්‍ය වෙයි. කවර සයෙක යත්:
කම‍්මාරාමතං, භස‍්සාරාමතං, නිද‍්දාරාමතං, සඞ‍්ගණිකාරාමතං, ඉන්‍ද්‍රියෙසු අගුත‍්තද‍්වාරතං, භොජනෙ අමත‍්තඤ‍්ඤුතං.
කම්මාරාමතා ය, භස්සාරාමතා ය, නිද්දාරාමතා ය, සඞ්ගණිකාරාමතා ය, ඉන්‍ද්‍රියයන්හි අගුප්තද්වාරතා ය, භෝජනයෙහි අමාත්‍රඥතා යි.
ඉමෙ ඛො භික‍්ඛවෙ ඡ ධම‍්මෙ පහාය භබ‍්බො අජ‍්ඣත‍්තබහිද‍්ධා ධම‍්මෙසු ධම‍්මානුපස‍්සී විහරිතුන‍්ති.
මහණෙනි, මෙ දහම් සය දුරු කොට අධ්‍යාත්මබාහිරධර්‍මයන්හි ධර්‍මානුදර්ශී ව වසන්නට භව්‍ය වේ යයි.
6. 2. 16.
6. 2. 16.
[තපුස්ස සුත්තං]
[තපුස්ස සූත්‍රය]
[සාවත්‍ථිනිදානං]
[සැවැත්නිදාන යි]
16. ඡහි භික‍්ඛවෙ ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතො තපුස‍්සො, ගහපති තථාගතෙ නිට‍්ඨංගතො අමතද‍්දසො අමතං සච‍්ඡිකත්‍වා ඉරීයති. කතමෙහි ඡහි:
16. මහණෙනි, ධර්‍ම සයෙකින් සමන්‍වාගත තපුස්ස (ද්වේවාචික උපාසක) ගහපති තථාගතයන් වහන්සේ කෙරෙහි නිෂ්ඨඞ්ගත (බුදුගුණෙහි නිසැක) වූයේ පහන් සිතැත්තේ අමෘත (නිර්‍වාණ) දර්‍ශන ඇතියේ අමෘතය ප්‍රත්‍යක්‍ෂ කොට වෙසෙයි. කවර සයෙකින යත්:
බුද‍්ධෙ අවෙච‍්චප‍්පසාදෙන, ධම‍්මෙ අවෙච‍්චප‍්පසාදෙන, සඞ‍්ඝෙ අවෙච‍්චප‍්පසාදෙන, අරියෙන සීලෙන, අරියෙන ඤාණෙන, අරියාය විමුත‍්තියා.
බුදුන් කෙරෙහි අවෙත්‍යප්‍රසාදයෙන් (ගුණ දැන පැහැදීමෙන්), (නවලෝකොත්තර) ධර්‍මයෙහි අවෙත්‍යප්‍රසාදයෙන්, අෂ්ටාර්‍ය්‍යපුද්ගලසඞ්ඝයා කෙරෙහි අවෙත්‍යප්‍රසාදයෙන්, ආර්‍ය්‍යශීලයෙන්, ආර්‍ය්‍ය (ප්‍රත්‍යවේක්‍ෂා) ඥානයෙන්, ආර්‍ය්‍ය (ශෛක්‍ෂඵල) විමුක්තියෙන් යන සයෙනි.
ඉමෙහි ඛො භික‍්ඛවෙ ඡහි ධම‍්මෙහි සමන‍්නාගතො තපුස‍්සො ගහපති තථාගතෙ නිට‍්ඨං ගතො අමතද‍්දසො අමතං සච‍්ඡිකත්‍වා ඉරීයතීති.
මහණෙනි, මෙ ධර්‍ම සයෙන් සමන්‍වාගත තපුස්සගහපති තථාගතයන් කෙරෙහි නිෂ්ඨාගත වූයේ අමෘත දර්‍ශන ඇතියේ අමෘතය සාක්‍ෂාත් කොට වෙසේ යයි.